[RPG • 16+] Saltwater Sleep | Speeltopic 1 - Speeltopics

22 juli 2025 - 17:12 Merrin is offline

Merrin 28952

Saltwater Sleep

d r e a m s d o n ' t d i e . t h e y d r o w n .

START | BABBEL 3 - 2 - 1 | SPEEL

CW: In deze RPG komen volwassen thema's aan bod zoals seks, grensoverschrijdend gedrag, geweld, mentale problematieken, toxische relaties en traumatische jeugdervaringen.

Port Bersea is een verborgen parel in de waters tussen Nieuw-Zeeland en Australië waar toerisme de laatste jaren stilaan meer begint te bloeien. Rijke socialites vinden er hun weg naar de Mervine Estate dat hoog in de kliffen haar best doet om bedreigde boomsoorten opnieuw voort te planten in de Mervine Sanctuary. Backpackers genieten van de prachtige natuur die overal op het eiland te vinden is: witte stranden, complexe grotten en weelderige bossen. Rijke jongvolwassenen genieten er van het florerende nachtleven in eliteclubs waar enkel de besten binnen kunnen om er hun wildste fantasieën te beleven.

Eén van die rijke jongvolwassenen was Eli Noble, student aan de University of Melbourne, die er samen met zijn vriendin Madeleine 'Maddy' Walsh de zomer van zijn leven plande nadat hij zijn studies na vijf lange jaren eindelijk had afgerond. Helaas kwam Maddy alleen terug naar het vasteland, anderhalve maand vroeger dan gepland. Twee weken na hun aankomst spoelde Eli namelijk aan op het strand van Port Bersea. Verdronken in de grotten, zeggen officiële bronnen, maar Maddy was hysterisch toen ze terugkwam. Ze vertelde hallucinante verhalen over de grotten die ze samen met Eli bezocht had - dat de Mervine Estate een groep heksen was die niets liever deed dan de gemeenschap van Port Bersea te terroriseren. Ze had het over vreemde dromen die zij en Eli deelden - dromen die niet veel later werkelijkheid werden, die haar bleven achtervolgen totdat ze zes maanden geleden zelf de dood als uitweg zocht.

Vandaag vertrekken Eli en Maddy's beste vrienden op reis naar Port Bersea om hen te eren, een jaar na Eli's dood. Sommigen van hen willen er gewoon heen om te feesten zoals hun vrienden dat gedaan zouden hebben, om hun herinnering in ere te houden. Anderen hopen te ontdekken wat er in vredesnaam aan de hand is op het kleine eiland.

Locaties

p o r t b e r s e a t o w n

Main Wharf & Ferry Dock – enige officiële toegang tot het eiland per boot.
Bersea Town Center – gezellig centrum met cafés, surfshops, een kleine markt.
The Mirage – exclusieve club op een klif, favoriet van rijke jongeren.
Tidefall – moderne villa van de Archambeau-Strathwynfamilie, niet ver van The Mirage
Sunset Hostel – waar backpackers verblijven. Dicht bij het strand.
St. Cordelia Clinic – het eilandziekenhuisje. Sommige eilandbewoners verdenken de staf van betrokkenheid bij vreemde zaken.
De oude vuurtoren – verlaten, uitzicht over het eiland. Locals zeggen dat hij 's nachts nog brandt, ook al is hij al jaren buiten gebruik.
Strandhuis 'The Tides' – groot, modern vakantiehuis met zicht op zee en directe toegang tot Siren's Shore, waar Eli en Maddy vorig jaar verbleven. Afgelegen genoeg om feestjes te houden zonder pottenkijkers.
Luxehotel 'Azure Palms Resort' – high-end hotel aan de rand van de stad, populair bij rijke toeristen, met cocktailbars, infinity pool, wellness, ... maar ook personeel dat misschien nét iets te veel weet.
Whispering Pines Trailer Park – de armere wijk waar de meeste anti-Mervine Estate Dromers wonen.
The Broken Bell – lokale bar, informeel hoofdkwartier van de Dromers.
Tempest Point – uitkijkpunt boven op de rotsen waar eilandbewoners vaak samenkomen. Wilde energie, sommigen zeggen dat je er “de dromen hoort waaien”.
Makutu Bakery – bekende bakkerij en toeristische hotspot voor het prachtige zee-uitzicht.
BerseaMovers – van oudsher een verhuisbedrijfje; inmiddels een bedrijf dat onder andere verhuist, (verkeers)hekken plaatst, sjouwt, en voor evenementen benodigd meubilair opbouwt en afbreekt. Backpackers en jongeren kunnen er beunen om een zakcentje bij te verdienen.
Bersea Beach Bar – een toeristische trekpleister op het populairste surfstrand van Port Bersea. Dure drankjes, maar wel van goede kwaliteit. Dé plek die het meest voorkomt als je 'bersea bars' zoekt op TrustPilot en waar de esthetische foto's genomen worden. Inwoners vermijden de plek liever.

n a t u u r

Mervine Estate – landgoed boven op de kliffen met botanische tuinen en verborgen droom-magiesymboliek.
Mervine Sanctuary – beschermd natuurgebied met zeldzame flora, grenst aan het landgoed.
Pulp Farms – lokale fruit-, groente- en grondstoffenboerderij begonnen als kleinschalig familiebedrijf, maar inmiddels leverancier bij veel Berseaanse horecagelegenheden. Backpackers kunnen er voor dagloon klussen doen zoals zaaien, oogsten en sproeien om hun reis verder te financieren.
Dreaming Caves – liggen aan de noordkust en bestaan uit tientallen grotten, tunnels en ondergrondse kamers. Sommige grotten zijn toegankelijk voor toeristen (via boottochtjes of wandelpaden), anderen zijn afgesloten of vergeten - waaronder de Nexus (enkel toegankelijk bij laagtij), waar Dromers worden ingewijd. Vissers spreken van een verzonken grot genaamd The Drowned Mouth, waar stemmen gehoord worden bij vloed. De grotten veranderen subtiel — dromers ervaren dat gangen zich soms anders lijken te gedragen, afhankelijk van hun mentale toestand.
Black Hollow Forest – weelderig bos met wandelpaden, sommige 'vergeten' stukken zijn niet op officiële kaarten te vinden.
Sirens’ Shore – wit zandstrand waar Eli werd gevonden. Rustig, mysterieus.

d r o o m p l e k k e n

The Lapse – een droomplek die elke dromer anders ziet, maar altijd gevuld met echo’s van overleden Dromers - waaronder ook Eli en Maddy.
The Mirror Lagoon – fysiek meer waar dromen zich soms in weerspiegelen. Dient als 'portaal' waardoorheen Dromers andere Dromers kunnen bezoeken.

Dromers, Droommagie & de Mervine Estate

d r o m e r s & d r o o m m a g i e

Dromers zijn mensen die het geheim van de grotten kennen - zowel de Inner Circle van de Mervine Estate als een groep eilandbewoners. Iedereen kan een Dromer worden als die ingewijd wordt door een andere Dromer in de Nexus van de grotten van Port Bersea. De krachten van Dromers manifesteren zich op verschillende manieren. Ze zijn allemaal in staat om elkaar in elkaars dromen op te zoeken en die dromen te beïnvloeden/beschermen van ongewenste bezoekers - sommigen zijn daar beter in dan anderen. Sommigen van hen kunnen elementen uit hun eigen dromen naar buiten trekken en fysiek manifesteren in de echte wereld. Anderen zijn in staat om mensen zomaar ineens in slaap te laten vallen en hen vast te houden in hun dromen - zonder dat die persoon doorheeft dat het een droom is. Nog anderen kunnen inbreken in het hoofd van mensen en hun diepste dromen lezen. Heel zeldzaam zijn degenen die via dromen hun eigen bewustzijn kunnen projecteren in het lichaam van een ander, en degenen die herinneringen van een ander in dromen kunnen oproepen.

m e r v i n e e s t a t e & d e i n n e r c i r c l e

De Mervine Estate is een landgoed van de familie Mervine. De familie houdt zich vooral bezig met natuuronderhoud en liefdadigheidswerk, en de Estate is populair bij een heleboel socialites. Eilandbewoners blijven er over het algemeen ver van weg; vele geruchten maken hun weg van de Mervine Estate naar de stad in het centrum van het eiland, en ze doen meer dan eens wenkbrauwen fronsen. Toch gaan de leden van de Mervine Estate gewoon hun gang. Het lijkt soms zelfs alsof ze een bepaald soort macht over het eiland hebben - en dat is ook precies het doel van de Inner Circle die aan het hoofd van de Mervine Estate staat. Zij willen het geheim van de grotten voor hen alleen, zodat zij over het eiland kunnen heersen en hun rijkdom kunnen vergroten.

e i l a n d d r o m e r s

Er zijn echter nog eilandbewoners die het geheim van de grotten kennen en die beter hun best doen om de plannen van de Mervine Estate te dwarsbomen. Een heel deel van hen is ervan overtuigd dat de Mervine Estate iets te maken heeft met de tragische dood van Eli Noble. Of zeggen ze dat alleen maar om zichzelf onschuldig te doen lijken?

Personages
i n v u l l i j s t j e

Regels

- Don't be a bitch.
- Iedereen die deelneemt, wordt ook cohost bij alle topics en draagt ook verantwoordelijkheid voor de RPG en de verhaallijn.
- Degene die een topic sluit, maakt het volgende.
- Haal in je post steeds de volgende zaken aan: personagenaam; open of gesloten scène (mogen anderen vrij inspringen of niet?); datum waarop de post plaatsvindt (voor wanneer er timeskips voorkomen maar jij nog even op een andere dag verder wil); locatie
- Post maandelijks. Na 45 dagen wordt je uit de RPG geyeet en wordt je personage een NPC.
- Parallel roleplayen mag. Wat houdt dit in? Je mag je personage in verschillende situaties op verschillende momenten schrijven, zolang je maar duidelijk aangeeft waar en wanneer die zich bevindt. Zo kun je bijvoorbeeld tegelijkertijd aan de gang gaan met een timeskip, terwijl je je vorige scène nog afwerkt. Dat hoeft uiteraard ook niet. (:
- Stel vragen als je er hebt!

Vakantieplanning

1 december 2025: Start kerst/ambachtsmarkt centrum Port Bersea
15 december 2025: Aankomst Julian, Tristan, Chae, Romée
20 december 2025: Verjaardagsfeest Julian (georganiseerd door Chae)
22 december 2025: Surfing Santas festival (benefiet surffestival door de stad)
24-25 december 2025: Mervine Christmas Party (enkel op uitnodiging)
26 december 2025: Boxing Day barbecue @The Tides (georganiseerd door de vriendengroep)
31 december 2025 - 1 januari 2025: Mervine's New Year on the Beach

Vandaag, 20 december 2025

Weer: 23°C na een dag van bijna 30°C. De lucht hangt zwaar boven de zee; de kliffen houden de abnormale hitte van overdag vast. Toch is er een zwoele zeebries.
Tijdstip: 20u12

In Port Bersea wordt vanavond niet over de uitzonderlijke hitte gesproken - de opwarming van de aarde zijn we toch al even gewoon. De zee glanst als vloeibaar zonlicht in de avondschemer en de lucht is zacht, bijna drukkend, terwijl de avond langzaam over de kliffen valt.

In The Mirage is de openbare dansvloer open zoals altijd voor wie durft te kijken, maar boven, op het balkon dat de VIP-zone vormt, wordt de echte nacht gevierd: Julian Archambeau-Strathwyns 23ste verjaardagsfeest, georganiseerd door lieftallige nicht en neef Eloise en Jude Montgomery. De Macallan en Dom Pérignon staan klaar om te vloeien alsof het niet kost. Oesters, kaviaar en luxehapjes op zilveren schalen wachten vol spanning om door luxe-escortes vermomd als bevallige serveersters te worden rondgedragen terwijl DJ's van het vasteland livesets tot diep in de nacht draaien.

Port Bersea praat er al dagen over, zeker nu het gerucht verspreid raakte dat ook de Mervines aanwezig zullen zijn. Plannen worden gesmeed om alsnog binnen te raken, want iedereen weet: rijke mensen feesten altijd beter.

Locatie: The Mirage - Bersea Cliffs Vista VIP zone
Aanvang: 21u
Dresscode: Nightfall Decadence

[ bericht aangepast op 15 feb 2026 - 11:29 ]

help

19 feb 2026 - 16:24 Merrin is offline

Merrin 28952

marianne grieves

24 december 2016 • 's avonds • 19 • mervine estate • vik & walker • closed

Ze wist niet wat ze van Walker moest vinden. Hij was knap, hij was charmant, en Devika haatte hem alsof hij Satan zelf was.
Ergens begreep ze het wel. Theo leek verknocht aan de jongen, alsof de kwantiteit van de levensjaren van zijn kinderen plots belangrijker was dan de kwaliteit.
Minnie probeerde zich er zoveel mogelijk buiten te houden. Zij was enig kind. Zij had geen siblingdrama's - en daar was ze blij om ook.
'Wat? O, jij sneaky ...' gromde Vik.
Minnie grinnikte en nam nog een slok van haar wijnglas, wachtend op Vik om haar volgende kaart te spelen in de hoop dat het een vijf zou zijn.
'Volgende ronde speel ik mee,' onderbrak Walker haar bijna-zegevierende gemoedstoestand.
'Uhm, nee,' antwoordde Devika meteen. Ze speelde een rode nul en Minnie zuchtte theatraal - enerzijds om de spanning die Walkers aanwezigheid met zich meebracht uit haar lijf los te laten, anderzijds omdat de kaart die ze nu trok een blauwe negen was.
Ze wilde een sarcastische opmerking maken om Walker weg te jagen, maar de alcohol leek hem net strijdlustiger gemaakt te hebben. Dus hield ze haar mond en trok ze haar wenkbrauwen naar Vik op, alsof ze haar stilzwijgend vroeg wat de bastaard hier te zoeken had.

help

19 feb 2026 - 18:20 Monpress is online

Monpress 6115

༺~~Jack Mckall~~༻
^{^༺Tiaki Makutu^༻}

Een stem forceerde zich door het lawaai.
"Tiaki." Zacht en helder, een groot contrast met alles om hem heen. Hij keek op. Andreas stond een stukje van hem af. Bijna lichtgevend in de duisternis. De krioelende insecten vormden een nette cirkel om hem heen. Tiaki staarde hem aan, alsof zijn lichaam zou vervormen, alsof er een monster zijn huid zou openrijten en tevoorschijn zou komen. Maar er kwam niks. Deze keer blijf zijn lichaam intact.
"Dit is niet echt," sprak de Andreas voor hem. Realisatie drong binnen, Andreas zou in zijn droom komen helpen.
"Ik weet het," fluisterde Tiaki, zijn adem te hoog en zijn hart in zijn keel. Paniek trok zoals altijd door elke vezel van zijn lichaam. De insecten maakten langzaam hun weg hoger op zijn lichaam. Hij had al lang geaccepteerd dat ze hem zouden overspoelen voordat het monster hem zou vinden.
"Het is een droom." Zijn stem was nauwelijks hoorbaar boven de wind en het gekraak, natuurlijk zou de wereld zich niet aanpassen om hem hoorbaar te maken.
"Ik word wakker als het monster me dood." Alsof het de gewoonste zaak van de wereld was, wat na bijna negen jaar voor Tiaki ook was.
"Dan staat het in mijn kamer. Maar het monster mag me nog niet vinden. Ik mag nog niet wakker worden." Het was een delicate balans om alles te laten draaien. "Als ik te vroeg wakker wordt, krijg ik te weinig slaap." Met alle gevolgen van dien.

15 ⸙ High school student
February 1st 2013 ⸙ Night
Black Hollow Forest
Andreas ⸙ Closed

Do it scared, but do it anyway.

19 feb 2026 - 20:02 Hollander is offline

Hollander 12471

Sadie Arnaud
6 maand geleden • 25 • Ergens in Port Bersea • Minnie

Marianne's lichaam viel tegen dat van Sadie aan, en die laatste wist nog net op tijd haar handen zo te plaatsen dat de sigaret geen gat brandde in Marianne's jas.
''Wat de ...''
Sadie volgde Marianne's ooglijn en vond een jonge, blonde man. Scherpe lijnen, breed gebouwd. Ze kon zijn blik moeilijk lezen, maar zijn houding zei genoeg. Ze hoefde geen genie te zijn om de puzzelstukje bij elkaar te leggen.
''Kijk uit waar je loopt, eikel!'' riep Sadie luid, achter hem aan. Ze wierp haar handen in de lucht in een dramatische, geërgerde beweging. Marianne zei niks, en draaide zich weer naar haar toe. Sadies ogen vielen op de grote donkere vlek op Marianne's jurk. De scherpe geur van whisky drong haar neus binnen.
''Zie je, dit is waarom ik niet van openbare ruimtes hou.''
Sadie slikte een bijdehandse opmerking in - dat ze niet meer in een openbare ruimte stonden, maar buiten de ruimte. Ze dacht niet dat Marianne die nu zou appreciëren. In de zakken van haar jas en jeans begon ze te zoeken naar tissues en antibacteriële gel - twee items die ze altijd bij had - maar stopte in haar zoektocht toen ze Marianne's zachte stem weer hoorde: ''Misschien moeten we dit een andere keer... opnieuw proberen.''
Sadie keek op, haar mond half open. ''Huh, wacht - '' maar Marianne had zich omgedraaid en de eerste stappen van Sadie weg gezet.
Met een mond vol tanden staarde ze de andere vrouw na. Wat was er net gebeurd? De sfeer was helemaal gekeerd op minder dan vijf minuten tijd. Sadie bracht de sigaret naar haar lippen en nam een trok. Haar eerste gedacht was om die arrogante kwal op te zoeken en hem een klap in zijn gezicht te geven. Maar dan zette ze een spurtje in.
Ze danste rond Marianne heen tot ze voor de andere vrouw liep, achterwaarts, met op haar gezicht een grote glimlach geplakt. ''Bij jou dan maar? Prima voor mij, al moet ik je waarschuwen, mijn wandeltempo ligt wat lager dan dat van jou.'' Ze verplaatste zich zodat ze naast Marianne kwam te lopen, stak de sigaret tussen haar lippen en één hand in de zak van haar jasje. Ze hoopte maar dat Marianne haar zou toelaten.
Sadie voelde een pijnscheut onder de huid vlak boven haar rechter knie. Fuck. Slechte timing. Ze schraapte haar keel. ''Waar woon je juist?''

kindness is never a burden.

19 feb 2026 - 20:15 Hollander is offline

Hollander 12471

WALKER
MERVINE

17 december 2025 • 30 • Walker's huis • Minnie

Walker liet Minnie zachtjes los uit zijn omhelzing.
''Ik ... Ik zal niet opnieuw liegen en zeggen dat ik dat niet wil,'' zei ze traag. Walker merkte dat het haar veel moeite kostte om de woorden luidop uit te spreken. Hij schonk haar een bemoedigende glimlach, hoewel zijn ogen triest bleven. ''Maar ... ik weet niet of dat kán. Niet hier, in Port Bersea. Met Vik.'' Hij veegde een lange, donkere haar van voor haar ogen achter haar oor. ''Ik hou van haar en zij haat jou.''
Hij lachte cynisch, want ze had gelijk, maar dat wilde niet zeggen dat hij het wilde horen. Walker wist niet eens wat hij Devika ooit had misdaan, behalve geboren worden.
''Klopt,'' zei hij, want wat kon hij anders antwoorden. Zijn hand wreef over haar boven rug. ''Maar Devika zal me nodig hebben.'' Hij bedoelde het niet arrogant, of alsof hij sinistere plannen had. ''Ik bedoel, ze is haar beide ouders verloren. Ik mijn vader. We hebben enkel elkaar nog. Zij, Skyler en ik.'' Hij fronste. "Ze kan me niet voor eeuwig blijven haten. Dat vergt te veel energie, en als ze zich voelt zoals ik me heb gevoeld de afgelopen maanden, dan is er geen ruimte meer voor energievreters zoals haat.'' Hij slikte. Hij wilde zo graag zijn eigen woorden geloven.
Walker deed een stap, achteruit, maar zijn hand bleef op Minnie's bovenarm liggen. ''Ik ga met haar afspreken,'' besloot hij. ''Deze week. Gedaan met weglopen.''

kindness is never a burden.

19 feb 2026 - 20:44 Hollander is offline

Hollander 12471

WALKER
MERVINE

20 december 2025, ochtend • 30 • Strand • Jude & Julian

Wat zou een Australische toerist moeten met de droomgrotten? Wist Julian meer dan hij liet uitschijnen? En wat wist Jude? Was het Julian's idee om naar het eiland te komen? Was Jude hier per toeval zijn geliefde gevolgd? De radertjes in Walkers hoofd draaiden wel, maar door de hoofdpijn kraakten ze. Een diepe frons gleed over zijn gezicht. Hij wist zichzelf nog net op tijd te redden en de rimpels op zijn voorhoofd te transformeren in een beschaafde glimlach om zijn lippen, voor één van de andere mannen het opmerkte.
Jude's reactie op Julian's voorstel verraste Walker. Wilde Jude hem er dan bij op het feest? Want wat had Walker daar in godsnaam te zoeken buiten Jude? Julian intrigeerde en ontzette Walker tegelijkertijd. Een verjaardagsfeest zou wel de ideale gelegenheid zijn om hem in een lossere setting te leren kennen, al dan niet via anderen.
Walker werd uit zijn piekeringen getrokken door Judes stem, die hem aankeek alsof hij net een vraag had gesteld. Want dat had hij ook. Walker schraapte zijn keel en opende zijn mond, een fractie van een seconde te laat.
Julian was sneller. ''Het is zeker geen levensveranderende verplichting, al herinner ik me nog wel een verjaardag of twee in The Mirage die dat wel waren. Maar ik hou het vanavond beschaafd.'' Zijn ogen vielen op Jude. "Waarschijnlijk.''
Een misselijkmakend gevoel overviel Walker. De oorzaak was hem onbekend, al waren er verschillende mogelijk. Het onverwachte terugzien van Jude, de wetenschap dat hij Walker had vervangen met een jongere, arrogantere man, of Julian's vreemde gedrag. Hij sprak over vorige verjaardag in de Mirage. Dit was niet Julians eerste keer op het eiland, dan. Waarom had hij de man nooit eerder gezien? Walker was ervan overtuigd dat hij zich iemand zo hooghartig als Julian wel zou herinneren.
''Ik zal er zijn,'' zei hij, een slikte de ophoping van speeksel en verzuring in zijn mond weg. Hij keek naar Jude. "Stuur je me de details? Je hebt mijn nummer nog, hoop ik. Ik beloof deze keer te antwoorden.'' Een zwakke glimlach verscheen op zijn lippen. Zijn blik verschoof van Jude naar Julian en terug. En dan naar de koffievlek op zijn shirt. Een blik op zijn horloge liet weten dat het iets over acht was. Als hij om tien uur op het landgoed wilde zijn, zou hij huiswaarts moeten keren.
''Ik uh- zie jullie vanavond dan?'' Hij kantelde zijn pols, alsof hij met zijn horloge wilde pronken.

kindness is never a burden.

19 feb 2026 - 21:23 Hollander is offline

Hollander 12471

WALKER
MERVINE

24 december 2016 • 21 • Mervine Estate • Devika & Minnie

Walker's mondhoek trok omhoog toen Devika hem afsnauwde. Ze was dan ook gewoon zo voorspelbaar. Walker negeerde Minnie's dramatische zucht. Waarom was zij hier ook alweer?
''Weet je, Devika. Ik kan er ook niet aan doen dat ik geboren ben.'' Walker bleef het glas wijn rondkolken in zijn hand. Hij stelde zich twee bootjes voor, in een draaikolk van donker rood. Zijn zicht had een wazig randje gekregen. Hij twijfelde even of hij op zou staan en een glas water zou halen. Maar de bank was zacht, de lucht was warm en hij wilde echt weten wat Devikas probleem precies was. Sinds zijn aankomst op het eiland - de tweede keer - en de aankondiging van Theo, had Devika hem enkel met minachtig en irritatie benaderd. Hij had nog geen twee woorden tegen haar gesproken, of zijn neus was er al afgebeten.
Ergens kon Walker het wel begrijpen. Je vader deelt onverwachts mee dat hij een affaire had zoveel jaar geleden en daar staat je halfbroer plots voor de deur. Het kon niet gemakkelijk geweest zijn om te verwerken, en al zeker niet in je tienerjaren. Maar Walker had de eerste maanden Devika benaderd met empathie. Hij had haar ruimte gegeven, zichzelf op de achtergrond geplaats in haar bijzijn. En het had niks uitgehaald, want nu, zoveel maanden verder, deed ze nog steeds liever alsof hij niet bestond.
"Vind je het zelf niet vermoeiend?'' Hij leunde met zijn ellebogen op zijn knieën. ''Ik ga echt nergens heen, dus je kan evengoed opgeven.''

kindness is never a burden.

20 feb 2026 - 15:30 Hollander is offline

Hollander 12471

Sadie Arnaud
20 december, 's avonds • 25 • Sadie's appartement • Jamie & Hana

"En toen stuurde ik, 'als het niet meer hoeft, zeg dat dan gewoon,' of iets in die trant en gewoon niks! Fucking radiostilte!'' Sadie was met twee handen kleerhangers uit haar kast aan het rukken alsof ze onmiddellijk het eiland moest verlaten met al haar persoonlijke spullen. Ze hield een hemd omhoog, voor Jamie's bovenlijf, wie op haar bed zat, en fronste diep. ''Nee, deze ook niet.'' Het hemd belandde op de stapel kledij achter hem. ''Ik bedoel, fuck, ze kan me toch niet blijven negeren?''
Ze haalde een andere blouse tevoorschijn, gemaakt uit mesh met kleine geborduurde sterretjes. Hij was te groot voor haar, dus misschien zou hij perfect passen bij Jamie's spieren. ''Wat denk je hiervan? Hana?'' Ze draaide zich om naar haar beste vriendin en hield het hemd uit. ''Deze met die donkere jeans?''
Sadie wachtte amper op Hana's antwoord, en duwde de blouse in Jamie's handen. ''Pas.''
Ze plofte neer op het bed - het laatste vrije plekje dat niet bedolven was onder kledijstukken - en nam een slok van het glazen flesje op haar nachtkastje. Een lokaal craftbier. Het smaakte een beetje naar zeepsop. ''Anyway, ik ben er fucking klaar mee.'' Een dramatische zucht verliet haar lippen. ''Als ik zelfs geen berichtje terug verdien, dan spreekt dat wel voor zich.''

[ bericht aangepast op 20 feb 2026 - 15:32 ]

kindness is never a burden.

20 feb 2026 - 18:55 glowfaery is online

glowfaery 1689

ELOISE MONTGOMERY
𓎢𓎟𓎟𓎟༺  ♰  ༻𓎟𓎟𓎟𓎡

20 DECEMBER ♰ THE MIRAGE ♰ W/ TRISTAN

Eloïse haar moeder zou trots zijn. Ookal betwijfelde ze of de vrouw daartoe in staat was. Tuurlijk had ze haar moeder weleens horen zeggen dat ze trots was. Op Jude, en Maxwell, en Benjamin.
Ze was bijna geneigd om haar moeder nu te bellen, en haar te vertellen wat ze allemaal had geregeld voor vanavond en hoe het feest er uit zou zien. Alleen maar om één keer te horen dat ze ook trots op Eloïse was.
Maar misschien was dit niet het moment. Waarschijnlijk zou haar moeder toch eerder zeggen dat opscheppen een slechte eigenschap was. En opnoemen wat ze allemaal beter of anders had kunnen doen.
Met de hoeveelheid telefoontjes die ze had gepleegd en mails die ze had gestuurd, had Eloïse al het vertrouwen erin dat alles goed geregeld was. Maar ze had haar moeder té vaak horen herhalen vroeger dat als je iets goed gedaan wilde hebben je het niet los kon laten.
Dus was ze op een belachelijk vroeg tijdstip in een club. Een plek waar ze het liefst niet vóór een uur of 22:00, 23:00 te vinden was. Of zelfs het liefst helemaal niet
“Als hij mijn creditcard steelt, wordt het wel een moeilijke avond,” sprak Eloïse nadat ze een slok van haar rode wijn had genomen. Ze zette het glas terug op de lege bar waar ze tegen aanleunde. De medewerker was al een tijdje verdwenen met haar creditcard om de rekening in orde te brengen.
Ze reikte voor Tristan’s handen om hem wat dichter naar haar toe te trekken. Het meisje liet vervolgens haar handen op zijn borstkas rusten.
“Sorry dat ik je optie voor een Julian-vrije-avond heb ingepikt,” glimlachte ze.

˚̣̣̣ ꒷︶†︶꒷˚̣̣̣︶ ͡𑁬♱໒ ͡ ︶˚̣̣̣꒷︶†︶꒷ ˚̣̣̣

20 feb 2026 - 23:12 Renna is offline

Renna 3291

DEVIKA "VIK" MERVINE

16 december 2025 • 's Middags • met Minnie • Zuiderstrand

‘Die zijn altijd zo vol van zichzelf,’ kwam Minnie’s antwoord vanuit de badkamer. ‘Te veel bezig met hun kunst — geen tijd voor relaties.’
Devika grinnikte terwijl ze naast Lou op de bank kroop. ‘Is dat bij jou niet net zo dan? Geen tijd voor relaties?’
Minnie had al jaren geen vast iemand over de vloer gehad. Niet eens zo nu en dan een scharrel, voor zover Devika wist. Haar vriendin had er überhaupt nooit heel open over gesproken, en uit respect voor die grens had ze er nooit diep op doorgevraagd. Zelf had ze op dat gebied ook vaak weinig te melden. Als mascotte van de Mervines was er een bepaalde… gedragscode, zoals haar moeder het zou noemen, waar ze zich aan diende te houden. Magnus zou haar toekomst zijn, of die verwachting nu hardop uitgesproken werd of niet, en enig ander viel buiten die lijnen.
‘Kies eens een bikini en een outfit voor me!’ riep Minnie vervolgens. ‘Ik ben mijn kleerkast beu gezien.’
Ze kwam overeind. Lou liet een klaaglijk geluidje horen toen Devika’s vingers stopten met kriebelen.
‘O, kom hier, kleine pluis,’ koerde ze, en schepte het beestje op in haar armen. Al tuttend woelde ze met haar neus door Lou’s vacht terwijl ze naar Minnie’s slaapkamer liep. ‘Niet zo mauwen, dat kan mijn hart niet aan.’
Minnie was intussen in een intense staarwedstrijd verwikkeld met haar kledingkast. ‘Die donkergroene bikini,’ zei Devika resoluut. ‘Die staat je heel goed en heb ik je al tijden niet zien dragen. En qua outfit…’ Met Lou op haar arm spitte ze tussen de kledinghangers door totdat ze een luchtig zomerjurkje tevoorschijn haalde. ‘Geef deze eens een kans. En dan die leuke zonnehoed erbij en je zit goed.’

Voor een dinsdagmiddag was het behoorlijk druk op het zuiderstrand, maar dat was te danken aan de kerstvakantie. Surfers trotseerden de woeste branding en meerdere kites kleurden vrolijk aan de strakblauwe hemel. Restanten van de storm van afgelopen nacht leken nog in de lucht te hangen: de golven bulderden het strand op en de wind trok fanatiek aan haar haren.
Devika legde haar materialen neer op een open stuk zand en tuurde naar de vlaggen bovenop het hoofdkwartier van de strandwacht. West-noordwestenwind; kon haast niet beter. Een aantal kiters hadden voor de veiligheid voor een kleiner zeil gekozen, maar zolang Devika niet al te scherp aan de wind zou sturen, zou het wel goedkomen met haar normale kite.
‘Owen en zijn maten zijn er ook,’ zei ze tegen Minnie. Ze had een berichtje gestuurd in de lokale kitesurfer-groep met de vraag of er mensen beschikbaar waren om te buddy’en, en zoals zo vaak had Owen binnen een minuut gereageerd. Die kerel bracht meer tijd door op het strand dan waar dan ook. ‘Ik heb ze nog niet gespot, maar ze zullen zo wel komen.’

≻──────────────── ⋆✩⋆ ────────────────≺

^{Playlist • Pinterest}

[ bericht aangepast op 20 feb 2026 - 23:13 ]

Dramatic

21 feb 2026 - 10:38 Merrin is offline

Merrin 28952

Andreas Orin Mervine

S O U N D | L O O K

N I G H T F E B R U A R Y 1 2 0 1 3
1 4 A N D 4 9 W E E K S
B L A C K H O L L O W F O R E S T
T I A K I | C L O S E D

Tiaki's lippen bewogen, maar het lawaai was te luid om te begrijpen wat hij zei.
Andreas dwong zichzelf om het kabaal buiten te sluiten, om enkel te horen wat de jongen voor hem zei - om de angst die het zien van de duizenden insecten die over Tiaki's lichaam krioelden, weg te duwen.
'Het is een droom,' zei Tiaki, en Andreas knikte. 'Ik word wakker als het monster me dood. Dan staat het in mijn kamer. Maar het monster mag me nog niet vinden. Ik mag nog niet wakker worden. Als ik te vroeg wakker word, krijg ik te weinig slaap.'
De insecten waren overal. Andreas wilde weglopen, wilde terug naar de Mirror Lagoon, zijn eigen droom in en gewoon slapen. Maar hij had Tiaki beloofd om te helpen, en nu hij de horror zag die Tiaki's dromen bezat, werd hij enkel vastberadener.
Ondanks de drang om te vluchten, ondanks de walging die bovenkwam bij het zien van alle insecten, stak Andreas zijn handen uit. Dwong een kleine glimlach op zijn gezicht. 'Kom,' zei hij. 'Laat ons ergens anders heen gaan.'

[ bericht aangepast op 21 feb 2026 - 10:38 ]

help

21 feb 2026 - 10:52 Merrin is offline

Merrin 28952

marianne grieves

6 maanden geleden • 28 • rainbow road • sadie • closed

Resoluut was ze al beginnen stappen, op naaldhakken die anderen meteen omver zouden kegelen, maar plots barricadeerde Sadie de weg.
Minnie trok een wenkbrauw op.
‘Bij jou dan maar? Prima voor mij, al moet ik je waarschuwen, mijn wandeltempo ligt wat lager dan dat van jou,’ zei Sadie, terwijl ze naast haar kwam lopen alsof er niets gebeurd was. Alsof Minnie niet net op het punt had gestaan om weg te vluchten.
Minnies brein aarzelde, wilde tegenstribbelen. Haar trots ook. Maar een glimlach trok al aan haar mondhoeken nog voor ze zichzelf kon tegenhouden.
Ze haatte het dat Sadie er gewoon doorheen stapte.
Ze hield ervan dat ze dat deed.
'Het is even stappen,' gaf ze toe. 'Een stukje door het bos, maar het uitzicht maakt veel goed.' Ze zei er niet bij dat ze bijna nooit iemand meenam. Dat haar huis het enige was dat volledig van haar was. Dat het glas, het licht, de stilte ... haar bescherming waren.
Ze hield van haar gezellige, moderne bungalow die eigenlijk net iets te groot was voor iemand die alleen woonde. Het vele glas bood uitzicht op de vele bomen en planten die de Mervine Sanctuary in leven hield. Ze had het van Viks ouders gekocht toen ze afstudeerde - de enige aankoop waarin haar ouders haar gefinancierd hadden.
Minnie keek naar de sigaret tussen Sadies lippen. Eeven bleef ze hangen bij de mond die daarnet nog tegen haar huid had gedrukt.
Ze zuchtte zacht. 'Ik denk dat ik wel een sigaret kan gebruiken,' zei ze uiteindelijk, terwijl ze een stap dichterbij kwam - dichter dan nodig om een sigaret aan te nemen. 'Al is het maar om te wennen aan het idee dat ik je zo meteen mijn adres ga geven.'
Ze glimlachte scheef; een halve waarschuwing, een halve uitnodiging.

[ bericht aangepast op 21 feb 2026 - 10:53 ]

help

21 feb 2026 - 11:02 Merrin is offline

Merrin 28952

marianne grieves

17 december 2025, voormiddag • 28 • walker's house • walker • open

Walker lachte cynisch terwijl Minnie met haar handen in haar ogen wreef om de ongevallen tranen weg te vegen.
'Klopt,' zei hij terwijl hij zacht over haar bovenrug wreef. 'Maar Devika zal me nodig hebben.'
Minnie fronste. Dat betwijfelde ze.
'Ik bedoel, ze is haar beide ouders verloren. Ik mijn vader. We hebben enkel elkaar nog. Zij, Skyler en ik. Ze kan me niet voor eeuwig blijven haten. Dat vergt te veel energie, en als ze zich voelt zoals ik me heb gevoeld de afgelopen maanden, dan is er geen ruimte meer voor energievreters zoals haat.'
Minnie knikte traag. Het feit dat ze hier, nu, zo snel al was ingestort, was bewijs genoeg. Ze had geprobeerd om Walker te haten zoals Vik dat deed, maar het was haar nooit gelukt. Zelfs niet in het begin, toen hij vanuit het niets was komen opdagen. Minnie had haar best moeten doen om loyaal te blijven - om hem even hooghartig te bekijken als Vik dat deed.
Walker deed een stap achteruit, maar zijn hand bleef op haar bovenarm. Alsof hij bang was dat ze opnieuw zou instorten als hij haar losliet.
'Ik ga met haar afspreken,' zei hij. 'Deze week. Gedaan met weglopen.'
Een lach kwam over Minnies lippen. 'Ik betwijfel of Vik daar zo gelukkig mee zal zijn,' zei ze. Toen keek ze weg, naar de koffietassen die nog steeds op het aanrecht stonden. 'Ben je ... ben je van plan om haar ... over ons ... te vertellen?'

help

21 feb 2026 - 11:21 Merrin is offline

Merrin 28952

marianne grieves

16 december 2025, middag • 28 • southern beach • vik • closed

'Owen en zijn maten zijn er ook,' meldde Vik toen ze een stukje toeristenloos strand hadden gevonden. 'Ik heb ze nog niet gespot, maar ze zullen zo wel komen.'
Minnie sloeg haar ogen ten hemel. 'Uiteraard,' zei ze, terwijl ze haar zonnehoed in haar strandtas duwde. De wind nam meteen een loopje met haar haren en met een elastiek bond ze ze vast in een paardenstaart. 'Die jongen zou je voeten kussen moest je het hem vragen.'
Ze trok haar jurk over haar hoofd en haalde haar wetsuit uit de hoes om hem aan te trekken. Hij was droog, maar er zat nog zand in van de vorige keer, en het schuurde tegen haar huid toen ze hem aantrok.
'West-noordwest,' zei Minnie terwijl ze de vlaggen inspecteerde. 'Je hebt dit weer persoonlijk geregeld, hé?' Ze wierp Devika een zijlingse blik toe - iets tussen plagerij en bewondering. 'Soms denk ik dat de wind gewoon even checkt wat jij van plan bent voor hij beslist. Owen zei vorige week dat hij gelooft dat jij de oceaan persoonlijk temt. Ik wou braken.'
Minnie glimlachte scheef en hees haar board onder haar arm, klaar om de zee tegemoet te gaan.

[ bericht aangepast op 21 feb 2026 - 11:21 ]

help

21 feb 2026 - 15:25 Monpress is online

Monpress 6115

༺~~Jack Mckall~~༻
^{^༺Tiaki Makutu^༻}

Hij staarde naar de uitgestrekte handen, ongeloof in zijn ogen. Zou het echt werken? Gewoon weggaan naar een andere droom? Tiaki probeerde zich te herinneren hoe dat was, een normale droom, maar geen enkel fijn beeld verscheen voor zijn geestesoog. Zouden ze naar die van Andreas gaan? Waar droomde Andreas eigenlijk over?
"Kom." Andreas' stem nog steeds het enige dat boven de wind uitkwam. "Laat ons ergens anders heen gaan."
Voorzichtig stak Tiaki zijn hand uit, een wolk aan insecten viel op de grond door de beweging. Rode plekjes sierde elke centimeter open huid, bij sommige lag er nog een drupje bloed. Alles zou wegtrekken bij het ochtendgloren als hij stopte met dromen. Tiaki keek niet eens meer op van het gezicht of het gevoel dat erbij hoorde.
Zijn vingers hielden stil voordat ze die van Andreas bereikten. Een lichte trilling trok door zijn hand. Hij keek hoe de insecten bij Andreas wegbleven, hoe ze al niet meer op zijn hand durfden te komen nu die zo dicht bij die van zijn vriend hing.
Warmte stroomde door zijn lichaam toen Tiaki hem eindelijk raakte. Een ingehouden adem ontsnapte. In rap tempo kwam Tiaki overeind en sloot de afstand tussen hun. Duizenden insecten begonnen meteen een weg naar de grond te zoeken, zo ver mogelijk weg van Andreas.
"Alsjeblieft." Wanhoop hoorbaar in het gefluister. Zijn hand klampte om die van Andreas' alsof het zijn enige reddingslijn was om te blijven staan. Zijn vriend kon hem overal mee naartoe nemen, Tiaki had al zijn hoop en vertrouwen in de andere jongen gelegd.

15 ⸙ High school student
February 1st 2013 ⸙ Night
Tiaki's dream
Andreas ⸙ Closed

Do it scared, but do it anyway.

Index RPG Actieve Topics Zoek