Lucht Je Hart | 734 - Off-Topic

[ bericht aangepast op 1 jan 2026 - 12:47 ]

---

Dramatic

Betaal gewoon vijf euro voor iets voor je collega (of niet, I don't care), maar ga niet opeens allerlei vragen stellen of het onder het afdelingsbudget valt alsjeblieft 😭 iedereen weet dat je haar niet mag

---

Omnia mutantur, nihil interit

Derks schreef:
Ik moet echt beter voor mezelf gaan zorgen argh 😭

Dit voelt altijd onmogelijk als je het moet doen vanuit angst en paniek ipv uit "hee ik vind het mezelf waard om goed voor te zorgen". Zelfbeeldissues gaan zo diep en hebben zoveel gevolgen... :'(

Deze houd ik nu aan...

Oh ja en zelfzorg is niet alleen gezond eten en bewegen en ritme en dat soort shit. Het is ook grensbewaking en jezelf prioriteren. Dat heb ik recent pas door gekregen...

---

If you want the rainbow, you gotta put up with the rain

Ik snap het heel goed en heb alle begrip, maar ik baal toch stiekem

---

Tijd voor koffie.

Ik snap niet waarom mensen denken dat als ze gaan toeteren, het verkeer dat vaststaat opeens wel gaat rijden.

Cv monteur geweest voor regulier onderhoud. Zegt hij na afloop dat er iets niet toegestaan is met de aansluiting van mijn wasmachine en vaatwasmachine op de kraan, alleen ik begreep m echt niet en hij was ook niet echt uitgebreid met woorden, ook niet nadat ik om verduidelijking vroeg... Dus toen maar geknikt en gezegd dat ik ernaar ga kijken.

Mijn ouders hebben die dingen aangesloten, ik ga er vanuit dat die er wel een beetje verstand van hebben haha 🙈

---

Adventurer at heart, but oh how she loved to be home

Er zit echt sneeuw in mijn hoofd, de hele dag lukt er al niets ☹️😭

---

so if you care to find me, look to the western sky, as someone told me lately: everyone deserves a chance to fly

Excel en ik gaan nooit vrienden worden vrees ik.

---

Nothing is impossible in my own powerful mind.

Ik ben zo ongelooflijk moe

---

Het roddelblad in mij zit gelijk te roepen, 'Girl, spill the teaaaa!' - Maxime

Me: somehow on time at work today.
Also me: forgets somethinf due to stress about getting to work..
Had dit toch wel gewoon gisteren in mijn tas moeten doen..

En ja hoor. Een keer dat ik niet eerst iets vraag en gewoon mee ga met wat de anderen doen, en het is verkeerd. Ik had dit kunnen bedenken, als ik minder moe was geweest.
Wat een stress deze sneeuw.. Hopelijk kom ik morgen thuis, en misschien moet ik zaterdag maar niet gaan..
Edit: en ik begin dingen verkeerd te noemen. Ik ben duidelijk moe na al sinds 7 onderweg zijn.. Nou ja, progress is niet linear. En ik heb een hoop nieuwe dingen gedaan vandaag. Dat zien ze hier hopelijk ook.

[ bericht aangepast op 7 jan 2026 - 20:45 ]

---

If only humans could have vertical asymptotes ~ Quinn

Caverna schreef:
(...)

Dit voelt altijd onmogelijk als je het moet doen vanuit angst en paniek ipv uit "hee ik vind het mezelf waard om goed voor te zorgen". Zelfbeeldissues gaan zo diep en hebben zoveel gevolgen... :'(

Deze houd ik nu aan...

Oh ja en zelfzorg is niet alleen gezond eten en bewegen en ritme en dat soort shit. Het is ook grensbewaking en jezelf prioriteren. Dat heb ik recent pas door gekregen...

Hmmmm ik moet toegeven dat ik een beetje allergisch ben voor dat soort "ideeën" zoals dat filmpje. Wel heel fijn als het zo voor jou werkt! Ik ben dolblij dat ik geen kind of hond of partner heb waar ik rekening mee moet houden. Mensen zeggen weleens: "Jij moet echt een hond, want die moet eten en uitgelaten worden" en dan denk ik: alsjeblieft niet. Als ik de keuze zou hebben, zou ik mezelf niet willen. Dus de taak (of baan) om voor het mens dat ik ben te zorgen... dat is vermoeiend want ik heb het altijd al zelf moeten doen, alles wat ik doe heb ik mezelf al geleerd.

Ik ben blij dat het me lukt om 3 dagen per week uit bed te komen, te douchen en naar werk te gaan en daar enigszins te functioneren (ook al werk ik niet effectief noch efficiënt) en vervolgens zit ik als een zombie thuis te scrollen tot ik naar bed ga.

En nee, ik wil die eeuwige vriesstand niet, maar ik heb de tools nog niet in m'n gereedschapskist om mij daaruit te krijgen. De anti-vriesspray ontbreekt nog. Ik ben opgegroeid met bevroren dingen uit de vriezer eten omdat ik dat snel mee kon grissen als ik na school naar m'n kamer werd gestuurd en pas de dag erna weer naar beneden mocht om weer naar school te gaan. Ik doe dat nu nog steeds, ook al ben ik alleen en onafhankelijk, het zit zo in mijn systeem dat ik niet weet hoe ik dat eruit hak. Ik hang van ellende aan elkaar, ik ben de belichaming van dat plaatje met die kapotte wasbak, met duct tape aan elkaar hangend, terwijl het water nog uit de kraan loopt. Functionerend, maar hoe lang en at what cost? Is het voor de samenleving niet veel beter als ik gewoon vervangen word?

Het is niet vanuit angst of paniek.
Het is vanuit pure vermoeidheid. Ik hou dit zo niet vol en ik weet niet hoe het anders moet.
Ik weet dat ik het zelf moet doen, dat moet ook want na m'n ervaringen van een jaar geleden laat ik ook geen hulpverleners meer toe in m'n leven. En zelfs toen ik de verplichte thuisbegeleiding vanuit de gemeente had, deed ik alles zelf want ik liet niemand mijn vaat afwassen, niemand mijn was opvouwen, eigenlijk alles waarbij ondersteuning """nodig""" was (volgens de gemeente).
Ik ben moe, ik weet dat ik de enige ben die voor mijzelf kan zorgen.
Maar ik weet verdomme niet hoe want ik heb dat nooit geleerd of meegekregen.
Altijd alles zelf hebben moeten uitzoeken comes at a cost.
Ja, ik weet veel, ik ben redelijk handig en zeer zelfstandig.
Maar daar heeft een hoog prijskaartje aan gehangen.

Het is roofbouw op roofbouw op roofbouw, mijn muren zijn gebouwd op drijfzand zonder enige fundering.

[ bericht aangepast op 7 jan 2026 - 22:52 ]

---

so if you care to find me, look to the western sky, as someone told me lately: everyone deserves a chance to fly

Derks schreef:
(...)

Hmmmm ik moet toegeven dat ik een beetje allergisch ben voor dat soort "ideeën" zoals dat filmpje. Wel heel fijn als het zo voor jou werkt! Ik ben dolblij dat ik geen kind of hond of partner heb waar ik rekening mee moet houden. Mensen zeggen weleens: "Jij moet echt een hond, want die moet eten en uitgelaten worden" en dan denk ik: alsjeblieft niet. Als ik de keuze zou hebben, zou ik mezelf niet willen. Dus de taak (of baan) om voor het mens dat ik ben te zorgen... dat is vermoeiend want ik heb het altijd al zelf moeten doen, alles wat ik doe heb ik mezelf al geleerd.

Ik ben blij dat het me lukt om 3 dagen per week uit bed te komen, te douchen en naar werk te gaan en daar enigszins te functioneren (ook al werk ik niet effectief noch efficiënt) en vervolgens zit ik als een zombie thuis te scrollen tot ik naar bed ga.

En nee, ik wil die eeuwige vriesstand niet, maar ik heb de tools nog niet in m'n gereedschapskist om mij daaruit te krijgen. De anti-vriesspray ontbreekt nog. Ik ben opgegroeid met bevroren dingen uit de vriezer eten omdat ik dat snel mee kon grissen als ik na school naar m'n kamer werd gestuurd en pas de dag erna weer naar beneden mocht om weer naar school te gaan. Ik doe dat nu nog steeds, ook al ben ik alleen en onafhankelijk, het zit zo in mijn systeem dat ik niet weet hoe ik dat eruit hak. Ik hang van ellende aan elkaar, ik ben de belichaming van dat plaatje met die kapotte wasbak, met duct tape aan elkaar hangend, terwijl het water nog uit de kraan loopt. Functionerend, maar hoe lang en at what cost? Is het voor de samenleving niet veel beter als ik gewoon vervangen word?

Het is niet vanuit angst of paniek.
Het is vanuit pure vermoeidheid. Ik hou dit zo niet vol en ik weet niet hoe het anders moet.
Ik weet dat ik het zelf moet doen, dat moet ook want na m'n ervaringen van een jaar geleden laat ik ook geen hulpverleners meer toe in m'n leven. En zelfs toen ik de verplichte thuisbegeleiding vanuit de gemeente had, deed ik alles zelf want ik liet niemand mijn vaat afwassen, niemand mijn was opvouwen, eigenlijk alles waarbij ondersteuning """nodig""" was (volgens de gemeente).
Ik ben moe, ik weet dat ik de enige ben die voor mijzelf kan zorgen.
Maar ik weet verdomme niet hoe want ik heb dat nooit geleerd of meegekregen.
Altijd alles zelf hebben moeten uitzoeken comes at a cost.
Ja, ik weet veel, ik ben redelijk handig en zeer zelfstandig.
Maar daar heeft een hoog prijskaartje aan gehangen.

Het is roofbouw op roofbouw op roofbouw, mijn muren zijn gebouwd op drijfzand zonder enige fundering.

Dikke knuffel aan jou. Het is zo moeilijk om een begin te vinden in 'beter worden' als er een opstapeling is van een heleboel verschillende dingen waar geen lineaire logica in bestaat die je van A tot Z behandelt waarna je netjes 'af' bent. Ik hoop dat je iets vindt wat voor je werkt. Dat je een startpunt vindt om aan te pakken. Tot die tijd dus een dikke knuffel, het klinkt alsof er een heleboel redenen zijn waarom de dingen moeilijk zijn.

Also, misschien ben je nu een kapotte wasbak, maar er zijn hele mooie wasbakken en die zijn niet minder tof alleen maar omdat ze kapot zijn.

[ bericht aangepast op 7 jan 2026 - 23:21 ]

---

Tijd voor koffie.

Damn, hopelijk morgen ook zo in form... Al vrees ik ervoor met zo'n hele dag werken en 2 vergaderingen (':

---

Mijn brein breint zoals het breint.

Sorry voor de spam, maar ik heb zonet gezien dat AL mijn leerlingen hun opdracht voor afstandsonderwijs grondig hebben gemaakt en dat maakt me zo trots en gelukkig ^^

---

Mijn brein breint zoals het breint.

Ik haat het wanneer reclames liedjes gebruiken die ik leuk vind. Ik wil het nummer blijven associëren met mijn eigen goede smaak, niet met een opgepompte supermarkt

---

Tijd voor koffie.

#moe

Ik wil gewoon terug naar bed toe :')

---

It finally happened - I'm slightly mad! ~ Queen