Oké, die situatie van gisteren bleef maar door mijn hoofd spoken. Ik probeerde mezelf gerust te stellen dat het maar kwajongens waren, maar toch kon ik het niet helpen om bang te zijn.
Wat ik het ergste vond, was dat zodra ze mij op de galerij zagen lopen, ze mij juist probeerden te raken. Ik snap kwajongensstreken wel, maar dit voelde echt gericht op mij.
Op een gegeven moment werden er niet alleen klompen grond richting mijn appartement gegooid, maar ook grote stenen. De jongens die het deden begonnen ook aan de deur van de brandtrap te rukken. (Mijn appartement zit daar vlakbij, op de eerste verdieping, zij stonden onderaan.)
Ik probeer mezelf voor te houden dat het toevallig mijn appartement was, omdat dat het enige appartement dat ze konden raken met gooien. Maar bij ieder geluidje ’s nachts schrok ik wakker, bang dat ze terug waren gekomen en dat het meer zou zijn dan een kwajongensstreek.
It sucks at times like this to be a woman living alone.
Mag ik mezelf in mijn eigen huis tenminste veilig voelen?
"She would've made such a lovely bride, what a shame she's fucked in the head, " they said