• ===oud

    [ bericht aangepast op 6 juni 2016 - 18:57 ]


    No growth of the heart is ever a waste

    Yue
    "Heeft hij je pijn gedaan?" zeg ik met een klein stemmetje. Ik heb het gevoel dat wel meer mensen Odile pijn hebben gedaan. Ik wou dat ik haar kon helpen.

    Savoy
    "Ach. Ik zoek wel een beter zwijn. Deze was toch al behoorlijk oud." Ik grijns. Alsof ik ooit wat aardigs zou doen voor een ander. Nu even kijken of er nog zo'n beest rondloopt.

    Odile - Slechte vampier.

    'Hij gebruikte.. bepaalde zaken uit mijn verleden tegen me. Hij wist hoe hij tot de kern van mijn wezen kon doordringen en als je iemand geestelijk te pakken hebt, kun je alles met diegene doen. Hij wist wat me overkomen was. Als mens. Hij wou per se mij hebben om de andere vampiers uit te schakelen en daar kwam een stuk karakteranalyse bij te pas. Hij kende mijn kracht en zwakheden en speelde die twee zaken als vuur en ijs tegen elkaar uit. God, wat was ik een emotioneel wrak toen.' Ik trek een scheve grijns en zet de pitten uit. Het kostte me enorm veel moeite mijn verleden op te rakelen en ik voel de tranen prikken. Maar ik weet dat het me nog meer moeite kost om datzelfde verleden te verbergen.


    No growth of the heart is ever a waste

    Yue
    Ik zie dat Odile op het punt staat om te huilen. "Gaat het een beetje?"

    Savoy
    "Ach. Ik zoek wel een beter zwijn. Deze was toch al behoorlijk oud." Ik grijns. Alsof ik ooit wat aardigs zou doen voor een ander. Nu even kijken of er nog zo'n beest rondloopt.

    Odile - Slechte vampier.

    Ik draai me om zodat Yue mijn beroerde toestand niet ziet.
    'Och ja, I'm fine.' En dat had ik slecht gelogen. Ik knipper de tranen weg. 'Voedsel? Het is misschien geen bloed, maar het is met liefde gemaakt. En omdat een vampier zich zo af en toe de pleures verveelt.' Ik schep mezelf alvast wat op.
    'Het moet eruit. Vijftig jaar met bepaalde zaken rondlopen is lang. Erg lang. En op een gegeven moment wordt alles zo zwaar. Je denkt dat het lichter wordt, maar telkens nachtmerries hebben als je ook maar even je ogen dicht doet. Dat is zo vermoeiend. Dus als je me om de een of andere reden hoort gillen, dan heb ik waarschijnlijk zo'n nachtmerrie,' voeg ik toe. Het klinkt uit de mond van een krijgsgevangen gemaakte soldaat die net een oorlog heeft verloren. Zo voelt het ook. Ik pak een bord en kijk nog een keer naar haar, gebaar nog een keer of ze ook wat wil.
    'Er is voldoende.'

    [ bericht aangepast op 31 jan 2011 - 21:59 ]


    No growth of the heart is ever a waste

    Ik verveel me =-=''

    Hahaha lol, al die gasten liggen nu al in bed D:
    Ik moet ook pas om half 2 op school zijn.


    No growth of the heart is ever a waste

    Muwha, leuk :3

    Ik heb morgen stage en moet half 7 op staan.
    Maar vandaag had ik vrij dus heb ik tot 12 uur in mijn nest gelegen..
    Dus ik heb nu echt niet zo veel behoefte om te slapen..

    Haha :'D Ga eten jatten bij Yue en Odile 8D


    No growth of the heart is ever a waste

    Jamie.

    Hij kon het echt niet langer vol houden en stond eigenwijs op. ' Sorry, ben zo terug. ' murmelde hij tegen Elif. Hij wist heel goed dat het waarschijnlijk niet z'n heel goed idee was om naar beneden te gaan. Want hij kon elk moment aangevallen worden. Maar alles was beter dan honger leiden. De geur van lekker voedsel werdt steeds en steeds sterker. Zijn maar begon weer als een beest de grommen in zijn buik. Bij de keuken aangekomen zag hij Odile en Yue staan.

    Odile - Slechte vampier.

    Ik heb net mijn bord opgeschept wanneer ik een paar timide oogjes om de hoek zie kijken. Het is het mensenkind. Het gerammel in zijn maag verraadt waarom hij het grote risico neemt om opgevreten te worden.
    'Krijg nu niks,' zeg ik verstomd, 'dus dit wil je hebben jochie.' En ik haal mijn bord tevoorschijn.
    'Wat denk je ervan. Jouw bloed in ruil voor mijn eten?' grijns ik. Ik lik langs mijn lippen van de voorpret. Hij kijkt me nu angstig aan en maakt aanstalten om te vertrekken. Ik zucht en werp een blik op de rest van het eten. 'Hier,' zeg ik en bied hem mijn bord aan. 'Ik heb niks aan een uitgehongerd scharminkel. Daar zit haast geen bloed meer in. Bovendien word ik gek van je maag.' Nog steeds twijfelt hij of het geen valstrik is. 'Neem aan. Ik heb er geen vergif in gegooid,' zeg ik nu wat ongeduldiger.


    No growth of the heart is ever a waste

    Jamie.

    Met grote hongerige ogen keek hij naar het bordt met eten. ' Mag ik het echt hebben? ' zei hij zachtjes en keek even naar de vrouw. ' En heb je het zelf gekookt? ' Zijn maag begon weer wild te knoren en hij kreeg een rood hoofd er van.

    Odile - Slechte vampier.

    Niet te geloven, dat geknor kan ik niet meer uitstaan. Nog even ik ram dat eten in zijn mond. Ik zucht.
    'Met liefde bereid. En uit verveling. Hier, je krijgt nog wat jus erbij, je moet er nog van groeien.' Ik gooi er een schep roomboterjus bij op. God, ik klink nu net zoals mijn moeder. 'Ik vreet je niet op hoor. Tenminste. Nu niet,' voeg ik grijnzend toe terwijl ik een felrode lok achter mijn oren leg. Odile de huisvrouw. Bet ya didn't see that one coming. Alles dat met eten te maken heeft hoort thuis in mijn afdeling, denk ik innerlijk grijnzend.
    'Pak aan jochie. De uithongeringsdood is niet prettig, geloof me. Eerst gaat je maag knorren, dan houdt het op en je denkt dat je er nog wel even tegen kan. Dan ga je waanbeelden zien en vervolgens sterf je een akelige dood terwijl je niet eens de kracht meer hebt om te schreeuwen naar hulp. Geloof me, dat is het niet waard. Ik ben de beste kok hier in dit huis dus je zit goed.'

    [ bericht aangepast op 1 feb 2011 - 12:14 ]


    No growth of the heart is ever a waste

    Jamie.

    Heel even keek hij naar het andere vampier die er bij zat. ' Het ruikt heerlijk. ' zei hij en ging aan tafel zitten. Het deed hem nu even niks dat hij tussen twee moordlustige vampiers zat. Snel propte hij een klodder aardappelpurree in zijn mond. ' En ik heet Jamie en geen jochie. ' murmelde hij met volle mond en keek Odile aan. ' En dit is echt lekker. ' Gulzig nam hij nog een paar grote happen.

    Elif - Goede Vampier.
    Ze keek hem stomverbaasd na, godverdomme! Waarom ging ie nou weg? Ze keek van Dewi naar de deur.. Damn, Jamie was regelrecht bij het gevaar en Dewi was hier nog wel even veilig, hoopte ze. Gauw liep ze de kamer uit en sloot de deur, ze liep naar beneden en zag Jamie in de keuken eten, een wenkbrauw ging omhoog. ,,Jamie?'' vroeg ze verbaasd en keek naar Odile. Waarom had ze hem niks aangedaan?

    Faith - Slechte Vampier.
    Ze fronste even en grijnste. ,,Jaja.'' zei ze ongelopvig. ,,Dus jij ebweert wat beters te krijgen? Zoals wat?'' daagde ze hem een beetje uit.

    Dewi - Mens.
    Deze keer was ze te moe om allemaal te gaan liggen woele in haar slaap, zo moe dat ze zelfs geen dromen had. Of was het opluchting dat Lew het wist, ookal was ze niet bly mte de uitkomst?


    In the end the only person we love is ourselves, that's why we choose to love someone who can please us the most.

    Yue
    Ik zit samen met Odile te kijken naar de jongen die het eten naar binnen werkt. Ik glimlach naar Odile, en schep zelf ook een bord op. Het is echt lekker. Ik dacht dat de jongen het waarschijnlijk extra lekker vond door zijn honger, maar het is écht lekker. Dan komt Elif binnen. Ik zie meteen Odiles gezicht betrekken. "Eh.. Wil je ook?" vraag ik een beetje dom. Volgens mij zit er aardappelpuree op m'n neus.

    Savoy
    "Nou, als mijn neus het goed heeft, en dat heeft hij meestal, dan loopt er op een paar honderd meter afstand een mens." Ik lik langs mijn lippen. "Of wil je beweren dat zwijnen lekkerder zijn dan mensen? In dat geval ga ik er alleen op af." Ik kijk haar grijnzend aan.