[RPG] Geen weg meer terug. [2] - Speeltopics

Het oude topic.

Joinen maar geen idee wat RPG's zijn?
Kijk hier!

Inspringen altijd mogelijk. Vraag maar een samenvatting aan mij en ik zal je helpen met in het verhaal komen (;
Het verhaal
Het gaat over een stel kinderen die om de een of andere reden in een verlaten villa in het bos komen. Denk aan weddenschap, weggelopen, verdwaald etc. De villa is enorm, heeft alles wat je maar wensen kan, ookal is het stoffig en wat oud. Maar wat ze niet weten is dat de villa die zo verlaten lijkt al bewoond is, niet door mensen of dieren. Door vampiers. Twee sorten nog wel, de slechte kennen geen medeleven en drinken van alles en iedereen en houden zich vaak niet in, de 'goede' doen het zo lang mogelijk met dierenbloed, maar moeten af en toe ook dat van een mens. Ze nemen dan zo min mogelijk en doen de mensen verder niks. Die twee soorten vampiers haten elkaar, obviously.
Dan nu het grootste probleem, als een mens eenmaal binnen de poorten die rond de villa staan stapt, kan die niet meer terug. Enkel vampiers kunnen naar binnen en naar buiten. Overleven ze het?

Rollen
Normale tiener: Dewi - Candy - Timothy
Goede vampier: Elif - Gawyn
Slechte vampier: Faith - Savoy - Odile

Weetjes over vampiers
- Ze kunnen in het daglicht, maar niet de hele dag. Eerst gaat het jeuken als ze te lang zien en dan pijn doen, als ze dan nog te lang blijven is er logisch wat er gebeurt.
- Als een vampier van een mens drinkt wordt dat mens geen vampier, dat gebeurt pas als een vampier gif 'inspuit'
- Een vampier die een mens ook tot nachtwezen maakt creëert als het ware een band en is eigenlijk verplicht die persoon te begeleiden in het begin.
- Vampier worden is een zeer pijnlijk proces.
- Als vampiers elkaar écht mogen drinken ze elkaars bloed zodat ze een sorot band krijgen ^^
- Vampiers zijn sneller en sterker dan mensen en al hun zintuigen zijn ook sterk ontwikkeld.
- Vampiers kunnen sluipen zonder geluid te maken en kunnen haast opgaan in de schaduwen.
- Vampiers hebben geen eten/drinken nodig, ookal kunnen ze het wel eten.
- Vampiers hebben bijna geen slaap nodig.
- En als laatst; Elke vampier heeft een soort kleine gave, geen vuursturen of iets dergelijks maar denk aan gedachten lezen. Hier een lijstje met ideeën.
Gedachten lezen door op persoon te concentreren of door aanraking
Iemands hele verleden zien door simpele aanraking
Persoon pijnigen als je wilt door enkel te kijken
Dingen verplaatsen zonder aan te raken
Hypnose
Iemand in slaap kunnen laten vallen
Zelf kunenn beslissen hoe je eruit ziet
Ogen verkleuren naar je emotie
Gedachten kunnen 'verzenden'
Als iemand slaapt en je raakt die persoon aan kan je droom meekijken
Dromen manipuleren
Genezen
Emoties aanvoelen
Weten of iemand de waarheid spreekt
Visioenen
En ga zo maar door.

HAVE FUN :'D


Lijst met mensen die niet willen dat hun personage door anderen wordt gebruikt.
(Als je niet wilt dat jouw personages af en toe door anderen worden gebruikt voor kleine dingetjes zoals simpele vragen dan moet je het melden en zet ik je hier neer!)
- nog niemand

[ topic verplaatst door een moderator ]

In the end the only person we love is ourselves, that's why we choose to love someone who can please us the most.

Oepserdefloeps >_< Helemaal vergeten te zeggen dat Yue dus nog niet weet dat ze een vampier is.. Ik weet niet of dat al duidelijk was, maarja, ik zeg het toch maar even...

Yue-Vampier
Toen ik de deur van de kamer achter me dicht had gedaan voelde ik de pijn aan mijn been. Ik had er niet zo bij stil gestaan, maar ineens besefte ik hoeveel pijn het deed. De snee op mijn rechterbeen was ongeveer 40 centimeter lang, en zag er een beetje ontstoken uit. Ik keek om me heen, maar zag geen kraan om de wond uit te spoelen. Dat moets maar even wachten. Toen hoorde ik iemand neuriën en een heerlijke geur vulde mijn neusgaten. Ik knipperde met mijn ogen en voelde dat mijn tanden in mijn onderlip prikten. Ik zette zachtjes de deur op een kiertje en zag een meisje bovenaan de trap zitten. Ze neuriede een liedje dat ik niet kende terwijl ze een kat aaide die naast haar zat. Ik voelde hoe ik sneller ging ademen. Ze rook zo.. lekker. Niet naar parfum, maar naar.. eten. Zonder enig besef van wat ik aan het doen was sloop ik naar haar toe en trok haar ruw overeind.

haha, wist ik niet Ikd acht al, waarom deot ze zo verbaasd ;p

In the end the only person we love is ourselves, that's why we choose to love someone who can please us the most.

Elif - Goede Vampier.
Ze wilde net reageren toen ze zag hoe Candy omhoog werd getrokken, een nieuweling.. En zo te merken eenv ampier. ,,Shit..'' fluisterde ze. ,,Lew, handel dit af. Ik kom helpen zodra ik kan.'' zei ze, binnen no time was ze bij Candy en de vampier. ,,Wie ben je/'' vroeg ze en keek haar strak aan.

Dewi - MensenGeval.
Dewi kreeg 't voor elkaar weg te glippen, ze moest Gawyn zien te vinden. Of in ieder geval in veiligheid zien te komen. Ze liep snel door de gangen, waar moest ze heen? Uit paniek ging ze maar naar de keuken waar ze wat laden open trok, op zoek naar een mens. in zo'n situatie moest ze het maar even riskeren, ze widle zichzelf kunnen verdedigen, hoe dan ook.

Faith - Slechte Vampier.
Ze keek naar Lew en haar wenkbrauwen gingen even omhoog. ,,Ohja?'' vroeg ze met een onschuldige glimlach. ,,Wie heeft er hier nou een wapen in zijn handen hmm?'' Faith keek even de kamer rond en tot haar verbazing was Odile afgedropen, die was zeker flink pissig, wat ze kon begrijpen. Ze had alleen ging zin om voor iemands hondje te spelen. Faith richtte zich weer op de jongen. ,,Hij liegt, zie ik eruit als een moordlustig wezen?'' vroeg ze kalm.

In the end the only person we love is ourselves, that's why we choose to love someone who can please us the most.

Odile - Slechte vampier.

Ik leg de foto neer en kom overeind. Ik heb ineens spierpijn. Kunnen vampiers ook al spierpijn krijgen? Als je van binnen geroosterd wordt waarschijnlijk wel. Dan maakt het weinig meer uit of je een kloppend hart hebt of niet. Ik wandel de kamer uit de gang in. Er is te veel volk in dit huis. Te veel drukte naar mijn smaak. Ik loop rustig door. Waar ik het vandaan haal weet ik niet, maar ik heb ineens geen zin om mijn best te doen om dat jochie te grazen te nemen. Nog zo'n aanval van Faith en ik weet niet wat er met me zal gebeuren. Ik mag dan onsterfelijk zijn, pijn voel ik zeker wel. Daar is jammer genoeg nooit verandering in gekomen. Hoewel ik op mijn hoede blijf, loop ik langzaam maar zeker richting de plek des onheils. Kijken naar een goede show kan geen kwaad. Bovendien heb ik mijn mes mee, mocht iemand het in z'n kop halen me aan te vallen.
Ontspannen kijk ik naar de chaos. Faith probeert de jongen over te halen met haar mee te gaan. Ze is overduidelijk goed in het onschuldige vampiertje spelen, een rol die absoluut niet aan mij besteed is. 'Ze verscheurt je voor je er erg in hebt!' hoor ik Lew schreeuwen. Ik ga rustig tegen de muur aanleunen en ik zie dat de blikken zich ineens op mij richten.
'Wat? Ik kom hier alleen van de show genieten.' Nog het meest verbaasd is de blik van Faith, die waarschijnlijk geschokt is dat iemand zo snel kan helen na zo'n harde en pijnlijke aanval. Om eerlijk te zijn ben ik er zelf ook verrast door. Uit alle macht probeer ik de geur van bloed te negeren, maar probeer dat maar eens als hongerige vampier. In plaats van m'n keel op te zetten hou ik me rustig. Verbazend rustig. Ik haal een hand door m'n felrode haar en sla vervolgens de armen over elkaar. Enjoy the show.

[ bericht aangepast op 13 jan 2011 - 19:14 ]

No growth of the heart is ever a waste

Yue
Nog voor ik mijn tanden ik het meisje had kunnen zetten stond er iemand naast ons. Ze keek me aan. "Wie ben je?" vroeg ze. Even wist ik niet wat ik moest zeggen. "Yue." zei ik toen. "Ik ben Yue."

Odile - Slechte vampier.

Terwijl Lew wanhopig probeert het mensenkind in veiligheid te brengen zit ik over andere dingen te peinzen. Met name over hoe ik tegen Faith's gave kan vechten. Ik bezit in tegenstelling tot de andere vampiers geen gave. Helemaal niks. Ik kan geen dromen manipuleren, wezens martelen of gedachten lezen. Ik moet het alleen van mijn fysieke kracht hebben. Maar ik weet dondersgoed dat kracht alleen een wezen niet altijd verder helpt. Hoe vaak ben ik wel niet te grazen genomen met vieze psychologische spelletjes? Ik weet tot op heden niet hoe ik kan voorkomen dat iemand mijn ziel leest of me zo erg foltert dat ik er haast naar verlang om als een beest afgemaakt te worden. Het komt er in feite op neer dat ik bijna zo kwetsbaar ben als.. als een mens. Dat besef geeft me een flinke klap. Een gave is iets dat in iemands karakter schuilt. Het is een deel van je dat je moet trainen om te kunnen gebruiken. Maar hoe kan ik iets trainen dat niet eens bestaat? Ik erger me rot aan die gedachte. Waarom de rest wel en ik niet? Wat heb ik fout gedaan?
De jongen twijfelt nog steeds en nu kan ik het niet laten m'n mond open te zetten.
'Hij heeft gelijk,' zeg ik tegen hem en knik om Lew aan te duiden. 'Als ik jou was zou ik maar bij hem in de buurt blijven want als ik ook maar 1 mogelijkheid zie om je te pakken, dan ben je van mij. En als je van mij bent, gaat er bloed vloeien. Jouw bloed.' Daarop kom ik overeind en maak me uit de voeten. Wie mijn vertrouwen schaadt hoeft nooit meer op mijn hulp te rekenen. Ik dop mijn eigen boontjes en daar heb ik niemand bij nodig. Savoy had gelijk.

[ bericht aangepast op 13 jan 2011 - 20:50 ]

No growth of the heart is ever a waste

Jamie.

Met grote ogen staarde hij naar de mensen. ' Ik voel me niet zo lekker. ' murmelde hij droogjes en had last van een misselijk gevoel. Dat kwam vooral door de geur van bloed. Langzaam krabbelde hij overeind en keek even naar het meisje. Hij had het shirt nog steeds tegen de wond aan gedrukt. Zijn gezicht was spierwit en wankelde een beetje. Eerlijk gezegt wist hij nu niet wat of wie hij moest kiezen. Het meisje had hem laat maar zeggen gered, en wat de vrouw zei geloofde hij niet echt. Dadelijk speelde hij met die andere vrouw onder één hoedje. Maar de jongen wou hem wel als eerst helpen. Hij kreeg koppijn van het denken en schudde met zijn hoofd.

Gawyn Goede vampier
Zonder het te weten was hij even ingedut bij het al jaren niet meer schoongemaakte zwembad dat achter de villa lag. Versuft opende hij zijn ogen, waarna hij ze meteen met een pijnlijke grauw weer sloot. Hij wist nu ook waardoor hij wakker was geworden: de zon stond op het punt om op te komen, en de weinige stralen die al over de horizon kropen begonnen al pijnlijk in zijn huid te prikken. Hij sprong op en met een sprintje ging hij terug naar hun huis. Toen hij binnen was, hoorde hij wat gerommel. Dat klonk niet goed. In het zelfde tempo rende hij door tot hij Lew ergens zag staan - met nog een andere jongen. Duidelijk geen vampier, want hij rook bloed. En het bloed rook bij deze jongen nogal sterk, waardoor hij al een aardig idee kreeg wat er aan de hand was. Hij ging de kamer binnen. Hij stak zijn hand naar de jongen uit, die de jongen nogal aarzelend aannam. Gawyn schudde hem snel. "Hai, ik ben Gawyn,' zei hij met een halve glimlach, waarna hij zich naar Lew omdraaide. "Wat is hier nu weer aan de hand?" zei hij met een frons, waarna hij de gegroeide hoektanden opmerkte - bij Faith én bij Lew. Dat was niet goed. "Misschien is het beter dat je even met mij mee komt," zei hij aarzelend tegen de jongen. De jongen keek hem aan alsof hij een spook zag. Nou ja, Gawyn kon ook niet weten dat die jongen die opmerking al van meerdere vampiers had gehoord. Maar het voordeel dat Gawyn had, was dat hij net had gedronken en dat hij al een paar eeuwen oefening had gehad; zijn hoektanden bleven rustig op mensenformaat zitten.

When I'm good, I'm really good. When I'm bad, I'm even better :]

Jamie.

Verward keek hij naar de jongen die erbij kwam en vond het nogal vreemd dat hij zich voorstelde. Maar het gaf hem wel een vertrouwd gevoel. ' Ik ben Jamie,. ' piepte hij en keek naar Gawyn,. Toen hij voorstelde om met hem mee te gaan twijfelde hij een klein beetje, maar knikte uiteindelijk. Waarschijnlijk kwam dat omdat de jongen en het meisje vreemd uitziende tanden hadden, plus een vage blik in hun ogen.

Odile - Slechte vampier.

Wat ik hier doe weet ik niet maar de ogen van het meisje die mijn blik kruisen en het mes dat ze vastberaden in haar handen houdt beloven niets goeds. In plaats van haar aan te vallen ga ik tegen het aanrecht leunen. Ik heb plotseling een enorme behoefte om te praten, ook al is het 't laatste waar zij op zit te wachten. Bovendien ben ik geen goede prater. Alles wat ik zeg komt er hatelijk of koud uit.
'Ik denk dat je inmiddels wel snapt hoe de rollen hier verdeeld zijn,' zeg ik maar om te starten. Nog steeds houdt ze me nauwlettend in de gaten en is niet van plan om het mes ook maar één centimeter te laten zakken. 'Het is een domme beslissing geweest om hierheen te komen. Voor wezens zoals wij.. zoals ik.. is de geur van menselijk bloed haast ondragelijk.' Weer is het even stil.
'Zet een verkrachter in een kamer met een beeldschone maagd en zeg hem dat hij haar met geen vinger aan mag raken. Zo voelt het. En dan honderd keer zo erg. Ik ben wat ik ben en die keuze staat vast. Ga hier weg als je leven je lief is.' Ik loop naar haar toe. Ze neemt een vechthouding aan en duidt me erop geen stap dichterbij te komen. In plaats van naar haar te luisteren grijp ik het lemmet vast en knijp er hard in, zodat mijn bloed erlangs glijdt. Ze kijkt me geschokt aan.
'Niks.. ik voel niks.'

No growth of the heart is ever a waste

Woooow :'D Sorry dat k er gisterne niet was..
Had 's ochtend shuttle run test/piepjestest, toen els tot
4 uur en toe nog meteen dansen erachterana tot half 8 en toen
ben ik om 8 uur ana rbed gegaan omdat ik zo rbak was ;xx
Dus.. Odile is by Dewi? Gezelliiiig


Elif - Goede Vampier.
,,Yue..?'' vroeg ze en trok ondertussen Candy uit haar handen ;a ,,Wat kom je hier doen/'' vroeg Elif toen, terwijl ze haar nauwlettend in de gaten hield. Ze was nieuw en Elif wist niet wat ze moest verwachten van haar.. Ze zag er niet heel erg gevaarlijk uit maar schijn kon bedriegen.

Dewi - MensenGeval.
Dewi keek hoe het bloed langs Odile's hand sijpelde, voelde ze nou serieus niks.. Of deed ze maar alsof? ondertussen kwam ze erachter dat ze wel in een heel benauwde situatie zat.. Wegrennen had totaal geen zin, oké, misschien kwam ze Lw of Gawyn tegen.. Maar alsnog, misschien zou ze het niet zo ver redden, dat wist ze trouwens bijna zeker.. En hier blijven was ook niet de grootste optie, misschien kon ze tijd rekken. ,,Het is zwak als je je laat leiden door je lust.'' zei ze, treugkomend op het eerdere gesprek. Dewi klonk kalm, zo kalm dat ze er zelf evrbaasd van stond. Ondertussen zette ze een klein stapje achteruit en bekeek Odile even. ,,je ziet er niet uit als een zwak iemand, dus waarom laat je je elven leiden?''

Faith - Slechte Vampier.
Faith luisterde zwijgend naar het gesprek en merkte dat Lew haar wilde stangen, maar ze ging er niet op in, dat pleziertje gunde ze hem niet. Ondertussen probeerde Faith de sterke lucht van de jongen zijn bloed te negeren, ze moest en zou zijn vertrouwen winnen. Ze keek naar Gawyn die de jongen mee wilde nemen. ,,Waarom zou hij jóú wel vertrouwen?'' vroeg ze, inmiddels had ze het voor elkaar gekregen om haar hoektanden weer te laten krimpen. Haar blik ging naar gawyn en liet haar gave op hem los, maar voor ene apar seconden, als waarschuwing. Vanuit har ooghoeken hield ze Lew in de gaten, als ie met haar af wilde rekenen kon hij haar ieder moment aanvallen en ze ha geen zin om verrast te worden.

[ bericht aangepast op 15 jan 2011 - 18:42 ]

In the end the only person we love is ourselves, that's why we choose to love someone who can please us the most.

Yue
Ze voelde hoe de vrouw het meisje uit haar handen trok. Normaal was ze waarschijnlijk alleen maar geschrokken en had snel haar excuses aangeboden. Maar nu niet. Ze hoorde zichzelf zacht grommen maar schrok op toen de vrouw vroeg wat ze hier deed. Dat verwarde haar, want eigenlijk wist ze het zelf ook niet meer.
"Eh.. Ik ben verdwaald geloof ik. Ik werd wakker een eindje terug in het bos met deze snee," ze wees naar haar dij "En ik besloot hulp te zoeken."

Btw, iemand nog interesse in deze RPG? (:

In the end the only person we love is ourselves, that's why we choose to love someone who can please us the most.

Gawyn Goede vampier
"Waarom hij mij kan vertrouwen?" antwoordde hij peinzend. "Héél misschien om het feit dat ik geen slagtanden uit mijn mond heb groeien op dit moment, dat ik geen wapens in mijn handen heb, en-" Op dat moment werd hij geraakt door een helse pijn. Hij kon een schreeuw nog net bedwingen, maar de pijn deed hem ineenkrimpen op de grond. Het voelde alsof er een mengeling van zoutzuur, messen, vrachtwagens en vuur door zijn aderen schoot. Maar zo snel de pijn begonnen was, eindigde hij weer. Geschokt keek hij Faith aan - hij wist dat het van haar afkomstig was. Langzaam ging hij weer omhoog, en pakte de jongen bij zijn arm vast. "We smeren hem hier," zei hij met opeengeklemde kaken, waarna hij de - minstens twintig centimeter grotere - jongen aan zijn arm meetrok naar de deur.

When I'm good, I'm really good. When I'm bad, I'm even better :]

Elif - Goede Vampier.
Elif bekeek haar even. ,,Verdwaald?'' ze fronste eventjes. ,,Je weet niet meer wat er gebeurde waardoor je out ging?'' het leek Elif nogal vreemd dat je ineens wakker werd en geen idee meer had van wat er gebeurt was.

Dewi - MensenGeval.
Dewi keek hoe het bloed langs Odile's hand sijpelde, voelde ze nou serieus niks.. Of deed ze maar alsof? ondertussen kwam ze erachter dat ze wel in een heel benauwde situatie zat.. Wegrennen had totaal geen zin, oké, misschien kwam ze Lw of Gawyn tegen.. Maar alsnog, misschien zou ze het niet zo ver redden, dat wist ze trouwens bijna zeker.. En hier blijven was ook niet de grootste optie, misschien kon ze tijd rekken. ,,Het is zwak als je je laat leiden door je lust.'' zei ze, treugkomend op het eerdere gesprek. Dewi klonk kalm, zo kalm dat ze er zelf evrbaasd van stond. Ondertussen zette ze een klein stapje achteruit en bekeek Odile even. ,,je ziet er niet uit als een zwak iemand, dus waarom laat je je elven leiden?''

Faith - Slechte Vampier.
(Vrachtwagens door zijn aderen? Geniaal )
Faith keek toe hoe hij op de grond ineen dook en onderdrukte een glimlach. ,,Als je zo op de grond ligt kom je teminste niet zo intimiderend over.'' zei ze onschuldig, Gawyn was dan klein hij was wel erg gespierd en breed. Dat kon dus nogal intimiderend over komen, ookal had hij inderdaad geen wapens. Faith keek hoe hij de jongen bij zijn arm pakte. ,,Met hem meegaan is 'tzelfde als 't tekenen van je doodsvonnis.'' zei ze nog en gooide haar haren over haar schouder, ze zou hem wel krijgen. Misschien nu niet, maar dan later wel.

In the end the only person we love is ourselves, that's why we choose to love someone who can please us the most.