Geen weg meer terug [4] - Forum spelletjes

===oud

[ bericht aangepast op 6 juni 2016 - 18:57 ]

No growth of the heart is ever a waste

Yue
"Ja, ze leven allebei nog." Ik kijk haar aan. "Bestaat het leven van een vampier eigenlijk alleen maar uit jagen en overleven? Ga je nooit uit, of naar een pretpark ofzo?"

Savoy
"Zo kun je het zien ja. Toch verschillen bossen van elkaar." Ik kan me niet voorstellen dat Faith niet van bossen houdt. Ze zijn niet alleen mooi en rustgevend, het zijn ook nog geweldige plaatsen voor de jacht.

Jamie.

Heel even glimlachde dankbaar en keek haar aan. ' Sorry,. ' murmelde hij. ' Dat ik zo uhm,. tjah. ' Zijn blik ging weer naar de grond en dacht even na. ' Dat ik zo uit viel? ' Hij begon wat zachter te praten. ' Eigenlijk moet ik je dankbaar zijn.. '

Elif - Goede Vampier.
Ze keek naar hem en glimlachte. ,,'t Is okay, ik begrijp het wel.'' ze keek eventjes de kamer rond en keek toen weer naar Jamie. ,,Dus.. Wat wil je doen? TV kijken ofzo?'' ze wierp kort een blik opd eTV die er stond enh oopte dat hij het nog deed.

Faith - Slechte Vampier.
,,Elk bos is voor mij hetzelfde.'' ze zuchtte zachtjes en keek naar 'm. ,,Er staan bomen, bomen en nog eens bomen. Ik zie geen verschil hoor met die bossen.''

Dewi - Mens.
Ze keek zwijgend toe hoe hij met gemak een kast voor de deur schoof. Zwijgend volgde ze hem met haar ogen en keek ze hoe hij in slaap viel. Die was echt uitgeput zeg. Oké, ze zei dat ze zich wel zou vermaken maar wat moest ze doen? Dewi begon in wat kasten te zoeken en net toen ze dacht dat ze niks meer zou vinden vond ze een gitaar in een van de kasten. HIj was oud, stoffig, beschadigt én zat onder de spinennwebben, maar momenteel had ze niks anders dus pakte ze het ding er maar uit. Ze liep terug naar de bank en ging zitten, zou hij wakker worden als ze gitaar ging spelen? Vast niet,h ij was zo moe, die was vast in diepe rust. Dewi speelde een klein deuntje en merkte dat hij vals was, ze fronste eventjes en begon het ding te stemmen. Een van de irritantste dingen, een vals instrument. Gelukkig wist ze hoe het moest en toen ze het geval gestemd begon ze een zacht deuntje te spelen.

[ bericht aangepast op 6 feb 2011 - 17:12 ]

In the end the only person we love is ourselves, that's why we choose to love someone who can please us the most.

Jamie.

Heel even keek hij naar de tv en haalde zijn schouders op. ' Is gOed. ' zei hij en liep naar de bank. Daar liet hij zich in vallen en keek toen naar Elif. ' Doet hij het eigenlijk nog wel.. ' vroeg hij nieuwsgierig en bekeek daarna de tv. Hij zag er namelijk heel erg oud en vervallen uit.

Odile - Slechte vampier.

'Ik?' vraag ik met een hoog hees stemmetje. Het is eruit voor ik er erg in heb. 'Uitgaan. Met mensen in de buurt. Dat wordt een slachtpartij,' grijns ik. Eigenlijk bestaan er niet eens clubs voor vampieren. Ik heb in het verleden wel eens meegemaakt dat een oude loods in beslag werd genomen door clans, maar die werd gebruikt om meningsverschillen met de harde hand op te lossen. Dat was onze manier van uitgaan, van entertainment. Juichen en de twee vechtersbazen provoceren.
'Het enige waar ik bij ben geweest zijn kooigevechten tussen vampieren. Dat was onze manier van vermaak,' biecht ik dan op. 'De laatste tijd ben ik vooral op zoek naar rust, denk ik. Zo af en toe een mensje tussen m'n tanden. Maar ik denk dat dat gewoon niet aan mij besteed is.' Ik glimlach. 'Ik denk dat ik het niet gewend ben: je zal maar sterven van eenzaamheid.' Eigenlijk deed dat laatste best zeer om eruit te gooien, maar ik bijt onmerkbaar op mijn lip om de gedachten uit m'n kop te krijgen. Hoe kon ik ooit uitgaan zonder een nietsvermoedende student in z'n nek te bijten? Al die lijven, die geuren.. zo dicht op elkaar. Dat wordt een ware hel voor me. Ik dacht dat ik het aankon, met Mark. Maar ik had ongelijk en die waarheid kwam er hard uit.
Ik wilde hem geen kwaad doen. Ik hield van hem.

[ bericht aangepast op 7 feb 2011 - 12:08 ]

No growth of the heart is ever a waste

Yue
"Kooigevechten? Je bedoelt dat ze opgesloten werden en dan moesten vechten?" Ik ril. "Dat is onmenselijk. Zelfs voor vampiers. Bij wat voor vampiers woonde je vroeger wel niet?" Ik moet er niet aan denken hoe het zal zijn zelf in zo'n kooi te worden gestopt. Vreselijk lijkt me dat. Ik ril nog eens.

Savoy
"Zo kun je het zien ja. Toch verschillen bossen van elkaar." Ik kan me niet voorstellen dat Faith niet van bossen houdt. Ze zijn niet alleen mooi en rustgevend, het zijn ook nog geweldige plaatsen voor de jacht.

Elif - Goede Vampier.
,,Aawrh.. Vast wel.'' ze glimlachte hoopvol en liep naar het toetstel en zette hem aan. Even leek het alsof hij het niet deed maar toen knipte het beeld aan, het was dan geen plasma breedbeeld TV met HD kwaliteit, hij deed het teminste wel. Elif zocht even in het kastje eron en vond afstandsbediening en wat oude films, héél oud. Waarschijnlijk waren die horrorfilms eerder humoristisch doro de slechte special effects, op TV zou vast wel iets leukers te zien zijn dan die slechte films. ,,Hier.'' ze overhandigde Jamie de afstandsbediening en ging naast 'm zitten.

Faith - Slechte Vampier.
,,Het enige verschil is het voedsel dat er rondloopt.'' ze haalde een hand door haar lange haren en zag dat ze de villa naderden. ,,Anyway, wat ga jij dadelijk doen als we terugzijn?>'' vroeg ze, enkel uit lichte nieuwsgierigheid.

Dewi - Mens.
Ze keek zwijgend toe hoe hij met gemak een kast voor de deur schoof. Zwijgend volgde ze hem met haar ogen en keek ze hoe hij in slaap viel. Die was echt uitgeput zeg. Oké, ze zei dat ze zich wel zou vermaken maar wat moest ze doen? Dewi begon in wat kasten te zoeken en net toen ze dacht dat ze niks meer zou vinden vond ze een gitaar in een van de kasten. HIj was oud, stoffig, beschadigt én zat onder de spinennwebben, maar momenteel had ze niks anders dus pakte ze het ding er maar uit. Ze liep terug naar de bank en ging zitten, zou hij wakker worden als ze gitaar ging spelen? Vast niet,h ij was zo moe, die was vast in diepe rust. Dewi speelde een klein deuntje en merkte dat hij vals was, ze fronste eventjes en begon het ding te stemmen. Een van de irritantste dingen, een vals instrument. Gelukkig wist ze hoe het moest en toen ze het geval gestemd begon ze een zacht deuntje te spelen. Hoe langer ze speelde, hoe meer ze nadacht en hoe meer het tot haar doordrong dat ze ten dode opgeschreven was. Natuurlijk was het al eerder tot haar doorgedorngen en eerst vond ze het stom genoeg niet eens zo erg, maar nu wel. Ze wilde nog niet dood, maar ze kon ook niet weg. Óf ze bleef en werd vermoord en eindigde als voedsel óf ze bleef in dit huis tot ze paranoia werd van het idee dat ze opgesloten was. Beiden ideeën waren niet echt prettig en ze voelde een traan over haar wang rollen, ze veegde hem weg maar hij werd al gauw vervangen doro een nieuwe. Zachtjes zuchtte ze en liet het maar. Was er echt geen andere keus? Paranoia worden of als voedsel eindigen.. Er moest nog iets zijn. Ze beet zacht op haar onderlip en merkte dat ze een droevig deuntje aan het spelen was op de gitaar. (lang, omdat ik em verveelde :'D)

In the end the only person we love is ourselves, that's why we choose to love someone who can please us the most.

Yue
"Kooigevechten? Je bedoelt dat ze opgesloten werden en dan moesten vechten?" Ik ril. "Dat is onmenselijk. Zelfs voor vampiers. Bij wat voor vampiers woonde je vroeger wel niet?" Ik moet er niet aan denken hoe het zal zijn zelf in zo'n kooi te worden gestopt. Vreselijk lijkt me dat.

Savoy
Ik trek een wenkbrauw op. Eigenlijk wil ik vragen waarom ze dat wil weten, maar wat maakt het ook uit. "Geen idee. Waarschijnlijk ga ik me gewoon vervelen op m'n kamer."

Ben weer terug :]

Odile - Slechte vampier.

Ik knik.
'Zo werden conflicten opgelost tussen twee vampiers. Of je had gewoon pech en kon geen kant meer op. Als twee honden tegenover elkaar. Het voordeel is dat ze elkaar niet kunnen doden, maar het nadeel is dat de lichamelijk zwakke plekken van een vampier behoorlijk misbruikt worden. Ze weten waar ze moeten slaan om de tegenstander zo veel pijn te bezorgen dat hij niet opstaat. En dan heb je gewonnen.' Ik ontken niet dat ik geen lieverdje ben, maar de vampiers die nog meedogenlozer en sadistischer zijn dan ik zijn op minstens vijf handen te tellen. Ik hoor Yue's laatste vraag en het gesprek met Lew komt weer naar boven drijven. Het kostte me al genoeg moeite mijn verhaal eenmaal op tafel te leggen, laat staan een tweede keer.
'Bij vampiers die alleen om zichzelf gaven, anderen martelden, manipuleerden en vermoordden. Wezens die door de hel zelf uitgespuugd zijn. En die kennen geen genade.' Ik zeg het op een sinistere manier, maar ik weet dat ik geen woord overdrijf. 'Weet je van wie ik het heb,' grijns ik en werp een korte blik op Yue, waarna ik me weer tot de hemel richt.

No growth of the heart is ever a waste

Jamie.

' Dankjewel. ' zei hij glimlachend en pakte de afstandbediening aan. Onderzoekend bekeek hij het ding en drukte toen op 1. Oke, Ned 1 was nooit wat aan. Dus drukte hij op knopje 2, hij drukte zo lang op de knopjes todat er een leuke zender op de tv was.

Yue
Ik luister met grote ogen naar Odiles verhaal. Ik durf niets te zeggen. Ik kan me niet voorstellen hoe het is om samen te leven met mensen die zich elk moment tegen je kunnen keren. Maar als ik er goed over nadenk is dat nu eigenlijk ook zo. Lew en Elif zouden bijvoorbeeld veel doen om de mensen te beschermen. Maar zouden ze zoiets wreeds doen? Vast niet. "Heb je nog zin om vanavond iets te doen? Tv kijken of gewoon een beetje kletsen ofzo?"

Savoy
Ik trek een wenkbrauw op. Eigenlijk wil ik vragen waarom ze dat wil weten, maar wat maakt het ook uit. "Geen idee. Waarschijnlijk ga ik me gewoon vervelen op m'n kamer."

Elif - Goede Vampier.
Ze keek anar het gezap op TV en zuchtte zachtjes. ,,Kan je hem nou laten staan op zender die je wél leuk vind?'' vroeg ze aan 'm en prikte zachtjes in zijn zij.

Faith - Slechte Vampier.
,,Aawh, klintk gezellig.'' zei ze sarcastisch met scheef grijnsje, ze liep saampjes met hem de villa in. De bloedgeur van mensen prikkelde haar neus, ookal had ze net gedronken.

Dewi - Mens.
Ze keek zwijgend toe hoe hij met gemak een kast voor de deur schoof. Zwijgend volgde ze hem met haar ogen en keek ze hoe hij in slaap viel. Die was echt uitgeput zeg. Oké, ze zei dat ze zich wel zou vermaken maar wat moest ze doen? Dewi begon in wat kasten te zoeken en net toen ze dacht dat ze niks meer zou vinden vond ze een gitaar in een van de kasten. HIj was oud, stoffig, beschadigt én zat onder de spinennwebben, maar momenteel had ze niks anders dus pakte ze het ding er maar uit. Ze liep terug naar de bank en ging zitten, zou hij wakker worden als ze gitaar ging spelen? Vast niet,h ij was zo moe, die was vast in diepe rust. Dewi speelde een klein deuntje en merkte dat hij vals was, ze fronste eventjes en begon het ding te stemmen. Een van de irritantste dingen, een vals instrument. Gelukkig wist ze hoe het moest en toen ze het geval gestemd begon ze een zacht deuntje te spelen. Hoe langer ze speelde, hoe meer ze nadacht en hoe meer het tot haar doordrong dat ze ten dode opgeschreven was. Natuurlijk was het al eerder tot haar doorgedorngen en eerst vond ze het stom genoeg niet eens zo erg, maar nu wel. Ze wilde nog niet dood, maar ze kon ook niet weg. Óf ze bleef en werd vermoord en eindigde als voedsel óf ze bleef in dit huis tot ze paranoia werd van het idee dat ze opgesloten was. Beiden ideeën waren niet echt prettig en ze voelde een traan over haar wang rollen, ze veegde hem weg maar hij werd al gauw vervangen doro een nieuwe. Zachtjes zuchtte ze en liet het maar. Was er echt geen andere keus? Paranoia worden of als voedsel eindigen.. Er moest nog iets zijn. Ze beet zacht op haar onderlip en merkte dat ze een droevig deuntje aan het spelen was op de gitaar. (lang, omdat ik em verveelde :'D)

In the end the only person we love is ourselves, that's why we choose to love someone who can please us the most.

Yue
Ik luister met grote ogen naar Odiles verhaal. Ik durf niets te zeggen. Ik kan me niet voorstellen hoe het is om samen te leven met mensen die zich elk moment tegen je kunnen keren. Maar als ik er goed over nadenk is dat nu eigenlijk ook zo. Lew en Elif zouden bijvoorbeeld veel doen om de mensen te beschermen. Maar zouden ze zoiets wreeds doen? Vast niet. "Heb je nog zin om vanavond iets te doen? Tv kijken of gewoon een beetje kletsen ofzo?"

Savoy
Ik grinnik. "Had jij een beter idee dan?" Ik kan me niet voorstellen dat Faith hobbies heeft naast het slachten van mensen.

Odile - Slechte vampier.

Ineens merk ik een mengeling van vampierenbloed en mensenbloed op. Het duurt niet lang of ik doorheb dat Faith en Savoy terug zijn van de jacht. Het lijkt erop dat die twee een aardig sterk kamp gaan vormen en dat komt er simpelweg op neer dat ik er zoals altijd alleen voor sta. Die gedachte maakt me chagrijnig. Ik ga een behoorlijk probleem hebben als ik het ooit tegen die twee op moet gaan nemen. Faith, Elif, Gawyn en Lew zijn een kamp die - mocht de nood aan de man komen - alles op alles zetten om die stervelingen te beschermen. Savoy, Faith en ik echter zouden het nog geen uur met elkaar kunnen uithouden zonder ruzie. Sterker nog: ze zouden er geen moment aan twijfelen om mij aan te vallen als er mensenbloed in het spel is. En vice versa. Het zou me werkelijk niks doen als ik het voor mekaar krijg die twee te doden, behalve m'n leven hoogstens wat vergemakkelijken. Ineens haalt de stem van Yue me uit mijn gedachten. Ik kijk even haar kant op. Misschien heb ik het fout deze keer. Misschien sta ik er niet alleen voor. Ik laat mijn blik naar mijn gezelschap glijden. Nee. Dat zal niet gaan gebeuren. Zij zal geen slachtoffer worden van een oorlog die de hare niet is, zoals wel bij mij gebeurde. Dat is misschien het laatste beetje eergevoel dat nog in mij schuilt.
'Die kamer van je.. moet daar nog wat aan veranderd worden?' vraag ik dan met een glimlach.

[ bericht aangepast op 7 feb 2011 - 19:06 ]

No growth of the heart is ever a waste

Ben ik weer, ik was even aan het eten

Yue
Ik zie dat Odile ineens gespannen lijkt, en merk waarom. Faith en nog iemand zijn terug. Waarschijnlijk geen vrienden van Odile. Dan begint ze weer te praten, en mijn gezicht klaart op. "Ja! Het is er nu zo donker en stoffig." In mijn hoofd komen alweer allerlei grote plannen voor mijn kamer. "Laten we snel beginnen!" zeg ik enthausiast.

Savoy
Ik grinnik. "Had jij een beter idee dan?" Ik kan me niet voorstellen dat Faith hobbies heeft naast het slachten van mensen.