• ===oud

    [ bericht aangepast op 6 juni 2016 - 18:57 ]


    No growth of the heart is ever a waste

    Odile - Slechte vampier.

    Ik had ook niet veel anders van hem verwacht, denk ik glimlachend. Had ik maar iemand die alles op alles zou zetten om mij te beschermen. Maar sinds de dood van mijn ouders stond ik er veelal alleen voor.
    'Een oudere vampier met een heel krachtige gave,' zeg ik dan. Ik was er bij toeval achter gekomen, vlak nadat ik het gangenstelsel onder het huis had ontdekt. 'Hij had de gave om de grens tussen leven en dood af te bakenen. Er zit een onzichtbare grens om dit huis en die grens zorgt ervoor dat mensen die het terrein betreden niet terug kunnen. Ooit was een select groepje mensen achter ons bestaan gekomen. Die oudere vampier was paranoïde, maar deze keer had hij het bij het goeie eind. Die mensen zouden ons eeuwig blijven vervolgen dus gebruikte hij zijn gave om onze soort te beschermen. Toen de mensen eenmaal voor de poort stonden zei hij dat ze niet verder mochten gaan. Natuurlijk luisterden die idioten niet en ze werden één voor één verslonden. Het was zowel een middel om angst te wekken en onszelf te voeden. Het probleem was alleen dat de vampiers de lichamen ergens moesten dumpen aangezien ontbindende lijken niet prettig zijn bij het nadenken. Enfin, toen de vampier weg was gegaan - all credits to me - was de vloek kennelijk niet opgeheven, zoals we daar achter zijn gekomen. Op zich best een wreed idee, een onzichtbare kooi die ervoor zorgt dat mensen niet weg kunnen. Als muizen overgeleverd aan de genade van slangen. Het had van mij kunnen zijn.' Ik trek een schuine grijns en gooi het kadaver van me af.

    @ Hierboven: ze is iig online 8D

    [ bericht aangepast op 1 feb 2011 - 20:35 ]


    No growth of the heart is ever a waste

    Jamie.

    Hij at zwijgend zijn eten veder op, toen hij eenmaal klaar was veegde hij zijn mond af aan de trui. Daarna stond hij op pakte het vieze bord en het bestek. Twijfelend keek hij in het rond en wist niet zo goed waar hij het moest laten.

    Sorry dat ik er niet was. Ik had huiswerk.. Veel huiswerk >_<

    Yue
    Nadat Odile weg is gegaan blijft het stil in de keuken. Ik zie dat Jamie klaar is met eten. "Geef maar hier, ik was wel even af." Ik stapel de borden op elkaar en breng ze naar het aanrecht. Maar voordat ik ga afwassen zet ik eerst de pan met eten in de koelkast, om te bewaren voor later. Zwijgend was ik de borden af.


    Savoy
    "Mooi.. het zijn er twee. Dan hoef ik in ieder geval niet te delen." Ik snoof de geur nog een keer op. "Een jongen en een meisje. Welke wil jij?"

    Lol mijn vriendin spacete hem ineens.
    Ze ging wat opzoeken opg oogle en toen kwam ze
    bij topic van mij op Q uit xd

    Elif - Goede Vampier.
    Ze keek naar Jamie en toen naar Yue. Elif was best verbaasd dat Odile echt weg bleek te zijn, haar geur hing hier teminste niet meer in het huis. ,,Hulp nodig?'' vroeg ze na een tijdje aan Yue, de rest van de vaat moest ook nog.

    Faith - Slechte Vampier.
    ,,Mwaah, ik neem aan dat jij het meisje wil dus neem ik de jongen wel.'' zei ze plagerig en grijsnte breed. ,,Anyway, ga je je gave testen op ze? Het is een handige kans.''

    Dewi - Mens.
    Deze keer was ze te moe om allemaal te gaan liggen woele in haar slaap, zo moe dat ze zelfs geen dromen had. Of was het opluchting dat Lew het wist, ookal was ze niet bly mte de uitkomst?

    [ bericht aangepast op 1 feb 2011 - 21:03 ]


    In the end the only person we love is ourselves, that's why we choose to love someone who can please us the most.

    Odile - Slechte vampier.

    'Hmm nee. Allerminst. Hij had het fysiek niet bepaald mee als vampier. Maar hij was wel een technisch genie en mentaal kon hij de meest ongelofelijke dingen bereiken, onder andere dus het gebruik van zijn gave. Helaas bevond hij zich altijd op dat randje van genialiteit en paranoia, vandaar dat het me weinig moeite kostte hem te verjagen. Als je iemands sterke kanten en zwakheden geraffineerd tegen elkaar uitspeelt is diegene niks meer dan een hulpeloze marionet,' zeg ik bijna op fluistertoon. Ik denk aan Fjodor. Dat is wat hij bij mij deed. Wat voor ellende hij ook aanrichtte, Fjodor wist echt wel waar hij mee bezig was. En hij wou mij in zijn macht. Goddank dat ik 'm was gesmeerd voordat het te laat was.
    'Ik werd gek van die gast,' vervolg ik. 'Je kon zelfs niet in alle rust douchen of je werd al belaagd. Volgens mij geilde hij gewoon op vrouwelijke vampiers. De vuile perverse hond, ik had hem gewoon in de zon moeten laten uitdrogen of hem in de fik moeten steken. Ach ja, soms lopen zaken anders dan je zou willen,' voeg ik er luchtig aan toe.
    Mijn ogen glijden naar Lew's buit. Nee, Odile. Daar beginnen we niet aan. Zelf je voedsel vangen. Zoals het hoort. Ik grinnik als ik mezelf bestraf en kijk weer voor me uit naar het water.

    [ bericht aangepast op 1 feb 2011 - 21:16 ]


    No growth of the heart is ever a waste

    Jamie.

    Zuchtend liet hij zich neervallen op de stoel toen Yue en Elif de afwas deden. Heel even bekeek hij de ruggen van ze en wendde toen de blik naar het raam. Weer slaakte hij een diepe zucht en wou dat hij naar huis kon. Want hij had het gevoel dat hij maar een beetje in de weg stond. Lekker naar huis, waar niemand was behalve zijn huisdiertjes. Daar kon hij niet in de weg staan of dat mensen op hem moesten letten omdat hij dan anders gevaar liep. De tranen stonden weer in zijn ogen en hij beet op zijn lip.

    Haha XD
    Ik zag laatst in de stad trouwens echt een Lew-kopie 0_0
    Klinkt een beetje vreemd maar het was zo'n jongen/man die echt precies leek op hoe Major Lew had beschreven XD
    Ik keek hem even echt zo aan 0_0 en toen keek ik snel de andere kant op XD Maar ik vond het wel geniaal (A) Sorry voor dit nutteloze verhaal 0_0

    Yue
    Ik glimlach naar haar. "Ja, dankje." Zwijgend doen we de afwas verder. Ook al heb ik niet het gevoel dat Elif me honderd procent vertrouwd, ze haat me duidelijk ook niet. En dat geeft me een fijn gevoel.

    Savoy
    "Ik kan het proberen.. Maar ik heb geen idee of het werkt. Ach, wat maakt het uit. Als ze vluchten halen we ze toch wel in." Als we nog een paar meter bij de mensen vandaan zijn probeer ik hetzelfde te doen als ik bij het zwijn deed. De mensen stoppen, kijken elkaar aan en lachen dan. "Ik had ineens.. Ik wilde daar eigenlijk heen gaan." Het meisje gebaart in onze richting. "Ja.. Ik ook. Vreemd." De jongen glimlacht naar haar. Als ze door willen lopen probeer ik het nog een keer. Even blijven ze stil staan. Dan opent het meisje haar mond: "Zullen we.. Toch die kant op gaan? Ik weet niet, ik wil er gewoon graag heen." De jongen knikt en ze komen langzaam onze kant op lopen. Ik kijk Faith aan. "Klaar om aan te vallen?" vraag ik fluisterend.

    Looool, misschien was het hem wel gewoon 8D


    No growth of the heart is ever a waste

    Ja dat dacht ik wel even XD Mijn eerste gedachte was: WTF doet Lew hier O_o
    En toen dacht ik: WTF waarom denk ik dat O_o
    Maar ik vond het nog steeds übervet ^^

    Odile - Slechte vampier.

    Ik schrik op als ik vlak bij me iets hoor neerploffen. Kort, heel kort kijk ik Lew verbaasd aan, maar zeg niets. Ik trek het beest naar me toe en denk even na over zijn woorden.
    'Laat ik zeggen dat ik aan diezelfde spelletjes onderworpen werd. Als je net een vampier bent, ben je kwetsbaar voor bepaalde zaken en in mijn geval was..' Ik zwijg abrupt. Wat moest ik zeggen? Dat het nog erger was? Omdat Fjodor wist van Kazinsky en wat voor emotioneel wrak ik was? Hij zou geheid denken dat ik me in de slachtofferrol aan het plaatsen ben en dat ik het zou gebruiken als rechtvaardiging van wie ik was. Ik weet zo snel niet wat ik moet zeggen om de zin af te maken
    'Je bloedt,' zeg ik dan maar droogjes, maak met mijn mes een snee in het zwijn en begin eraan te zuigen. God, wat zalig. Ondertussen gaat de zon onder. Weer een zorg minder.


    No growth of the heart is ever a waste

    Odile - Slechte vampier.

    Ik slurp het zwijn leeg en leg het naast me neer. Heerlijk, hier was ik dringend aan toe. Ik voel me verzadigd, voor zover mogelijk als je Odile heet. Dan hoor ik Lewis vragen of ik een mentor had. Ik knik haast onmerkbaar. Dan dringt het tot me door dat hij het waarschijnlijk niet heeft opgevangen. Hoe zou het ook, als mijn gezicht is verscholen achter een bos rood haar?
    'Ja,' zeg ik dan om mijn antwoord te verduidelijken. 'Hij had me nodig bij een clanoorlog. Dat was de reden dat ik vampier werd. Hij leerde me..' Weer zwijg ik even en staar voor me uit voor ik de woorden op de juiste plaats heb zitten. 'Hij leerde me hoe ik mezelf als wapen kon gebruiken, hoe ik geen berouw kon hebben van het doden. Uiteindelijk hadden we de clan weggevaagd. Die lui waren pas echt genadeloos. Het verbaast me dat we hier nog nooit eerder bezoek hebben gehad van clans. Eigenlijk ben ik er altijd wel klaar voor, op het moment dat ze gaan aanvallen. Wees voorbereid. Want er zijn clans die je levend villen.' Ik kijk omhoog naar de lucht waar zich een geweldig kleurenschouwspel afspeelt bij de ondergaande zon. Een paar vleermuizen starten de jacht en flitsen door de lucht.


    No growth of the heart is ever a waste

    Odile - Slechte vampier.

    Ik rek me uit en laat me nog verder onderuit zakken tot ik in het frisse gras lig. Ik kruis de benen over elkaar en leg de armen in mijn nek. Ik heb zin om te gaan slapen maar ik zit niet op nachtmerries te wachten.
    'Dat varieert. Soms zijn er groepen die niet uit meer dan vijf man bestaan, maar soms zijn ze met twintig vampiers of zelfs veel meer. Er zijn een aantal clans die elke vampier zo'n beetje vreest. Zie het als een machtige maffiafamilie. De clan van mijn mentor is er zo één en als ze mij ooit weer te pakken krijgen, dan..' En ik haal mijn vinger langs mijn keel. 'Dan zou ik pas echt wensen dat ik niet geboren was. Ach, weer een zorg minder voor jullie,' grijns ik. 'In deze streek is het redelijk rustig dus er is weinig te vrezen, maar in de drukkere gebieden zijn er nogal eens mensen die.. plotseling verdwijnen. Mensen naar wie men niet omkijkt. Zwervers, hoeren, ga zo maar door. Onopgeloste zaken waar nooit verder naar wordt gekeken.' Ik haal met mijn vinger het laatste beetje bloed uit het zwijn en zuig het op.
    'Ik heb eens gezien hoe ze twee mensen in een cirkel tegenover elkaar zetten. Ze moesten elkaar vermoorden. De winnaar zou het er levend vanaf brengen. In plaats daarvan moest de winnaar toekijken hoe de verliezer werd leeggezogen en vervolgens was het zijn beurt. Heftige zooi was het destijds.'

    [ bericht aangepast op 1 feb 2011 - 22:41 ]


    No growth of the heart is ever a waste

    Odile - Slechte vampier.

    'Ik ben de ergste niet nee,' zeg ik grinnikend. Ik denk terug aan Fjodor die het tegen Jonah's clan opnam. Dat was one hell of a fight. Van die nasleep had ik een week last gehad. Ik vind het vreemd dat Lew nooit eerder een clan is tegen gekomen. Dan heeft hij kennelijk mazzel gehad. 'Sommigen vechten echt om puur machtsbezit. Ze willen angst en gezag afdwingen zodat geen vampier het waagt om één van hen uit te schakelen. In de grotere clans heerst er een soort hiërarchie, zoals in het leger. Daar zul jij je ervaring wel mee hebben gehad. De nieuwelingen krijgen een soort inwijding, een ontgroening. En geloof me, die is niet mis. En als het eindelijk goede moordmachines zijn geworden worden ze op oorlogspad gestuurd. Och, macht is verslavend. Ik heb werkelijk van alles al meegemaakt,' grijns ik als ik terugdenk aan die idioten in Fjodors clan.
    'Een oudere vampier met meer aanzien zei me dat ik met hem naar bed moest als ik verder wilde komen in de clan.' Ik trek opnieuw een scheve glimlach. Wat een gevecht werd dat toen. Ik kreeg zo ongelofelijk op m'n flikker. Je had lef nodig om als groentje een oudere vampier aan te vallen. Natuurlijk verloor ik, maar ik had wel respect afgedwongen onder voornamelijk de vrouwelijke leden in de clan. Had ik maar met Fjodor afgerekend, denk ik zuchtend, dan was die hele clan waarschijnlijk uit elkaar gevallen.

    [ bericht aangepast op 1 feb 2011 - 23:10 ]


    No growth of the heart is ever a waste

    Odile - Slechte vampier.

    'Die vampiers zijn ook niet gek, ondanks dat het pure moordmachines zijn. Die gevechten worden meestal in het bos of onder de grond uitgevochten. Als de oorlog tegen een clan gewonnen werd bonden we de overlevenden van de verliezende clan aan een boom zodat ze van het zonlicht konden genieten. Uiteraard niet te lang. Ze gaven ons alle informatie die we wilden hebben. Oorlogen werden op de ouderwetse manier uitgevochten met ouderwetse wapens: met zwaarden, vuur, zonlicht en je eigen handen. Als je een vampier z'n kop eraf hakt is die ook wel redelijk dood. Natuurlijk is die manier het minst amuserend, dus elk gevecht eindigde in regelrechte martelpartijen voor de verliezers. Ik had eens de pech dat een vijandige clan mij te pakken kreeg. Auwtch.' Ondanks alle ellende in onze clan heerste er een bijzonder teamgevoel en mits je vampiers had die je kon vertrouwen kon het ook bijzonder leuk zijn. Maar zoals altijd zaten er rotte appels tussen en laten die rotte appels nou net mijn meerderen zijn. Uit respect voor Fjodor luisterde ik naar ze, maar toen bepaalde zaken meer naar chantage begonnen te neigen pikte ik niks meer, welke rang zo'n vampier dan ook had. Al snel vertrok ik uit die clan.


    No growth of the heart is ever a waste

    NOOOEZ
    -heeft nieuwe rooster gezien-
    Ik ben nooit emer vroeg uit TT_TT
    Les uren:
    6 - 8 - 8 - 7 - 7
    EN 4 UUR HANDVAARDIGHEID IN DE WEEK O-O
    -Facepalm) Holy shit.

    Btw, als jullie nog ideeën hebben van een kiddo die het huis binendringt met idee om alle vampiers uti te roeien of dat jullie vampier nog een gave ontwikkeld of eits dergelijks; feel free. Idon'tCare. :'D

    Elif - Goede Vampier.
    ,,Graag gedaan hoor.'' zei Elif, ze keke evne over haar schouder naar Jamie. Hoe zou hij zich voelen? Kut natuurlijk, of misschien kickte hij op spanning. Ze had zat mensen ontmoet die dat hadden, maar nee, Jamie was daar niet het typ voor. HIj zag er bang en zielig uit.. Ze kreeg haast medelijden maar schoof dat gevoel gauw opzij, daar had ze momenteel niks aan. Trouwens, het was echt rustig in het huis momenteel.. Waar zou iedereen heen zijn? Enkel zij, Yue, Dewi en jamie waren er nog.. Normaal zaten er toch wel op zijn minst 8 wezens in dit huis..

    Faith - Slechte Vampier.
    ,,Zozo, indrukwekkend, een lopend buffet.'' zei ze met grijnsje en keek naar de jongen, ze gleed met haar vinger over zijn hals. ,,Mmm, zijn bloed ruikt verukkelijk.'' haar grijns werd enkel breder en ze voelde de jongen ietwat verstijven. Ha, watje. EN maar stoer doen als ze met vrienden waren, stelletje guppenkoppen dat het waren.

    Dewi - Mens.
    Deze keer was ze te moe om allemaal te gaan liggen woele in haar slaap, zo moe dat ze zelfs geen dromen had. Of was het opluchting dat Lew het wist, ookal was ze niet bly mte de uitkomst?


    In the end the only person we love is ourselves, that's why we choose to love someone who can please us the most.