[RPG] Geen weg meer terug [7] - Speeltopics

Hoi. The Game.
Nummer 7 alweer :] Gaat lekker jongens. -kuch- Meiden.

Nummer 1: Blub.
Nummer 2: Blub.
Nummer 3: Blub.
Nummer 4: Blub.
Nummer 5: Blub.
Nummer 6: Blub.

Joinen maar geen idee wat RPG's zijn?
Klik hier.

Inspringen altijd mogelijk. Vraag maar een samenvatting aan mij en ik zal je helpen met in het verhaal komen (;

Het verhaal
Het gaat over een stel kinderen die om de een of andere reden in een verlaten villa in het bos komen. Denk aan weddenschap, weggelopen, verdwaald etc. De villa is enorm, heeft alles wat je maar wensen kan, ookal is het stoffig en wat oud. Maar wat ze niet weten is dat de villa die zo verlaten lijkt al bewoond is, niet door mensen of dieren. Door vampiers. Twee sorten nog wel, de slechte kennen geen medeleven en drinken van alles en iedereen en houden zich vaak niet in, de 'goede' doen het zo lang mogelijk met dierenbloed, maar moeten af en toe ook dat van een mens. Ze nemen dan zo min mogelijk en doen de mensen verder niks. Die twee soorten vampiers haten elkaar, obviously.
Dan nu het grootste probleem, als een mens eenmaal binnen de poorten die rond de villa staan stapt, kan die niet meer terug. Enkel vampiers kunnen naar binnen en naar buiten. Overleven ze het?
Rollen
Normale tieners: Dewi - Candy - Timothy(?) - Jamie - Alex
Goede vampiers: Elif - Gawyn - Lew - Odile - Yue
Slechte vampiers: Faith - Savoy - Odile - Grace
Neutraal: Daniël.
Weetjes over vampiers
- Ze kunnen in het daglicht, maar niet de hele dag. Eerst gaat het jeuken als ze te lang zien en dan pijn doen, als ze dan nog te lang blijven is er logisch wat er gebeurt.
- Als een vampier van een mens drinkt wordt dat mens geen vampier, dat gebeurt pas als een vampier gif 'inspuit'
- Een vampier die een mens ook tot nachtwezen maakt creëert als het ware een band en is eigenlijk verplicht die persoon te begeleiden in het begin.
- Vampier worden is een zeer pijnlijk proces.
- Als vampiers elkaar écht mogen drinken ze elkaars bloed zodat ze een sorot band krijgen ^^
- Vampiers zijn sneller en sterker dan mensen en al hun zintuigen zijn ook sterk ontwikkeld.
- Vampiers kunnen sluipen zonder geluid te maken en kunnen haast opgaan in de schaduwen.
- Vampiers hebben geen eten/drinken nodig, ookal kunnen ze het wel eten.
- Vampiers hebben bijna geen slaap nodig.
- En als laatst; Elke vampier heeft een soort kleine gave, geen vuursturen of iets dergelijks maar denk aan gedachten lezen.
Hier een Lijstje met ideeën.
Gedachten lezen door op persoon te concentreren of door aanraking
Iemands hele verleden zien door simpele aanraking
Persoon pijnigen als je wilt door enkel te kijken
Dingen verplaatsen zonder aan te raken
Hypnose
Iemand in slaap kunnen laten vallen
Zelf kunenn beslissen hoe je eruit ziet
Ogen verkleuren naar je emotie
Gedachten kunnen 'verzenden'
Als iemand slaapt en je raakt die persoon aan kan je droom meekijken
Dromen manipuleren
Genezen
Emoties aanvoelen
Weten of iemand de waarheid spreekt
Visioenen
En ga zo maar door.

HAVE FUN :'D

Lijst met mensen die niet willen dat hun personage door anderen wordt gebruikt.
(Als je niet wilt dat jouw personages af en toe door anderen worden gebruikt voor kleine dingetjes zoals simpele vragen dan moet je het melden en zet ik je hier neer!)
- nog niemand

[ topic verplaatst door een moderator ]

[ bericht aangepast op 7 maart 2011 - 21:37 ]

No growth of the heart is ever a waste

Odile - Goede vampier.

Ik gooi hem een oprecht dankbare blik toe en merk dat Elif en Jamie inmiddels ook zijn gearriveerd.

[ bericht aangepast op 24 nov 2014 - 18:51 ]

No growth of the heart is ever a waste

Elif - Goede vampier.
Ik liep samen met Jamie naar beneden, Odile kwam ons tegemoet en ze zei dat ze hoopte dat het eten nog warm was. Vast wel en anders hadden we de magnetron nog. Samen liep ik met Jamie de eetkamer in waar de rest zat en het eten nog op tafel stond.
''Hé.'' groette ik ze met glimlach. Ik plofte op een lege stoel neer, zelf heofde ik geen eten.

Dewi - Mens.
Ik lette eigenlijk niet zo heel erg meer op de rest, ik stond op en liep naar de gitaar die in de hoek van de kamer stond. Het was de gitaar waar ik eerder ook al op gespeeld had. Ik pakte hem en gleed met mijn vinger over de hals, vervolgens ging ik zitten op de bank die een paar meter van de eettafel verwijdert was. Ik zat met mijn rug naar de rest en mijn gezicht naar het raam, ik ging even goed zitten en begon een random liedje te spelen op de gitaar. Er waren een aantal dingen waar ik van ontspande en één ervan was gitaar spelen.

Faith - Slechte Vampier.
Daniël vertrok en de rest ook, ik trok verbaasd een wenkbruaw op. Was die Daniël nou serieus zo lui? Of deed hij alsof omdat hij een beter plan was? Ik dacht er niet lang over na, aangezien ik zeiknat was en graag droge kleren aan wou. Nog steeds lichtelijk geïrriteerd liep ik naar mijn kamer en ging de badkamer in, GOdzijndank had ik die helemaal voor mezelf. Na een lange douche trok ik droge kleren aan en föhnde mijn haren. Ik hoorde Odile 'eten' roepen, maar ik was niet bepaald in de stemming om te gaan dus liep ik mijn kamer maar weer in. Ik pakte uit verveling een boek uit de boekenkast en ging ermee in de zetel zitten.

In the end the only person we love is ourselves, that's why we choose to love someone who can please us the most.

Odile - Goede vampier.

Ik trek een sadistische grijns als we de ruimte binnen komen lopen. Wat een ravage. Mijn blik valt op de stok waarmee Savoy me zojuist had aangevallen.
.

[ bericht aangepast op 24 nov 2014 - 18:51 ]

No growth of the heart is ever a waste

Odile - Goede vampier.

Ik laat alles even inwerken, mijn brein lijkt net pap. Pas als hij aangeeft dat hij gaat douchen kom ik overeind, als automatisch.
'Wacht. Wacht even.' Ik sta nu voor hem. Ja Odile, genius, en nu? Hij heeft zijn bekentenis op tafel gegooid, nu jij de jouwe. 'Ik ook tot jou. En ik ben bang dat ik je pijn doe. Vroeg of laat. Gewoon puur om wie ik ben. Ik moet leren personen te vertrouwen. Soms, na lange tijd van wantrouw, weet je niet meer wie het goed met je voor heeft en wie niet. En mijn verstand en mijn gevoel zeggen me dat het goed zit. Maar er is altijd dat paranoïde deel dat me van het tegendeel probeert te overtuigen. Het is tijd om me erover heen te zetten. Over alles. Gewoon overnieuw beginnen en het verleden een plaats geven waar het kan blijven rusten. En ik weet dat het moeilijk gaat worden, maar ik ga alles op alles zetten om het te proberen. Ik vertrouw jou en ik hoop dat je mij ook vertrouwt. Want ik ben nog nooit zo eerlijk geweest als nu. En het is goed wat je doet. Je leven geven om een sterveling is zoiets onzelfzuchtigs dat het alleen van een goed man kan komen. Maar soms, weet je.. dit gaat vreemd klinken. Maar soms zou ik willen dat ik naast je lag. In plaats van zij.' Ik trek een zwak glimlachje. 'Goed, ik hou je niet meer van je plan af. Ik wou het alleen even kwijt.' Ik stap aan de kant zodat Lew erlangs kan.

[ bericht aangepast op 11 maart 2011 - 22:52 ]

No growth of the heart is ever a waste

Odile - Goede vampier.

De net zo emotieloze uitdrukking in mijn ogen verandert al snel in een speelse twinkeling en als hij me omhelst voel ik me warm worden, voor zover mogelijk met een vampier die je omhelst. Ik trek een grote grijns die almaar breder wordt.
'Daar kan ik me wel in vinden,' voeg ik op een even nonchalante toon toe en als hij is verdwenen om te gaan douchen kan ik mijn geluk niet op. Hij voelt wat voor je! Het was geen leugen, geen spel! Ik voel me als een verliefde tiener die zojuist de zevende hemel heeft bereikt. Ik was als de dood dat zijn keus naar Dewi uit zou gaan. Ik zou het begrijpen en er respect voor hebben - want aan touwtjetrekken doe ik niet - maar ik zou het wel enorm jammer vinden. En die angst is nu compleet onterecht. Ik heb zin om als een malloot te gaan gillen, maar ik besluit het toch achterwege te laten. Ik ijsbeer eventjes heen en weer. Wat nu? Moet ik wachten tot hij terug komt? Dat komt ook weer zo antifeministisch over. Wat dan? Naar je kamer gaan en een stijltang door mijn haar werken? Geen zin in. Bovendien kan mijn haar nog wel eventjes zonder stijltang. Ik aai aarzelend aan een pluk haar. Eventjes. Het ziet er niet uit als het krult. Ik loop naar een kleedhokje en bekijk mezelf uitvoerig in de spiegel. Ik onderzoek mezelf op puisten en andere zaken die er niet thuis horen. Jezus, ik lijk echt net een puber. What the hell is happening here? Voel ik mijn jeugd opnieuw opleven? Ik trek een grijns en tot mijn opluchting is er na een grondige scan nog geen puist te vinden. Ik bekijk mijn donkerbruine, bijna zwarte wenkbrauwen en vervolgens de grote lichtgrijze ogen. Er is me wel eens gevraagd welke mascara ik gebruik terwijl ik geen make-up draag. Vervolgens moest ik altijd uitleggen dat het gewoon de wimpers zelf waren. Ze zijn inderdaad best lang, nu ik het zo zie. Ik bekijk vervolgens mijn wond. Goddank dat die alweer aan het helen is.

[ bericht aangepast op 11 maart 2011 - 23:30 ]

No growth of the heart is ever a waste

Odile - Goede vampier.

Van mijn wond staar ik naar het zwembad en ergens borrelt de neiging op om er gewoon met kleding en al in te springen. Maar echt veel zin om een nieuwe outfit op te gaan zoeken heb ik niet. Dus keer ik terug van de kleedhokjes en neem opnieuw plaats op één van de ligstoelen. Ik haal even diep adem en rek me uit. Ik voel een botje op een onbekende plaats kraken en ik besluit me maar op een effectievere manier uit te rekken: mijn manier. Ik kom overeind, ga met de rug naar de muur toe staan en maak vervolgens vanuit staand een bruggetje, met hulp van de muur uiteraard, omdat ik dit in geen jaren heb gedaan. Als ik weer overeind kom maak ik met slechts één hand een radslag. Goh, dat voelde best goed, bedenk ik me als ik het haar uit mijn gezicht haal. Nu neem ik weer plaats in een ligstoel, leg de handen achter mijn hoofd en sluit de ogen.

No growth of the heart is ever a waste

Yue
Ik zit nog even te snikken op de tegelvloer, en sta dan op. Ik kan hier niet eeuwig blijven zitten. Wat had ik moeten doen als Odile en Lew niet waren gekomen? Dan was Dewi er nu waarschijnlijk niet meer geweest. Ik zucht en loop naar boven. Op mijn kamer trek ik nieuwe kleren aan, en droog mijn haar af. Ineens valt de sterke etenslucht me op, en ik draai me om. Zouden ze gekookt hebben? Ik volg mijn neus naar de eetkamer en zie een groepje vampieren en mensen aan tafel zitten. "Hoi." zeg ik zacht, en dan zie ik Dewi bij het raam staan. Ik bijt op mijn lip en loop naar haar toe. "Het spijt me dat ik je niet goed heb beschermt zo net. Ik.. Ik wist gewoon niet goed wat ik moest doen."

Savoy
Met een hand op mijn schouder om het bloeden te stoppen loop ik naar mijn kamer. Ik háát het om te verliezen. Ik háát het. Ik loop mijn kamer in en druk een shirt op mijn wond. Stomme kutvampieren.

Odile - Goede vampier.

Ik ben haast in slaap gevallen als een stem vlak bij mijn oor me terughaalt in de werkelijkheid. De bekende zachte mannengeur in combinatie met de sigarettenlucht vertelt me dat ik in vertrouwd gezelschap ben. Ik draai me naar hem om en neem een verleidelijke houding aan op de ligstoel.
'Dat lijkt me een goed plan,' zeg ik met een speelse glimlach en leg de handen in zijn nek. Ik recht mijn rug zodat ik dichter bij hem kom. Ik zie hem me verlangend aankijken en ik kan het gewoon niet laten om er een spel van te maken. 'Ogen dicht,' zeg ik met een vermakelijke glimlach en blokkeer zijn zicht met een hand. Ik laat mijn hoofd wat naar de zijkant zakken en kus hem zachtjes in de zijkant van zijn hals, gevolgd door een speelse lik. Nu laat ik hem de ogen weer openen en leg zacht mijn lippen op de zijne. Als ik hem weer los laat schuif ik op, zodat er plaats naast me vrij komt op de ligstoel. Ik wil dat hij naast me komt liggen zodat ik hem kan omhelzen en mijn hoofd op zijn borst kan leggen, net zoals ze dat in films doen. Maar ik zeg het niet want nu het eten op is heb ik niks meer te willen. Ik trek een grijns om mijn binnenpretje.

No growth of the heart is ever a waste

Elif - Goede vampier.
Ik liep samen met Jamie naar beneden, Odile kwam ons tegemoet en ze zei dat ze hoopte dat het eten nog warm was. Vast wel en anders hadden we de magnetron nog. Samen liep ik met Jamie de eetkamer in waar de rest zat en het eten nog op tafel stond.
''Hé.'' groette ik ze met glimlach. Ik plofte op een lege stoel neer, zelf heofde ik geen eten.

Dewi - Mens.
Opeens kwam Yue naar em toe en ze verontschuldigde zich, ik stopte met gitaar spelen en keek haar aan.
''Het is okay.. Ik bedoel.. je kon het niet helpen, het is gewoon gestoord dat jullie je maar moeten laten aftakelen, enkel om mij te redden..'' ik beet zachtjes op mijn onderlip en dacht aan Odile die gewond was. Ik voelde me echt schuldig en er was niks wat ik eraan kon doen. Als ik mezelf probeerde te beschermen, nou, dan kon ik net zo goed meteen zelfmoord plegen. Ik keek Yue aan en glimlachte kort.
''Het spijt me dat je ervoor moest opdraaien voor mij..'' zij ik zachtjes, zij had alle klappen opgevangen en wat had ik gedaan? Gevlucht.

Faith - Slechte Vampier.
Daniël vertrok en de rest ook, ik trok verbaasd een wenkbruaw op. Was die Daniël nou serieus zo lui? Of deed hij alsof omdat hij een beter plan was? Ik dacht er niet lang over na, aangezien ik zeiknat was en graag droge kleren aan wou. Nog steeds lichtelijk geïrriteerd liep ik naar mijn kamer en ging de badkamer in, GOdzijndank had ik die helemaal voor mezelf. Na een lange douche trok ik droge kleren aan en föhnde mijn haren. Ik hoorde Odile 'eten' roepen, maar ik was niet bepaald in de stemming om te gaan dus liep ik mijn kamer maar weer in. Ik pakte uit verveling een boek uit de boekenkast en ging ermee in de zetel zitten.

In the end the only person we love is ourselves, that's why we choose to love someone who can please us the most.

Yue
"Je begrijpt het niet.." Er rolt een traan over mijn wang. "Ik zou het toch wel overleven, ook al zou ik veel pijn hebben. Maar jij had dood kunnen zijn, Dewi. En dan was het mijn schuld geweest." Snotterend haal ik een hand langs mijn ogen.

Savoy
Met een hand op mijn schouder om het bloeden te stoppen loop ik naar mijn kamer. Ik háát het om te verliezen. Ik háát het. Ik loop mijn kamer in en druk een shirt op mijn wond. Stomme kutvampieren.

Elif - Goede vampier.
Ik liep samen met Jamie naar beneden, Odile kwam ons tegemoet en ze zei dat ze hoopte dat het eten nog warm was. Vast wel en anders hadden we de magnetron nog. Samen liep ik met Jamie de eetkamer in waar de rest zat en het eten nog op tafel stond.
''Hé.'' groette ik ze met glimlach. Ik plofte op een lege stoel neer, zelf heofde ik geen eten.

Dewi - Mens.
Ik had mijn gitaar opzij gezet en keek naar Yue met haar betraande ogen. Het deed pijn om haar zo te zien en mijn schulgevoel groeide, als ik hier niet was geweest had zij zich hier niet druk om hoeven maken. Ik stond op en sloeg mijn armen om haar heen.
''Het is oké, echt waar. Over zulk soort dingen kun je niet beslissen, als ik hier nooit gekomen was had ik ook zomaar kunnen sterven. Hard stilstand, aangereden, vermoord..'' ik beet zachtjes op mijn onderlip en liet haar weer los.
''Zulk soort dingen heb je niet in de hand en naja.. Mocht me iets overkomen, voel je er dan alsjeblieft niet schuldig over, okay?''

Faith - Slechte Vampier.
Daniël vertrok en de rest ook, ik trok verbaasd een wenkbruaw op. Was die Daniël nou serieus zo lui? Of deed hij alsof omdat hij een beter plan was? Ik dacht er niet lang over na, aangezien ik zeiknat was en graag droge kleren aan wou. Nog steeds lichtelijk geïrriteerd liep ik naar mijn kamer en ging de badkamer in, GOdzijndank had ik die helemaal voor mezelf. Na een lange douche trok ik droge kleren aan en föhnde mijn haren. Ik hoorde Odile 'eten' roepen, maar ik was niet bepaald in de stemming om te gaan dus liep ik mijn kamer maar weer in. Ik pakte uit verveling een boek uit de boekenkast en ging ermee in de zetel zitten.

In the end the only person we love is ourselves, that's why we choose to love someone who can please us the most.

Yue
Ik knik. "Oké." Ik veeg nog een keer mijn ogen af en glimlach. "Was het eten lekker?"

Savoy
Met een hand op mijn schouder om het bloeden te stoppen loop ik naar mijn kamer. Ik háát het om te verliezen. Ik háát het. Ik loop mijn kamer in en druk een shirt op mijn wond. Stomme kutvampieren.

Elif - Goede vampier.
Ik liep samen met Jamie naar beneden, Odile kwam ons tegemoet en ze zei dat ze hoopte dat het eten nog warm was. Vast wel en anders hadden we de magnetron nog. Samen liep ik met Jamie de eetkamer in waar de rest zat en het eten nog op tafel stond.
''Hé.'' groette ik ze met glimlach. Ik plofte op een lege stoel neer, zelf heofde ik geen eten.

Dewi - Mens.
Ik knikte en keek haar aan.
''Ja, odile kan beter koken dan ik gedacht had.'' zei ik en wierp een blik op buiten.
''Sneeuw is echt mooi he?'' vroeg ik aan Yue, het was een van de eerste dingen die me te binnen schoot. Ik kon mezelf wel voor me kop slaan, het was zo'n domme opmerking. Ik zuchtte zachtjes en keek weg.
''Vergeet die opmkering maar.'' ik grijnsde scheefjes en ging weer zitten.
''Weet je, ik heb de laatste tijd echt geen benul van de tijd of datum.. Heb jij enig idee welke dag het uberhaupt is?'' vroeg ik aan Yue, het was raar om zulk soort dingen niet te weten.

Faith - Slechte Vampier.
Daniël vertrok en de rest ook, ik trok verbaasd een wenkbruaw op. Was die Daniël nou serieus zo lui? Of deed hij alsof omdat hij een beter plan was? Ik dacht er niet lang over na, aangezien ik zeiknat was en graag droge kleren aan wou. Nog steeds lichtelijk geïrriteerd liep ik naar mijn kamer en ging de badkamer in, GOdzijndank had ik die helemaal voor mezelf. Na een lange douche trok ik droge kleren aan en föhnde mijn haren. Ik hoorde Odile 'eten' roepen, maar ik was niet bepaald in de stemming om te gaan dus liep ik mijn kamer maar weer in. Ik pakte uit verveling een boek uit de boekenkast en ging ermee in de zetel zitten.

In the end the only person we love is ourselves, that's why we choose to love someone who can please us the most.

Yue
"Nee hoor, je hebt gelijk. Ik kan ook helemaal blij worden van alleen al kijken naar sneeuw." Ik glimlach naar haar. Dan kijk ik even nadenkend uit het raam. "Ik heb geen idee van de datum.. Ik weet eigenlijk niet zoveel meer." Dan besef ik me wat en mijn ogen vernauwen zich. "Welk.. Welk jaar is het eigenlijk?"

Savoy
Met een hand op mijn schouder om het bloeden te stoppen loop ik naar mijn kamer. Ik háát het om te verliezen. Ik háát het. Ik loop mijn kamer in en druk een shirt op mijn wond. Stomme kutvampieren.

Aphrodite - good vampire

Met een voldane glimlach klopte ik op mijn buik. 'Het was heerlijk.' Ik stond op en ruimde mijn bord en eetgerei op. 'Nou als jullie me nodig hebben, ik zit op het dak' zei ik terwijl ik even naar de andere zwaaiden en toen op weg ging naar het dak. Tevreden ging ik op het dak liggen. Ik had nog niet veel meegekregen van alle ellende waarover Odile me had verteld. Ik was nog geen één slechte vampier tegengekomen en ik vond het wel goed zo. Met een zucht sloot ik mijn ogen. De koele wind streelde mijn huid, het voelde bijzonder aangenaam aan.

A kiss is the beginning of cannibalism - Georges Bataille