• [url][/url]Joinen, maar geen idee wat RPG's zijn? Kijk hier:
    Plop

    Welkom 8D
    Ahum, eerst het verhaal:

    Een stel rijke dames van de Dames Club in Engeland gaan op bezoek bij hun vriendinnen in Frankrijk. Halverwege de reis komen ze echter in een storm terecht. Hun schip vergaat, en slechts vijf dames weten te ontsnappen aan de dood. In een houten sloep drijven ze dagen stuurloos over de zee, tot ze eindelijk een schip zien. Wanhopig beginnen ze te zwaaien, hopend op hulp. Wat de dames echter niet weten, is dat het een piraten schip is… De piraten redden ze, maar niet voor niets. De dames worden gedwongen om hard te werken, en zullen moeten wennen aan het harde, vieze leven op het piratenschip…
    Omdat we niet oneindig veel dames kunnen hebben, is er een maximum van 5 dames. En natuurlijk maar 1 dame per persoon, anders is het een beetje sneu als 1 iemand 5 dames heeft en de ander 0. Van Piraten mogen er wel heel veel komen.. Hehehe ^^ (Piraten zijn mannelijk :'])

    Voor de duidelijkheid, er zijn dus geen mobieltjes/auto's/moderne kleren.. Maar ik denk dat dat wel logisch is..

    Dames:
    Joshephine,Rosalie Noa,Maxime,Clarabella
    Piraten:
    Olivier (Captain),Abby/Jack (Piraat),Peter/Felix(Piraat),Ace (Piraat),Kenneth (Kraaiennest Dude)
    Have fun 8D

    (p.s. De verhaallijn is bedacht door Souleater, het idee om piraatjes te gebruiken door mij :p)

    [ topic verplaatst door een moderator ]

    [ bericht aangepast op 11 maart 2011 - 19:52 ]

    Kenneth. - Piraat, Kraainest Duwde.

    Na de storm was hij terug getrokken naar de ruimte waar ze sliepen. Moeilijk trok hij zijn natte kleren uit en wrong ze uit. ' Gatver. ' murmelde hij en zuchtte diep. Gelukkig had hij ergens nog andere kleren liggen, zodat hij niet met natte kleren hoefde te lopen. Hij hing de natte kleren op aan een draad en trok zijn droge kleren weer aan. Na dat hij zijn kleren aan had getrokken droogde hij zijn haren nog even met het natte shirt.

    Joshephine
    Als mijn haar droog is gooi ik de handdoek in een hoek. Ik pluk de bloemen uit mijn kapsel en loop naar de stapel kleding toe. Ik wil echt geen mannenkleren aan. Echt niet. Ik moet rillen bij de gedachte alleen al. Welke vrouw zou ooit zoiets kunnen doen?

    Olivier
    "Ja, dat klopt. Ik ben de Kapitein." Ik neem haar hand aan en antwoord: "Ik heet Olivier. Als u vragen heeft of wordt lastiggevallen door een van mijn mannen mag u altijd komen. Excuseert u mij nu." Ik kijk nog een keer naar haar mooie, blauwe ogen en knik dan. Ik draai me om en loop terug naar mijn hut.

    Welke vrouw zou ooit zoiets kunnen doen?

    Het antwoord is;; Abby. ;'D

    Abby/Jack ~ Undercover pirate.
    Ik stond bij de reling met mijn armen gekruisd op de reling, ik luisterde naar het gesprek van de Kapitein, Felix en Ace en moest zachtjes lachen. Het was net alsof ze nog nooit een vrouw gezien ahdden, wat zat ik eigenlijk met een stelletje zielepoten opgescheept.. Als het kon moest ik maar gauw een ander schip zien te vinden, maar als ik dan tere3cht kwam tussen bemanningsleden die wel pienter waren was het voor mij weer moeilijker om undercover te blijven. Eigenlijk was dit dus de perfecte plek om undercover te blijven en wat avontuur te beleven. Opeens schoot het me te binnen dat ik mijn kamer niet op slot had gedraaid, enkel omdat die verdome Felix met zo nodig naar buiten moest werken. Ik vertrok terug naar binnen en in de gang bleef ik staan, ik keek even om me heen en toen ik niemand zag viste ik de sleutel uit mijn BH. Waar een BH wel niet allemaal goed voor was. Ik draaide de deur op slot, keek opnieuw om me heen om er echt zeker van te zijn dat er niemand was en stotpe de sleutel toen weer weg. Ik besloot maar eens te gaan vragen wat de Kapitein nou allemaal van plan was met die vrouwen dus liep ik naar de Kapiteinshut, eenmaal daar bleef ik staan en klopte ik aan. Terwijl ik wachte op antwoord frunnikte ik even aan mijn kettinkje, maar ik stopte het al gauw weer onder mijn shirt.


    In the end the only person we love is ourselves, that's why we choose to love someone who can please us the most.

    Ik weet :']
    Ik had haar ook in gedachten toen ik het schreef :p

    Joshephine
    Als mijn haar droog is gooi ik de handdoek in een hoek. Ik pluk de bloemen uit mijn kapsel en loop naar de stapel kleding toe. Ik wil echt geen mannenkleren aan. Echt niet. Ik moet rillen bij de gedachte alleen al. Welke vrouw zou ooit zoiets kunnen doen?

    Olivier
    Eenmaal in mijn hut pak ik de kaarten er weer bij, maar voordat ik goed heb kunnen gaan zitten wordt er geklopt. Ik berg de kaarten weer op en roep: "Binnen!"

    Jongen, die dudes moesten eens weten.
    Snakken al die tijd naar vrouwen terwijl die zich
    de hele tijd bij hun bevind :'D
    Hoe geshoqueerd zouden ze zijna ls ze erachter komen? xD

    Abby/Jack ~ Undercover pirate.
    Toen hij binnen riep opende ik de deur en stapte naar binnen. Eenmaal binnen sloot ik de deur weer achter me en keek de kapitein aan.
    ''Kapitein?'' begon ik en liep naar zijn tafel.
    ''Ik vroeg me eigenlijk af wat U van plan bent met die vrouwen.'' vertelde ik hem.
    ''Bent U werkelijk van plan ze aan boord te laten? Want U weet dat een deel van de bemanning ertegen is.''
    Het was niet zozeer dat ik hem op het idee wou brengen die vrouwen te dumpen, maar ik wilde enkel de reden ervoor weten, aangezien een deel van de bemanning erg ontevreden hierover was. Ik had een paar van die oude zeerotten boos horen mompelen. 'Vrouwen aan boord. Brengt alleen maar ongeluk!' en die soort shit.


    In the end the only person we love is ourselves, that's why we choose to love someone who can please us the most.

    Joshephine
    Ik kijk naar de stapel kleren. Ik vis er wat spullen tussen uit die nog redelijk schoon zijn en loop het dek over. Ik loop een gang in en kijk of er ergens een deur open is. Gelukkig vind ik een lege kamer, afgezien van wat schimmel, en ik doe de deur dicht. Ik wurm me uit de natte jurk, en pak de handdoek om me af te drogen.

    Olivier
    Ik knik naar Jack als hij binnenkomt. "Hoezo? Ben je er zelf ook tegen dan? Ik ben gewoon menselijk genoeg om ze niet overboord te gooien."

    Abby/Jack ~ Undercover pirate.
    Ik plukte aan een lok haar en keek hem aan.
    ''Het is niet dat ik er tegen ben, ik vroeg me alleen af hoe U bij dat besluit kwam.'' legde ik hem uit, het was niet verkeerd te leren van anderen. Althans, niet van mensen zoals hem. Waarschijnlijk vond hij me een bemoeial of iets dergelijks, maar dat deed er niet toe.


    In the end the only person we love is ourselves, that's why we choose to love someone who can please us the most.

    Joshephine
    Ik kijk naar de stapel kleren. Ik vis er wat spullen tussen uit die nog redelijk schoon zijn en loop het dek over. Ik loop een gang in en kijk of er ergens een deur open is. Gelukkig vind ik een lege kamer, afgezien van wat schimmel, en ik doe de deur dicht. Ik wurm me uit de natte jurk, en pak de handdoek om me af te drogen.

    Olivier
    Ik frons. De meeste piraten namen mijn besluiten maar voor lief, en dachten er niet over na. Jack blijkbaar wel. Hij kwam ook wel intilligent over. En een beetje.. verwijfd. Misschien had hij nooit een vaderfiguur gehad. "Ik voel er eerlijk gezegd niet veel voor die vrouwen hier te houden. Ze leiden mijn mannen alleen maar af. Maar ik vond het toch wat te wreed ze rond te laten dobberen in dat bootje."

    Kenneth.

    Langzaam liep hij terug naar het dek en keek naar de lucht die gelukkig al wat op klaarde. Hij ging met zijn hand door zijn haren en liep naar de reling -ofz-. Dromerig staarde hij over zee en droomde een beetje weg. Naar een andere wereld :]

    Verwijfde Jack. :x

    Abby/Jack ~ Undercover pirate.
    Blijkbaar was ie verbaasd over mijn vraag en ik was toch een beetje verbaasd over zijn antwoord. Van die stoere piraten, allemaal ruig enzo en al die plundertochten en toch bleek de Kapitein dus een klein hartje te hebben. Ik kon 't niet laten kort te grijnzen om deze ontdekking, ik had het namelijk niet gauw achter 'm gezocht. Eigenlijk dacht ik altijd dat hij alleen aardig was tegen zijn bemanning en dat het hem voor de rest enkel om geld ging.
    ''Ah, oké dan. Naja, dat was het enige, dan ga ik maar weer.'' misschien moesten er nog stomme klusjes gedaan worden of had iemand mijn hulp nog nodig. Zo niet, dan ging ik denk maar gewoon even relaxen.


    In the end the only person we love is ourselves, that's why we choose to love someone who can please us the most.

    Ace - Piraat.

    Ineens hoor ik een geluid van leven van achter de wasruimte. Ik leg mijn boek aan de kant en kom overeind.
    'Hallo? Hallo? Iemand hier? Het zullen die ellendige ratten wel weer zijn. Wacht maar.' Ik pak mijn mes en open in alle voorzichtigheid de jacht. Ik sluip naar de ruimte toe, open de deur die naar de gang leidt en kom tot de conclusie dat die plaag zich niet ver van me bevindt. Ah, nog maar een paar deuren. Ik sluip zo voorzichtig als ik kan, neem mijn mes in de aanslag en blijf heel even stil staan bij de betreffende gesloten deur. Ik neem een hap lucht en smijt de deur open.
    'En nu heb ik jullie! Stelletje ellendige..' Van stomme verbazing laat ik haast mijn mes vallen als ik oog in oog sta met een jongedame met een handdoek dat ze haastig en wat angstig voor haar lichaam houdt. Mijn mond valt letterlijk open en al met al moet dat best een vreemd gezicht zijn geweest. Haar lange blonde lokken hangen als een natte sliert achter haar blote schouders. Mijn ogen glijden van haar naar mijn mes, dat ik nu op haar gericht heb. Zou ik..? Ik kijk wat schichtig om me heen. Niemand die me ziet, niemand die het doorheeft. Oh, het is nog nooit zo makkelijk geweest. Nee! Ace, je weet je missie! Ik trek het mes terug.
    'Dit is geen plaats voor een dame om zich om te kleden. En je hebt het ook nog eens koud.' Ik wijs losjes naar de schouders, waar inmiddels kippenvel op is verschenen. 'Wacht. Ik haal wat.' Ik sprint zo snel als ik kan naar mijn koffer, waar ik een warme trui uit vis. Ik geef die haar aan.
    'Hier. Anders loop je nog een longontsteking op. Ik zal je nu in je privacy laten.' Als een robot verlaat ik de ruimte, nog steeds verdoofd door het lichaam - of wat ik ervan zag - van de jongedame.

    [ bericht aangepast op 11 maart 2011 - 21:04 ]


    No growth of the heart is ever a waste

    Joshephine
    In alleen mijn ondergoed sta ik rillend in de kamer. Ik droog me nog verder af, en pak de mannenkleren op. God, dit zal er echt niet uit zien. Ik trek mijn ondergoed uit en schrik van een geluid. Snel pak ik de handdoek en probeer mijn borsten te verbergen. Er komt een man binnen, degene die mijn hand heeft gekust. Ik kijk geschrokken naar zijn mes. Dan loopt hij weg en komt terug met een trui terug. Ik sta nog steeds versteend met de handdoek om mijn lichaam en pak de trui aan. Als hij wegloopt piep ik nog even "Dankje." maar ik weet niet of hij het heeft gehoord. Ik merk dat ik sta te trillen. Rustig, zeg ik tegen mezelf. Hij is weg, hij heeft je niet naakt gezien. Nouja.. Niet helemaal naakt in ieder geval.

    Olivier
    "Is goed." Ik knik naar Jack, als teken dat hij kan gaan. Als hij de deur heeft gesloten pak ik de kaarten weer en begin een route uit te stippelen.

    [ bericht aangepast op 11 maart 2011 - 21:13 ]

    Mwuh ik heb een vraag aan sam; tegen welke dame heb je het nu want ze hebben bijna allemaal blond haar!xd


    everything, in time

    ja echt he, daar was ik ook al achter xD Voglens my Jos xs


    In the end the only person we love is ourselves, that's why we choose to love someone who can please us the most.

    Na maar die reageert daar weer helemaal niet op. Mss zouden we alvast een beetje kunnen bedenken wie bij wie hoort?x;


    everything, in time