• Saltwater Sleep

    d r e a m s      d o n ' t      d i e .      t h e y      d r o w n .


    START | BABBEL 3 - 2 - 1 | SPEEL 2 - 1

    CW: In deze RPG komen volwassen thema's aan bod zoals seks, grensoverschrijdend gedrag, geweld, mentale problematieken, toxische relaties en traumatische jeugdervaringen.

    Port Bersea is een verborgen parel in de waters tussen Nieuw-Zeeland en Australië waar toerisme de laatste jaren stilaan meer begint te bloeien. Rijke socialites vinden er hun weg naar de Mervine Estate dat hoog in de kliffen haar best doet om bedreigde boomsoorten opnieuw voort te planten in de Mervine Sanctuary. Backpackers genieten van de prachtige natuur die overal op het eiland te vinden is: witte stranden, complexe grotten en weelderige bossen. Rijke jongvolwassenen genieten er van het florerende nachtleven in eliteclubs waar enkel de besten binnen kunnen om er hun wildste fantasieën te beleven.

    Eén van die rijke jongvolwassenen was Eli Noble, student aan de University of Melbourne, die er samen met zijn vriendin Madeleine 'Maddy' Walsh de zomer van zijn leven plande nadat hij zijn studies na vijf lange jaren eindelijk had afgerond. Helaas kwam Maddy alleen terug naar het vasteland, anderhalve maand vroeger dan gepland. Twee weken na hun aankomst spoelde Eli namelijk aan op het strand van Port Bersea. Verdronken in de grotten, zeggen officiële bronnen, maar Maddy was hysterisch toen ze terugkwam. Ze vertelde hallucinante verhalen over de grotten die ze samen met Eli bezocht had - dat de Mervine Estate een groep heksen was die niets liever deed dan de gemeenschap van Port Bersea te terroriseren. Ze had het over vreemde dromen die zij en Eli deelden - dromen die niet veel later werkelijkheid werden, die haar bleven achtervolgen totdat ze zes maanden geleden zelf de dood als uitweg zocht.

    Vandaag vertrekken Eli en Maddy's beste vrienden op reis naar Port Bersea om hen te eren, een jaar na Eli's dood. Sommigen van hen willen er gewoon heen om te feesten zoals hun vrienden dat gedaan zouden hebben, om hun herinnering in ere te houden. Anderen hopen te ontdekken wat er in vredesnaam aan de hand is op het kleine eiland.




    Locaties
    p o r t      b e r s e a      t o w n

    Main Wharf & Ferry Dock – enige officiële toegang tot het eiland per boot.
    Bersea Town Center – gezellig centrum met cafés, surfshops, een kleine markt.
    The Mirage – exclusieve club op een klif, favoriet van rijke jongeren.
    Tidefall – moderne villa van de Archambeau-Strathwynfamilie, niet ver van The Mirage
    Sunset Hostel – waar backpackers verblijven. Dicht bij het strand.
    St. Cordelia Clinic – het eilandziekenhuisje. Sommige eilandbewoners verdenken de staf van betrokkenheid bij vreemde zaken.
    De oude vuurtoren – verlaten, uitzicht over het eiland. Locals zeggen dat hij 's nachts nog brandt, ook al is hij al jaren buiten gebruik.
    Strandhuis 'The Tides' – groot, modern vakantiehuis met zicht op zee en directe toegang tot Siren's Shore, waar Eli en Maddy vorig jaar verbleven. Afgelegen genoeg om feestjes te houden zonder pottenkijkers.
    Luxehotel 'Azure Palms Resort' – high-end hotel aan de rand van de stad, populair bij rijke toeristen, met cocktailbars, infinity pool, wellness, ... maar ook personeel dat misschien nét iets te veel weet.
    Whispering Pines Trailer Park – de armere wijk waar de meeste anti-Mervine Estate Dromers wonen.
    The Broken Bell – lokale bar, informeel hoofdkwartier van de Dromers.
    Tempest Point – uitkijkpunt boven op de rotsen waar eilandbewoners vaak samenkomen. Wilde energie, sommigen zeggen dat je er “de dromen hoort waaien”.
    Makutu Bakery – bekende bakkerij en toeristische hotspot voor het prachtige zee-uitzicht.
    BerseaMovers – van oudsher een verhuisbedrijfje; inmiddels een bedrijf dat onder andere verhuist, (verkeers)hekken plaatst, sjouwt, en voor evenementen benodigd meubilair opbouwt en afbreekt. Backpackers en jongeren kunnen er beunen om een zakcentje bij te verdienen.
    Bersea Beach Bar – een toeristische trekpleister op het populairste surfstrand van Port Bersea. Dure drankjes, maar wel van goede kwaliteit. Dé plek die het meest voorkomt als je 'bersea bars' zoekt op TrustPilot en waar de esthetische foto's genomen worden. Inwoners vermijden de plek liever.

    n a t u u r

    Mervine Estate – landgoed boven op de kliffen met botanische tuinen en verborgen droom-magiesymboliek.
    Mervine Sanctuary – beschermd natuurgebied met zeldzame flora, grenst aan het landgoed.
    Pulp Farms – lokale fruit-, groente- en grondstoffenboerderij begonnen als kleinschalig familiebedrijf, maar inmiddels leverancier bij veel Berseaanse horecagelegenheden. Backpackers kunnen er voor dagloon klussen doen zoals zaaien, oogsten en sproeien om hun reis verder te financieren.
    Dreaming Caves – liggen aan de noordkust en bestaan uit tientallen grotten, tunnels en ondergrondse kamers. Sommige grotten zijn toegankelijk voor toeristen (via boottochtjes of wandelpaden), anderen zijn afgesloten of vergeten - waaronder de Nexus (enkel toegankelijk bij laagtij), waar Dromers worden ingewijd. Vissers spreken van een verzonken grot genaamd The Drowned Mouth, waar stemmen gehoord worden bij vloed. De grotten veranderen subtiel — dromers ervaren dat gangen zich soms anders lijken te gedragen, afhankelijk van hun mentale toestand.
    Black Hollow Forest – weelderig bos met wandelpaden, sommige 'vergeten' stukken zijn niet op officiële kaarten te vinden.
    Sirens’ Shore – wit zandstrand waar Eli werd gevonden. Rustig, mysterieus.

    d r o o m p l e k k e n

    The Lapse – een droomplek die elke dromer anders ziet, maar altijd gevuld met echo’s van overleden Dromers - waaronder ook Eli en Maddy.
    The Mirror Lagoon – fysiek meer waar dromen zich soms in weerspiegelen. Dient als 'portaal' waardoorheen Dromers andere Dromers kunnen bezoeken.




    Dromers, Droommagie & de Mervine Estate

    d r o m e r s      &      d r o o m m a g i e

    Dromers zijn mensen die het geheim van de grotten kennen - zowel de Inner Circle van de Mervine Estate als een groep eilandbewoners. Iedereen kan een Dromer worden als die ingewijd wordt door een andere Dromer in de Nexus van de grotten van Port Bersea. De krachten van Dromers manifesteren zich op verschillende manieren. Ze zijn allemaal in staat om elkaar in elkaars dromen op te zoeken en die dromen te beïnvloeden/beschermen van ongewenste bezoekers - sommigen zijn daar beter in dan anderen. Sommigen van hen kunnen elementen uit hun eigen dromen naar buiten trekken en fysiek manifesteren in de echte wereld. Anderen zijn in staat om mensen zomaar ineens in slaap te laten vallen en hen vast te houden in hun dromen - zonder dat die persoon doorheeft dat het een droom is. Nog anderen kunnen inbreken in het hoofd van mensen en hun diepste dromen lezen. Heel zeldzaam zijn degenen die via dromen hun eigen bewustzijn kunnen projecteren in het lichaam van een ander, en degenen die herinneringen van een ander in dromen kunnen oproepen.

    m e r v i n e      e s t a t e      &      d e      i n n e r      c i r c l e

    De Mervine Estate is een landgoed van de familie Mervine. De familie houdt zich vooral bezig met natuuronderhoud en liefdadigheidswerk, en de Estate is populair bij een heleboel socialites. Eilandbewoners blijven er over het algemeen ver van weg; vele geruchten maken hun weg van de Mervine Estate naar de stad in het centrum van het eiland, en ze doen meer dan eens wenkbrauwen fronsen. Toch gaan de leden van de Mervine Estate gewoon hun gang. Het lijkt soms zelfs alsof ze een bepaald soort macht over het eiland hebben - en dat is ook precies het doel van de Inner Circle die aan het hoofd van de Mervine Estate staat. Zij willen het geheim van de grotten voor hen alleen, zodat zij over het eiland kunnen heersen en hun rijkdom kunnen vergroten.

    e i l a n d d r o m e r s

    Er zijn echter nog eilandbewoners die het geheim van de grotten kennen en die beter hun best doen om de plannen van de Mervine Estate te dwarsbomen. Een heel deel van hen is ervan overtuigd dat de Mervine Estate iets te maken heeft met de tragische dood van Eli Noble. Of zeggen ze dat alleen maar om zichzelf onschuldig te doen lijken?


    Personages
    i n v u l l i j s t j e
    Voel je vrij om je rol zo lang/kort/fancy/basic te maken als je wil!
    Naam - Leeftijd - Rol (& reputatie) - Persoonlijkheid - Geschiedenis - Geheimen & dromen - (Magie)

    f r i e n d s
    [1/2.10] Julian 'Julie' Malachai Archambeau-Strathwyn | 22 | The Left-Over King | Merrin
    [1/1.14] Tristan Everett Montrose | 23 | The Loose Cannon Miyah

    [5] Chae Kieran Walsh | 22 | The Group Himbo | NPC
    [5] Romée Eloise Delacour | 22 | The New Queen | NPC

    [6/2.15] Florence 'Flora' Antoinette Idris | 24 | The Innocent Flower | Catmint
    [6/R] Eloïse Clarissa Montgomery | 22 | The Rebel glowfaery
    [7/R] Jude Augustus Montgomery | 22 | The Soldier Ashcroft
    [8/R] Nicholas 'Nick' Joseph Baker | 22 | The Yearner Zaalvoetbalclub [23/4/2026: Inactivity warning]
    i n n e r      c i r c l e      o f      t h e      m e r v i n e      e s t a t e
    [5] Hayley Pearce | Leeftijd | The Surfer Girl | NPC
    [4/2.19] Devika 'Vik' Mervine | 25 | The Golden Girl | Renna
    [4/1.18] Skyler Mervine | 28 | The Leader | NPC
    [5/R] Magnus Valentin Valebrook II | 26 | The Valebrook Heir | NPC

    [7/2.19] Carter Nathaniel Mervine-Beck | 24 | The Surfer Dude Monpress
    [7/2.19] Marianne 'Minnie' Grieves | 28 | The Mirror | Merrin
    [8/R] Walker Atkinson Mervine | 30 | The Bastard | Lister
    i s l a n d      i n h a b i t a n t s
    [1/2.19] Tiaki Makutu Jack Mckall | 27 | The Doctor | Monpress
    [5/2.19] Andreas Orin Mervine Jamie Reid | 27 26 | The Amnesiac | Merrin
    [7/R] Christy Campa | 24 | The Drunk Surfer | Zaalvoetbalclub [23/4/2026: Inactivity warning]
    [7/R] Sadie Arnaud | 25 | The Loud Lesbian | Lister
    [8/R] Mahina Hana Ramirez | 23 | The Empath | glowfaery




    Regels

    - Don't be a bitch.
    - Iedereen die deelneemt, wordt ook cohost bij alle topics en draagt ook verantwoordelijkheid voor de RPG en de verhaallijn.
    - Degene die een topic sluit, maakt het volgende.
    - Haal in je post steeds de volgende zaken aan: personagenaam; open of gesloten scène (mogen anderen vrij inspringen of niet?); datum waarop de post plaatsvindt (voor wanneer er timeskips voorkomen maar jij nog even op een andere dag verder wil); locatie
    - Post maandelijks. Na 45 dagen wordt je uit de RPG geyeet en wordt je personage een NPC.
    - Parallel roleplayen mag. Wat houdt dit in? Je mag je personage in verschillende situaties op verschillende momenten schrijven, zolang je maar duidelijk aangeeft waar en wanneer die zich bevindt. Zo kun je bijvoorbeeld tegelijkertijd aan de gang gaan met een timeskip, terwijl je je vorige scène nog afwerkt. Dat hoeft uiteraard ook niet. (:
    - Stel vragen als je er hebt!




    Vakantieplanning

    1 december 2025: Start kerst/ambachtsmarkt centrum Port Bersea
    15 december 2025: Aankomst Julian, Tristan, Chae, Romée
    20 december 2025: Verjaardagsfeest Julian (georganiseerd door Chae)
    22 december 2025: Surfing Santas festival (benefiet surffestival door de stad)
    24-25 december 2025: Mervine Christmas Party (enkel op uitnodiging)
    26 december 2025: Boxing Day barbecue @The Tides (georganiseerd door de vriendengroep)
    31 december 2025 - 1 januari 2025: Mervine's New Year on the Beach





    15 december 2025

    Weer: 27°C, helderblauwe hemel. Vannacht wordt onweer voorspeld.
    Tijdstip: 15:17

    Julian, Tristan, Chae en Romée zijn zo'n 15 minuten geleden aangekomen in de haven van Port Bersea. Met hun vele koffers en tassen slenteren ze naar de glimmende zwarte taxi's die hen staan op te wachten om hen mee te nemen naar the Tides, waar ze tot halfweg januari zullen verblijven. De sfeer is een tikkeltje gelaten; de herinnering aan hun vrienden scherp in hun achterhoofd - maar niets wat een beetje meer alcohol niet kan fiksen. De meesten zijn eigenlijk al tipsy door de appetisers die ze aan boord van de ferry gehad hebben.

    Ondertussen is in het dorp de kerstmarkt in volle gang, en ook de rijke stinkerds van de Mervine Estate beginnen te arriveren om alles in orde te brengen voor het benefiet-apperitiefconcert dat binnen twee uur van start gaat.




    Vandaag, 20 december 2025

    Weer: 23°C na een dag van bijna 30°C. De lucht hangt zwaar boven de zee; de kliffen houden de abnormale hitte van overdag vast. Toch is er een zwoele zeebries.
    Tijdstip: 20u12

    In Port Bersea wordt vanavond niet over de uitzonderlijke hitte gesproken - de opwarming van de aarde zijn we toch al even gewoon. De zee glanst als vloeibaar zonlicht in de avondschemer en de lucht is zacht, bijna drukkend, terwijl de avond langzaam over de kliffen valt.

    In The Mirage is de openbare dansvloer open zoals altijd voor wie durft te kijken, maar boven, op het balkon dat de VIP-zone vormt, wordt de echte nacht gevierd: Julian Archambeau-Strathwyns 23ste verjaardagsfeest, georganiseerd door lieftallige nicht en neef Eloise en Jude Montgomery. De Macallan en Dom Pérignon staan klaar om te vloeien alsof het niet kost. Oesters, kaviaar en luxehapjes op zilveren schalen wachten vol spanning om door luxe-escortes vermomd als bevallige serveersters te worden rondgedragen terwijl DJ's van het vasteland livesets tot diep in de nacht draaien.

    Port Bersea praat er al dagen over, zeker nu het gerucht verspreid raakte dat ook de Mervines aanwezig zullen zijn. Plannen worden gesmeed om alsnog binnen te raken, want iedereen weet: rijke mensen feesten altijd beter.

    Locatie: The Mirage - Bersea Cliffs Vista VIP zone
    Aanvang: 21u
    Dresscode: Nightfall Decadence

    [ bericht aangepast op 28 april 2026 - 20:42 ]


    kindness is never a burden.


    ༺Tiaki Makutu༻
    ༺Jack Mckall༻

    Walker's gelach werd niet gedeeld, noch kwam er reactie op zijn opmerking. Het maakte Jack niet uit wat de man vond of dacht. Hij had immers de waarheid gesproken, hij dronk af en toe een wijntje. Dat zijn kennis van jaren lang boodschappen doen en precies die flessen ophalen was en dat de kennis ook niet verder kwam dan precies die aanbevelingen was niet van belang. Gelukkig vroeg Walker niet verder en liet hij hem verder met rust. Jack knikte kort als afscheid en liep bewust de andere kant op. Het gesprek over wijn had hem genoeg uit zijn eigen hoofd gehaald en geaard om een pak rijst en wat vis in zijn mandje te stoppen voordat hij zelf ook naar de kassa liep. Walker was gelukkig nergens meer te bekennen toen Jack de straat weer op liep. Zijn kleine bungalow was niet ver en het duurde dan ook niet lang voordat hij met een kom rijst met gebakken vis aan tafel zat. Hij keek naar het medical journal dat op tafel lag, wanneer had hij die daar neergelegd? Die gedachten werd opgegeven toen de hij zich de brainfog van de afgelopen dagen herinnerde. Misschien moest hij vanavond maar weer eens gaan surfen, wat beweging en tijd alleen in het water zou hem goed doen.

    ༄༄༄༄༄༄༄༄༄༄༄༄༄༄༄
    ༄༄༄༄༄༄༄༄༄༄༄༄༄༄༄
    27 ⸙ Dokter @ St. Cordelia Clinic
    20 December ⸙ Rond het avondeten
    De supermarkt > thuis
    Walker > Alleen ⸙ Closed
    ༄༄༄༄༄༄༄༄༄༄༄༄༄༄༄
    ༄༄༄༄༄༄༄༄༄༄༄༄༄༄༄

    [ bericht aangepast op 30 sep 2026 - 17:01 ]


    Do it scared, but do it anyway.


    J.M. ARCHAMBEAU-STRATHWYN

    S O U N D       |      L O O K

    Beware: horny

    1 5      J U N I      2 0 2 3      |      2 0      |      N E W       L Y C E U M      S O C I E T Y
    F L O R A ,      E L I      &      M A D D Y      |      C L O S E D


    Toen Manon hem mee trok in de richting van de uitgang - om 'wat erna komt' in gang te zetten - was Eli er plots weer. Zijn grijns was zo breed dat het zijn gezicht in tweeën spleet.
          Een gefrustreerd geluid verliet Manons keel toen Eli iets in haar oor fluisterde, maar ze knikte, en het volgende moment zat Julian weer op de sofa in de hoek met een mojito in zijn hand, Eli op zijn schoot, en Romée en Manon weer tegen hem. Die laatste leek niet meer in staat om haar handen van hem af te houden, en de manier waarop ze langzaam door zijn krullen kroelde, maakte hem opnieuw verraderlijk slaperig.
          Misschien moest hij overschakelen op water. Julian presteerde gewoonlijk verrassend goed onder invloed, maar het begon bijna een punt te bereiken waarop hij niet meer zeker was of hij Manon de nacht kon bieden waar ze al het hele academiejaar op wachtte.
          'Zal ik nog een nieuw rondje gaan halen?'
          Eli's woorden sijpelden te traag binnen.
          'Prima,' riep hij meteen. 'Mis me niet te lang, Julie.'
          De natte zoen op zijn wang deed Julian meten weer wakker schieten. Hij schopte met zijn voet naar Eli's knieën, die met een onelegante huppel voorkwam dat hij op zijn gezicht terechtkwam.
          Julian dronk de rest van zijn mojito op, ging wat rechter overeind zitten - geen water nodig, gewoon even de vermoeidheidsdrempel over - en plots werd zijn gezichtsveld versperd door Flora's hoofd.
          Hij had een halve seconde om te fronsen voordat ze hem kuste. Heel zacht, nauwelijks een streling - en toen liep er iets fout en viel ze recht op zijn kruis en kon hij een pijnlijke kreun niet onderdrukken en had hij plots haar heupen vastgegrepen en waren zijn ogen gesloten.
          Toen was het voorbij, het gevoel van de zachte stof van Flora's jurk nog slechts een herinnering op zijn vingertoppen.
          'Sorry, don't mind me,' prevelde Flora vluchtig.
          Julian knipperde verward met zijn ogen. Hij was zich er vaag van bewust dat Manon hem zijn mojitoglas dat ze had opgevangen toen hij het liet vallen, teruggaf.
          Een schaterlach van Romée klonk aan zijn andere zijde.
          Manon schikte zijn haren weer - niet dat er nog veel aan te redden was. 'Ik snap het niet,' glimlachte ze. 'Dat was aandoenlijk en sexy tegelijkertijd. Misschien is Flora toch niet zo onschuldig als ik dacht?'
          Julian maakte zijn lippen nat en schudde langzaam zijn hoofd. Zijn ogen zochten rood in de met-elkaar-verstrengelde lichamen van de studenten voor hen en landden uiteindelijk op Eli, die naar hem knipoogde.


    [ bericht aangepast op 30 sep 2026 - 20:20 ]


    'Achteraf kijk je een koe in de kont' - Maxime (Catmint)



    Andreas Orin Mervine

    S O U N D       |      L O O K


    A F T E R N O O N      M A R C H      7      2 0 1 3
    1 5      A N D      1      W E E K
    C H E M I S T R Y      L A B
    T I A K I      |      C L O S E D

    'Ik zal het onthouden.'
          Andreas wilde schreeuwen. Liefst in Tiaki's gezicht. Hem bij de schouders vastgrijpen en door elkaar rammelen. Doe dan iets. Toon dat je iets voelt, toon dat je wil vechten.
          Hij was moe en hij was boos en hij was het zo gewoon om zelf te moeten vechten dat hij niet kon begrijpen dat Tiaki zich er gewoon maar bij neerlegde. Geen hoop, geen strijdlust, niets. Andreas hield zichzelf voor dat hij geprobeerd had - dat hij zijn best had gedaan om die hoop, die strijdlust, in Tiaki's plaats te voelen, in de hoop dat ... dat wat? Dat hij een voorbeeld zou zijn, voor een jongen die alles zo duidelijk al had opgegeven?
          Het maakte hem misselijk; kolkte in zijn maag en klemde rond zijn hart. Niet alleen alle tegenstrijdige gevoelens tegen Tiaki, maar vooral schuld. Want had hij het echt geprobeerd? Of was hij ook weggelopen zodra het te moeilijk werd?
          Andreas draaide zich weer om, stampte naar Tiaki en greep de doek uit zijn handen om zelf aan de slag te gaan, alsof dat alles zou oplossen. 'Stop het,' grauwde hij met een frons, want als er iets was dat hij wou dat Tiaki deed, dan was het doen. Niet stoppen - dat had hij al te veel gedaan.


    'Achteraf kijk je een koe in de kont' - Maxime (Catmint)




    marianne grieves

    6 maanden geleden • 28 • port bersea streets • sadie • closed


    Minnie struikelde bijna toen Sadie haar losliet en tegelijkertijd haar volle gewicht tegen haar liet vallen. Een onderdrukt geluid dat het midden hield tussen een kreun, een geschrokken gepiep en een kreet, steeg uit haar op. Meteen daarna moest ze lachen, en meteen daarna voelde ze haar hoofd gloeien toen ze zich afvroeg waarom.
          'Ik wil niet te gretig overkomen,' zei Sadie, en even was Minnie opgelucht toen ze haar hoorde lachen, 'maar woon je nog ver?'
          Het duurde een paar seconden te lang voordat Minnie door had dat Sadie haar gewicht niet terugnam en dat de lach meer gegeneerd dan oprecht had geklonken. 'Shit,' vloekte ze spontaan. 'Gaat het wel? Heb je iets verstuikt? Het is niet ver meer, moet ik je dragen?' Dat laatste flapte ze eruit zonder dat ze erover nadacht en daar was de hitte weer, en een lach die deze keer oprechter klonk dan die daarvoor. 'Oh, het spijt me,' kreunde Minnie. Ze verplaatste haar arm zodat ze Sadie beter kon ondersteunen en lachte opnieuw - het was meer gegiechel. 'Ik weet niet ...' Ze liet haar zin in het midden zweven toen haar ogen weer naar Sadies lippen dreven, die eigenlijk amper zichtbaar waren in het donker maar haar om de een of andere reden meteen wisten te hypnotiseren.
          Dit was belachelijk.
          Ze kuste Sadie opnieuw.

    [ bericht aangepast op 23 okt 2026 - 15:21 ]


    'Achteraf kijk je een koe in de kont' - Maxime (Catmint)



    JAMIE REID

    ☾ ☾ ☾ ☾ ☾

    2 0      D E C E M B E R      E V E N I N G      |      2 6
    S A D I E ' S      H O M E      -      S A D I E      &      H A N A

    'Oh, deze zijn schaaaattig,' merkte Jamie op toen hij de shotglaasjes die Sadie meebracht bestudeerde en vergat om een opmerking te maken over ongewenste aanrakingen en grensoverschrijdend gedrag. Met het shotje binnen, was het niet eens meer zo grensoverschrijdend.
          'Om op de tweede vraag te antwoorden,' kwam Sadies stem vanuit de hoop kleren op het bed. 'Ik heb geen fucking idee. De Mirage is gewoon open zoals altijd, het is dat feest voor die rijke stinkerds dat superexclusief is. Misschien laten we de uitsmijter gewoon een beetje tepel zien.'
          Jamie dacht na over die mogelijkheid, schonk zichzelf nog een glaasje in, en bedacht dat hij al ergere dingen gedaan had.
          'Of als ze niet op vrouwen vallen, zal jij ons naar binnen moeten flirten, James.'
          'Zijn mijn tepels niet goed genoeg?'
          'Laten we vertrekken, dan. Zodat het feest niet voorbij is voor we er zijn. We kunnen de tequila meenemen voor wat extra moed.'
          Jamie knikte, goot zijn shotglaasje binnen en staarde naar het shotglaasje. Kliffen en bomen. Ze zagen er bekend uit, als iets uit een droom. Een droom die hij vaker had gedroomd.
          Hij zette het glaasje op Sadies nachttafeltje en gebaarde joviaal naar de deur. Vloeibare moed was steeds een goed idee.


    'Achteraf kijk je een koe in de kont' - Maxime (Catmint)


    J.M. ARCHAMBEAU-STRATHWYN

    S O U N D       |      L O O K



    2 0      D E C E M B E R      N A C H T      |      2 3      |      T H E      M I R A G E
    W A L K E R      |      O P E N


    Julian glimlachte hartelijk toen Walker zijn glas schuimwijn meteen op een tafel achter hem deponeerde.
    'Klopt, echter drink ik geen alcohol,' verklaarde hij met een verontschuldigende glinstering in zijn ogen. 'Maar laat mij je plezier niet bederven. Gelukkige verjaardag. En bedankt voor de uitnodiging. Dit feestje is ...'
          Julians glimlach verbreedde terwijl Walker het juiste woord zocht, oordeel duidelijk in de ogen van iemand die altijd aan de zijlijn stond.
          'Kleurrijk.'
          De glimlach kreeg geluid - sympathiek en bijna bescheiden, maar tegelijkertijd een bevestiging van de status van zichzelf én het feestje - ik begrijp je helemaal, ook al was de overgrote merderheid van de dansvloer in donkere tinten gehuld.
          'Wat kunnen we vanavond nog meer verwachten? Vuurwerk, neem ik aan? Een levensgrote, realistische taart van jou als Michelangelo's David?'
          Julian nam een slok van zijn schuimwijn en berispte zichzelf op de drang om het in één keer naar achter te slaan. 'Grappig,' mijmerde hij terwijl hij toekeek hoe Walkers handen een nieuw glas zonder alcohol accepteerden. 'Een vriendin van me had ooit een gelijkaardig idee, maar besloot uiteindelijk de grens tussen stijlvol en ordinair erg dun is.' Hij pauzeerde even en keek Walker weer in de ogen. 'Ik zou zeggen, ik sta altijd open voor persoonlijke verzoekjes, maar je bent helaas mijn type niet.'

    [ bericht aangepast op 23 okt 2026 - 16:05 ]


    'Achteraf kijk je een koe in de kont' - Maxime (Catmint)




    marianne grieves

    16 december 2025, middag • 28 • southern beach • vik • closed

    Het was alsof de vermoeidheid van het surfen haar nu pas overviel, en in plaats van haar hoofd stil te houden, overspoelde het haar met gedachten. En schaamte. Haar vingers jeukten om een bericht terug te typen, maar ze was enkel in staat om haar vuisten te ballen.
          Vik ratelde verder en de woorden bereikten Minnie niet, totdat de stilte plots weer viel en ze besefte dat Vik een antwoord verwachtte.
          Ze humde verward, het rafelend eindje van een poging om te doen alsof ze niet ergens anders zat, en ze keek haar beste vriendin weer aan.
          'Waar zit jíj met je gedachten?' lachte Devika.
          Minnie glimlachte verontschuldigend en vervloekte zichzelf omdat ze wist dat het geen overtuigende glimlach was. Ze kauwde op haar onderlip voordat ze antwoord gaf. 'Oh, ik ben zo vreselijk moe, Vivi,' zei ze uiteindelijk schuldbewust. 'Ik denk dat het surfen er net iets te veel aan was, hoe hard ik er ook van heb genoten. Volgende week weer? Met verslag over dat feestje, liefst.'
          Haar tweede glimlach voelde geslaagder.


    'Achteraf kijk je een koe in de kont' - Maxime (Catmint)


    ༺Jack Mckall༻
    ༺Tiaki Makutu༻

    Zijn handelingen werden ritmisch en voorspelbaar. Ogen alleen gericht op de tafel. Andreas werd verder genegeerd, hij zou weg gaan en dan hoefde Tiaki niet meer aan hem te denken. De constante handelingen werden een houvast. De warmte van de doek dat zijn hand in trok, een waterdruppel die langs zijn vingers gleed en de zorgvuldige bewegingen om de hele tafel schoon te maken. Het maakte niet meer uit dat Andreas weg ging. Het was toch beter zo. Zijn gedachten dwaalden naar de rest van de avond, wat hij bij de wharenui nog moest doen, de mensen die er gingen zijn, het eten dat geserveerd zou worden. Maar eerst moest het lokaal schoon. Had hij het dichtvallen van de deur gemist toen Andreas weg ging? Het maakte niet uit zijn poetsdoek was koud en te droog. Tiaki draaide zich om richting de wasbak.

    Voetstappen klonken over linoleum. Tiaki's pupillen werden groot. Iets stond te dichtbij. Adrenaline gierde door zijn aderen. Een hand trok door zijn gezichtsveld. Zijn hart raasde tegen zijn ribben. De doek werd uit zijn handen getrokken. Tiaki stond drie stappen naar achteren. Andreas' woorden vielen weg tegen de ruis in zijn oren. Elke spier in zijn lichaam aangespannen, knieën licht gebogen en zijn handen klaar om aan te vallen. Een opgewonden veer klaar om op elk moment af te gaan. Met grote teugen trok hij snel zoveel mogelijk zuurstof naar binnen. Elk beetje kleur was uit zijn irissen verdreven. Het klaslokaal was verdwenen, zijn doelwit was het enige dat Tiaki nog scherp zag. Voorhoofd gefronst, kaak strak en zijn blik vol focus en vastberadenheid. Eén verkeerde beweging-

    Blauwe ogen. Wacht, waarom zag hij blauwe ogen?
    "Fack!" Hijgde hij. De realisatie forceerde zich hardhandig een weg naar binnen.
    "Andreas!" Tiaki knipperde voor het eerst sinds de doek uit zijn handen getrokken werd. De randen van zijn gezichtsveld kwamen langzaam weer in focus. Trillingen trokken door zijn handen en zijn tanden begonnen ongecontroleerd te klapperen. Hij greep naar zijn shirt waar zijn hartslag nog steeds als een moker tekeer ging.
    "Geef me... geen... HARTVERZAKKING!" Tiaki's ademhaling nog veel te snel voor goed gevormde zinnen. Het voelde alsof zijn knieën het elk moment konden begeven, zwarte vlekjes dansten voor zijn ogen. Wankel liep hij de twee stappen richting de tafel die hij net aan het schoonmaken was. Zweet begon op zijn voorhoofd te verschijnen terwijl Tiaki een poging deed weer op adem te komen.
    15 ⸙ High school student
    March 7nd 2013 ⸙ End of the school day
    Chemistry lab
    Andreas ⸙ Closed

    [ bericht aangepast op 2 nov 2026 - 7:15 ]


    Do it scared, but do it anyway.