[RPG] Geen Weg Meer Terug 14 - Speeltopics

Even een abootje, en de personen lijst is bijgewerkt(Y)

---

Do it scared, but do it anyway.

Ik blijf trouwens maar lachen om Lewis, geen idee waarom :'D Volgens mij is 't 't haar :'D.

---

No growth of the heart is ever a waste

C18 schreef:
Ik blijf trouwens maar lachen om Lewis, geen idee waarom :'D Volgens mij is 't 't haar :'D.

Haha, ik vind die van Lewis vet schattig Z'n haar is lief, hehe :')

NOES, ik had al die oude topics doorgespit op zoek naar de andere tekening van Odile, bleek dat de link niet meer werkte
En hier tussendoor even een korte post

Yue
Als ik Odile naar buiten hoor komen haal ik opgelucht adem. Het is weer voorbij, voor nu. Als ik de stoffer en blik heb gevonden loop ik terug en zie nog net Odile de kelder uitlopen. Ik ga er van uit dat er niets ergs aan de hand is omdat Lew nog steeds rustig in de slaapkamer half onder de dekens ligt, in zijn nakie. Ongemakkelijk duw ik de deur iets dicht, zodat hij wat privacy heeft en zich om kan kleden. Daarna zak ik op mijn hurken en veeg met de borstel de glasscherven van het versleten tapijt op het blik. Vlug loop ik terug naar de keuken en giet de splinters van het gevallen glas in de prullenbak. Daarna neem ik het aanrecht af met een doekje, en blijf even tevreden staan kijken naar het resultaat. Mijn déjà vu moment van net blijft door mijn hoofd spoken, maar ik besluit het te negeren.

Savoy
"Doe je dat vaker, mensen ineens laten schrikken?" Ik haal mijn schouders op, draai me om en ga op de rugleuning van de bank zitten. "Nah, meestal speel ik niet met mijn eten, nee. Of in ieder geval, niet op die manier.” Ik grijns naar de jongen en zijn bloed, maar Odile komt naar buiten en bederft mijn pret. “Afijn, hoe het ook zij, ik ga proberen eten te regelen voor de mensen onder ons en bloed voor de vampiers. Dus Savoy, ik zou het op prijs stellen dat je hem laat leven.”Chagrijnig mompel ik wat, al ben ik niet echt boos. Bloed uit een zakje heb ik net zo lief als het bloed van de jongen hier, en bovendien zal dat me een stuk minder problemen opleveren. Omdat ik het echter niet zie zitten me weer terug te trekken in een van de slaapkamers blijf ik op de rugleuning van de bank zitten. “Dus.” zeg ik, als het even stil blijft. “Je bent niet een grote prater, hm, of wel?”

Hoi! Ik wil de RPG graag joinen

---

Tijd voor koffie.

Quinten
Aangezien ik zijn opmerking niet zo geweldig vind besteed ik er ook geen aandacht aan om erop te reageren. Als Odile uit de slaapkamer komt heeft ze ook gemerkt dat Savoy bijna langs me zit. Gelukkig deelt ze hem een waarschuwing uit. 'mens' mompel ik zacht als ze zegt dat ze eten voor de mensen onder ons zal meebrengen. Als ik me omdraai zie ik Savoy nog een beetje verlekkerd, maar ook een beetje chagrijnig naar me kijken. Het idee dat hij me eigenlijk alleen maar lekker vind is best raar. Na een tijde begint hij weer te praten. “Dus.” zegt hij. “Je bent niet een grote prater, hm, of wel?” Ik denk na, nee een grote praten ben ik nooit geweest. Altijd het liefst op de achtergrond tot dat er iets moest gebeuren dat ik goed kon, dan kwam ik even naar voren, deed mijn ding en verdween weer op de achtergrond. "Goed opgemerkt," zeg ik. Ik kijk weer voor me uit. "nooit geweest overigens." Het is niet dat ik niet wil praten, dit was gewoon niet echt de beste situatie of de beste persoon. "en jij? met een iets langer leven heb je ook iets meer om over te oordelen neem ik aan."

---

Do it scared, but do it anyway.

xSomewhere schreef:
Hoi! Ik wil de RPG graag joinen

Leuk dat je er bij wilt! Ik ben benieuwd wat voor rol je gaat maken ^-^

Nice, welkom!

Oke ik ga wel gewoon verder posten.

Odile - Goede vampier.

Hoelang ik voor de spiegel in de wc heb gestaan weet ik zelf niet. Mijn hand is bebloed in een poging het ding aan scherven te slaan. Het is me slechts gelukt er een kleine deuk in te slaan. Het ding is zeker vampierproof. Ik was mijn gezicht en met name mijn mond om die vreselijke zoen van Fjodor weg te wassen. Na nogmaals die krullen vervloekt te hebben, vervolg ik mijn weg terug naar de kelder met de bloedzak in de handen. Onderweg bedenk ik me dat ik nog voedsel voor Quinten nodig heb. Met een verwarde geest loop ik naar de keuken, pak lukraak aardappelen en een zak ijsbergsla. Ik pak ook iets wat op vlees lijkt weg en loop de gang weer in. Ik tuur de gang door op zoek naar Zachar, Boris of één van die andere idioten die bij de kelderdeur kan. Niemand te vinden. Ik slaak een zucht en besluit te wachten.
Mijn blik valt op een stel vampiers die in de ruimte aan het eind van de gang bezig zijn met de gordijnen. Gordijnen..? Ik laat de spullen in de keuken achter en loop gauw richting de ruimte. Mijn mond valt open als ik de zaal betreed. Ik dacht dat dit een appartement was, maar wat ik nu zie is een royaal ingerichte bruidszaal, waarvan ik moet bekennen dat hij prachtig aangekleed is.
'Kan ik je ergens mee van dienst zijn?' hoor ik iemand achter me vragen. Ik draai me om en kijk ik de ogen van Boris. 'Ik wil graag terug naar de kelder. Ik heb eten en bloed.' Hij knikt en gebaart me dan mee te komen.
'Hij doet moeite voor je. Ik weet niet wat je met hem hebt gedaan, maar je hebt hem op de één of andere manier betoverd.' Zonder te antwoorden pak ik de spullen en loop met hem naar de kelder.
'Quinten, ik heb aardappelen, vlees en sla mee. Als je trek hebt, wil ik het voor je klaarmaken,' bied ik hem aan als Boris de deur weer heeft gesloten. Ik zet alles op alles om Fjodor uit mijn hoofd te zetten. Op z'n minst tot vanavond.
'Je bent geen grote prater, of wel?' hoor ik Savoy zeggen, mij negerend. Tot mijn verbazing staat hij nog steeds bij Quinten. 'Hier,' zeg ik en gooi hem een bloedzak toe.
'Yue,' zeg ik met een grijns als ik de zak in mijn handen over en weer gooi. 'Vangen.' Met een soepele boog vliegt hij op haar af. Ik moet op z'n minst de halve voorraad hebben geplunderd. De volgende zak neem ik in de handen en wandel de slaapkamer in. Mijn ogen glijden over het bed en onwillekeurig moet ik denken aan Fjodor en ik slik even om het gevoel van walging weg te krijgen. Het is Lewis. Lewis, niet Fjodor. Lewis. De man die van je houdt.
'Na onze activiteiten kun je vast wel wat gebruiken om op krachten te komen.' Ik gooi hem een zak toe en glimlach. 'Ik ga zo wat koken voor Quinten. Als je ook wat mee wil eten, geef het maar aan.' Ik wrijf even langs mijn mond en hoop vurig dat ik Fjodor's geur goed heb weggewassen.

---

No growth of the heart is ever a waste

Ik vind Quinten zo net een vegetariër lijken met z'n slaXD

---

Do it scared, but do it anyway.

LOL, 't was het eerste waar ik zo gauw op kon komen :'D.

---

No growth of the heart is ever a waste

Ffuu, wil graag verder schrijven maar ben zo mooe :'D. Denk dat ik toch maar eens naar m'n lijf ga luisteren .

---

No growth of the heart is ever a waste

ik weet niet echt wat zijn karakter is, maar ik zou foto 1 doen.

[ bericht aangepast op 15 dec 2011 - 18:11 ]

---

Do it scared, but do it anyway.

nog steeds foto 1, hij heeft zo'n gezicht van dit ben ik, maar je weet nog niet alles, ik hou je in de gaten.

foto 2 lijkt me te lief en foto 3 staat me de foto niet echt van aan.

[ bericht aangepast op 15 dec 2011 - 18:16 ]

---

Do it scared, but do it anyway.

Odile - Goede vampier.

'Je smaakt alsof je een blok zeep hebt opgegeten,' hoor ik Lewis zeggen als hij me een kus heeft gegeven. Ik trek een mondhoek omhoog in een poging te glimlachen, maar Lewis is zich alweer aan het aankleden.
'Ik wil wel mee-eten trouwens. Als je genoeg hebt. Zal ik je anders weer helpen? Net als vroeger.' Ik draai me naar hem om en glimlach deze keer wel. 'Een prima idee. Er is voldoende. Ik heb genoeg aardappelen om de week mee door te kunnen komen en bovendien eet ik niet zo veel. Maar eerst.. wat aan dit haar doen.'
Niet veel later sta ik in de kamer, waar ik mijn gestolen stijltang in het stopcontact stop en vol smart wacht tot hij op temperatuur is. Fjodor heeft me in zo'n slecht humeur gekregen, dat op het moment waarschijnlijk alleen 200 graden op mijn krullen en koken met Lew me nog enigszins vrolijk kan krijgen. Ik kijk toe hoe Lewis zich voorziet van een glas bloed, waar hij vervolgens wodka doorheen gooit. Mijn ogen worden groot van verbazing. Hoe krijgt hij het in godsnaam voor elkaar? Als ik me nu aan alcohol waag, ga ik van mijn stokje. Dan mag Fjodor me naar dat restaurant dragen. En die lol gun ik hem niet, denk ik bitter.
Met een tevreden blik staar ik in de grote spiegel in de kamer, als ik klaar ben mijn haar mijn martelbeurt te laten ondergaan. Ik strijk kort door de waterval steile lokken. Dat kan er weer mee door, Odile.
'Dus, behoefte aan een stuk vlees en aardappelen met sla?' vraag ik Quinten. 'Of wodka, je zegt het maar. Voor mijn part gap je die fles bij hem weg, hij heeft toch al te veel van dat spul gehad,' zeg ik, wenkend naar Lew. Ik grinnik even en steek mijn tong naar hem uit.

---

No growth of the heart is ever a waste

1!

---

No growth of the heart is ever a waste

Quinten
Ik krijg te horen van Odile dat ze sla met wat aardappelen en vlees mee heeft genomen. Niet iets dat ik super vind, maar het is een heel stuk beter dan leven op boterhammen met chocopasta. Savoy zit nog steeds langs me.
'Dus, behoefte aan een stuk vlees en aardappelen met sla?' vraagt Odile vanuit de keuken. Door de gedachten begint mijn maag te knorren. Ik heb duidelijk honger. 'Of wodka, je zegt het maar. Voor mijn part gap je die fles bij hem weg, hij heeft toch al te veel van dat spul gehad.' Ik kijk nog een laatste keer naar Savoy en loop dan naar de keuken.
'Klinkt lekker, ik begin wel wat honger te krijgen ja. Maar aan wodka ga ik toch maar niet beginnen,' zeg ik en kijk ondertussen naar Lewis. Wie weet wat er nog gaat gebeuren hier ik wil toch liever goed kunnen nadenken als ik het ergens voor nodig ga hebben. 'Fijn dat je dit allemaal voor me wilt doen,' zeg ik. 'Dankje.' In de koelkast vind ik nog een fles frisdrank. Met een vol glas ga ik tegen het aanrecht staan. Misschien kan ik nog helpen.

---

Do it scared, but do it anyway.