Geen weg meer terug [4] - Forum spelletjes

===oud

[ bericht aangepast op 6 juni 2016 - 18:57 ]

No growth of the heart is ever a waste

Odile - Slechte vampier.

Een zwarte straat en een oude bekende. Hij laat zich niet stoppen. Ik voel me klein en kwetsbaar.
"Je denkt toch niet werkelijk dat je je voor je verleden kunt verschuilen? Het is een deel van je, Odile Lavossa! En het zal altijd terugkomen! Hé, waar ga je heen! Ik ben nog niet klaar met jou!" "Laat me met rust. Ga weg, ga weg!" "Kijk! Ken je deze nog? Ja he? Hij heeft haar vermoord. En hem, ken je hem nog? Ook morsdood! En jij zou de volgende zijn. Maar ik heb je gered. Je bent het me verschuldigd, Odile. Kom terug. We hebben je nodig." "Nee. Ik kom nooit meer terug! Maak me maar af. Hier en nu!" "Fout geantwoord." Wat doet Kazinsky hier? Ren, ren! Het is te laat. "Laat me gaan, laat me gaan! Laat me los!"
'Nee!' schreeuw ik met pure doodsangst in mijn stem.
Ik word al trappend wakker en besef in een fractie van een seconde dat ik word gedragen. Als reflex gil ik de longen uit mijn lijf, worstel me hard los en grijp vanaf de grond met een ongelofelijke snelheid naar het been van de belager en haal hem onderuit. Met een geoefende beweging haal ik vliegensvlug mijn mes tevoorschijn, zet zijn lichaam klem en druk het tegen zijn keel terwijl ik hem met mijn gewicht op de grond hou. Als ik zijn gezicht nu pas voor de eerste keer in me opneem dringt het tot me door dat ik Lew zojuist hardhandig tegen de grond heb gewerkt. Ik word plotseling heel zwak. Wat beschaamd haal ik het mes van zijn keel en ga van hem af. Er dringen te veel gedachtestromen door mijn hoofd om uberhaupt iets zinnigs te zeggen. Hij heeft me gedragen, denk ik dan. Hij wilde me niet achterlaten in dat bos. Dat besef maakt ongelofelijk veel impact op me.
'Een.. een nachtmerrie,' zeg ik dan met een hese stem als slechte verklaring voor mijn gedrag. Ik schaam me er ogenblikkelijk voor. Een nachtmerrie, denk ik zelfspottend. Verdomme, Odile! Nerveus begin ik in een lok haar te draaien.

[ bericht aangepast op 2 feb 2011 - 23:27 ]

No growth of the heart is ever a waste

Haha, Odiel toch :'D Tututu (';

In the end the only person we love is ourselves, that's why we choose to love someone who can please us the most.

Kon 't niet laten :'D

No growth of the heart is ever a waste

Odile - Slechte vampier.

'Ja,' fluister ik, alsof ik bang was dat de nacht me zou horen. Twijfelend kijk ik om me heen. Het heeft weinig gescheeld of ik had Lew gevragen of hij nog anderen had gezien. Ik kan mezelf wel voor m'n kop slaan. Hoe kun je het verdomme in je achterlijke kop halen in slaap te vallen?! Ik bijt hard op mijn lip als bestraffing. 'Die kant op,' zeg ik emotieloos en werp met een vluchtige handbeweging naar een klein paadje, waar ik vervolgens heen loop. Mijn benen zijn van lood. Mijn orientatievermogen was altijd goed geweest en dat heeft me in bepaalde situaties het leven gered. Ik ruik even aan mijn korte leren jack. Je hoeft echt geen vampier te zijn om op te merken dat ik naar rook ruik. Ik heb behoefte om te gaan douchen en op het dak te gaan zitten denken. Wat weet Lewis? Heb ik rare dingen gezegd terwijl ik sliep? Ik weet uit eigen ervaring dat ik soms geneigd ben dan te praten. Ik vervloek mezelf nogmaals terwijl het huis voor ons opdoemt in de verte. Een deel van mij vindt het zonde dat we weer terug zijn, een ander deel beseft al te goed dat wat ik heb gedaan onvergefelijk is. Ik zal altijd veroordeeld worden door het aantal doden dat op mijn naam staat. Ik kijk even heel subtiel tussen een pluk haar naar Lewis en open de deur, waarna ik zwijgend naar binnen stap en de gang op loop. Hij heeft me gedragen.
'Thanks,' zeg ik dan tegen Lew met iets waarvan ik niet zeker weet of het een flauw glimlachje of een knikje is. Ik kijk hem niet langer aan en glip mijn kamer in.

No growth of the heart is ever a waste

Odile - Slechte vampier.

Na even een mistroostige blik door de kamer te hebben geworpen, schuif ik het raam open en klim via de regenpijp naar het dak. Eenmaal boven schijnt de maan helder en ik neem plaats op de koude dakpannen. Ik hoor het geroep van een uil in de nacht en ik slaak een diepe zucht. Hoewel ik het graag zou willen ontkennen, hebben de afgelopen gebeurtenissen - het afgelopen gesprek - een indruk op me achter gelaten die ik niet zomaar kan vergeten, hoe zeer ik het ook zou willen. Ik weet al vijftig jaar lang hoe waardeloos mijn leven is en hoe waardeloos ik het heb laten worden, maar voor het eerst krijg ik het gevoel dat het ook anders kan. Of dat ik het op z'n minst kan proberen. Ik heb nooit geleerd mijn honger naar mensenbloed onder controle te houden, deze honger werd juist aangemoedigd door de vampiers waarvan ik dacht dat ze om me gaven. Er is niks zaligers in de wereld dan mensenbloed en ik was altijd overtuigd geweest dat ik geen berouw had om de mensen die ik doodde. Volgens mij zit ik fout. Waarom liet ik Dewi leven toen de wegen open en bloot lagen? Om mezelf ervan te overtuigen dat ik het kon? Deels. Ook omdat ik niet wilde dat ze stierf. Ik stond in een ongelofelijke tweestrijd en die smeult nog steeds door.
Ik trek mijn knieën op en maak van mezelf een bolletje terwijl ik weer naar boven kijk, elke krater van de maan in me opnemend. Ik ben een eerloze moordenaar en dat al vijftig jaar lang. En toch nam hij me in zijn armen en droeg me richting huis. Hij beschermde mij en nota bene zonder me op de één of andere ellendige wijze pijn te doen en als dank snij ik bijna z'n keel door. Nice work, Odile. Ik zucht. Ik ben slecht in bedanken omdat ik het bijna nooit heb hoeven doen, maar ik ben het hem verschuldigd. Ik spuug een klodder slijm uit - waarschijnlijk van het roken - en begin opnieuw in mijn haar te draaien als teken van nervositeit.
Ik haat schuldgevoelens.

No growth of the heart is ever a waste

Elif - Goede Vampier.
,,Dan in de kamer ernaast?'' stelde ze voor, ineens rook ze 2 bekende geuren en keek ze Yue aan. ,,Ze zijn terug.'' zei ze en focuste zich kort op de geuren in het huis, Odile was niet bij Dewi in ieder geval. ,,Ik neem aand at jy weer naar Odile gaat..?'' mompelde ze enkeek toen naar Jamie. ,,Jij gaat in ieder geval met mij mee.'' zei ze, geen zin in nog meer problemen.

Faith - Slechte Vampier.
,,Mm, sinds wanneer maakt het jou uit of het mij smaakte?'' vroeg ze grijnzend en keek 'm uitdagend aan. ,,Anyway, smaakte goed ja. En die van jou?'' vroeg ze, ze keek even rond en liep een eindje. Ze keek naar de twee, eigenlijk was ze te lui om te graven. Eens kijken of Savoy het ging doen voor haar. Waarom hij ineens weer zo aardig deed snapte ze trouwens niet helemaal, maar het was okay.

Dewi - Mens.
Dewi werd wakker van het geluid van een douche, ze wreef slaperig in haar ogen en keek naar buiten. De zon kwam al op, had ze zo lang geslapen? Zwijgend ging ze rechtop zitten om te constateren dat ze alleen was, hadden ze haar nou laten stikken? Ze luisterde beter en hoorde de douchegeluiden van de kamer hiernaast komen, Lew's kamer. Ze kroop uit bed en liep naar de deur, ze wist niet zeker of het LEw was maar zo alleen was ze ook niet bepaald veilig. Die redenering haalde haar over en ze liep de gang op en toen Lew's kamer in, ze stapte naar binnen en sloot de deur achter zich. Dewi liep naar het raam enb leef staan kijken naar de zonsopgang, het was best bewolkt maar de rode zon was goed te zien. Ha, sinds vandaag was ze 17, dat klonk niet zo jong meer als 16, ookal scheelde 't maar een jaartje.

[ bericht aangepast op 4 feb 2011 - 22:03 ]

In the end the only person we love is ourselves, that's why we choose to love someone who can please us the most.

Weet je, is het goed idee als we dat dat Gawyn zogenaamd heel ahrd nodig was in een of andere freaking gevecht ofzo?
Dan ga ik nog even kyken of ik in contact kan komen met haar via via.. >3<
En ik moet even faith aanpssen, dus Vluuv, dan weet je het x)

In the end the only person we love is ourselves, that's why we choose to love someone who can please us the most.

Elif - Goede Vampier.
,,Dan in de kamer ernaast?'' stelde ze voor, ineens rook ze 2 bekende geuren en keek ze Yue aan. ,,Ze zijn terug.'' zei ze en focuste zich kort op de geuren in het huis, Odile was niet bij Dewi in ieder geval. ,,Ik neem aand at jy weer naar Odile gaat..?'' mompelde ze enkeek toen naar Jamie. ,,Jij gaat in ieder geval met mij mee.'' zei ze, geen zin in nog meer problemen.

Faith - Slechte Vampier.
,,Mm, sinds wanneer maakt het jou uit of het mij smaakte?'' vroeg ze grijnzend en keek 'm uitdagend aan. ,,Anyway, smaakte goed ja. En die van jou?'' vroeg ze, ze keek even rond en liep een eindje. Ze keek naar de twee, eigenlijk was ze te lui om te graven. Eens kijken of Savoy het ging doen voor haar. Waarom hij ineens weer zo aardig deed snapte ze trouwens niet helemaal, maar het was okay.

Dewi - Mens.
Dewi was wat ing edachten verzonken geraakt en had toegeken hoe de rode zon opwakm, maar toen ze Lew hoorde draaide ze zich om, het fei dat hij in zijn boxer rondliep negeerde ze maar even. ,,Hé, ja sorry.. Ik was alleen en ik hoorde jou douchen en aangezien ik niet wist waar de rest was leek het me beter hierheen te gaan..'' legde ze uit terwijl ze wat aan haar shirt frunnikte. Er hing een soort lucht van shampoo en douchegel rond lew wat ze eigenlijk wel aangenaam vond roken, toen gleed haar blik naar zijn antte kleren. Waarschijnlijk waren dat ze enige kleren, anders had ie niet in zijn boxer rondgelopen. Vreemd, ze had altijd gedacht dat een vampier bergen van kleding zou moeten hebben na al die jaren.

In the end the only person we love is ourselves, that's why we choose to love someone who can please us the most.

Elif - Goede Vampier.
,,Dan in de kamer ernaast?'' stelde ze voor, ineens rook ze 2 bekende geuren en keek ze Yue aan. ,,Ze zijn terug.'' zei ze en focuste zich kort op de geuren in het huis, Odile was niet bij Dewi in ieder geval. ,,Ik neem aand at jy weer naar Odile gaat..?'' mompelde ze enkeek toen naar Jamie. ,,Jij gaat in ieder geval met mij mee.'' zei ze, geen zin in nog meer problemen.

Faith - Slechte Vampier.
,,Mm, sinds wanneer maakt het jou uit of het mij smaakte?'' vroeg ze grijnzend en keek 'm uitdagend aan. ,,Anyway, smaakte goed ja. En die van jou?'' vroeg ze, ze keek even rond en liep een eindje. Ze keek naar de twee, eigenlijk was ze te lui om te graven. Eens kijken of Savoy het ging doen voor haar. Waarom hij ineens weer zo aardig deed snapte ze trouwens niet helemaal, maar het was okay.

Dewi - Mens.
Dewi was verbaasd over zijn uitbarsting, ze kreeg geen eens de kans om het uit te leggen. ,,Nou sorry hoor dat ik ten dode op ben geschreven in dit vervloekte huis en daarmee jouw rustige leventje verstoor.'' zei ze ietwat gepikeerd en keerde zich weer naar het raam. ,,Ik sliep ja. En toen ik wakker werd was ik alleen.'' ze draaide een lok haar rond haar vinger terwijl ze haar blik op buiten gevestigd hield. ,,En ik weet best hoe serieus het is, ik ben geen klein kind meer.'' voegde ze er nog aan toe en zuchtte zachtjes, in de weerspiegeling van het raam kon ze zien hoe hij een nieuw pakje peuke had gevonden en er net een op stak.

In the end the only person we love is ourselves, that's why we choose to love someone who can please us the most.

Elif - Goede Vampier.
,,Dan in de kamer ernaast?'' stelde ze voor, ineens rook ze 2 bekende geuren en keek ze Yue aan. ,,Ze zijn terug.'' zei ze en focuste zich kort op de geuren in het huis, Odile was niet bij Dewi in ieder geval. ,,Ik neem aand at jy weer naar Odile gaat..?'' mompelde ze enkeek toen naar Jamie. ,,Jij gaat in ieder geval met mij mee.'' zei ze, geen zin in nog meer problemen.

Faith - Slechte Vampier.
,,Mm, sinds wanneer maakt het jou uit of het mij smaakte?'' vroeg ze grijnzend en keek 'm uitdagend aan. ,,Anyway, smaakte goed ja. En die van jou?'' vroeg ze, ze keek even rond en liep een eindje. Ze keek naar de twee, eigenlijk was ze te lui om te graven. Eens kijken of Savoy het ging doen voor haar. Waarom hij ineens weer zo aardig deed snapte ze trouwens niet helemaal, maar het was okay.

Dewi - Mens.
,,17.'' verbeterde ze hme. ,,praktisch bijna volwassen.'' mompelde ze er nog achteraan maar zweeg toen weer. Ze had er een hekel aan als mensen boos op haar waren en ze ging er altijd tegenin, dat zat nou eenmaal in haar. En ookal wist ze dat ze fout zat, ze zou zichzelf blijven verdedigen. 'Heb je Gawyn nog gezien/' vroeg Lew ineens, Dewi schudde haar hoofd. ,,nee, al een tijdje niet.'' zei ze nadat ze kort had nagedacht. Ze vond het nogal vreemd dat hij zomaar niks meer van zich liet horen mar ze wist dat ze er toch niks aan kon doen, waarschijnlijk was hij ook niet meer in dit huis anders had een van de anderen hem welg eroken en was het niet zo'n mysterie waar hij was.

In the end the only person we love is ourselves, that's why we choose to love someone who can please us the most.

Yue
"Ze zijn terug." zegt Elif. Even wil ik vragen wie ze bedoelt, maar dan ruik ik het ook: Lew en Odile. Wat een vreemde combinatie. "Ik neem aan dat jij weer naar Odile gaat..?" vraagt ze. "Ja.. Ik denk dat dat het verstandigst is." Ik glimlach. "Ciao."
Langzaam loop ik naar Odiles kamer. Ze is niet in haar kamer, en het raam staat open. Zou ze er door heen naar buiten zijn gegaan? Maar waarom zou ze naar binnen gaan om naar buiten te springen? Ik steek mijn hoofd uit het raam, en kijk om me heen. Waar is ze? Dan voel ik hoe er een klodder nattigheid op mijn voorhoofd beland. Ik veeg het weg met m'n hand. Het ziet eruit als speeksel. Gatver, heb ik weer. Maar het kwam van boven. Misschien zit Odile daar wel. Ik pak de regenpijp naast het raam vast en probeer naar boven te klimmen. Verassend genoeg lukt het me, en als ik boven kom zie ik Odile op het dak zitten. Ik klim op het dak en ga naast haar zitten. Ze is zo te zien in gedachten verzonken en merkt niet dat ik erbij kom zitten. Even blijf ik stil naast haar zitten. Er staan een heleboel sterren aan de hemel. "Hoi." zeg ik dan zacht.

Savoy
"Dat ik het vraag betekent niet dat het me wat uitmaakt. Eigenlijk hoopte ik dat het niet had gesmaakt, maar dat komt zelden voor. En ja, die van mij was ook lekker." Even blijven we stil staan. Dan kijk ik haar aan. "Zullen we ze anders maar ergens in een sloot dumpen. Ik heb geen zin om te graven. Maar als jij wilt mag dat natuurlijk. Ik ga je alleen niet helpen." Ik grijns naar haar.

[ bericht aangepast op 5 feb 2011 - 16:49 ]

Elif - Goede Vampier.
Ze knitke en keek Yue na, vervoglens keek ze naar Jamie. ,,kom je?'' vroeg ze, daarna liep ze samen met hem de trap weer op. Deze keer hield ze hem nauwlettend in de gaten, ze vond het zielig voor hem dat hij vast zat maar hij kon zich ook even wat minder irritant gedragen. En hij waarschijnlijk zag hij de ernst van alles nog niet in, anders ging hij niet zitten eten met Odile. Of Odile had een smoes moeten hebben gebruikt. Hmm..

Faith - Slechte Vampier.
,,Als je eene chte man bent drop jij ze evne voor me.'' ze glimlachte onschuldig naar hem, vandaag ahd ze een luie dag. het liefst zou ze de hele dag relaxen en niksen, of er moest wel iets héél leuks te doen zijn. Maar die kans was vrij klein. En mensen droppen in de sloot was nou niet bepaald een leuek bezigheid ofzo.

Dewi - Mens.
Ze keek hem aan en schudde haar hoofd. ,,Kinderen kunnen niet voor hunzelf zorgen, ik wel.'' opperde ze koppig, ze liep naar de bank en ging erop zitten. Ze liet haar blik over Lew glijden. ,,Trouwens, blijf je rondlopen als Tarzan of ben je nog van plan iets aan te trekken/'' ze kon 't niet laten even te grijnzen. Het was gewoon apart, een vampier die zichzelf blijkbaar erg volwassen vond probeerde haar duidelijk te maken dat ze nog een kind was, in zijn onderbroek. [bwuh >3< Moet echt inspiratie krijgen]

In the end the only person we love is ourselves, that's why we choose to love someone who can please us the most.

Elif - Goede Vampier.
Ze knitke en keek Yue na, vervoglens keek ze naar Jamie. ,,kom je?'' vroeg ze, daarna liep ze samen met hem de trap weer op. Deze keer hield ze hem nauwlettend in de gaten, ze vond het zielig voor hem dat hij vast zat maar hij kon zich ook even wat minder irritant gedragen. En hij waarschijnlijk zag hij de ernst van alles nog niet in, anders ging hij niet zitten eten met Odile. Of Odile had een smoes moeten hebben gebruikt. Hmm..

Faith - Slechte Vampier.
,,Als je eene chte man bent drop jij ze evne voor me.'' ze glimlachte onschuldig naar hem, vandaag ahd ze een luie dag. het liefst zou ze de hele dag relaxen en niksen, of er moest wel iets héél leuks te doen zijn. Maar die kans was vrij klein. En mensen droppen in de sloot was nou niet bepaald een leuek bezigheid ofzo.

Dewi - Mens.
Lew's ongelovige gezicht was geweldig om te zien en even baalde ze ervan dat ze dat niet vast kon leggen. ,,misschien niet in dit huis, maar dit is ook niet bepaald een normale situatie.'' ze wierp kort een blik op de kleding. ,,is er geen droger en heb je niks anders?'' vroeg ze, ze had nou niet bepaald het idee dat die kleding snel zou dragen als hij het daar liet liggen. Ze voelde Lew met haar ogen en hoorde hem zachtjes wat mompelen, te zacht om het te verstaan. Misschien was dat maar beter ook aangezien ze anders waarschijnlijk tot weer erop gereageerd had, want aan die afkeurende gezichtsuitdrukking was wel af te lezen dat het geen compliment was wat hij gemompeld had.

In the end the only person we love is ourselves, that's why we choose to love someone who can please us the most.

Yue
"Ze zijn terug." zegt Elif. Even wil ik vragen wie ze bedoelt, maar dan ruik ik het ook: Lew en Odile. Wat een vreemde combinatie. "Ik neem aan dat jij weer naar Odile gaat..?" vraagt ze. "Ja.. Ik denk dat dat het verstandigst is." Ik glimlach. "Ciao."
Langzaam loop ik naar Odiles kamer. Ze is niet in haar kamer, en het raam staat open. Zou ze er door heen naar buiten zijn gegaan? Maar waarom zou ze naar binnen gaan om naar buiten te springen? Ik steek mijn hoofd uit het raam, en kijk om me heen. Waar is ze? Dan voel ik hoe er een klodder nattigheid op mijn voorhoofd beland. Ik veeg het weg met m'n hand. Het ziet eruit als speeksel. Gatver, heb ik weer. Maar het kwam van boven. Misschien zit Odile daar wel. Ik pak de regenpijp naast het raam vast en probeer naar boven te klimmen. Verassend genoeg lukt het me, en als ik boven kom zie ik Odile op het dak zitten. Ik klim op het dak en ga naast haar zitten. Ze is zo te zien in gedachten verzonken en merkt niet dat ik erbij kom zitten. Even blijf ik stil naast haar zitten. Er staan een heleboel sterren aan de hemel. "Hoi." zeg ik dan zacht.

Savoy
Ik grijns. "Doe niet zo naïef. Ik ben misschien een man, maar absoluut geen gentleman. Anders laten we ze hier gewoon liggen. De mensen vinden ons toch niet." Mijn glimlach wordt breder. "En des te beter als ze ons wel vinden."

hahaha Zie hem al met zo'n kledingkast op zijn rug lopen :'D
&Das okay, dan weet ik dat 8D
Dan ga ik lekker werken aan mijn tekenskills (:

Elif - Goede Vampier.
Ze knitke en keek Yue na, vervoglens keek ze naar Jamie. ,,kom je?'' vroeg ze, daarna liep ze samen met hem de trap weer op. Deze keer hield ze hem nauwlettend in de gaten, ze vond het zielig voor hem dat hij vast zat maar hij kon zich ook even wat minder irritant gedragen. En hij waarschijnlijk zag hij de ernst van alles nog niet in, anders ging hij niet zitten eten met Odile. Of Odile had een smoes moeten hebben gebruikt. Hmm..

Faith - Slechte Vampier.
,,Als je eene chte man bent drop jij ze evne voor me.'' ze glimlachte onschuldig naar hem, vandaag ahd ze een luie dag. het liefst zou ze de hele dag relaxen en niksen, of er moest wel iets héél leuks te doen zijn. Maar die kans was vrij klein. En mensen droppen in de sloot was nou niet bepaald een leuek bezigheid ofzo.

Dewi - Mens.
Ze zuchtte geïrriteerd toen hij vol bleef houden dat ze ene kind was en liet zich op haar rug op de bank vallen. Ze besloot er maar niks meer over te zeggen aangezien hij waarschijnlijk toch niet zou toegeven. ,,Ohja, je reist veel he..'' mompelde ze, dat wa ze even vergeten. Dewi blies een lok haar voor haar ogen weg en keek vanuit haar ooghoeken kort naar hem. ,,maar áls je van plan bent hier te blijven, voor een tijdje, dan kan je toch wel wat kleding halen? hoef je niet in je boxer te blijven tot je kleding droog is.''

In the end the only person we love is ourselves, that's why we choose to love someone who can please us the most.