• Saltwater Sleep

    d r e a m s      d o n ' t      d i e .      t h e y      d r o w n .



    Port Bersea is een verborgen parel in de waters tussen Nieuw-Zeeland en Australië waar toerisme de laatste jaren stilaan meer begint te bloeien. Rijke socialites vinden er hun weg naar de Mervine Estate dat hoog in de kliffen haar best doet om bedreigde boomsoorten opnieuw voort te planten in de Mervine Sanctuary. Backpackers genieten van de prachtige natuur die overal op het eiland te vinden is: witte stranden, complexe grotten en weelderige bossen. Rijke jongvolwassenen genieten er van het florerende nachtleven in eliteclubs waar enkel de besten binnen kunnen om er hun wildste fantasieën te beleven.

    Eén van die rijke jongvolwassenen was Eli Noble, student aan de University of Melbourne, die er samen met zijn vriendin Madeleine 'Maddy' Walsh de zomer van zijn leven plande nadat hij zijn studies na vijf lange jaren eindelijk had afgerond. Helaas kwam Maddy alleen terug naar het vasteland, anderhalve maand vroeger dan gepland. Twee weken na hun aankomst spoelde Eli namelijk aan op het strand van Port Bersea. Verdronken in de grotten, zeggen officiële bronnen, maar Maddy was hysterisch toen ze terugkwam. Ze vertelde hallucinante verhalen over de grotten die ze samen met Eli bezocht had - dat de Mervine Estate een groep heksen was die niets liever deed dan de gemeenschap van Port Bersea te terroriseren. Ze had het over vreemde dromen die zij en Eli deelden - dromen die niet veel later werkelijkheid werden, die haar bleven achtervolgen totdat ze zes maanden geleden zelf de dood als uitweg zocht.

    Vandaag vertrekken Eli en Maddy's beste vrienden op reis naar Port Bersea om hen te eren, een jaar na Eli's dood. Sommigen van hen willen er gewoon heen om te feesten zoals hun vrienden dat gedaan zouden hebben, om hun herinnering in ere te houden. Anderen hopen te ontdekken wat er in vredesnaam aan de hand is op het kleine eiland.




    Locaties
    p o r t      b e r s e a      t o w n

    Main Wharf & Ferry Dock – enige officiële toegang tot het eiland per boot.
    Bersea Town Center – gezellig centrum met cafés, surfshops, een kleine markt.
    The Mirage – exclusieve club op een klif, favoriet van rijke jongeren.
    Sunset Hostel – waar backpackers verblijven. Dicht bij het strand.
    St. Cordelia Clinic – het eilandziekenhuisje. Sommige eilandbewoners verdenken de staf van betrokkenheid bij vreemde zaken.
    De oude vuurtoren – verlaten, uitzicht over het eiland. Locals zeggen dat hij 's nachts nog brandt, ook al is hij al jaren buiten gebruik.
    Strandhuis 'The Tides' – groot, modern vakantiehuis met zicht op zee en directe toegang tot Siren's Shore, waar Eli en Maddy vorig jaar verbleven. Afgelegen genoeg om feestjes te houden zonder pottenkijkers.
    Luxehotel 'Azure Palms Resort' – high-end hotel aan de rand van de stad, populair bij rijke toeristen, met cocktailbars, infinity pool, wellness, ... maar ook personeel dat misschien nét iets te veel weet.
    Whispering Pines Trailer Park – de armere wijk waar de meeste anti-Mervine Estate Dromers wonen.
    The Broken Bell – lokale bar, informeel hoofdkwartier van de Dromers.
    Tempest Point – uitkijkpunt boven op de rotsen waar eilandbewoners vaak samenkomen. Wilde energie, sommigen zeggen dat je er “de dromen hoort waaien”.
    Makutu Bakery – bekende bakkerij en toeristische hotspot voor het prachtige zee-uitzicht.
    BerseaMovers – van oudsher een verhuisbedrijfje; inmiddels een bedrijf dat onder andere verhuist, (verkeers)hekken plaatst, sjouwt, en voor evenementen benodigd meubilair opbouwt en afbreekt. Backpackers en jongeren kunnen er beunen om een zakcentje bij te verdienen.
    Bersea Beach Bar – een toeristische trekpleister op het populairste surfstrand van Port Bersea. Dure drankjes, maar wel van goede kwaliteit. Dé plek die het meest voorkomt als je 'bersea bars' zoekt op TrustPilot en waar de esthetische foto's genomen worden. Inwoners vermijden de plek liever.

    n a t u u r

    Mervine Estate – landgoed boven op de kliffen met botanische tuinen en verborgen droom-magiesymboliek.
    Mervine Sanctuary – beschermd natuurgebied met zeldzame flora, grenst aan het landgoed.
    Pulp Farms – lokale fruit-, groente- en grondstoffenboerderij begonnen als kleinschalig familiebedrijf, maar inmiddels leverancier bij veel Berseaanse horecagelegenheden. Backpackers kunnen er voor dagloon klussen doen zoals zaaien, oogsten en sproeien om hun reis verder te financieren.
    Dreaming Caves – liggen aan de noordkust en bestaan uit tientallen grotten, tunnels en ondergrondse kamers. Sommige grotten zijn toegankelijk voor toeristen (via boottochtjes of wandelpaden), anderen zijn afgesloten of vergeten - waaronder de Nexus (enkel toegankelijk bij laagtij), waar Dromers worden ingewijd. Vissers spreken van een verzonken grot genaamd The Drowned Mouth, waar stemmen gehoord worden bij vloed. De grotten veranderen subtiel — dromers ervaren dat gangen zich soms anders lijken te gedragen, afhankelijk van hun mentale toestand.
    Black Hollow Forest – weelderig bos met wandelpaden, sommige 'vergeten' stukken zijn niet op officiële kaarten te vinden.
    Sirens’ Shore – wit zandstrand waar Eli werd gevonden. Rustig, mysterieus.

    d r o o m p l e k k e n

    The Lapse – een droomplek die elke dromer anders ziet, maar altijd gevuld met echo’s van overleden Dromers - waaronder ook Eli en Maddy.
    The Mirror Lagoon – fysiek meer waar dromen zich soms in weerspiegelen. Dient als 'portaal' waardoorheen Dromers andere Dromers kunnen bezoeken.




    Dromers, Droommagie & de Mervine Estate

    d r o m e r s      &      d r o o m m a g i e

    Dromers zijn mensen die het geheim van de grotten kennen - zowel de Inner Circle van de Mervine Estate als een groep eilandbewoners. Iedereen kan een Dromer worden als die ingewijd wordt door een andere Dromer in de Nexus van de grotten van Port Bersea. De krachten van Dromers manifesteren zich op verschillende manieren. Ze zijn allemaal in staat om elkaar in elkaars dromen op te zoeken en die dromen te beïnvloeden/beschermen van ongewenste bezoekers - sommigen zijn daar beter in dan anderen. Sommigen van hen kunnen elementen uit hun eigen dromen naar buiten trekken en fysiek manifesteren in de echte wereld. Anderen zijn in staat om mensen zomaar ineens in slaap te laten vallen en hen vast te houden in hun dromen - zonder dat die persoon doorheeft dat het een droom is. Nog anderen kunnen inbreken in het hoofd van mensen en hun diepste dromen lezen. Heel zeldzaam zijn degenen die via dromen hun eigen bewustzijn kunnen projecteren in het lichaam van een ander, en degenen die herinneringen van een ander in dromen kunnen oproepen.

    m e r v i n e      e s t a t e      &      d e      i n n e r      c i r c l e

    De Mervine Estate is een landgoed van de familie Mervine. De familie houdt zich vooral bezig met natuuronderhoud en liefdadigheidswerk, en de Estate is populair bij een heleboel socialites. Eilandbewoners blijven er over het algemeen ver van weg; vele geruchten maken hun weg van de Mervine Estate naar de stad in het centrum van het eiland, en ze doen meer dan eens wenkbrauwen fronsen. Toch gaan de leden van de Mervine Estate gewoon hun gang. Het lijkt soms zelfs alsof ze een bepaald soort macht over het eiland hebben - en dat is ook precies het doel van de Inner Circle die aan het hoofd van de Mervine Estate staat. Zij willen het geheim van de grotten voor hen alleen, zodat zij over het eiland kunnen heersen en hun rijkdom kunnen vergroten.

    e i l a n d d r o m e r s

    Er zijn echter nog eilandbewoners die het geheim van de grotten kennen en die beter hun best doen om de plannen van de Mervine Estate te dwarsbomen. Een heel deel van hen is ervan overtuigd dat de Mervine Estate iets te maken heeft met de tragische dood van Eli Noble. Of zeggen ze dat alleen maar om zichzelf onschuldig te doen lijken?


    Personages
    i n v u l l i j s t j e
    Voel je vrij om je rol zo lang/kort/fancy/basic te maken als je wil!
    Naam - Leeftijd - Rol (& reputatie) - Persoonlijkheid - Geschiedenis - Geheimen & dromen - (Magie)

    f r i e n d s
    [1/2.10] Julian 'Julie' Malachai Archambeau-Strathwyn | 22 | The Left-Over King | Merrin
    [1/1.14] Tristan Everett Montrose | 23 | The Loose Cannon Miyah

    [5] Chae Kieran Walsh | 22 | The Group Himbo | NPC
    [5] Romée Eloise Delacour | 22 | The New Queen | NPC

    [6/2.15] Florence 'Flora' Antoinette Idris | 24 | The Innocent Flower | Catmint
    [6/R] Eloïse Clarissa Montgomery | 22 | The Rebel glowfaery
    [7/R] Jude Augustus Montgomery | 22 | The Soldier Rozanov
    i n n e r      c i r c l e      o f      t h e      m e r v i n e      e s t a t e
    [5] Hayley Pearce | Leeftijd | The Surfer Girl | NPC
    [4/2.19] Devika 'Vik' Mervine | 25 | The Golden Girl | Renna
    [4/1.18] Skyler Mervine | 28 | The Leader | NPC
    [5/R] Magnus Valentin Valebrook II | 26 | The Valebrook Heir | NPC

    [7/2.19] Carter Nathaniel Mervine-Beck | 24 | The Surfer Dude Monpress
    [7/2.19] Marianne 'Minnie' Grieves | 28 | The Mirror | Merrin
    [8/R] Walker Atkinson Mervine | 30 | The Bastard | Hollander
    i s l a n d      i n h a b i t a n t s
    [1/2.19] Tiaki Makutu Jack Mckall | 27 | The Doctor | Monpress
    [5/2.19] Andreas Orin Mervine Jamie Reid | 27 26 | The Amnesiac | Merrin
    [7/R] Christy Campa | 24 | The Drunk Surfer | Zaalvoetbalclub
    [7/R] Sadie Arnaud | 25 | The Loud Lesbian | Hollander
    [8/R] Mahina Hana Ramirez | 23 | The Empath | glowfaery




    Regels

    - Don't be a bitch.
    - Iedereen die deelneemt, wordt ook cohost bij alle topics en draagt ook verantwoordelijkheid voor de RPG en de verhaallijn.
    - Degene die een topic sluit, maakt het volgende.
    - Haal in je post steeds de volgende zaken aan: personagenaam; open of gesloten scène (mogen anderen vrij inspringen of niet?); datum waarop de post plaatsvindt (voor wanneer er timeskips voorkomen maar jij nog even op een andere dag verder wil); locatie
    - Post maandelijks. Na 45 dagen wordt je uit de RPG geyeet en wordt je personage een NPC.
    - Parallel roleplayen mag. Wat houdt dit in? Je mag je personage in verschillende situaties op verschillende momenten schrijven, zolang je maar duidelijk aangeeft waar en wanneer die zich bevindt. Zo kun je bijvoorbeeld tegelijkertijd aan de gang gaan met een timeskip, terwijl je je vorige scène nog afwerkt. Dat hoeft uiteraard ook niet. (:
    - Stel vragen als je er hebt!




    Vakantieplanning

    1 december 2025: Start kerst/ambachtsmarkt centrum Port Bersea
    15 december 2025: Aankomst Julian, Tristan, Chae, Romée
    20 december 2025: Verjaardagsfeest Julian (georganiseerd door Chae)
    22 december 2025: Surfing Santas festival (benefiet surffestival door de stad)
    24-25 december 2025: Mervine Christmas Party (enkel op uitnodiging)
    26 december 2025: Boxing Day barbecue @The Tides (georganiseerd door de vriendengroep)
    31 december 2025 - 1 januari 2025: Mervine's New Year on the Beach





    Vandaag, 15 december 2025

    Weer: 27°C, helderblauwe hemel. Vannacht wordt onweer voorspeld.
    Tijdstip: 15:17

    Julian, Tristan, Chae en Romée zijn zo'n 15 minuten geleden aangekomen in de haven van Port Bersea. Met hun vele koffers en tassen slenteren ze naar de glimmende zwarte taxi's die hen staan op te wachten om hen mee te nemen naar the Tides, waar ze tot halfweg januari zullen verblijven. De sfeer is een tikkeltje gelaten; de herinnering aan hun vrienden scherp in hun achterhoofd - maar niets wat een beetje meer alcohol niet kan fiksen. De meesten zijn eigenlijk al tipsy door de appetisers die ze aan boord van de ferry gehad hebben.

    Ondertussen is in het dorp de kerstmarkt in volle gang, en ook de rijke stinkerds van de Mervine Estate beginnen te arriveren om alles in orde te brengen voor het benefiet-apperitiefconcert dat binnen twee uur van start gaat.

    [ bericht aangepast op 8 feb 2026 - 22:49 ]


    help


    ˚̣̣̣ ꒷︶†︶꒷˚̣̣̣︶ ͡𑁬♱໒ ͡ ︶˚̣̣̣꒷︶†︶꒷ ˚̣̣̣


    JUDE
    MONTGOMERY


    ⫘⫘⫘⫘⫘⫘⫘⫘⫘⫘

    2 jaar geleden ✠ 20 ✠ U.S. Army Harir Air Base, Iraq ✠ Walker

         

    Vreemd genoeg voelde zijn ontmoeting met Walker aan als een warm bad. Hij kende de man in theorie nog maar net, maar hij voelde zich meer op zijn gemak bij hem dan bij menig collega welke hij al jaren kende.
    Hij was zo gemoedelijk, zo oprecht, zo aantrekkelijk.
    Walker had gevraagd naar zijn mening over de festiviteiten. Jude stond erom bekend nogal cynisch en direct te zijn. Hij kon er niets aan doen, zijn mening schoof hij nou eenmaal niet onder stoelen of banken. Hij sprak vaak voor hij dacht. Iets wat niet altijd in zijn voordeel werkte, maar met Walker had dit het eerder wel gedaan. Een nacht waarop hij zichzelf vaak betrapte aan terug te denken, vurig hopend dat deze zich snel zou vervolgen.
    Jude zag hoe verscheidene soldaten argwanend hun kant op hadden gekeken. Jude lachte om het feit dat Walker hen een knipoog gezonden had. Waar Jude direct was, had hij dit dan weer nooit gedurfd. Misschien omdat het flirterig over kon komen, misschien omdat hij de grens tussen rangen bij sommige duidelijk wilde bewaren. Hij kon niet anders dan Walker zijn moed bewonderen.
    De soldaten wisten duidelijk niet goed wat ze met deze reactie aanmoesten, dus hadden ze zich maar snel weer zenuwachtig omgedraaid.
    Nadat Jude een slok had genomen van de meest onappetijtelijke koffie die hij ooit had geproefd, bood Walker zijn bekertje aan. Het was duidelijk dat hij niet dezelfde keus als Jude had gemaakt. Jude knikte, en pakte dankbaar het bekertje van hem over, dezelfde aanraking kopieërend als twee weken geleden; zijn vingers net wat langer die van hem aanrakend.
    "Laten we hopen dat dit wel te drinken is," Sprak hij op hoop van zegen. "Proost," Grapte hij, alvorens hij een slok nam. Het was niet het beste drankje wat hij ooit had geproefd, maar hij had ook niet anders vewacht. Toch moest hij toegeven dat het honderd maal beter was dan de zogenaamde koffie. Het was een schande dat ze het woord "koffie" op de thermoskan hadden geschreven.
    "Eerlijk toegegeven, stukken beter dan wat er nu in de plantenbak ligt." Lachte hij, alvorens hij het bekertje weer terug gaf aan zijn eigenaar. "Wie weet ben ik nog te bekeren; theeproeverij?" Vroeg hij met een grijns. Hij was nu gewoon dingen aan het verzinnen om Walker vaker te zien. Hij kon het niet helpen. De afgelopen dagen waren zwaar geweest, en telkens wanneer hij aan hun interactie had gedacht voelde hij hoe zijn hart een klein sprongetje maakte. Het was misschien triest of kinderachtig, maar er waren in het kamp nou eenmaal niet veel dingen wat hem enthousiast maakte. Walker was dat dus wel.
    Jude had met zijn voorstel Walker overduidelijk in verlegenheid gebracht. De man wie ongegeneerd naar willekeurige soldaten knipoogde.
    Het vergde veel van Jude om zich in te houden, zeker nu hun lippen zich zo gevaarlijk dicht bij elkaar bevonden. Hij was net iets te lang dichtbij gebleven, en voelde hoe Walker zijn warme, gejaagde adem zijn wang raakte. Jude likte kort over zijn lippen, alvorens hij weer wat afstand nam. Zijn vingertoppen brandend van verlangen, zijn huid vragend om aanraking.
    Jude wist dat het geen goed idee was. Dat het zelfs een uitzonderlijk slecht idee was. Waarom wilde hij dit zo graag? Een gedisciplineerde, ambitieuse jongen wie zijn positie soms misschien zelfs iets té serieus nam. Hoe graag hij er ook tegen wilde vechten, het was een strijd welke hij keer op keer weer opnieuw verloor.
    Even was Jude bang dat hij zijn kans had verkeken door zo recht door zee te zijn. ''Zoals wat?''
    "Iets wat niet voor deze oren bestemd is." Sprak hij correct, gebarend naar de rij soldaten wie Walker eerder op de kast had weten te jagen. "Misschien kunnen we het beter verder bespreken in mijn kantoor." Stelde Jude voor. Nu leek het net of de twee zelfs op hun vrije avond bezig waren met de werkzaamheden. Ze moesten eens weten wat Jude daadwerkelijk van plan was met zijn mede militair.
    Jude begon met lopen richting de uitgang, en wierp een afwachtende blik richting Walker, hopend dat deze hem zou volgen.


    For those who come after


          WALKER
    MERVINE


    Twee jaar geleden, mei • 27 • U.S. Army Harir Air Base, Iraq • Jude

    CW: sexual content


    Iets wat niet voor deze oren bestemd is. Misschien kunnen we het beter verder bespreken in mijn kantoor. En Jude was weg.
          Walker staarde hem na en schraapte zijn keel. Even wist hij niet meer hoe hij signalen van zijn hersenen naar zijn lichaam stuurde. Toen Jude zich omdraaide, om te kijken of Walker hem volgde, voelde die laatste hoe zijn lichaam naar voor bewoog, alsof er een onzichtbare magnetische kracht tussen hem en Jude gespannen was. Hij nam de lapellen van zijn jas tussen zijn vingers en rechtte die. Een hand gleed door zijn haar.
          Walker wierp een subtiele blik rondom hem, maar niemand leek hun kant op te kijken, dus volgde Walker Jude zo nonchalant mogelijk. Het duurde niet lang voor ze zich in Jude's kantoor bevonden - Walker bleef de hele tijd een paar stappen achter Jude. Het was niet dezelfde ruimte als de vorige keer, maar kleiner, en iets meer aangekleed. Behalve een bureau en was dossierkasten, hingen er ook kaders aan de muur, waarvan eentje met luitenant-kolonel Montgomery's certificaat. Walker zou die later even moeten bestuderen. Maar eerst had hij andere plannen.
          Zodra de deur in het slot viel, stortte Walkers lichaam naar voren en botste tegen dan van Jude aan. Hij drukte hun lippen tegen elkaar en duwde Judes mond open met zijn tong. Zijn handen waren overal: op Judes armen, in zijn haar, op zijn borst, zijn heupen. Hij had hier al twee weken over gefantaseerd en nu wist hij niet waar hij moest beginnen.
          Een hand gleed onder Judes shirt en volgde de buikspieren van de andere man – en goeie God, wat een spieren. Walker had daar niet van op moeten kijken – hij zag er al heel gespierd uit in zijn legeruniform, maar dit sloeg alles. Walker plaatste zijn andere hand onder Jude's kaak, en onderbrak de kus om Jude's hoofd zachtjes naar achter te duwen, zodat hij zijn lippen op diens hals kon zetten. Hij plaatste gulzige, natte kussen langs Judes nek en borst, tot hij bij de stof van Judes shirt kwam. Zijn gezicht schoot omhoog en hij ving Judes mond opnieuw met de zijne.
          Met een kordate beweging, draaide hij hun ineen gewikkelde lichamen om totdat Jude met zijn rug tegen de deur stond en Walker tegen hem leunde. Zijn vingers vonden hun weg naar de knoopjes van Jude's hemd, en bleven daar even hangen. Walker onderbrak de kus opnieuw, en maakte oogcontant met Jude om een vragend wenkbrauw op te trekken. Is dit oké? vroeg hij zonder woorden. Hij was zich vaag bewust van de warmte in de ruimte, de snelheid van zijn hartslag en hoe hard hij al aan het hijgen was.


    kindness is never a burden.