[RPG] -Exchange- (Pirates) - Speeltopics

[url][/url]Joinen, maar geen idee wat RPG's zijn? Kijk hier:
Plop

Welkom 8D
Ahum, eerst het verhaal:

Een stel rijke dames van de Dames Club in Engeland gaan op bezoek bij hun vriendinnen in Frankrijk. Halverwege de reis komen ze echter in een storm terecht. Hun schip vergaat, en slechts vijf dames weten te ontsnappen aan de dood. In een houten sloep drijven ze dagen stuurloos over de zee, tot ze eindelijk een schip zien. Wanhopig beginnen ze te zwaaien, hopend op hulp. Wat de dames echter niet weten, is dat het een piraten schip is… De piraten redden ze, maar niet voor niets. De dames worden gedwongen om hard te werken, en zullen moeten wennen aan het harde, vieze leven op het piratenschip…
Omdat we niet oneindig veel dames kunnen hebben, is er een maximum van 5 dames. En natuurlijk maar 1 dame per persoon, anders is het een beetje sneu als 1 iemand 5 dames heeft en de ander 0. Van Piraten mogen er wel heel veel komen.. Hehehe ^^ (Piraten zijn mannelijk :'])

Voor de duidelijkheid, er zijn dus geen mobieltjes/auto's/moderne kleren.. Maar ik denk dat dat wel logisch is..

Dames:
Joshephine,Rosalie Noa,Maxime,Clarabella
Piraten:
Olivier (Captain),Abby/Jack (Piraat),Peter/Felix(Piraat),Ace (Piraat),Kenneth (Kraaiennest Dude)
Have fun 8D

(p.s. De verhaallijn is bedacht door Souleater, het idee om piraatjes te gebruiken door mij :p)

[ topic verplaatst door een moderator ]

[ bericht aangepast op 11 maart 2011 - 19:52 ]

Haha :'D Omg, volgens mij ga ik het nog lastig vinden
Abby geheim te houden o-o''
Vooral met tpyetjes zoals Felix die rondhuppelen op het dek.

Abby/Jack ~ Undercover pirate.
Toen hij vroeg of ik bang was voor de storm en me vervolgens uitschold liet ik hem maar gaan, hij maakte het wel makkelijk voor me door een excuus voor mij te verzinnen. Dan dachten ze maar dat ik, of beter gezegt Jack, een mietje was.
''Jaloers?'' vroeg ik met geamuseerde grijns toen hij bewonderend mompelde dat deze kamer me een fortuin had gekost, dat was waar, maar het was het helemaal waard. 'Dat is toch zeker teveel voor een stukje dekzwabber als jij...' zei hij toen, hij moest eens weten. Je had lef nodig om undercover op een schip te zitten, maar hij hoefde het niet te weten. Wat iedereen hier van me vond deed er niet zo zeer toe, al was een beetje respect leuk, maar het was moeilijk te verdienen. Vooral als je ondertussen een geheim moest zien te bewaren.
''En als je klaar bent met klagen mag je van mij wel weer weg wezen.'' zei ik, ik was niet bepaald gediend van zijn gezelschap. Bemoeials kon ik niet hebben momenteel.

---

In the end the only person we love is ourselves, that's why we choose to love someone who can please us the most.

Fotoo Ace.
Ace - Piraat.

Vergezeld met mijn trouwe fles rum zit ik in het kraaiennest. De papegaai van de kapitein houdt me gezelschap.
'Zuiplap.. zuiplap.' 'Flikker op, stuk schorem,' sis ik en sla het beest weg. Hij laat zich echter niet kennen en komt me weer lastigvallen. Ik trek mijn mes en zwaai ermee, natuurlijk veel te laat om ook maar in de buurt te komen van die vliegende ellendeling.
'Idioot.. idioot!' Uit ellende draai ik dan maar de fles open en gooi er nog een slok rum achterna. De hemel is inmiddels helblauw en van de storm net is weinig overgebleven, behalve dan dat er enorm veel schade is aangericht aan het schip. Maar ik heb mijn deel gedaan, ik heb een uur lang water uit het schip gekieperd. Ik staar wat doelloos over het water, tot ik ineens een zwarte vlek aan de horizon zie. Ik pak mijn verrekijker en zie tot mijn schrik dat het een groep van vijf vrouwen is. Ik kan mijn geluk niet op!
'Mensen! Er zijn mensen! Mensen aan stuurboord!' schreeuw ik. Niet te geloven. Ik wil er eentje, geef mij er eentje! 'Mensen aan stuurboord!' Ik pak de verrekijker er weer bij. Alle zeeslakken nog aan toe, maar dát ziet er lekker uit! Daar kan geen rum aan tippen.

[ bericht aangepast op 11 maart 2011 - 14:27 ]

---

No growth of the heart is ever a waste

haha, Ace in de 7e hemel :'D

---

In the end the only person we love is ourselves, that's why we choose to love someone who can please us the most.

Komt mooi uit, Abby heeft vast nog wel ergens geld weggestoken
Ace's stukje is geniaal (';

Abby/Jack ~ Undercover pirate.
Voor ik het wist had hij me gegrepen en mee naar buiten gesleurd waar hij me tussen een aantal tonnen smeet, ik blies een lok haar voor mijn ogen weg en krabbelde overeind. Ik moest me best doen me in te houden, maar nog meer problemen kon ik niet hebben. Gelukkig miezerde het alleen nog maar en toen er geroepen werd dat er mensen waren liep ik nieuwsgierig naar de reling, maar ik zag niet veel meer dan een zwart vlekje op de grote oceaan. Toen we echter dichterbij kwamen zag ik al gauw dat het vrouwen waren, een paar rijke dames nog wel te zien. De mannen hier op het schip zouden er weinig op tegen hebben, ik vreesde dat hun het nog moeilijk gingen krijgen. Toen bedacht ik me ook dat hun nog wel eens een bedreiging konden vormen voor mijn geheim, aangezien vrouwer toch even wat slimmer waren dan mannen. De piraten hier aan boord dachten gewoon dat ik een zielige kneus was en op mannen viel, maar vrouwen hadden zulk soort dingen vaak sneller door, tot mijn grote ergenis.

[ bericht aangepast op 11 maart 2011 - 14:39 ]

---

In the end the only person we love is ourselves, that's why we choose to love someone who can please us the most.

Ace - Piraat.

Ik sta bijna te springen van geluk. Die arme verloren zieltjes hopen natuurlijk dat we ze niet achterlaten en wij, een stel barmhartige piraten, kunnen zoiets onmenselijks natuurlijk niet over ons verrotte hart krijgen. Ik klim uit het kraaiennest, laat me via een zeiltouw naar beneden glijden en kom naast Jack bij de reling te staan.
'We hijsen ze op. De kapitein zal vast geen moeite hebben met een stel prachtige, mooie, rijke, jonge vrouwen.' Mijn twinkelende ogen worden met elk woord groter. 'Misschien kan hij er zelf ook nog wel eentje voor zichzelf uitzoeken. Als hij maar van die blonde afblijft, want die is van mij,' voeg ik toe. 'Ace!' hoor ik een piraat schreeuwen. 'Je weet wat ze zeggen,' zegt de bebaarde man waarschuwend. Het is dezelfde man die ik de stuipen op het lijf joeg met mijn zeemonsters opmerking.
'Vrouwen aan boord brengen ongeluk. De kapitein maakt je af, ik zeg het je.' 'De kapitein is niet zo'n bijgelovig stuk stront als jij,' bits ik terug. 'Bovendien, wees eerlijk: wie van die vijf wil jij vanavond op je brits?' 'Hangmat,' verbetert hij. Ik zucht en geef Jack een stomp.
'Kom op, laten we de touwen uitgooien!' roep ik enthousiast en smijt al een reddingstouw over de reling, zodat het vijftal omhoog geholpen kan worden.

---

No growth of the heart is ever a waste

Abby/Jack ~ Undercover pirate.
Plotseling kwam Ace naast me staan, hij leek er wel zin in te hebben en ik had nu al medelijden met de vrouwen. Zwijgend luisterde ik naar zijn enthousiaste getteter. Wat hadden alle mannen toch met blond? Ze wilde altijd een blonde. Met een zucht gooide ik ook een reddingstouw overboord, ze op zee laten dobberen was ook geen optie. Ookal had ik het idee dat ze zich hier op het schip ook niet naar hun zin zouden hebben.
''En wat ben je van plan als de kapitein ze niet aan boord wilt hebben?'' vroeg ik hem, als dat het geval was bleef Ace denk nog wel een aantal dagen chagerijnig zitten mokken.

---

In the end the only person we love is ourselves, that's why we choose to love someone who can please us the most.

Clarabella - dame

Met een zenuwachtige blik keek ik naar het grote schip voor ons. Ik wist nu niet zeker of dit wel zo'n goed idee was ,maar het was altijd beter dan in dit kleine bootje wachten tot de grote golven ons zouden meesleuren en we voer voor de haaien zouden worden. Terwijl mijn lichaam hevig rilde van de kou stopte ik mijn kleine boekje tussen mijn boezem en klom met weinig moeite omhoog. Toen we allemaal aan boord van het schip waren keek ik wat angstig om me heen. Deze plek en de man die ons met een bijzonder gulzige blik aankeek,gaf me de rillingen. Ik zuchtte, rechte mijn schouders en stapte moedig op de man af. Langzaam stak ik mijn hand uit. 'Ik ben Clarabella, Clarabella Madeline Florenne, en dit zijn mijn vriendinnen Joshephine,Rosalie Noa en Maxime, heel erg bedankt voor jullie hulp' zei ik beleefd.

[ bericht aangepast op 11 maart 2011 - 15:01 ]

---

A kiss is the beginning of cannibalism - Georges Bataille

Rosalie Noa - Dame

Het schip komt langzaam op ons gevaren maar ik krijg de schrik van m'n leven, het is geen gewoon schip maar een piratenschip!. Snel stop ik met zwaaien en kijk ik Maxime bang aan. Ze heeft het duidelijk snel door dat ik ben gestopt met zwaaien en ze kijkt me verbaasd aan. 'Waarom stop je met zwaaien?' vraagt ze verbaasd en ik wijs naar de piratenvlag die aan de vlaggenmast wappert. Zodra ze het heeft gezien trekt ze wit weg. 'O nee, wat hebben we nu weer gedaan?' fluistert ze bang. Maar helaas kunnen we niet meer vluchten, het schip is al veel te dichtbij. De andere dames hebben het duidelijk nog niet door en zitten nog steeds als een gek te zwaaien. Josephine heeft als eerste door dat we gestopt zijn met zwaaien en ze kijkt ons verbaasd aan. 'Waarom kijken jullie zo bang?'. 'Omdat dat niet zomaar een schip is, maar een piratenschip' sis ik naar haar toe, en ze trekt meteen ook wit weg. 'Een piraten...s-schip' stottert ze bang en ze laat de andere dames meteen stoppen met zwaaien en vertelt het ook hun. Allemaal zijn we bang, behalve Clarebella dan, die wil juist een leuke piraat ontmoeten en ze staart nog steeds dromerig naar het schip. Het schip ligt inmiddels naast ons en er valt een trappetje naar beneden. 'O nee... hoe kunnen we dit in godsnaam overleven' denk ik bang en langzaam klim ik het trappetje op....

---

Every word written is a victory against death | Michel Butor

Ace - Piraat.

'Ik eh..' Ik krabbel even achter mijn oor. Ja, wat dan? Ik kan zo ongelofelijk op mijn donder krijgen voor dit soort geintjes. De vorige keer waren we zo onvoorzichtig dat we lieden van de marine omhoog haalden, die ons vervolgens wilden inrekenen. Daar had ik niet op gelet met m'n stomdronken kop. Maar dit waren toch echt overduidelijk vrouwen. 'Dan laten we ze gewoon weer zakken, geen probleem. Of we snijden ze de keel door, niemand die kan praten.' Ik zie hoe Jack de eerste alweer aan boord trek en ik fluit wat onschuldig. Zei iemand hier wat over de keel doorsnijden? Ik niet. Ik help mee met trekken en binnen een mum van tijd zijn alle dames aan boord. Zelfs de oude man staart er vol verwondering naar. Een paar piraten botsen spontaan tegen elkaar op en ik.. ik denk dat ik in de zevende hemel ben. Ik zie de mond van één van de twee blonde dames bewegen en ik hoor gewoon niet wat ze zegt, zo erg ben ik aan het wegzwijmelen.
'Kapitein!' schreeuw ik, maar er komt geen gehoor. Ik krab wat aan mijn stoppelbaardje en fatsoeneer mijn haar, voor zover mogelijk. De fles rum moffel ik handig weg achter een kist gereedschap. 'Geen.. probleem,' zeg ik met een perverse grijns op mijn gezicht. 'Ace!' zegt de oude man waarschuwend. 'Ik ben Ace,' zeg ik half kwijlend en steek mijn hand uit. Zo'n welgemanierde jongedame kan dat natuurlijk niet weigeren en zodra ik de hare vast heb trek ik haar naar me toe en snuif haar geur op.
'Heb je vanavond wat te doen, Clara.. eh.. hoe heette je ook alweer?' vraag ik in haar oor. 'Ik namelijk niet.'

[ bericht aangepast op 11 maart 2011 - 15:12 ]

---

No growth of the heart is ever a waste

Ik moet steeds aan die koe uit donald duck denken als ik Clarabella zie staan ;'$
Wat schrijf ik vreselijk zielig korte stukjes.

Abby/Jack ~ Undercover pirate.
Al gauw viel het me op dat ik een van de weinige, of zelfs de enige, was die niet stond weg te kwijlen bij de dames. Waarschijnlijk dachten ze nu allemaal dat ik homo was. Tsja, ik viel nou eenmaal niet op vrouwen. Een van de vrouwen stelde zich voor aan Ace die daar gretig gebruik van maakte, vrouwenverslinder. Het leek me logisch dat de vrouwen zich niet bepaald op hun gemak zouden voelen op een schip vol kwijlende piraten. Nieuwsgierig keek ik even naar ze, het was duidelijk te zien dat ze van rijkere afkomst waren en ik hoopte sterk dat ze me niet ooit hadden gezien op een of ander kakkersfeest, ookal herkende ik hun niet, andersom zou dan wel kunnen.
''Hoe kwamen jullie zo op zee verzeild in dat trieste bootje?'' vroeg ik toen nieuwsgierig, niet dat ons schip er geweldig uit zag, maar bij hun bootje vergeleken was dit geval erg indrukwekkend. Ik vroeg me af of de kapitein het oké zou vinden dat er vrouwen aan boord waren, sommige bemanningsleden waren namelijk erg gelovig en geloofden dan ook sterk dat vrouwen aan boord ongeluk brachten. In mijn ogen was dat dikke onzin, want ik was een vrouw én aan bord, was er wat ernstigs gebeurt? Neehoor, ons schip had zelfs weer de storm overleefd.

[ bericht aangepast op 11 maart 2011 - 15:19 ]

---

In the end the only person we love is ourselves, that's why we choose to love someone who can please us the most.

Rosalie Noa - Dame

Toen ik eenmaal aan boord was zag ik allemaal piraten kwijlend naar ons kijken, eerlijk gezegd vond ik het nogal eng maar ik probeerde me er niks van aan te trekken. Clarabella stelde zich al meteen voor aan een of andere piraat, die haar schijnbaar leuk vond en ik verschuilde me een beetje achter Josephine. Ineens tikte een piraat op mijn schouder en ik draaide me in een ruk om. 'Hoe kwamen jullie verzeild in dat trieste bootje' vroeg hij en hij keek me nieuwsgierig aan. 'Bij de storm overleefde onze boot het niet en toen vluchtte we dit kleine bootje in' zuchtte ik triest en hij keek me medelevend aan. 'Tja dat is rot voor jullie, ik hoop dat jullie hier mogen blijven' zuchtte hij en ik keek hem geschokt aan. 'Hopen? ik wil helemaal niet terug in dat trieste bootje!' zei ik boos en hij glimlachte vriendelijk. 'Geen zorgen, met al die kwijlende piraten is er te weinig reden om weg te gaan' lachte hij, en ik begon hem meteen aardig te vinden. 'Wat is je naam?' vroeg ik hem nu nieuwsgierig. 'uhmm.. Jack, en de jouwe?' vroeg hij net zo nieuwsgierig aan me. 'Rosalie Noa Moonlight' zei ik beleefd, en ik zag dat de andere dames ook zich aan de andere piraten aan het voorstellen waren..

[ bericht aangepast op 11 maart 2011 - 15:32 ]

---

Every word written is a victory against death | Michel Butor

Dat stukje hij in Rosalie's tekstje is dat Jack dude? :'D

---

In the end the only person we love is ourselves, that's why we choose to love someone who can please us the most.

SoulEater schreef:
Dat stukje hij in Rosalie's tekstje is dat Jack dude? :'D

ja, want ze weet natuurlijk nog niet dat hij eigenlijk een zij is

---

Every word written is a victory against death | Michel Butor

Ace - Piraat.

"Kom kom Ace, laten we dames even laten bijkomen," hoor ik ineens en ik laat de dame verrast los. Felix, hij weer. Ik kijk met een stinkjaloerse blik toe hoe hij de hand van één van de dames kust. Oh, concurrentie dus? Ik ben geen goede versierder en natuurlijk is dat hetgeen waarmee je die dames zo rechtstreeks je brits in kan lokken. Ik zucht ingehouden. Hen hoef ik geen geld te geven aangezien ze dat al genoeg hadden. Hoe ga ik dat dan ooit voor elkaar krijgen? Ach, waar maak ik me toch druk om? Ik heb toch genoeg aan mijn mes? Ik stoot Jack aan.
'Zou de kapitein het erg vinden als ik er alvast één meeneem?' Hij kijkt me aan als een baas zijn hond aankijkt als hij wat stouts heeft gedaan. 'De ellende!' roep ik dan wanhopig en gooi de armen in de lucht. 'Hoe komt een onderkruipsel, een miezerige dekzwabber als ik nou ooit aan een prachtige jongedame? Vertel het me, bij Neptunus! Wat heb ik fout gedaan?! Heb ik, de verstotene uit de hemel, soms mijn allerlaatste kans op geluk vergooid? Waarom?! Waarom gunt u me niet een prachtige schone vrouwenhand?' Natuurlijk wil ik zo snel mogelijk met één van hen mijn brits delen, maar deze keer gaat Ace het goed aanpakken. Deze keer geen messen of pistolen. Deze keer niks meer dan.. Ik werp een blik op Felix, die zijn zachtaardige gespeelde persoonlijkheid de ring in gooit. Niks meer dan.. karakter? Ik kan mezelf wel schieten. Geen vrouw wil me om mijn karakter. Ik ben een onbeholpen zuiplap! En nog een piraat op de koop toe. Maar ik wil er zo graag eentje. Zo ontzettend graag. Ik bedenk me wat. Technisch gezien.. zitten ze op ons schip. En daarmee hebben ze zich te houden aan onze regels. De sluwe grijns verschijnt weer op mijn gezicht. Ik stoot Jack nogmaals aan.
'Ik wil haar,' fluister ik in zijn oor en sla een arm om hem heen. 'Kijk, die daar. Of.. of die met dat donkere haar? Ooh, ik kan niet kiezen.'

[ bericht aangepast op 11 maart 2011 - 15:34 ]

---

No growth of the heart is ever a waste

Omdat je ineens dingen besloot wist ik het niet zeker :'D

Abby/Jack ~ Undercover pirate.
Het was bijna lachwekkend hoe Felix zich ineens uitsloof, wat een stel zielepoten eigenlijk zeg. Er kwamen eens vrouwen en meteen waren ze allemaal in de zevende hemel, ik richtte me weer tot de vrouw. ''Rosalie dus?'' plots stootte Ace me aan en hij vroeg of de kapitein het erg zou vinden als hij er alvast een meenam en meteen ratelde hij door over hoe hij ooit een van hun zou krijgen.
''Laat de drank een keer staan, of is het leven soms te hard voor je zonder die shit?'' ik mocht hem niet zo en dat schoof ik niet onder banken of stoelen, ookal had ik met mezelf afgesproken dat ik me koest zou houden. Opeens kreeg hij een sluwe grijns op zijn gezicht en ik vreesde voor Rosalie en haar vriendinnen dat hij een plannetje had bedacht, iets waar enkel hij van zou profiteren. Kort wierp ik een blik op Felix die zich nogsteeds stond uit te sloven. Mannen waren echt hersenloze wezens. Geld, drank en vrouwen, daar ging het leven bij hun om. Plots stootte Ace me voor de zoveelste keer aan vandaag, mijn arm zou vast al aardig blauw zien van zijn gepor.
'Ik wil haar,' fluisterde hij en sloeg een arm om me heen die ik meteen van em afschudde. Ik hield niet van lichamelijk contact, één verkeerde beweging had me net kunnen veradden.
'Kijk, die daar. Of.. of die met dat donkere haar? Ooh, ik kan niet kiezen.' vervolgde hij zijn verhaal en ik rolde met mijn ogen.
''Je mag blij zijn als je ooit uberhaupt aan een vrouw komt.''

[ bericht aangepast op 11 maart 2011 - 15:41 ]

---

In the end the only person we love is ourselves, that's why we choose to love someone who can please us the most.