• Saltwater Sleep

    d r e a m s      d o n ' t      d i e .      t h e y      d r o w n .


    START | BABBEL 3 - 2 - 1 | SPEEL

    CW: In deze RPG komen volwassen thema's aan bod zoals seks, grensoverschrijdend gedrag, geweld, mentale problematieken, toxische relaties en traumatische jeugdervaringen.

    Port Bersea is een verborgen parel in de waters tussen Nieuw-Zeeland en Australië waar toerisme de laatste jaren stilaan meer begint te bloeien. Rijke socialites vinden er hun weg naar de Mervine Estate dat hoog in de kliffen haar best doet om bedreigde boomsoorten opnieuw voort te planten in de Mervine Sanctuary. Backpackers genieten van de prachtige natuur die overal op het eiland te vinden is: witte stranden, complexe grotten en weelderige bossen. Rijke jongvolwassenen genieten er van het florerende nachtleven in eliteclubs waar enkel de besten binnen kunnen om er hun wildste fantasieën te beleven.

    Eén van die rijke jongvolwassenen was Eli Noble, student aan de University of Melbourne, die er samen met zijn vriendin Madeleine 'Maddy' Walsh de zomer van zijn leven plande nadat hij zijn studies na vijf lange jaren eindelijk had afgerond. Helaas kwam Maddy alleen terug naar het vasteland, anderhalve maand vroeger dan gepland. Twee weken na hun aankomst spoelde Eli namelijk aan op het strand van Port Bersea. Verdronken in de grotten, zeggen officiële bronnen, maar Maddy was hysterisch toen ze terugkwam. Ze vertelde hallucinante verhalen over de grotten die ze samen met Eli bezocht had - dat de Mervine Estate een groep heksen was die niets liever deed dan de gemeenschap van Port Bersea te terroriseren. Ze had het over vreemde dromen die zij en Eli deelden - dromen die niet veel later werkelijkheid werden, die haar bleven achtervolgen totdat ze zes maanden geleden zelf de dood als uitweg zocht.

    Vandaag vertrekken Eli en Maddy's beste vrienden op reis naar Port Bersea om hen te eren, een jaar na Eli's dood. Sommigen van hen willen er gewoon heen om te feesten zoals hun vrienden dat gedaan zouden hebben, om hun herinnering in ere te houden. Anderen hopen te ontdekken wat er in vredesnaam aan de hand is op het kleine eiland.




    Locaties
    p o r t      b e r s e a      t o w n

    Main Wharf & Ferry Dock – enige officiële toegang tot het eiland per boot.
    Bersea Town Center – gezellig centrum met cafés, surfshops, een kleine markt.
    The Mirage – exclusieve club op een klif, favoriet van rijke jongeren.
    Sunset Hostel – waar backpackers verblijven. Dicht bij het strand.
    St. Cordelia Clinic – het eilandziekenhuisje. Sommige eilandbewoners verdenken de staf van betrokkenheid bij vreemde zaken.
    De oude vuurtoren – verlaten, uitzicht over het eiland. Locals zeggen dat hij 's nachts nog brandt, ook al is hij al jaren buiten gebruik.
    Strandhuis 'The Tides' – groot, modern vakantiehuis met zicht op zee en directe toegang tot Siren's Shore, waar Eli en Maddy vorig jaar verbleven. Afgelegen genoeg om feestjes te houden zonder pottenkijkers.
    Luxehotel 'Azure Palms Resort' – high-end hotel aan de rand van de stad, populair bij rijke toeristen, met cocktailbars, infinity pool, wellness, ... maar ook personeel dat misschien nét iets te veel weet.
    Whispering Pines Trailer Park – de armere wijk waar de meeste anti-Mervine Estate Dromers wonen.
    The Broken Bell – lokale bar, informeel hoofdkwartier van de Dromers.
    Tempest Point – uitkijkpunt boven op de rotsen waar eilandbewoners vaak samenkomen. Wilde energie, sommigen zeggen dat je er “de dromen hoort waaien”.
    Makutu Bakery – bekende bakkerij en toeristische hotspot voor het prachtige zee-uitzicht.
    BerseaMovers – van oudsher een verhuisbedrijfje; inmiddels een bedrijf dat onder andere verhuist, (verkeers)hekken plaatst, sjouwt, en voor evenementen benodigd meubilair opbouwt en afbreekt. Backpackers en jongeren kunnen er beunen om een zakcentje bij te verdienen.
    Bersea Beach Bar – een toeristische trekpleister op het populairste surfstrand van Port Bersea. Dure drankjes, maar wel van goede kwaliteit. Dé plek die het meest voorkomt als je 'bersea bars' zoekt op TrustPilot en waar de esthetische foto's genomen worden. Inwoners vermijden de plek liever.

    n a t u u r

    Mervine Estate – landgoed boven op de kliffen met botanische tuinen en verborgen droom-magiesymboliek.
    Mervine Sanctuary – beschermd natuurgebied met zeldzame flora, grenst aan het landgoed.
    Pulp Farms – lokale fruit-, groente- en grondstoffenboerderij begonnen als kleinschalig familiebedrijf, maar inmiddels leverancier bij veel Berseaanse horecagelegenheden. Backpackers kunnen er voor dagloon klussen doen zoals zaaien, oogsten en sproeien om hun reis verder te financieren.
    Dreaming Caves – liggen aan de noordkust en bestaan uit tientallen grotten, tunnels en ondergrondse kamers. Sommige grotten zijn toegankelijk voor toeristen (via boottochtjes of wandelpaden), anderen zijn afgesloten of vergeten - waaronder de Nexus (enkel toegankelijk bij laagtij), waar Dromers worden ingewijd. Vissers spreken van een verzonken grot genaamd The Drowned Mouth, waar stemmen gehoord worden bij vloed. De grotten veranderen subtiel — dromers ervaren dat gangen zich soms anders lijken te gedragen, afhankelijk van hun mentale toestand.
    Black Hollow Forest – weelderig bos met wandelpaden, sommige 'vergeten' stukken zijn niet op officiële kaarten te vinden.
    Sirens’ Shore – wit zandstrand waar Eli werd gevonden. Rustig, mysterieus.

    d r o o m p l e k k e n

    The Lapse – een droomplek die elke dromer anders ziet, maar altijd gevuld met echo’s van overleden Dromers - waaronder ook Eli en Maddy.
    The Mirror Lagoon – fysiek meer waar dromen zich soms in weerspiegelen. Dient als 'portaal' waardoorheen Dromers andere Dromers kunnen bezoeken.




    Dromers, Droommagie & de Mervine Estate

    d r o m e r s      &      d r o o m m a g i e

    Dromers zijn mensen die het geheim van de grotten kennen - zowel de Inner Circle van de Mervine Estate als een groep eilandbewoners. Iedereen kan een Dromer worden als die ingewijd wordt door een andere Dromer in de Nexus van de grotten van Port Bersea. De krachten van Dromers manifesteren zich op verschillende manieren. Ze zijn allemaal in staat om elkaar in elkaars dromen op te zoeken en die dromen te beïnvloeden/beschermen van ongewenste bezoekers - sommigen zijn daar beter in dan anderen. Sommigen van hen kunnen elementen uit hun eigen dromen naar buiten trekken en fysiek manifesteren in de echte wereld. Anderen zijn in staat om mensen zomaar ineens in slaap te laten vallen en hen vast te houden in hun dromen - zonder dat die persoon doorheeft dat het een droom is. Nog anderen kunnen inbreken in het hoofd van mensen en hun diepste dromen lezen. Heel zeldzaam zijn degenen die via dromen hun eigen bewustzijn kunnen projecteren in het lichaam van een ander, en degenen die herinneringen van een ander in dromen kunnen oproepen.

    m e r v i n e      e s t a t e      &      d e      i n n e r      c i r c l e

    De Mervine Estate is een landgoed van de familie Mervine. De familie houdt zich vooral bezig met natuuronderhoud en liefdadigheidswerk, en de Estate is populair bij een heleboel socialites. Eilandbewoners blijven er over het algemeen ver van weg; vele geruchten maken hun weg van de Mervine Estate naar de stad in het centrum van het eiland, en ze doen meer dan eens wenkbrauwen fronsen. Toch gaan de leden van de Mervine Estate gewoon hun gang. Het lijkt soms zelfs alsof ze een bepaald soort macht over het eiland hebben - en dat is ook precies het doel van de Inner Circle die aan het hoofd van de Mervine Estate staat. Zij willen het geheim van de grotten voor hen alleen, zodat zij over het eiland kunnen heersen en hun rijkdom kunnen vergroten.

    e i l a n d d r o m e r s

    Er zijn echter nog eilandbewoners die het geheim van de grotten kennen en die beter hun best doen om de plannen van de Mervine Estate te dwarsbomen. Een heel deel van hen is ervan overtuigd dat de Mervine Estate iets te maken heeft met de tragische dood van Eli Noble. Of zeggen ze dat alleen maar om zichzelf onschuldig te doen lijken?


    Personages
    i n v u l l i j s t j e
    Voel je vrij om je rol zo lang/kort/fancy/basic te maken als je wil!
    Naam - Leeftijd - Rol (& reputatie) - Persoonlijkheid - Geschiedenis - Geheimen & dromen - (Magie)

    f r i e n d s
    [1/2.10] Julian 'Julie' Malachai Archambeau-Strathwyn | 22 | The Left-Over King | Merrin
    [1/1.14] Tristan Everett Montrose | 23 | The Loose Cannon Miyah

    [5] Chae Kieran Walsh | 22 | The Group Himbo | NPC
    [5] Romée Eloise Delacour | 22 | The New Queen | NPC

    [6/2.15] Florence 'Flora' Antoinette Idris | 24 | The Innocent Flower | Catmint
    [6/R] Eloïse Clarissa Montgomery | 22 | The Rebel glowfaery
    [7/R] Jude Augustus Montgomery | 22 | The Soldier Rozanov
    i n n e r      c i r c l e      o f      t h e      m e r v i n e      e s t a t e
    [5] Hayley Pearce | Leeftijd | The Surfer Girl | NPC
    [4/2.19] Devika 'Vik' Mervine | 25 | The Golden Girl | Renna
    [4/1.18] Skyler Mervine | 28 | The Leader | NPC
    [5/R] Magnus Valentin Valebrook II | 26 | The Valebrook Heir | NPC

    [7/2.19] Carter Nathaniel Mervine-Beck | 24 | The Surfer Dude Monpress
    [7/2.19] Marianne 'Minnie' Grieves | 28 | The Mirror | Merrin
    [8/R] Walker Atkinson Mervine | 30 | The Bastard | Hollander
    i s l a n d      i n h a b i t a n t s
    [1/2.19] Tiaki Makutu Jack Mckall | 27 | The Doctor | Monpress
    [5/2.19] Andreas Orin Mervine Jamie Reid | 27 26 | The Amnesiac | Merrin
    [7/R] Christy Campa | 24 | The Drunk Surfer | Zaalvoetbalclub
    [7/R] Sadie Arnaud | 25 | The Loud Lesbian | Hollander
    [8/R] Mahina Hana Ramirez | 23 | The Empath | glowfaery




    Regels

    - Don't be a bitch.
    - Iedereen die deelneemt, wordt ook cohost bij alle topics en draagt ook verantwoordelijkheid voor de RPG en de verhaallijn.
    - Degene die een topic sluit, maakt het volgende.
    - Haal in je post steeds de volgende zaken aan: personagenaam; open of gesloten scène (mogen anderen vrij inspringen of niet?); datum waarop de post plaatsvindt (voor wanneer er timeskips voorkomen maar jij nog even op een andere dag verder wil); locatie
    - Post maandelijks. Na 45 dagen wordt je uit de RPG geyeet en wordt je personage een NPC.
    - Parallel roleplayen mag. Wat houdt dit in? Je mag je personage in verschillende situaties op verschillende momenten schrijven, zolang je maar duidelijk aangeeft waar en wanneer die zich bevindt. Zo kun je bijvoorbeeld tegelijkertijd aan de gang gaan met een timeskip, terwijl je je vorige scène nog afwerkt. Dat hoeft uiteraard ook niet. (:
    - Stel vragen als je er hebt!




    Vakantieplanning

    1 december 2025: Start kerst/ambachtsmarkt centrum Port Bersea
    15 december 2025: Aankomst Julian, Tristan, Chae, Romée
    20 december 2025: Verjaardagsfeest Julian (georganiseerd door Chae)
    22 december 2025: Surfing Santas festival (benefiet surffestival door de stad)
    24-25 december 2025: Mervine Christmas Party (enkel op uitnodiging)
    26 december 2025: Boxing Day barbecue @The Tides (georganiseerd door de vriendengroep)
    31 december 2025 - 1 januari 2025: Mervine's New Year on the Beach





    Vandaag, 15 december 2025

    Weer: 27°C, helderblauwe hemel. Vannacht wordt onweer voorspeld.
    Tijdstip: 15:17

    Julian, Tristan, Chae en Romée zijn zo'n 15 minuten geleden aangekomen in de haven van Port Bersea. Met hun vele koffers en tassen slenteren ze naar de glimmende zwarte taxi's die hen staan op te wachten om hen mee te nemen naar the Tides, waar ze tot halfweg januari zullen verblijven. De sfeer is een tikkeltje gelaten; de herinnering aan hun vrienden scherp in hun achterhoofd - maar niets wat een beetje meer alcohol niet kan fiksen. De meesten zijn eigenlijk al tipsy door de appetisers die ze aan boord van de ferry gehad hebben.

    Ondertussen is in het dorp de kerstmarkt in volle gang, en ook de rijke stinkerds van de Mervine Estate beginnen te arriveren om alles in orde te brengen voor het benefiet-apperitiefconcert dat binnen twee uur van start gaat.

    [ bericht aangepast op 12 feb 2026 - 9:46 ]


    help

    DEVIKA "VIK" MERVINE

    ≻──────────────── ⋆✩⋆ ────────────────≺


    Golden Girl • 16 december • voormiddag • met Minnie• Minnie's huis


    Minnie ontvouwde zich uit hun omhelzing en richtte zich op, haar hand uitgestoken. ‘Rijke mensen drinken graag tot het gat in de nacht champagne bij de opening van een expo, dat weet je toch?’ zei ze.
          Shit. De expo. Schuldgevoel nestelde zich in haar binnenste. Minnie had er wel over verteld, maar in de organisatorische chaos van het benefietconcert en de nacht die erop volgde, was Devika dat helemaal vergeten.
          ‘Blijft toch een zware taak,’ grapte ze, ‘de hele nacht drinken met de kunstzinnige medemens.’ Ze pakte Minnie’s pols vast en liet zich overeind trekken. Ze leunde even met haar schouder tegen Minnie aan voordat ze haar rug rechtte.
          ‘Strand klinkt goed,’ zei Minnie. ‘Ik denk dat ik zelf ook wat wind in mijn hoofd kan gebruiken. Liever surfen, of liever bruinen en naar sexy mannen staren?’
          Devika grinnikte bij haar knipoog. ‘Surfen,’ zei ze resoluut terwijl ze langs Minnie liep, Lou achterna. Minnie moest toch haar spullen nog pakken, dan kon zij in de tussentijd met de kat kroelen. ‘Ik heb mijn dosis sexy mannen gisteravond al gehad.’ Hoewel het inmiddels al een eeuwigheid geleden voelde dat ze haar confrontatie met Julian Archambeau-Strathwyn had, midden op straat, en de hereniging met Magnus Valebrook had voor haar gevoel net zo goed vorige week kunnen zijn. ‘Maar dat vertel ik je onderweg wel.’ Ze wierp een ondeugende blik over haar schouder. ‘Zat er voor jou niet wat leuks tussen die artistieke typjes gisteren?’

    foonpost, vergeef any fouten in de code

    ≻──────────────── ⋆✩⋆ ────────────────≺


    Dramatic


    ˚̣̣̣ ꒷︶†︶꒷˚̣̣̣︶ ͡𑁬♱໒ ͡ ︶˚̣̣̣꒷︶†︶꒷ ˚̣̣̣


    JUDE
    MONTGOMERY


    ⫘⫘⫘⫘⫘⫘⫘⫘⫘⫘

    19 december ✠ 22 ✠ Playlist ✠ Port Bersea beach ✠ Jack

         

    Jude haalde opgelucht adem. Jack leek weer wat te bedaren Hij herhaalde Jude's woorden en constateerde dat er inderdaad niets met zijn knie aan de hand was. Jude knikte. "Geen klauwen."
    Hij herhaalde zijn naam en leek hem eindelijk te herkennen. Hij was niet langer een monster meer in zijn ogen.
    De ademhalingsoefening leek te werken en Jack volgde zijn voorbeeld. Hij haalde nu in ieder geval weer iets stabieler adem, waardoor er ook meer zuurstof naar zijn hersenen ging. Jude was blij te zien dat zijn complex bij trok en dat hij stukje bij beetje weer meer bij zichzelf leek te komen. Hij wist niet hoe lang hij zich al in deze staat had bevonden, maar het kon nooit bevorderlijk zijn.
    "Hoe laat? Vroeg hij. Jude was even van zijn stuk gebracht door het feit dat hij een volledige zin had gevormd. Jude moest even schakelen, alvorens hij een blik richtte op zijn horloge. Jude schraapte zijn keel. "Het is kwart voor zeven," glimlachte hij.
    Jack zijn stem klonk schor, en aan de manier waarop de man aan het slikken was was te merken dat hij een droge keel had, wat geen wonder was. Hij schoof het onaangeraakte glas water voorzichtig naar hem toe. "Hier, drink wat."
    "Welke dag is het?" vroeg Jack toen. "Het is vrijdag negentien december." informeerde hij hem. "Ik kwam je tegen tijdens mijn wandeling op het strand." besloot hij hem te vertellen, gezien hij duidelijk verward was. Hij had waarschijnlijk geen flauw idee hoe hij op het terras was beland met Jude. Ze zagen elkaar niet erg regelmatig, dus kon Jude zich voorstellen dat het vragen opbracht.
    "Weet je wat dit veroorzaakt heeft? Wil je ergens over praten?" vroeg hij op een duidelijke en rustige stem, gepaard met een vriendelijke glimlach. "Je weet dat je me alles mag vertellen, hé? Ik ben er voor je."

    [ bericht aangepast op 12 feb 2026 - 15:39 ]


    For those who come after




    marianne grieves


    17 december 2025, voormiddag • 28 • walker's house • walker • open

    Ze was aan het trillen en ze haatte het. Ze haatte hoe zwak ze zich voelde - hoe zwak hij haar deed voelen.
          'Min, ik -'
          Zijn kaak begon al rood te worden. Ook dat haatte ze.
          'Je weet dat ... Je kan er niets aan doen.'
          Ze balde haar vuisten. Ze kon niet bewegen. Enkel op haar ademhaling focussen.
          Haar brein vond het helaas nodig om haar eraan te herinneren dat ze Sadie miste. Dat ze naar haar toe wilde rennen en een potje in haar armen wilde huilen.
          Nog iets dat ze haatte.
          'Ik bedoel - het is oké. Voor mij. Ik wil gewoon-'
          Ze snoof hard om te voorkomen dat een traan zich van haar ogen losmaakte. Haar gezicht gloeide. Alles rond haar was wazig.
          'Je weet dat dat geen probleem is. Voor mij. Of voor- Dat mag voor niemand een probleem zijn. Ik wil gewoon duidelijk maken dat ik niet begrijp waarom je je blijft verbergen. Ik vind je fantastisch.' Een humorloze grinnik.
          Het kwam amper bij Minnie binnen.
          'Dat klinkt nu vast echt heel cliché en tenenkrommend.'
          Stilte. Even tijd om zichzelf weer bijeen te rapen. Maar het lukte niet. Ze kon alleen maar versteend blijven staan, zoals ze zo vaak deed. Dat stille, breekbare meisje van glas. Opnieuw en opnieuw werd het haar ingeprent dat dat was wie ze was.
          Walker ratelde verder, maar de woorden klonken gedempt. Hij stelde een vraag, maar Minnie hoorde het niet. Ze moest weg. Of ze zou instorten. Dus slikte ze hard en keek ze op, recht door Walker heen. Haar stem was hees toen ze sprak. 'Dit was een slecht idee, denk ik.'

    [ bericht aangepast op 12 feb 2026 - 16:27 ]


    help



    Andreas Orin Mervine

    S O U N D       |      L O O K


    E V E N I N G      F E B R U A R Y      1      2 0 1 3
    1 4      A N D      4 9      W E E K S
    B L A C K      H O L L O W      F O R E S T
    T I A K I      |      C L O S E D

    'Niet jouw schuld,' fluisterde Tiaki terug. 'Je mag ze niet zien. Niemand mag ze zien. Niemand mag het weten.'
          Andreas trok de jongen dichter tegen zich aan toen hij diens vlinderzachte aanraking tegen zijn ruggengraat voelde.
          'Mijn schuld,' zei Tiaki - en Andreas schudde meteen hard zijn hoofd. 'Ik krijg ze niet weg. Ze doen zo'n pijn.'
          Voorzichtig duwde Andreas Tiaki een klein beetje terug. Net ver genoeg om hem te kunnen aankijken. Hij aarzelde even voordat hij een hand tegen Tiaki's wang legde. 'Niet jouw schuld,' herhaalde hij Tiaki's eerdere woorden. 'Niets hiervan is jouw schuld. Ik kan ze zien omdat dat mijn ... mijn gave is. Maar ik had er nooit bij stilgestaan wat hun aanwezigheid voor jou betekende - of toch niet ...' Niet op die manier.
          Hij zuchtte. Haalde meteen daarna diep adem.
          'Ik krijg ze ook niet weg,' zei Andreas zacht. 'De schimmen van dromen van anderen, hoe vaak ik het ook probeer. Ik ben ze, denk ik ... gewoon geworden.' Hij fronste. 'Maar wat ik zie kan mij niet raken. En ik kan me niet inbeelden welke angst je voelt wanneer jouw dromen dat wél doen.'


    help


    ˚̣̣̣ ꒷︶†︶꒷˚̣̣̣︶ ͡𑁬♱໒ ͡ ︶˚̣̣̣꒷︶†︶꒷ ˚̣̣̣


    JUDE
    MONTGOMERY


    ⫘⫘⫘⫘⫘⫘⫘⫘⫘⫘

    20 December 2025 ✠ 22 ✠ Port Bersea, Beach > Koffietent ✠ Julian & Walker ✠ Playlist

         

    Jude keek toe hoe Julian zich soepel voort bewoog, bijna jaloers. Hij wilde niets liever dan een goed eind door de prachtige natuur van Port Bersea rennen, hij zou zelfs settelen voor wandelen. Maar zelfs dat was hem teveel. Hij haatte het. Hij haatte het feit dat hij zich een tachtig jarige man voelde en hetzelfde tempo aanhield. Maar wat hij er ook aan deed, niets leek het te verbeteren. Het enige wat hij kon doen was zijn conditie een beetje op pijl houden.
    Ergens schaamde hij zich. Hij kon er misschien niets aan doen, maar het liet hem onzeker voelen. Onaantrekkelijk. Als een blok aan mensen hun been.
    Julian had hem ervan verzekerd dat ze rustig aan zouden doen. Jude moest dankbaar zijn, maar hij wilde het niet rustig aan doen. Hij wilde het gevoel van vrijheid weer ervaren. Hoe zijn hart tekeer, hoe het voelde alsof het zand hem droeg zo met de zilte zeewind door zijn haar woelend. Hij wilde weer uitdaging.
    Jude merkte plots dat Julian wat afzijdig bleef, iets wat niets voor hem was. Hij was flink aan het hijgen door het feit dat hij zichzelf teveel aan het pushen was, maar hij bleef stug op hetzelfde tempo doorlopen. "Alles oké?" vroeg hij bezorgd. "Ik ben misschien geen waardig ren kameraadje meer, maar ik kan wel een luisterend oor bieden." sprak hij met een scheve grijns.
    Jude probeerde zichzelf af te leiden door zich op de rijke natuur om hen heen te focussen. Op de laatst resterende druppels die op de bladeren lagen, op de geur van regen.
    Het duurde niet lang voor het strand in zicht kwam; het zag er idyllisch uit met de laag hangende zon dansend in een zee van kleuren. Het plaatje had zo op een ansichtkaart kunnen staan, met de tekst groetjes uit Port Bersea.
    'Ik trek even een sprint. Ik wacht daar op je met je Thaise koffie.' riep Julian, en weg was hij. Jude stak zijn duim omhoog, alvorens hij langzaam tot stilstand kwam, luid hijgend. Wat haatte hij die rug. Wat haatte hij dat weigerende been. Hij zette zijn tanden op elkaar, zo strak dat het bijna zeer deed. Hij liet zijn handen even op zijn knieën rusten terwijl hij weer op adem kwam. Eenmaal zijn ademhalingsritme weer een beetje op peil was, viste hij zijn telefoon en zijn oortjes uit zijn zak, om zich weer te laten motiveren door de diepe uptempo bass van zijn muziek.
    Na opnieuw iets van twee kilometer gelopen te hebben, merkte hij dat hij moest stoppen met pushen om erger te voorkomen. Hij had er geen zin in om minimaal een dag aan bed gekluisterd te zijn.
    Waar rennen normaal zijn hoofd leeg wist te maken, werd hij nu enkel chagrijnig van hoe hij had gefaald. Hij kauwde wat nijdig op de binnenkant van zijn wang terwijl hij het terras van het door Julian uitgekozen koffietentje op liep.
    Hij had zich zo erg in zijn eigen wereldje bevonden dat hij niet doorhad gehad dat hij niet de enige op het pad was, waardoor hij frontaal tegen iemand aan botste. Jude was vergelijkbaar met een twee meter hoog ongeleid projectiel.
    De botsing had ervoor gezorgd dat de koffie van de andere persoon op de grond was beland. "Shit, sorry!" kraamde hij uit, alvorens hij de to go koffiebekers van de grond af raapte, iets waar de desbetreffende persoon niets meer aan had nu de inhoud tussen het zand door sijpelde. "Ik zal meteen nieuwe halen, sorry. Ik ben ook zo onhandig..." mompelde hij, dat laatste als verwijt naar hemzelf. Hij beet nerveus op zijn onderlip, waarna hij de persoon voorzichtig aan keek.
    Er trok een schok door zijn lichaam, zijn lichaam plots bezaaid met kippenvel. Was hij nu ook al gaan hallisuneren? Hij miste Walker enorm, maar hij had niet verwacht zijn gezicht nu ook al op vreemde mensen te zien. Misschien had hij een dokter nodig. Het zweet brak hem opnieuw uit. Wat moest hij in vredesnaam aan met deze situatie?
    Ergens durfde hij de man niet aan te spreken met zijn naam. Maar het was al helemaal vreemd als hij net deed of hij de man niet kende, mocht het hem echt zijn. Jude was in dubio, en verplaatste zijn gewicht onrustig van zijn ene voet naar de ander.
    "...Walker?" vroeg hij uiteindelijk voorzichtig, aarzelend, tranen prikkend achter zijn ogen. "Wat doe jij hier?"


    For those who come after




    marianne grieves

    24 december 2016 • 's avonds • 19 • mervine estate • vik & walker • closed

    Normaal gezien genoot Minnie steeds van Kerstavond bij de Mervines, maar drama leek in de lucht te hangen. Spanning hield de hele ruimte in zijn greep.
          Ze kon niet zeggen dat ze daarvan genoot, dus probeerde ze dat wel met de wijn te doen die Theo speciaal voor haar had uitgekozen.
          Ze was zich er heel erg bewust van dat Devika's been tegen het hare rustte en het deed de spanning in haar buik verstrakken - waarop ze zich meteen afvroeg waarom, want Vivi was gewoon haar zestienjarige kleine zusje van andere ouders.
          Ze staarde afgeleid naar buiten, waar nog een boel belangrijke mensen - en haar ouders - zaten te lachen.
          Een tik tegen haar been deed haar bijna naar adem happen van de schrik, maar ze slaagde erin enkel haar wenkbrauwen op te trekken.
          'Jij weer,' zei Devika.
          Minnie keek naar de stapel in het midden, waar een blauwe vier op lag, en fronste boos. Ze had nog twee kaarten vast - rood en geel - dus trok ze met een zucht een nieuwe van de stapel.
          Plus vier.
          'Ha!' zei Minnie terwijl ze de kaart op de stapel gooide. 'Rood.' Haar rode kaart volgde. 'Uno!'

    [ bericht aangepast op 12 feb 2026 - 17:11 ]


    help