[RPG • 16+] Saltwater Sleep | Speeltopic 2 - Speeltopics

22 feb 2026 - 9:43 Gwenllian is offline

Gwenllian 12520

Saltwater Sleep

d r e a m s d o n ' t d i e . t h e y d r o w n .

START | BABBEL 3 - 2 - 1 | SPEEL 2 - 1

CW: In deze RPG komen volwassen thema's aan bod zoals seks, grensoverschrijdend gedrag, geweld, mentale problematieken, toxische relaties en traumatische jeugdervaringen.

Port Bersea is een verborgen parel in de waters tussen Nieuw-Zeeland en Australië waar toerisme de laatste jaren stilaan meer begint te bloeien. Rijke socialites vinden er hun weg naar de Mervine Estate dat hoog in de kliffen haar best doet om bedreigde boomsoorten opnieuw voort te planten in de Mervine Sanctuary. Backpackers genieten van de prachtige natuur die overal op het eiland te vinden is: witte stranden, complexe grotten en weelderige bossen. Rijke jongvolwassenen genieten er van het florerende nachtleven in eliteclubs waar enkel de besten binnen kunnen om er hun wildste fantasieën te beleven.

Eén van die rijke jongvolwassenen was Eli Noble, student aan de University of Melbourne, die er samen met zijn vriendin Madeleine 'Maddy' Walsh de zomer van zijn leven plande nadat hij zijn studies na vijf lange jaren eindelijk had afgerond. Helaas kwam Maddy alleen terug naar het vasteland, anderhalve maand vroeger dan gepland. Twee weken na hun aankomst spoelde Eli namelijk aan op het strand van Port Bersea. Verdronken in de grotten, zeggen officiële bronnen, maar Maddy was hysterisch toen ze terugkwam. Ze vertelde hallucinante verhalen over de grotten die ze samen met Eli bezocht had - dat de Mervine Estate een groep heksen was die niets liever deed dan de gemeenschap van Port Bersea te terroriseren. Ze had het over vreemde dromen die zij en Eli deelden - dromen die niet veel later werkelijkheid werden, die haar bleven achtervolgen totdat ze zes maanden geleden zelf de dood als uitweg zocht.

Vandaag vertrekken Eli en Maddy's beste vrienden op reis naar Port Bersea om hen te eren, een jaar na Eli's dood. Sommigen van hen willen er gewoon heen om te feesten zoals hun vrienden dat gedaan zouden hebben, om hun herinnering in ere te houden. Anderen hopen te ontdekken wat er in vredesnaam aan de hand is op het kleine eiland.

Locaties

p o r t b e r s e a t o w n

Main Wharf & Ferry Dock – enige officiële toegang tot het eiland per boot.
Bersea Town Center – gezellig centrum met cafés, surfshops, een kleine markt.
The Mirage – exclusieve club op een klif, favoriet van rijke jongeren.
Tidefall – moderne villa van de Archambeau-Strathwynfamilie, niet ver van The Mirage
Sunset Hostel – waar backpackers verblijven. Dicht bij het strand.
St. Cordelia Clinic – het eilandziekenhuisje. Sommige eilandbewoners verdenken de staf van betrokkenheid bij vreemde zaken.
De oude vuurtoren – verlaten, uitzicht over het eiland. Locals zeggen dat hij 's nachts nog brandt, ook al is hij al jaren buiten gebruik.
Strandhuis 'The Tides' – groot, modern vakantiehuis met zicht op zee en directe toegang tot Siren's Shore, waar Eli en Maddy vorig jaar verbleven. Afgelegen genoeg om feestjes te houden zonder pottenkijkers.
Luxehotel 'Azure Palms Resort' – high-end hotel aan de rand van de stad, populair bij rijke toeristen, met cocktailbars, infinity pool, wellness, ... maar ook personeel dat misschien nét iets te veel weet.
Whispering Pines Trailer Park – de armere wijk waar de meeste anti-Mervine Estate Dromers wonen.
The Broken Bell – lokale bar, informeel hoofdkwartier van de Dromers.
Tempest Point – uitkijkpunt boven op de rotsen waar eilandbewoners vaak samenkomen. Wilde energie, sommigen zeggen dat je er “de dromen hoort waaien”.
Makutu Bakery – bekende bakkerij en toeristische hotspot voor het prachtige zee-uitzicht.
BerseaMovers – van oudsher een verhuisbedrijfje; inmiddels een bedrijf dat onder andere verhuist, (verkeers)hekken plaatst, sjouwt, en voor evenementen benodigd meubilair opbouwt en afbreekt. Backpackers en jongeren kunnen er beunen om een zakcentje bij te verdienen.
Bersea Beach Bar – een toeristische trekpleister op het populairste surfstrand van Port Bersea. Dure drankjes, maar wel van goede kwaliteit. Dé plek die het meest voorkomt als je 'bersea bars' zoekt op TrustPilot en waar de esthetische foto's genomen worden. Inwoners vermijden de plek liever.

n a t u u r

Mervine Estate – landgoed boven op de kliffen met botanische tuinen en verborgen droom-magiesymboliek.
Mervine Sanctuary – beschermd natuurgebied met zeldzame flora, grenst aan het landgoed.
Pulp Farms – lokale fruit-, groente- en grondstoffenboerderij begonnen als kleinschalig familiebedrijf, maar inmiddels leverancier bij veel Berseaanse horecagelegenheden. Backpackers kunnen er voor dagloon klussen doen zoals zaaien, oogsten en sproeien om hun reis verder te financieren.
Dreaming Caves – liggen aan de noordkust en bestaan uit tientallen grotten, tunnels en ondergrondse kamers. Sommige grotten zijn toegankelijk voor toeristen (via boottochtjes of wandelpaden), anderen zijn afgesloten of vergeten - waaronder de Nexus (enkel toegankelijk bij laagtij), waar Dromers worden ingewijd. Vissers spreken van een verzonken grot genaamd The Drowned Mouth, waar stemmen gehoord worden bij vloed. De grotten veranderen subtiel — dromers ervaren dat gangen zich soms anders lijken te gedragen, afhankelijk van hun mentale toestand.
Black Hollow Forest – weelderig bos met wandelpaden, sommige 'vergeten' stukken zijn niet op officiële kaarten te vinden.
Sirens’ Shore – wit zandstrand waar Eli werd gevonden. Rustig, mysterieus.

d r o o m p l e k k e n

The Lapse – een droomplek die elke dromer anders ziet, maar altijd gevuld met echo’s van overleden Dromers - waaronder ook Eli en Maddy.
The Mirror Lagoon – fysiek meer waar dromen zich soms in weerspiegelen. Dient als 'portaal' waardoorheen Dromers andere Dromers kunnen bezoeken.

Dromers, Droommagie & de Mervine Estate

d r o m e r s & d r o o m m a g i e

Dromers zijn mensen die het geheim van de grotten kennen - zowel de Inner Circle van de Mervine Estate als een groep eilandbewoners. Iedereen kan een Dromer worden als die ingewijd wordt door een andere Dromer in de Nexus van de grotten van Port Bersea. De krachten van Dromers manifesteren zich op verschillende manieren. Ze zijn allemaal in staat om elkaar in elkaars dromen op te zoeken en die dromen te beïnvloeden/beschermen van ongewenste bezoekers - sommigen zijn daar beter in dan anderen. Sommigen van hen kunnen elementen uit hun eigen dromen naar buiten trekken en fysiek manifesteren in de echte wereld. Anderen zijn in staat om mensen zomaar ineens in slaap te laten vallen en hen vast te houden in hun dromen - zonder dat die persoon doorheeft dat het een droom is. Nog anderen kunnen inbreken in het hoofd van mensen en hun diepste dromen lezen. Heel zeldzaam zijn degenen die via dromen hun eigen bewustzijn kunnen projecteren in het lichaam van een ander, en degenen die herinneringen van een ander in dromen kunnen oproepen.

m e r v i n e e s t a t e & d e i n n e r c i r c l e

De Mervine Estate is een landgoed van de familie Mervine. De familie houdt zich vooral bezig met natuuronderhoud en liefdadigheidswerk, en de Estate is populair bij een heleboel socialites. Eilandbewoners blijven er over het algemeen ver van weg; vele geruchten maken hun weg van de Mervine Estate naar de stad in het centrum van het eiland, en ze doen meer dan eens wenkbrauwen fronsen. Toch gaan de leden van de Mervine Estate gewoon hun gang. Het lijkt soms zelfs alsof ze een bepaald soort macht over het eiland hebben - en dat is ook precies het doel van de Inner Circle die aan het hoofd van de Mervine Estate staat. Zij willen het geheim van de grotten voor hen alleen, zodat zij over het eiland kunnen heersen en hun rijkdom kunnen vergroten.

e i l a n d d r o m e r s

Er zijn echter nog eilandbewoners die het geheim van de grotten kennen en die beter hun best doen om de plannen van de Mervine Estate te dwarsbomen. Een heel deel van hen is ervan overtuigd dat de Mervine Estate iets te maken heeft met de tragische dood van Eli Noble. Of zeggen ze dat alleen maar om zichzelf onschuldig te doen lijken?

Personages
i n v u l l i j s t j e

Regels

- Don't be a bitch.
- Iedereen die deelneemt, wordt ook cohost bij alle topics en draagt ook verantwoordelijkheid voor de RPG en de verhaallijn.
- Degene die een topic sluit, maakt het volgende.
- Haal in je post steeds de volgende zaken aan: personagenaam; open of gesloten scène (mogen anderen vrij inspringen of niet?); datum waarop de post plaatsvindt (voor wanneer er timeskips voorkomen maar jij nog even op een andere dag verder wil); locatie
- Post maandelijks. Na 45 dagen wordt je uit de RPG geyeet en wordt je personage een NPC.
- Parallel roleplayen mag. Wat houdt dit in? Je mag je personage in verschillende situaties op verschillende momenten schrijven, zolang je maar duidelijk aangeeft waar en wanneer die zich bevindt. Zo kun je bijvoorbeeld tegelijkertijd aan de gang gaan met een timeskip, terwijl je je vorige scène nog afwerkt. Dat hoeft uiteraard ook niet. (:
- Stel vragen als je er hebt!

Vakantieplanning

1 december 2025: Start kerst/ambachtsmarkt centrum Port Bersea
15 december 2025: Aankomst Julian, Tristan, Chae, Romée
20 december 2025: Verjaardagsfeest Julian (georganiseerd door Chae)
22 december 2025: Surfing Santas festival (benefiet surffestival door de stad)
24-25 december 2025: Mervine Christmas Party (enkel op uitnodiging)
26 december 2025: Boxing Day barbecue @The Tides (georganiseerd door de vriendengroep)
31 december 2025 - 1 januari 2025: Mervine's New Year on the Beach

Vandaag, 20 december 2025

Weer: 23°C na een dag van bijna 30°C. De lucht hangt zwaar boven de zee; de kliffen houden de abnormale hitte van overdag vast. Toch is er een zwoele zeebries.
Tijdstip: 20u12

In Port Bersea wordt vanavond niet over de uitzonderlijke hitte gesproken - de opwarming van de aarde zijn we toch al even gewoon. De zee glanst als vloeibaar zonlicht in de avondschemer en de lucht is zacht, bijna drukkend, terwijl de avond langzaam over de kliffen valt.

In The Mirage is de openbare dansvloer open zoals altijd voor wie durft te kijken, maar boven, op het balkon dat de VIP-zone vormt, wordt de echte nacht gevierd: Julian Archambeau-Strathwyns 23ste verjaardagsfeest, georganiseerd door lieftallige nicht en neef Eloise en Jude Montgomery. De Macallan en Dom Pérignon staan klaar om te vloeien alsof het niet kost. Oesters, kaviaar en luxehapjes op zilveren schalen wachten vol spanning om door luxe-escortes vermomd als bevallige serveersters te worden rondgedragen terwijl DJ's van het vasteland livesets tot diep in de nacht draaien.

Port Bersea praat er al dagen over, zeker nu het gerucht verspreid raakte dat ook de Mervines aanwezig zullen zijn. Plannen worden gesmeed om alsnog binnen te raken, want iedereen weet: rijke mensen feesten altijd beter.

Locatie: The Mirage - Bersea Cliffs Vista VIP zone
Aanvang: 21u
Dresscode: Nightfall Decadence

[ bericht aangepast op 28 april 2026 - 20:42 ]

kindness is never a burden.

15 juli 2026 - 1:08 Ashcroft is offline

Ashcroft 5221

˚̣̣̣ ꒷︶†︶꒷˚̣̣̣︶ ͡𑁬♱໒ ͡ ︶˚̣̣̣꒷︶†︶꒷ ˚̣̣̣

JUDE
MONTGOMERY

⫘⫘⫘⫘⫘⫘⫘⫘⫘⫘

20 December 2025 ✠ 22 ✠ Port Bersea, The Tides > The Mirage ✠ Alone > Eloise & Nick ✠ Playlist

Na zijn “mental health” rondje en een absoluut niet confronterend gesprek met Walker, had Jude niet veel meer uitgevoerd.
Niet per se de planning, maar hij voelde zich leeg. Uit het veld geslagen. Hij haatte dit gevoel. Hij haatte het wanneer hij niet langer meer controle had over zijn gevoel. Iets waar hij zo goed op had getraind de laatste jaren. Hij moest wel. Emotioneel het veld in gaan staat gelijk aan de dood.
Het voelde alsof hij weer terug bij af was. Even voelde hij zich weer dat kleine, onzeker blonde jongetje, wie zich het liefst verstopte onder een veilig fort van dekens.
Maar daar was hij plotseling, alsof hij was opgedoemd uit de rook: de man wie zijn hele zenuwsysteem zonder pardon door de war wist te brengen.
Hoe hard hij zich er ook tegen wilde verzetten.
Verslagen was hij teruggekeerd naar The Tides. Na een aantal van Eloise haar paniekerige telefoontjes te hebben beantwoord, was hij ingestort. Als er iets was wat Jude niet kon was het wel stil zitten, maar hij voelde zich zo leeggezogen dat hij in elkaar gezakt was op zijn bed. Daarmee liet hij de allesbeslissende keus over welke kleur de servetten moesten zijn over aan Eloise. Iets wat hij waarschijnlijk maanden later nog zou moeten aanhoren.
Blijkbaar had hij zijn slaap hard nodig, gezien hij wakker werd gezoemd door een spammende Eloise. Fuck. Was het al zo laat?
Hij was zo diep in slaap geweest dat hij wazig zag en een bonzende koppijn had, ondanks dat hij geen slok gedronken had.
In zijn droom was hij weer terug geweest op de basis. Hij herleefde een van zijn meest gekoesterde momenten met Walker, in grove lijnen althans. Hij was teruggekomen van een missie; een welke je niet in de koude kleren gaat zitten. Hij was zichzelf even helemaal kwijt geweest, en was daarmee zijn afspraak met Walker vergeten geweest. Hij kwam hem opzoeken en had hem de steun geboden die hij nodig had. Hij had zich op dat moment voor het eerst sinds maanden, misschien zelfs jaren, niet alleen gevoeld.
Het had hem achter gelaten met een niet weg te krijgen brok in zijn keel en brandende ogen.
Hij kroop rechtop, en boende ruw met zijn knokkels over zijn oogleden. Hij voelde zich geagiteerd, teleurgesteld en emotioneel tegelijkertijd. Eigenlijk voelde hij nog veel meer dan hij de woorden voor wist. De stortgolf aan emoties maakte dat zijn maag omkeerde.
Na een kreet uit te laten van ongenoegen en Eloise terug geappt te hebben, besloot hij dat het beste was om een koude douche te nemen. Hij moest weer even terug landen op moeder aarde.
De schok die zijn lichaam kreeg door het koude water, maakte dat hij weer helder kon nadenken. Althans, helderder. Hij moest relaxen. Hij ging naar een gratis feest, en wat voor een. Had hij zin om sociaal te doen? Nee. Maar hij kon zich altijd ergens in een hoekje afzonderen met zijn zus.
Wie weet was vanavond wel de avond dat hij wel een keer een drankje mee deed. Het kon hem allemaal niet meer zoveel schelen. Zijn leven was toch één grote wanorde op het moment. Er was niet veel eer meer aan te behalen. Vaders zou uitermate teleurgesteld zijn.
Deze gedachte haalde het vuur in hem weer naar boven. Hij wilde niet voldoen aan die achterlijke normen die hem opgedragen werden. Hij mocht ook wel een keer genieten van zijn “vakantie”, verplicht of niet.
Hij haalde zijn dure pak tevoorschijn uit de kast. Eén die hij normaliter enkel droeg voor de geforceerde pretentieuze diners met zijn familie. Nu hij naar zichzelf in de spiegel keek snapte hij eigenlijk niet waarom hij deze niet vaker droeg.

Eenmaal gearriveerd op bestemming vroeg hij zich af waarom hij Eloise niet gewoon geghosted had. Waarschijnlijk omdat ze anders binnen de kortste keren met een hooivork en een fakkel voor zijn kamerdeur had gestaan.
Hij haalde nog een laatste keer een hand over zijn gezicht voor hij zijn persoonlijk hel binnentrad.
Er werden hem al bij binnenkomst een tal van drankjes aangeboden, want natuurlijk. Hij haatte de smaak van champagne, maar het was allicht een goed begin. Hij besloot er meteen eentje mee te nemen voor zuster lief.
Het duurde even voor hij zijn zus in de chaos wist te vinden. Hij had mazzel dat hij zwart droeg, gezien er van alle kanten dingen op hem gemorst werden in de menigte; waarvan hij van de helft liever niet wilde weten wat het was.
Uiteindelijk had hij haar gevraagd of ze met haar zaklamp in de lucht wilde wuiven, in de hoop dat hij zijn smurf kon vinden.
“A mere peace offering, m’lady.” sprak hij deftig, terwijl hij een beweging uitoefende wat op een buiging moest lijken. Hij overhandigde het onnodig duur uitziende glas champagne aan zijn zus, wie eigenlijk al voorzien was van een drankje. Hoe meer alcohol hoe meer vreugd?
Hij nam een slok van zijn eigen glas, en deed zijn best geen vies gezicht te trekken.
Hij schonk een blik aan de man wie bij haar stond. Had ze nu al iemand aan de haak weten te slaan?
“Mijn oprechte excuses dat je zolang op me hebt moeten wachten, een schoonheidsslaapje was nodig. Je ziet er niet zomaar zo uit.” Grijnsde hij, terwijl hij naar zijn gezicht gebaarde, waarna hij een vluchtige kus op haar hoofd drukte.
Hij was goed in zoete broodjes bakken, vurig hopend dat haar glas champagne niet op zijn outfit zou eindigen.
“Sorry, ik raak lichtelijk van slag door dit feestgedruis.” legde hij uit aan de vreemde man. “Jude,” glimlachte hij terwijl hij zijn hand naar hem uitstak. Toch nog sociaal, joy.
Hij kon het niet helpen om af en toe zijn blik over de menigte te laten glijden, onbewust op zoek naar de man die deze mental breakdown had veroorzaakt.

For those who come after

15 juli 2026 - 20:29 Catmint is offline

Catmint 8736

FLORA
^{^{^{Florence Antoinette Idris}}}

Vibes ✧ Playlist

INNOCENT FLOWER 🙥 24 🙥 16/17 DECEMBER 🙧 THE TIDES 🙧 TRISTAN

Tristan maakte een opmerking over rust nemen, iets waarvan ze wel wist wat het zou moeten betekenen. Al had ze het al maanden niet meer zelf ervaren.
Rust had bijna geen plaats in haar schema. Nooit gehad en dat zou het nooit krijgen. De kleine momenten pauze die haar vader haar had gegund, waren alsnog belangrijke momenten geweest. Een geforceerd middagje met de familie naar een meertje om te varen, om even te laten zien dat hun gezin degelijk en correct was. Dat alles in orde was.
Gelukkig vond Tristan haar slideshow een goed idee, voordat ze weer zou verdwijnen in een emotionele spiraal en daar in zou blijven de rest van de avond.
“Tenzij je ineens zo drastisch veranderd bent dat je mij traumatiseert met je slideshow. Dan slaap ik misschien wel helemaal niet meer,” grapte hij.
Ze lachte met hem mee. “Als je slapende katten in een bibliotheek of mokken met literaire grappen in een boekenwinkel eng vindt, dan zal je niet veel slapen.”
“Het is oprecht goed om je hier te hebben, Flora. Dankjewel, voor het komen.”
“Ik weet nog niet hoe het met de rest zal lopen, maar het is goed om jou weer te zien. Bedankt voor de uitnodiging, anders had ik dit moeten missen.”
Hopelijk waren de anderen net zo blij met haar komst als Tristan. De anderen, min Julian dan toch.
Een gevoel van spijt bekroop haar weer bij de minieme gedachte aan hoe ze hem had behandeld, nadat ze zo hard had gevochten om zijn emotionele steun proberen te zijn.
Ze opende haar telefoon en zocht de map met foto’s van haar studietijd op, voordat ze het een goed idee zou vinden nu naar Julian te lopen om haar excuses aan te gaan bieden en andere domme dingen te doen.
“Dit is Aslan, een van de bibliotheekkatten op de campus.” Ze begon met een foto van een oranje kater met veel te veel haar, uitgespreid op een tafel vol boeken. De volgende foto was, verrassend genoeg, van Aslan’s “broertje”. Een grijze kat – bijna wit, maar net niet – die pontificaal op een stapel van haar studieboeken was gaan zitten en niet de intentie had gehad te vertrekken. “En dit is Gandalf. De hele campus discusieert echter over of het ‘the White’ of ‘the Grey’ moet zijn.”
Ze ging rustig door haar fotoboek heen. Haar nieuwe balletstudio, de bar – of pub, ze wist het eigenlijk nog steeds niet zeker – naast de balletschool, het plekje achterin de bibliotheek waar ze zichzelf weg kon steken met haar laptop in een poging om te schrijven. Een foto van haar eerste beurs met haar bedrijfje en het huisje dat ze had weten te bemachtigen voor retreats die werden georganiseerd.
De organisatie was momenteel veilig in handen van de planner die ze twee maanden geleden had gevonden. Een jonge vrouw die net klaar was met haar studie, maar nergens werd aangenomen. Flora had niet veel om haar te betalen, maar de dame in kwestie was akkoord gegaan met minimumloon en basis secundaire opties.
De laatste foto’s die ze in de map had staan waren kerstfoto’s van de campus en bar, en de groepsfoto van ballet. De foto die ze eigenlijk alweer was vergeten.
Ze hadden allemaal een kerstmuts vast, een rood balletpak en een witte tutu met rode en gouden accenten aan, spitzen aan en een veel te grote glimlach op hun gezicht. Zelfs op de foto kon ze in haar eigen ogen kon ze zien dat het echt nep was. Ze leek ook net iets verder van de groep af te staan dan anderen. Geen arm om iemand heen, niemand die een hand op haar schouder had gelegd of naar haar toe geleund stond.
Uiteindelijk kwam ze daar toch voor haar eigen ambities en hobby.
Ze somde snel de namen op, voordat ze naar de laatste foto van het album ging. Een foto van haar laatste drankje in de bar voordat ze hierheen kwam. Haar laptop stond open, met haar schrijfproject open. Een kerst cocktail ernaast.
Een aantal uren later had ze een telefoontje opgenomen midden in de nacht en overhaast koffers staan vullen.
“Ik vind de sneeuw echt ontzettend mooi met de kerstverlichting daar. Het heeft iets magisch, heel anders dan wat ik gewend ben van hier.” Langzaam stak ze haar telefoon weer weg. “Hopelijk kan je nog wel slapen na al die enge katten en gevaarlijke bomen en gebouwen.”

· · ─────── ·🙥· ─────── ·✦· ─────── ·🙧· ─────── · ·

[ bericht aangepast op 15 juli 2026 - 20:30 ]

It finally happened - I'm slightly mad! ~ Queen

Index RPG Actieve Topics Zoek