• Hoi. The Game.
    Nummer 7 alweer :] Gaat lekker jongens. -kuch- Meiden.

    Nummer 1: Blub.
    Nummer 2: Blub.
    Nummer 3: Blub.
    Nummer 4: Blub.
    Nummer 5: Blub.
    Nummer 6: Blub.


    Joinen maar geen idee wat RPG's zijn?
    Klik hier.


    Inspringen altijd mogelijk. Vraag maar een samenvatting aan mij en ik zal je helpen met in het verhaal komen (;

    Het verhaal
    Het gaat over een stel kinderen die om de een of andere reden in een verlaten villa in het bos komen. Denk aan weddenschap, weggelopen, verdwaald etc. De villa is enorm, heeft alles wat je maar wensen kan, ookal is het stoffig en wat oud. Maar wat ze niet weten is dat de villa die zo verlaten lijkt al bewoond is, niet door mensen of dieren. Door vampiers. Twee sorten nog wel, de slechte kennen geen medeleven en drinken van alles en iedereen en houden zich vaak niet in, de 'goede' doen het zo lang mogelijk met dierenbloed, maar moeten af en toe ook dat van een mens. Ze nemen dan zo min mogelijk en doen de mensen verder niks. Die twee soorten vampiers haten elkaar, obviously.
    Dan nu het grootste probleem, als een mens eenmaal binnen de poorten die rond de villa staan stapt, kan die niet meer terug. Enkel vampiers kunnen naar binnen en naar buiten. Overleven ze het?
    Rollen
    Normale tieners: Dewi - Candy - Timothy(?) - Jamie - Alex
    Goede vampiers: Elif - Gawyn - Lew - Odile - Yue
    Slechte vampiers: Faith - Savoy - Odile - Grace
    Neutraal: Daniël.
    Weetjes over vampiers
    - Ze kunnen in het daglicht, maar niet de hele dag. Eerst gaat het jeuken als ze te lang zien en dan pijn doen, als ze dan nog te lang blijven is er logisch wat er gebeurt.
    - Als een vampier van een mens drinkt wordt dat mens geen vampier, dat gebeurt pas als een vampier gif 'inspuit'
    - Een vampier die een mens ook tot nachtwezen maakt creëert als het ware een band en is eigenlijk verplicht die persoon te begeleiden in het begin.
    - Vampier worden is een zeer pijnlijk proces.
    - Als vampiers elkaar écht mogen drinken ze elkaars bloed zodat ze een sorot band krijgen ^^
    - Vampiers zijn sneller en sterker dan mensen en al hun zintuigen zijn ook sterk ontwikkeld.
    - Vampiers kunnen sluipen zonder geluid te maken en kunnen haast opgaan in de schaduwen.
    - Vampiers hebben geen eten/drinken nodig, ookal kunnen ze het wel eten.
    - Vampiers hebben bijna geen slaap nodig.
    - En als laatst; Elke vampier heeft een soort kleine gave, geen vuursturen of iets dergelijks maar denk aan gedachten lezen.
    Hier een Lijstje met ideeën.
    Gedachten lezen door op persoon te concentreren of door aanraking
    Iemands hele verleden zien door simpele aanraking
    Persoon pijnigen als je wilt door enkel te kijken
    Dingen verplaatsen zonder aan te raken
    Hypnose
    Iemand in slaap kunnen laten vallen
    Zelf kunenn beslissen hoe je eruit ziet
    Ogen verkleuren naar je emotie
    Gedachten kunnen 'verzenden'
    Als iemand slaapt en je raakt die persoon aan kan je droom meekijken
    Dromen manipuleren
    Genezen
    Emoties aanvoelen
    Weten of iemand de waarheid spreekt
    Visioenen
    En ga zo maar door.

    HAVE FUN :'D

    Lijst met mensen die niet willen dat hun personage door anderen wordt gebruikt.
    (Als je niet wilt dat jouw personages af en toe door anderen worden gebruikt voor kleine dingetjes zoals simpele vragen dan moet je het melden en zet ik je hier neer!)
    - nog niemand

    [ topic verplaatst door een moderator ]

    [ bericht aangepast op 7 maart 2011 - 21:37 ]


    No growth of the heart is ever a waste

    Odile - Goede vampier.

    Als hij de beha van mijn schouders en armen laat vallen en hem vervolgens met precisie in een uithoek mikt begin ik te giechelen als hij haast letterlijk kwijlend naar mijn borsten staart. Ik hou al snel op met giechelen als hij me daar zachtjes begint te zoenen en te likken. Als ik hem aan tepel voel zuigen geeft me dat de doorslag. Ik gooi mijn hoofd achterover en sluit de ogen.
    'Hmm.. niet ophouden, hmm,' smeek ik hem fluisterend. Na een tijdje zo van zijn aanrakingen te hebben genoten rol ik nu nogmaals om zodat ik op het bed kom te liggen en hij bovenop me. Ik trek hem tegen me aan en kras hem al zoenend over zijn borst. Vervolgens streel ik langs zijn ruggengraat naar beneden, waar mijn handen op zijn kont blijven rusten. Dan voel ik zijn lippen weer op de mijne en zijn tong die bij me naar binnen glijdt. Ik zoen hem steeds ruwer en kras nu ook met mijn nagels over zijn rug. Ik voel een bobbel vlak onder mijn navel aan schuren en ik kan het niet laten daar over te grinniken. Onze blikken kruisen elkaar even en ik merk dat hij aan mijn broeksknoop aan het peuteren is. Het gaat hem niet echt handig af, dus ik kom omhoog en verlos hem uit de ellende. Zo lenig als een kat wurm ik me uit de broek. Ik lig nu vrijwel naakt op zijn bed en zie zijn ogen over me heen glijden. 'Heb je het een beetje naar je zin?' vraag ik dan plagerig en geef hem een lange lik in zijn nek. Ik laat mijn handen over zijn brede bovenarmen glijden en voel de kippenvel verschijnen.
    'Dus dat vind je lekker he?' fluister ik verleidelijk in zijn oor terwijl ik zacht met een vinger langs zijn wang aai. 'Is er nog iets waarmee ik je van dienst kan zijn?' fluister ik er achteraan.


    No growth of the heart is ever a waste

    Odile - Goede vampier.

    Ik kijk hem met een ondeugende grijns aan als ik hem hoor piepen dat ik hem gek maak.
    'Dat is wat ik doe, liefje,' fluister ik in zijn oor, waarna ik een rij zoentjes op zijn biceps plaats. Dit voelt beter dan ik ooit had durven denken, of durven dromen. Gehaast wurmt Lew zich los uit zijn broek en ik kan het niet laten om met een schuin oog naar zijn boxer te kijken. Ik doe mijn uiterste best om niet als een meisje te gaan giechelen en in plaats daarvan verschijnt er een ondeugende schittering in mijn ogen en verraadt de geluidloze lach mijn binnenpret. Als hij zich echter ook van zijn boxer ontdoet ben ik werkelijk even verdoofd van verbazing. Ik knipper een paar keer met mijn ogen. Is hij.. zo groot? Ik zie hem me vermakelijk aankijken en ik voel het bloed naar mijn hoofd stijgen. Ik weet even niet waar ik het moet zoeken. Dan voel ik zijn handen over mijn buik aaien en langzaam richting de rand van mijn onderbroek glijden. Ik ben even verdoofd en weet niet wat te doen. Natuurlijk wil ik dit, maar waar ben ik dan bang voor? Ben ik bang dat hij me pijn doet? Mijn achterdocht zit me soms akelig in de weg. Odile, er is geen reden om bang te zijn. Geen enkele reden. Hij geeft om je. Het ging niet om het eten, hij geeft om je! Ik hef het hoofd en druk mijn lippen op die van hem, waarna ik mijn hand op de zijne leg en mezelf soepel van de slip ontdoe. Ik zuig aan zijn oorlel en fluister vervolgens in datzelfde oor:
    'Ik ben van jou.'

    [ bericht aangepast op 12 maart 2011 - 23:21 ]


    No growth of the heart is ever a waste

    Odile - Goede vampier.

    "Zeg het als ik je pijn doe," hoor ik Lew zeggen en hij geeft me een vederlicht kusje op mijn voorhoofd. Dit is het dan. Odile, je kan niet meer terug. Ik trek een grijns om mezelf van de zenuwen. Ik voel zijn hand even langs mijn wang gaan en ik sluit de ogen. Ik open ze echter meteen weer als ik hem bij me naar binnen voel glijden. Iets in me wil hier weg. Nu meteen, weg! Maar ik ben verlamd. Het doet geen zeer - integendeel zelfs, de voorzichtige manier hoe hij alles aanpakt voelt juist heerlijk - maar het lijkt of iets me ervan weerhoudt om te kunnen genieten, of iets me vastgrijpt en me vijftig jaar terug gooit in de geschiedenis. Ik zoek naar een oplossing. Ogen open houden, hou je ogen open! Kijk hem aan, Odile. Kijk hem aan. Ik doe het en zie oprechte bezorgdheid in zijn ogen.
    "Zeg het alsjeblieft als het niet gaat." De stem kalmeert me enorm, om van zijn kus nog niet te spreken. Het leek erop dat ik een paniekaanval zou gaan krijgen en de zeldzame keren dat ik een paniekaanval kreeg was niets en niemand veilig in mijn buurt, maar zijn stem alleen brengt me weer terug op aarde. Rustig, rustig. Hij is hier niet. Hij is dood. Hij is allang dood en hij zal je niet meer pakken. Nooit meer. Ik sluit de ogen en verban nu elke gedachte. Ik ben alleen met Lewis in zijn kamer. Ik sla de armen om zijn lichaam heen.
    'Alsjeblieft.. niet stoppen, het gaat goed,' smeek ik hem fluisterend. 'Ga alsjeblieft door.' En ik meen het. Ik heb zojuist mijn grootste nachtmerrie uitgeschakeld en ik geniet van de realiteit. Het hier en nu. Ik ontspan en geef me volledig aan hem over. Mijn gehijg wordt zwaarder en ook dat van hem. Ik voel hoe zijn enorme handen mijn slanke schouders omklemmen alsof het niets is, maar de zachtheid waarmee hij het aanpakt windt me enorm op. 'Bijt me,' smeek ik hem al hijgend en gooi het hoofd naar achteren, waardoor mijn nek ontbloot wordt.

    [ bericht aangepast op 13 maart 2011 - 0:40 ]


    No growth of the heart is ever a waste

    Odile - Goede vampier.

    Ik sla mijn armen om zijn rug en sluit de ogen. Er gaat een rilling van opwinding als ik zijn lippen en tong over mijn hals voel strelen.
    'Hmm ja..' Ondertussen voel ik zijn handen over mijn lichaam en ik doe mijn uiterste best om het niet uit te gillen van opwinding. Ik zit nu echt niet te wachten op onverwachts bezoek. Als ik ineens zijn tanden in mijn hals voel komt er toch een smekend piepje uit mijn mond, dat ik met de grootste moeite onderdruk. Al snel voel ik zijn lippen op de mijne en ik kan het niet laten om zijn kont vast te grijpen. God, zelfs dáár zitten spieren, bedenk ik me als ik de strakke huid aftast. Veel kans om me erover te verwonderen krijg ik niet, want ik voel hoe hij ineens zijn tanden nu wat ruwer in mijn hals zet en er zachtjes aan zuigt.
    'Wat doe.. hmm.. ah.' Niet te geloven dat ik zo opgewonden kan raken van een vampier die mijn bloed drinkt. Mijn handen glijden van zijn kont over zijn rug en vervolgens naar zijn nek. Ik voel hoe hij het ritme versnelt en van genot sluit ik weer de ogen. Nooit gedacht dat dit zo hemels kon voelen. Nooit gedacht dat ik me zo aan iemand kon overgeven, dat ik het zou durven.
    'Alsjeblieft, ik.. ah..' Ik werd helemaal gek en het zou niet lang duren voor ik mijn hoogtepunt bereik. Ik voel hoe er tranen in mijn ogen schieten - tranen van geluk deze keer - en ik grijp Lew nog steviger beet.


    No growth of the heart is ever a waste

    Odile - Goede vampier.

    Zijn likken in mijn nek maken me helemaal wild en ik kan me niet meer inhouden. Iets in mijn lijf wil eruit en wel nu! Ik grijp me hard aan zijn rug vast alsof ik bang ben om te vallen en een rush vult mijn lichaam en doet alles vervagen. Ik kan me niet meer tegenhouden, ik wil me laten gaan. Ik sluit de ogen en geef me helemaal over. Ik voel zijn handen over mijn lichaam aaien. Ik kreun zachtjes en ingehouden - nog steeds als de dood dat iemand me hoort - maar wanneer ik mijn hoogtepunt eindelijk bereik kan ik me niet meer stoppen. 'Odile,' hoor ik hem smekend zeggen en niet snel daarna voel ik Lew's lippen op de mijne. Al snel vindt er een geweldige explosie plaats in mijn lijf waardoor ik me los maak van zijn mond en een kort gilletje van opwinding slaak. Ik hoop vurig dat niemand dat heeft gehoord. Langzaam kom ik weer in de werkelijkheid, nog steeds na hijgend. Ik heb nog steeds de armen om zijn lichaam dat nu bezweet aanvoelt door de energie die erin om gaat. Ik voel hoe hij langs mijn wang en hals aait en ik pak zijn hand vast en kus die. Ondanks zijn inspanningen ruikt hij nog steeds naar Lew, die zachte, mannelijke geur waar ik maar geen genoeg van kan krijgen. Ik wil niet dat hij gaat. Ik wil dat hij naast me blijft liggen.


    No growth of the heart is ever a waste

    Yue
    Samen met Dewi loop ik naar boven. Als we langs een van de kamers komen hoor ik iemand kreunen, en ik kijk haar giechelend aan. Ik wenk haar en snel lopen we door naar mijn kamer. Er ligt nog steeds een enorme bult kleren in de hoek, waar vast wel een vest tussen zit. "Laten we hier maar iets uit zoeken."

    Savoy
    Met een hand op mijn schouder om het bloeden te stoppen loop ik naar mijn kamer. Ik háát het om te verliezen. Ik háát het. Ik loop mijn kamer in en druk een shirt op mijn wond. Stomme kutvampieren.

    Odile - Goede vampier.

    Er gaat een tinteling door mijn lijf als hij de armen om me heen slaat en een kus op mijn schouder drukt. Ik trek een grijns als hij nog half hijgend zegt dat hij al een poos niet zo buiten adem was geweest. Voor mij geldt hetzelfde.
    'Dat was geweldig,' fluister ik zacht als mijn ogen de zijne kruisen. Langzaam besef ik wat ik heb gedaan en hoe goed het voelde. Ik mag trots zijn op mezelf. Ik heb het verleden for once gelaten voor wat het was en een duik in de toekomst genomen. Ik heb het niet koud, maar trek toch de deken over ons heen uit angst dat iemand die deur open gooit. Die angst is nog behoorlijk reëel aangezien het maar zo kan dat één of andere geschifte vampier gerechtigheid komt eisen voor het gevecht net, of eerder gezegd: wraak nemen. En ik zie het bovendien niet zitten dat iemand anders dan Lew me zo ziet. Ik voel met mijn hoofd op zijn borst de ongelofelijke warmte die zijn lijf afgeeft. Vampiers waren doorgaans behoorlijk koudbloedig, maar bij grote lichamelijke inspanning kan die temperatuur flink stijgen. Ik leg een hand op zijn borst en laat die vervolgens naar beneden glijden, tot aan zijn navel. Ik besluit niet verder te gaan en die arme jongen wat rust te gunnen. Ik druk een kus op zijn borst en sluit de ogen. De droom is toch uitgekomen.

    [ bericht aangepast op 13 maart 2011 - 15:16 ]


    No growth of the heart is ever a waste

    Elif - Goede vampier.
    Ik liep samen met Jamie naar beneden, Odile kwam ons tegemoet en ze zei dat ze hoopte dat het eten nog warm was. Vast wel en anders hadden we de magnetron nog. Samen liep ik met Jamie de eetkamer in waar de rest zat en het eten nog op tafel stond.
    ''Hé.'' groette ik ze met glimlach. Ik plofte op een lege stoel neer, zelf heofde ik geen eten.

    Dewi - Mens.
    Ik hoorde hetzelfde als Yue toen we boven waren, maar ik zei niks. Niet aan denken. sprak ik mezelf toe, eenmaal in Yue's kamer richtte ik me op het zoeken van een vest.
    ''Is goed.'' ik viste tussen de hoop kleren en vond al gauw een donkerblauw vest.
    ''Deze is wel beter dan die bontjas.'' zei ik met flauw glimlachje en trok hem aan.

    Faith - Slechte Vampier.
    Daniël vertrok en de rest ook, ik trok verbaasd een wenkbruaw op. Was die Daniël nou serieus zo lui? Of deed hij alsof omdat hij een beter plan was? Ik dacht er niet lang over na, aangezien ik zeiknat was en graag droge kleren aan wou. Nog steeds lichtelijk geïrriteerd liep ik naar mijn kamer en ging de badkamer in, GOdzijndank had ik die helemaal voor mezelf. Na een lange douche trok ik droge kleren aan en föhnde mijn haren. Ik hoorde Odile 'eten' roepen, maar ik was niet bepaald in de stemming om te gaan dus liep ik mijn kamer maar weer in. Ik pakte uit verveling een boek uit de boekenkast en ging ermee in de zetel zitten.


    In the end the only person we love is ourselves, that's why we choose to love someone who can please us the most.

    Yue
    "Okay dan, laten we naar buiten gaan." Ik loop achter Dewi aan naar buiten, de sneeuw in. Het knispert heerlijk onder mijn voeten, en meteen voel ik me blij. Heerlijk, de sneeuw in zonder het koud te krijgen.

    Savoy
    Met een hand op mijn schouder om het bloeden te stoppen loop ik naar mijn kamer. Ik háát het om te verliezen. Ik háát het. Ik loop mijn kamer in en druk een shirt op mijn wond. Stomme kutvampieren.

    Elif - Goede vampier.
    Ik liep samen met Jamie naar beneden, Odile kwam ons tegemoet en ze zei dat ze hoopte dat het eten nog warm was. Vast wel en anders hadden we de magnetron nog. Samen liep ik met Jamie de eetkamer in waar de rest zat en het eten nog op tafel stond.
    ''Hé.'' groette ik ze met glimlach. Ik plofte op een lege stoel neer, zelf heofde ik geen eten.

    Dewi - Mens.
    Eenmaal buiten ritste ik het vest dicht en trok de mouwen over mijn handen, een zucht verliet mijn mond en ik zag een nevelig wolkje verschijnen en ook weer verdwijnen. Aangezien het nog steeds sneeuwde zette ik mijn cappuchon op en keek naar Yue.
    ''Het lijkt me echt fijn als je 't niet koud hebt..'' mompelde ik zachtjes, ik had nu al het idee dat mijn tenen bevroren. Ik haalde mijn neus op en keek even omhoog naar de grauwe lucht, het was een maf gezicht als je omhoog keek terwijl het sneeuwde. Al gauw keek ik weer naar Yue.

    Faith - Slechte Vampier.
    Ik dwaalde zwijgend door het huis, een eeuwig leven hebben was ontiegelijk saai. En ik had nou ook niet bepaalde hobby's of talenten waar ik me mee bezig kon houden, helaas. Of misschien had ik verborgen talenten, maar die waren dan ver te zoeken. Geïrriteerd zuchtte ik, gebeurde er maar eens wat boeiends. Mij part was er een of andere krankzinnige die het op vampiers gemund had, een beetje actie kon geen kwaad.


    In the end the only person we love is ourselves, that's why we choose to love someone who can please us the most.

    Yue
    "Ja.. Het is wel handig." Ik kijk naar Dewi, die kleine dampwolkjes uitblaast. Iet wat ik niet meer kan. "Maar het is wel jammer, ik bedoel: Je kent dat gevoel vast wel, dat je een hele dag buiten bent geweest. En dan kom je 's avonds terug en merk je ineens hoe lekker warm het in huis is. Dat heb ik ook niet meer." Ik hurk en pak een beetje sneeuw op. Ik voel het niet eens. En de sneeuw smelt niet. Ik besefte me niet hoe koud mijn huidd eigenlijk is. Ik kijk Dewi weer aan. "Dus.. Zullen we een sneeuwpop bouwen?"

    Savoy
    Met een hand op mijn schouder om het bloeden te stoppen loop ik naar mijn kamer. Ik háát het om te verliezen. Ik háát het. Ik loop mijn kamer in en druk een shirt op mijn wond. Stomme kutvampieren.

    Elif - Goede vampier.
    Ik liep samen met Jamie naar beneden, Odile kwam ons tegemoet en ze zei dat ze hoopte dat het eten nog warm was. Vast wel en anders hadden we de magnetron nog. Samen liep ik met Jamie de eetkamer in waar de rest zat en het eten nog op tafel stond.
    ''Hé.'' groette ik ze met glimlach. Ik plofte op een lege stoel neer, zelf heofde ik geen eten.

    Dewi - Mens.
    Dat gevoel kende ik nog van vroeger, de laatste jaren had ik meer tijd buiten doorgebracht dan binnen, maar ik hield mijn mond en knikte braaf toen ze vroeg of we zouden beginnen. Ik voelde me net een klein kind, maar de afleiding was prettig. Ik hurkte neer en begon met een sneeuwbal, al gauw zagen mijn vingers rood van de kou en deden ze al pijn. Ik probeerde er niet op te letten en ging door, al gauw had ik een grote sneeuwbal en keek er tevreden naar.

    Faith - Slechte Vampier.
    Ik dwaalde zwijgend door het huis, een eeuwig leven hebben was ontiegelijk saai. En ik had nou ook niet bepaalde hobby's of talenten waar ik me mee bezig kon houden, helaas. Of misschien had ik verborgen talenten, maar die waren dan ver te zoeken. Geïrriteerd zuchtte ik, gebeurde er maar eens wat boeiends. Mij part was er een of andere krankzinnige die het op vampiers gemund had, een beetje actie kon geen kwaad.


    In the end the only person we love is ourselves, that's why we choose to love someone who can please us the most.

    Yue
    Net als Dewi begin ik een sneeuwbal te rollen. Na een tijdje hebben we allebei een mooie, ronde sneeuwbal en ik zet die van mij bovenop de hare. Ik zie haar rillen van de kou, en ik glimlach. "Hm, misschien kunnen we beter weer naar binnengaan. Wie weet hebben ze hier chocolademelk. De sneeuwpop kunnen we later altijd nog afmaken."

    Savoy
    Met een hand op mijn schouder om het bloeden te stoppen loop ik naar mijn kamer. Ik háát het om te verliezen. Ik háát het. Ik loop mijn kamer in en druk een shirt op mijn wond. Stomme kutvampieren.

    Elif - Goede vampier.
    Ik liep samen met Jamie naar beneden, Odile kwam ons tegemoet en ze zei dat ze hoopte dat het eten nog warm was. Vast wel en anders hadden we de magnetron nog. Samen liep ik met Jamie de eetkamer in waar de rest zat en het eten nog op tafel stond.
    ''Hé.'' groette ik ze met glimlach. Ik plofte op een lege stoel neer, zelf heofde ik geen eten.

    Dewi - Mens.
    Ik keek haar aan en schudde mijn hoofd.
    ''Wie A zegt moet ook B zeggen.'' ik wreef even mijn handen tegen elkaar om ze wat warmer te krijgen.'
    ''Van een beetje kou ga ik niet dood.'' ik glimlachte en keek naar de twee bollen sneeuw.
    ''Laten we verder gaan.'' zei ik en keek Yue aan, het was waar. Wie A zei moest ook B zeggen. Ik keek naar mijn handen, mijn vingers waren inderdaad behoorlijk rood en ze tintelden lichtjes. Ik bewoog ze heen en weer, ik had echt zin om straks lekker warm binnen te zitten met beker warme chocolademelk of thee.

    Faith - Slechte Vampier.
    Ik dwaalde zwijgend door het huis, een eeuwig leven hebben was ontiegelijk saai. En ik had nou ook niet bepaalde hobby's of talenten waar ik me mee bezig kon houden, helaas. Of misschien had ik verborgen talenten, maar die waren dan ver te zoeken. Geïrriteerd zuchtte ik, gebeurde er maar eens wat boeiends. Mij part was er een of andere krankzinnige die het op vampiers gemund had, een beetje actie kon geen kwaad.


    In the end the only person we love is ourselves, that's why we choose to love someone who can please us the most.

    Yue
    Ik lach en haal mijn schouders op. "Oke, als jij dat wilt. Laten we dan nog maar een bol maken voor zijn hoofd, en twee takken zoeken voor zijn armen."

    Savoy
    Met een hand op mijn schouder om het bloeden te stoppen loop ik naar mijn kamer. Ik háát het om te verliezen. Ik háát het. Ik loop mijn kamer in en druk een shirt op mijn wond. Stomme kutvampieren.