[RPG • 16+] Saltwater Sleep | Speeltopic 2 - Speeltopics

p o r t      b e r s e a      t o w n Main Wharf & Ferry Dock – enige officiële toegang tot het eiland per boot. Bersea Town Center – gezellig centrum met cafés, surfshops, een kleine markt. The Mirage – exclusieve club op een klif, favoriet van rijke jongeren. Tidefall – moderne villa van de Archambeau-Strathwynfamilie, niet ver van The Mirage Sunset Hostel – waar backpackers verblijven. Dicht bij het strand. St. Cordelia Clinic – het eilandziekenhuisje. Sommige eilandbewoners verdenken de staf van betrokkenheid bij vreemde zaken. De oude vuurtoren – verlaten, uitzicht over het eiland. Locals zeggen dat hij 's nachts nog brandt, ook al is hij al jaren buiten gebruik. Strandhuis 'The Tides' – groot, modern vakantiehuis met zicht op zee en directe toegang tot Siren's Shore, waar Eli en Maddy vorig jaar verbleven. Afgelegen genoeg om feestjes te houden zonder pottenkijkers. Luxehotel 'Azure Palms Resort' – high-end hotel aan de rand van de stad, populair bij rijke toeristen, met cocktailbars, infinity pool, wellness, ... maar ook personeel dat misschien nét iets te veel weet. Whispering Pines Trailer Park – de armere wijk waar de meeste anti-Mervine Estate Dromers wonen. The Broken Bell – lokale bar, informeel hoofdkwartier van de Dromers. Tempest Point – uitkijkpunt boven op de rotsen waar eilandbewoners vaak samenkomen. Wilde energie, sommigen zeggen dat je er “de dromen hoort waaien”. Makutu Bakery – bekende bakkerij en toeristische hotspot voor het prachtige zee-uitzicht. BerseaMovers – van oudsher een verhuisbedrijfje; inmiddels een bedrijf dat onder andere verhuist, (verkeers)hekken plaatst, sjouwt, en voor evenementen benodigd meubilair opbouwt en afbreekt. Backpackers en jongeren kunnen er beunen om een zakcentje bij te verdienen. Bersea Beach Bar – een toeristische trekpleister op het populairste surfstrand van Port Bersea. Dure drankjes, maar wel van goede kwaliteit. Dé plek die het meest voorkomt als je 'bersea bars' zoekt op TrustPilot en waar de esthetische foto's genomen worden. Inwoners vermijden de plek liever. n a t u u r Mervine Estate – landgoed boven op de kliffen met botanische tuinen en verborgen droom-magiesymboliek. Mervine Sanctuary – beschermd natuurgebied met zeldzame flora, grenst aan het landgoed. Pulp Farms – lokale fruit-, groente- en grondstoffenboerderij begonnen als kleinschalig familiebedrijf, maar inmiddels leverancier bij veel Berseaanse horecagelegenheden. Backpackers kunnen er voor dagloon klussen doen zoals zaaien, oogsten en sproeien om hun reis verder te financieren. Dreaming Caves – liggen aan de noordkust en bestaan uit tientallen grotten, tunnels en ondergrondse kamers. Sommige grotten zijn toegankelijk voor toeristen (via boottochtjes of wandelpaden), anderen zijn afgesloten of vergeten - waaronder de Nexus (enkel toegankelijk bij laagtij), waar Dromers worden ingewijd. Vissers spreken van een verzonken grot genaamd The Drowned Mouth, waar stemmen gehoord worden bij vloed. De grotten veranderen subtiel — dromers ervaren dat gangen zich soms anders lijken te gedragen, afhankelijk van hun mentale toestand. Black Hollow Forest – weelderig bos met wandelpaden, sommige 'vergeten' stukken zijn niet op officiële kaarten te vinden. Sirens’ Shore – wit zandstrand waar Eli werd gevonden. Rustig, mysterieus. d r o o m p l e k k e n The Lapse – een droomplek die elke dromer anders ziet, maar altijd gevuld met echo’s van overleden Dromers - waaronder ook Eli en Maddy. The Mirror Lagoon – fysiek meer waar dromen zich soms in weerspiegelen. Dient als 'portaal' waardoorheen Dromers andere Dromers kunnen bezoeken.

d r o m e r s      &      d r o o m m a g i e Dromers zijn mensen die het geheim van de grotten kennen - zowel de Inner Circle van de Mervine Estate als een groep eilandbewoners. Iedereen kan een Dromer worden als die ingewijd wordt door een andere Dromer in de Nexus van de grotten van Port Bersea. De krachten van Dromers manifesteren zich op verschillende manieren. Ze zijn allemaal in staat om elkaar in elkaars dromen op te zoeken en die dromen te beïnvloeden/beschermen van ongewenste bezoekers - sommigen zijn daar beter in dan anderen. Sommigen van hen kunnen elementen uit hun eigen dromen naar buiten trekken en fysiek manifesteren in de echte wereld. Anderen zijn in staat om mensen zomaar ineens in slaap te laten vallen en hen vast te houden in hun dromen - zonder dat die persoon doorheeft dat het een droom is. Nog anderen kunnen inbreken in het hoofd van mensen en hun diepste dromen lezen. Heel zeldzaam zijn degenen die via dromen hun eigen bewustzijn kunnen projecteren in het lichaam van een ander, en degenen die herinneringen van een ander in dromen kunnen oproepen. m e r v i n e      e s t a t e      &      d e      i n n e r      c i r c l e De Mervine Estate is een landgoed van de familie Mervine. De familie houdt zich vooral bezig met natuuronderhoud en liefdadigheidswerk, en de Estate is populair bij een heleboel socialites. Eilandbewoners blijven er over het algemeen ver van weg; vele geruchten maken hun weg van de Mervine Estate naar de stad in het centrum van het eiland, en ze doen meer dan eens wenkbrauwen fronsen. Toch gaan de leden van de Mervine Estate gewoon hun gang. Het lijkt soms zelfs alsof ze een bepaald soort macht over het eiland hebben - en dat is ook precies het doel van de Inner Circle die aan het hoofd van de Mervine Estate staat. Zij willen het geheim van de grotten voor hen alleen, zodat zij over het eiland kunnen heersen en hun rijkdom kunnen vergroten. e i l a n d d r o m e r s Er zijn echter nog eilandbewoners die het geheim van de grotten kennen en die beter hun best doen om de plannen van de Mervine Estate te dwarsbomen. Een heel deel van hen is ervan overtuigd dat de Mervine Estate iets te maken heeft met de tragische dood van Eli Noble. Of zeggen ze dat alleen maar om zichzelf onschuldig te doen lijken?

[ bericht aangepast op 25 feb 2026 - 22:26 ]

---

kindness is never a burden.

---

Tristan bleef nog even in de deuropening hangen, zijn hand losjes tegen het kozijn, alsof hij zichzelf daar bewust op zijn plek hield. Het voelde nog steeds onwerkelijk dat ze hier voor hem stond. Dat deze kamer, die nog over was, nu daadwerkelijk door haar gebruikt zou worden. Hij had de kans daarop van tevoren klein geacht. Maar toch stond ze hier. “Dat hoop ik wel.” Flora zette voorzichtig haar rugzak op de grond neer in de kamer. “Het is misschien laat en ik snap het als jij liever naar bed gaat, maar ik wil best nog even bijpraten. Gewoon wij twee, geen onverwachtse gasten. Dat was immers de afspraak.” Ze pakte de grote koffer over van hem en rolde deze tot naast haar bed. Het gaf hem een warm gevoel dat ze hun gesprek nog wilde afmaken, ondanks dat hij het eerder had afgekapt toen Julian erbij kwam. Iets waar hij zich nog steeds schuldig over voelde; meer dan hij eigenlijk wilde toegeven. “Maar we hebben nog genoeg tijd als je daar nu geen behoefte aan hebt. Er is ook zoveel te vertellen en bespreken dat een hele nacht niet voldoende zal zijn om alles aan bod te laten komen.” Hij duwde zich af van het kozijn en zette een paar stappen de kamer in. Hij leunde lichtjes tegen de rand van het bed, zijn armen losjes over elkaar. “Sorry, trouwens, als ik iets heb verstoord tussen jullie,” verontschuldigde Tristan zich. “Maar zoals je weet is er een hoop gebeurd tussen Julian en mij. Doen alsof alles oké is tussen ons… kost gewoon veel energie.” Het voelde vreemd om dat hardop toe te geven, maar hij vond dat Flora tenminste een eerlijke reden verdiende. ‘’Maar,’’ vervolgde hij, iets zachter nu. ‘’ik hoef nergens heen als jij niet wil dat ik ga’’ Hij liet een korte pauze vallen voordat hij verderging. ‘’Misschien redden we het niet in één nacht, maar ik denk dat we vast een heel eind kunnen komen’’ zei Tristan. ‘’ik heb je gemist, Flora. En je bent niet alleen. Dat ben je nooit geweest, zelfs niet toen je in Chester was.’’ Hij geloofde niet dat hij haar ooit de rug toe kon keren. Niet na wat ze allemaal hadden meegemaakt.

---

"She would've made such a lovely bride, what a shame she's fucked in the head, " they said

---

---

Ondanks de andere sfeer die tussen hen in hing, was Julian in staat een opmerking te maken die precies binnen hun dynamiek paste.       “Het lichaam kan wel vaker op verrassende manieren reageren,” zei hij kalm. De gevatte opmerking volgde direct hierop. “Ik wist alleen niet dat jij überhaupt in staat was om stress van je schouders te laten vallen.”       Ze moest hem gelijk geven, het was niet standaard voor haar om stress los te laten. Snappen waarom het nu gebeurde deed ze dan ook niet.       Voordat ze erop kon reageren – of nog een opmerking van Julian kon incasseren – kwam er een student hun kant op die hard Julians naam riep. Flora had haar al eerder bij Julian gezien. Meestal dicht tegen hem aan geplakt of om hem heen gevouwen.       Ze begon in het Frans tegen Julian te praten. Een uitwisselingsstudente, wist Flora nu weer. Haar Frans was echter niet goed genoeg om daadwerkelijk te begrijpen wat er werd gezegd. Ze kon er wat uit opmaken, maar ze had haar lessen Frans niet erg goed onthouden. Minder interesse in deze taal dan in andere.       De studente pakte Julian vast en trok hem omhoog. Flora had niet verwacht dat de jonge vrouw zich nog tot haar zou wenden, maar ze kreeg een knipoog van de Française. “Danser est plus amusant.”       Dansen is leuker. Dat wist Flora snel te vertalen, zelfs in haar gekke staat.       Julian haalde de bloem uit zijn haar en stak hem bij haar achter haar oor. “De plicht roept.” Daarna boog hij zich verder naar haar toe. “Vraag je volgende drankje misschien bij Lucky in plaats van bij Evan – hij en Eli zijn te goeie vriendjes.”       De studente trok Julian daarna snel mee naar de dansvloer.       Julians woorden spookten rond door haar hoofd. Eli zou dat niet doen, toch? Hij wist dat ze niet graag dronk. Ze bleef liever wat nuchterder om op de rest te kunnen letten, zodat iemand na kon blijven denken. Haar moeder had haar ook geleerd dat ze te allen tijde alert moest blijven, ook tijdens gala’s en events waar champagne in overvloed werd geschonken. Alles om te voorkomen dat Flora zichzelf voor schut zou zetten – al was het bedoeld om haar vader te beschermen.       Ze volgde Julian en zijn studente naar de dansvloer met haar ogen. Als ze meer ruggengraat had gehad, had zij daar kunnen staan met Julian.       “Ga je alleen maar blijven staren naar de dansvloer of ga je zelf nog dansen?” Maddy stond ineens terug naast haar, een hand uitgereikt naar Flora. “Mag ik deze dans van u?”       Flora pakte snel Maddy’s hand. Ze wilde dansen. Ook al was het geen ballet, het was leuk en gezellig. En ze was niet alleen.       Samen mengden ze zich in de al dansende massa. Maddy trok Flora mee in een gek partnerdansje – iets wat een salsa moest voorstellen, maar het absoluut niet was. Flora wist dat het er afschuwelijk uit moest zien en ze schaamde zich er een klein beetje voor. Dans moest goed gaan, dat zat zo diep in haar geworteld dat het moeilijk was om los te laten – zelfs voor een dansje op een feestje.       “Dames, wat zien jullie er allebei waanzinnig uit deze avond.” Een jongeman die ze nog nooit had gezien stond ineens naast hen. “Maddy, het is weer een fantastisch feest. Met dank aan Eli, natuurlijk.”       Iedereen kende Eli, en daardoor Maddy. Maar ze wisten gelukkig niet altijd wie zij was of realiseerden het zich gewoon niet.       Hij wendde zich tot Flora. “Florence, toch? Je ziet er nog mooier uit dan anders. Rood staat je erg goed.” Hij knipoogde naar haar. “De kleur van passie past erg goed bij je.”       De muziek werd langzamer – Flora wist alleen niet of het een ander nummer was of omdat ze zich ongemakkelijk voelde. Het was vrij duidelijk dat deze man probeerde te flirten met haar, maar het deed haar niks. Haar blik gleed af naar Julian die intiem aan het dansen was met de Franse dame. Een nieuw, onbekend gevoel groeide in haar onderbuik. Julians armen om haar heen, zijn handen op haar rug, haar arm, en naar een volgende plek.       “Natuurlijk wil Florence met je dansen, toch, Florence?” Maddy’s stem trok haar aandacht terug naar de onbekende man die voor hen stond.       “Oh ja, graag!” Het kwam er veel te enthousiast uit, zeker voor iets waar ze eigenlijk niet zeker van was. Maar hij was er zeer tevreden mee.       Flora pakte zijn hand en liet zich meetrekken in een langzame, intense dans. Hij kon in ieder geval daadwerkelijk wel dansen. Misschien volgde hij zelfs wel danslessen.       “Ik denk dat ik de gelukkigste man ben op dit feest vanavond. De eer om jouw eerste dans van de avond te mogen zijn is immens groot. Dankjewel, Florence.” Hij draaide haar rond, haar jurk fladderde om haar benen heen. “Ik probeer al een paar feestjes je aandacht te trekken en genoeg moed te verzamelen om je ten dans te vragen. Maar deze outfit… wow, ik moest nu wel.”       Julians simpele opmerkingen en blik waren genoeg geweest haar te laten blozen en over haar eigen gedachten te laten struikelen, maar deze verklaring deed haar niks. Ze voelde zich er eigenlijk steeds ongemakkelijker bij. Wat wilde hij van haar?       Zijn dansvaardigheden waren gelukkig goed genoeg om het dragelijk te maken. Over de dansvloer gedraaid worden en direct in de volgende, correcte pas geleid worden was heerlijk. De dips waren goed getimed en voelden goed aan, ondanks de onbekende danspartner.       Was dit überhaupt de gepaste vorm van dansen op een feestje van de NLS? Waarschijnlijk niet, maar daar gaf ze weinig om. En haar danspartner evenmin.       Maar het voelde niet volledig goed.       Het nummer waar ze op dansten eindigde en werd vervangen door iets wat veel te up-tempo was om hun stijl voort te zetten. Flora probeerde te bedenken wat voor excuus ze kon verzinnen om weg te komen bij hem, maar haar hoofd werkte niet mee. Normaal gesproken had ze snel een antwoord of een uitweg klaar – nu niet. Hij was haar daarbij ook te snel af. “Tijd voor een drankje nu, misschien?” stelde hij voor, een glimlach van oor tot oor op zijn gezicht.       Ze volgde hem naar de bar uit vriendelijkheid en lachte zachtjes om de soort van grappige opmerkingen die hij maakte terwijl ze praatten – althans, terwijl hij praatte. Het ergste was dat ze niet eens zijn naam wist. Zoveel woorden, maar hij had niet de moeite genomen zichzelf voor te stellen.       Haar hoofd was dan ook op volle kracht op zoek naar een uitweg. Hopelijk vond ze deze snel.

· · ─────── ·🙥· ─────── ·✦· ─────── ·🙧· ─────── · ·

---

It finally happened - I'm slightly mad! ~ Queen