[RPG • 16+] Saltwater Sleep | Speeltopic 2 - Speeltopics

Walker draaide zich naar haar toe met een glimlach die ze niet vertrouwde. ‘Te lang,’ antwoordde hij charmant. Zijn voetstappen echoden hol door de foyer toen hij het kartonnen bekertje naar haar uitstak. ‘Zwart, Colombiaans donker. Is dat nog steeds hoe je je koffie neemt?’
      Ze knikte kort en nam zwijgend de koffie van hem aan, berekenend. Dus dit was hoe het ging zijn. De dans der beleefdheid in een veld vol landmijnen.
      Walker nam zelf een slok. ‘Ik vergat te vragen of ik iets voor Sky mee moest nemen,’ zei hij, ‘maar hij is vast weer op vakantie met de honden, hem kennende. Is hij thuis?’ Walker had haar Insta-post niet gezien dan—daar stond hij nog wél geblokkeerd natuurlijk. ‘Ik schaam me om toe te geven dat ik helemaal niet op zijn berichtjes heb gereageerd.’
      ‘En de belletjes,’ vulde Devika fijntjes aan, ‘en de brieven.’ Van zowel Skyler als de notaris als de advocaten. Na zeven maanden radiostilte had Devika zelfs een postduif geopperd, maar daar had haar broer de humor niet van kunnen waarderen.
      Walkers blik zwierf door de ruimte alsof hij zocht naar een punt van herkenning, het comfort van iets bekends. Sporen van wat ooit was geweest, misschien half verwachtend, half hopend dat haar ouders zo ineens binnen zouden lopen. Te laat. Alleen zij en hij waren er nog.
      Die realisatie landde als een emmer ijswater in haar gezicht. Was dat geen wrede ironie? Dat het universum haar volledige familie had afgepakt, behalve degene die ze daadwerkelijk kwijt wilde?
      Devika draaide het koffiebekertje rond, de hitte brandend tegen haar handpalm. Eén afgemeten ademhaling en ze bracht haar gezicht net weer in de plooi toen Walker zijn ogen opnieuw op haar vestigde.
      ‘Hoe gaat het met je?’ vroeg hij. ‘En met de Estate?’
      Alsof dat eerste hem iets kon schelen en alsof het tweede hem iets aanging.
      Er trok een cynisch lachje over haar lippen, eentje die eigenlijk niets met hem te maken had en alles met de krater in hun bankrekening en de schreeuwende leegte achter haar ribben.
      ‘Prima,’ zei ze, een nietszeggend antwoord op beide vragen. Ze bespaarde hen allebei het ongemak van een wedervraag. In plaats daarvan hield ze haar hoofd schuin. ‘Is dit een inspectie? Dan ja, Skyler is op vakantie dus je zult genoegen moeten nemen met mij, en nee, ik heb jouw hulp niet nodig.’
      Aanval gepareerd. ‘En over de erfenis,’ ging Devika verder, ‘want ik vermoed dat dat zoals altijd de reden is dat je hier bent...’
      Beleefdheid, shit.
      Ze praatte er opgewekt overheen nog voordat Walker de kans kreeg er iets tegenin te brengen. ‘Ik zou je graag vertellen dat je niet in het testament staat, maar mijn vader was in dat opzicht een beter mens dan ik, dus dat sta je wel. Voor de details en verdere afhandeling kun je terecht bij de notaris. Zijn contactgegevens staan in een van de vele brieven die op jouw deurmat zijn gevallen, dus ik denk dat je daar wel uit moet komen. En anders moet je toch eens reageren op die berichtjes.’ Devika glimlachte en hief haar koffiebekertje in een toost. ‘Of de belletjes.’