Lucht Je Hart | 736 - Off-Topic

[ bericht aangepast op 1 feb 2026 - 14:57 ]

---

We will not be quiet, Stonewall was a riot! #shiplychee

Derks schreef:
(...)

Krijg dus helaas geen verwijzing, en die is nodig 😭 misschien dat het via de nieuwe huisarts wel lukt, hoop dat ik snel kennis kan maken.

Een vriendin van me is in oktober met endometriose gediagnosticeerd en wat zij voelt (bijv opgeblazen buik alsof ze zwanger is, het gevoel dat een kat met de nagels aan de binnenkant van haar buik krabt) heb ik dus ook. Zij is ook verbaasd dat mijn huisarts zo moeilijk doet, "want jouw menstruaties zijn heftiger dan de mijne" – nou, dat weet ik niet want ik weet niet wat jij voelt…

Ben ook heel benieuwd of m'n menstruaties (ofja, de hormonen) invloed hebben op mijn mentale gezondheid. Want GGZ heeft tot nu toe niet geholpen, het zijn ook geen "gedachten" die ik heb, meer dat het gevoel me lam legt. Wat is de rol van de cyclus daarop? Ben me in ieder geval wel al in gaan lezen (o.a. Diagnose Vrouw en Je Mag Je Weer Aankleden) dus kom dan ook beter beslagen ten ijs dan bij m'n vorige huisarts (en de huisarts waar ik als kind kwam)

Oh, je hormoonspiegel kan absoluut invloed hebben op je mentale gezondheid. Het preciese effect hangt af van hoe gevoelig je ervoor bent en op welk moment van je cyclus je zit, maar stemmingswisselingen en depressieve moods zijn niet voor niets klachten van PMS.
Helaas heb ik er zelf nog geen oplossing voor. Al hielp aan de pil zijn bij mij wel om PMS maar een paar dagen te laten zijn in plaats van een paar weken. (Iets wat ik nu erg mis.)

-

Mijn nieuwe leidingevende: oh, je wilt bij musicals werken? Dat had ik niet achter je gezocht.
Eh, je kent me duidelijk dus nog niet goed.

En oops. Kon iemand in de train nu niet good verstaan, feels bad.

---

If only humans could have vertical asymptotes ~ Quinn

Derks schreef:
(...)

Krijg dus helaas geen verwijzing, en die is nodig 😭 misschien dat het via de nieuwe huisarts wel lukt, hoop dat ik snel kennis kan maken.

Klein ongevraagd (maar hopelijk niet ongewenst) feit: een verwijzing krijg je niet, een verwijzing vraag je op.

Oftewel: als jij een verwijzing wil, dan krijg jij een verwijzing. En anders kun je een melding maken van je huisarts.

(Ervaringsdeskundige hier. ✌🏻)

---

•

Een lichaam kan zoveel onzekerheden niet aan, ik ben zo in paniek nonstop tussen het rouwen door

---

If you want the rainbow, you gotta put up with the rain

Waarom is deze sollicitatie met VIER mensen van een team van negen, good lord kill me now

---

|| Thy hatred only wakes a smile. ||

Derks schreef:
(...)

Krijg dus helaas geen verwijzing, en die is nodig 😭 misschien dat het via de nieuwe huisarts wel lukt, hoop dat ik snel kennis kan maken.

Een vriendin van me is in oktober met endometriose gediagnosticeerd en wat zij voelt (bijv opgeblazen buik alsof ze zwanger is, het gevoel dat een kat met de nagels aan de binnenkant van haar buik krabt) heb ik dus ook. Zij is ook verbaasd dat mijn huisarts zo moeilijk doet, "want jouw menstruaties zijn heftiger dan de mijne" – nou, dat weet ik niet want ik weet niet wat jij voelt…

Ben ook heel benieuwd of m'n menstruaties (ofja, de hormonen) invloed hebben op mijn mentale gezondheid. Want GGZ heeft tot nu toe niet geholpen, het zijn ook geen "gedachten" die ik heb, meer dat het gevoel me lam legt. Wat is de rol van de cyclus daarop? Ben me in ieder geval wel al in gaan lezen (o.a. Diagnose Vrouw en Je Mag Je Weer Aankleden) dus kom dan ook beter beslagen ten ijs dan bij m'n vorige huisarts (en de huisarts waar ik als kind kwam)

Ze moeten een verwijzing geven als jij er om vraagt. Wat een rare huisarts zeg... Goed dat je bent overgestapt.

En ja hormonen hebben invloed op je mentale gezondheid. Toen ik bijvoorbeeld aan de pil zat, die ik 14 jaar geslikt heb, voelde ik mij enorm depri, had altijd pijntjes en nergens zin in. Toen ik daarmee gestopt was voelde ik mij na een paar maanden echt stukken beter.
Nu ben ik aankomende zondag een jaar geleden bevallen van mijn dochtertje en heb ik dus nog steeds last daarvan. Ik voel me lusteloos, redelijk down, niet veel zin in dingen etc. Ik hoop dat dit snel voorbij gaat en dat mijn hormoonspiegel weer gebalanceerd gaat werken. Maar zoals ik al zei; Hormonen hebben wel degelijk effect op je mentale gezondheid, helaas. Was het allemaal maar zo eenvoudig, bleh

[ bericht aangepast op 11 feb 2026 - 20:29 ]

---

Ich liebe dich 27.12.23

@Derks je mentale gezondheid is letterlijk afhankelijk van de hormonen die door je lichaam razen. Niet alleen cyclus-hormonen, maar serotonine, adrenaline, cortisol, dopamine, etc etc. Psychische gezondheid op zichzelf bestaat ook helemaal niet, want het komt allemaal voort uit lichamelijke processen.

Mijn relatie is net uit en ik ben daarmee alles kwijt: mijn gezondheid, mijn financiële zekerheid, mijn huis, de (wat ik dacht) liefde van mijn leven, mijn toekomst. Dat is allemaal psychisch heel pittig.

Maar de rouw die ik voel komt doordat mijn brein en zenuwstelsel allerlei gewoontes gewend zijn geraakt die nu ineens wegvallen, en dat veroorzaakt fysieke pijn, alsof je een ledemaat verloren bent. Het doet het meeste pijn om iemand te verliezen die je bepaalde dingen liet voelen - kortom, die bepaalde positieve hormonen bij je opwekte. Die onzekerheden - mijn huis, financiën, toekomst - zijn zo beangstigend omdat mijn brein het hebben van geen controle gelijk stelt aan gevaar, en dus maakt het allemaal stresshormonen aan en komt mijn lichaam in de gevarenstand waarin geen ruimte is voor positiviteit. Daarom voelt dit als een zwart gat.

Hormonen van je cyclus hebben ook dergelijke effecten. Oestrogeen heeft invloed op de productie van endorfine, serotonine en dopamine: alledrie gelukshormonen. Progesteron zorgt juist voor kalmerende en stressverlagende effecten. En de week voor je menstruatie (de pms-week) zijn die beide hormonen op hun laagste niveau. Dus ja, je cyclus heeft zeker invloed.

---

If you want the rainbow, you gotta put up with the rain

Vind het zo sneu voor Joep 🥺

---

Such a useless spell.

Serie schreef:
Vind het zo sneu voor Joep 🥺

ja eens 😭😭😭

---

Protect the people.

ripperdepip. zo trots op m'n winkelhaul; hartstikke veel in huis gehaald na een hele nette planning te maken--ben ik één ingrediënt voor het eten voor vanavond vergeten :') Dus toen is het salade geworden (op een christelijk tijdstip hoor, don't worry). Ook best prima en stond voor morgen op de planning, maar verdorie daar ging m'n mooie lijstje hahaha

en nou moet ik morgen dus nog terug ook.

---

Het roddelblad in mij zit gelijk te roepen, 'Girl, spill the teaaaa!' - Maxime

also, leuk die katten, maar nou heb ik een haar achterin m'n keel zitten. dank

---

Het roddelblad in mij zit gelijk te roepen, 'Girl, spill the teaaaa!' - Maxime

Taire schreef:
(...)
Oh, je hormoonspiegel kan absoluut invloed hebben op je mentale gezondheid. Het preciese effect hangt af van hoe gevoelig je ervoor bent en op welk moment van je cyclus je zit, maar stemmingswisselingen en depressieve moods zijn niet voor niets klachten van PMS.
Helaas heb ik er zelf nog geen oplossing voor. Al hielp aan de pil zijn bij mij wel om PMS maar een paar dagen te laten zijn in plaats van een paar weken. (Iets wat ik nu erg mis.)

Thanks voor het delen van je ervaring! Jammer dat je er zelf nog geen oplossing voor hebt, dat is vervelend 😭 want ik maak uit je bericht op dat de pil wel werkte, maar dat je die nu niet meer neemt?

[quote=6908520]Sunchild schreef:
(...) Klein ongevraagd (maar hopelijk niet ongewenst) feit: een verwijzing krijg je niet, een verwijzing vraag je op.

Oftewel: als jij een verwijzing wil, dan krijg jij een verwijzing. En anders kun je een melding maken van je huisarts.

(Ervaringsdeskundige hier. ✌🏻)

Omg, serieus??????? Ze moeten een verwijzing geven als je erom vraagt? Dat is nieuw voor mij. Wow. De huisarts zei altijd: "Nee, we schrijven geen verwijzing voor de gynaecoloog uit, iedere vrouw heeft hier last van en je wilt geen spiraaltje dus zo erg is het niet. De gynaecoloog heeft geen tijd voor deze onzin." dus na 10 consulten in verschillende jaren was ik er goed klaar mee. Maar nu heeft een vriendin van me dus de diagnose endometriose en ik herken zoveel van wat zij vertelt.

Damn, ik had dus gewoon een verwijzing moeten krijgen? Want heb er meermaals om gevraagd, is steeds afgewezen.

Tbh ik ben voor het laatst in mei bij de huisarts geweest (de 3 jaar daarvoor niet, m.u.v. huisartsenpost en in 2022 had ik voedselvergiftiging dus was ook spoedje, het is niet alsof ik voor elke keer dat ik m'n teen stoot bel) voor gecombineerde leefstijlinterventie om meer grip op mijn leven te krijgen. Die verwijzing kreeg ik, maar in m'n dossier kwam te staan "Patiënt kampt met overgewicht en wil graag afvallen" ik had juist expliciet benoemd dat afvallen niet mijn doel is, maar een gezonde leefstijl in de hoop dat ik daarmee grip krijg op m'n psyche.

Ik heb in oktober een schriftelijk verzoek gedaan om me uit te schrijven, werd tot 2x toe gewijzigd, toen heb ik me in december bij de nieuwe huisarts ingeschreven maar die konden zonder toestemming van de oude huisarts mij niet inschrijven.

Half januari is er door de oude huisarts bij m'n zorgverzekeraar een consult gedeclareerd van 5-20 minuten. Ik ben niet langs geweest, heb niet gemaild en ook niet gebeld. Kortom: spookconsult. Heb ik braaf gemeld bij de zorgverzekeraar als fraude maar dit is dus de tiende keer in een jaar tijd dat er consulten zijn gedeclareerd terwijl ik geen contact heb gehad en ook niet langs ben geweest. De tering zeg. (Sorry voor mijn taalgebruik).

Zo blij als ik hier definitief vanaf ben. Heb van de nieuwe huisarts al bericht dat ze mijn dossier aan het verwerken zijn.

WillByers schreef:
(...)

Ze moeten een verwijzing geven als jij er om vraagt. Wat een rare huisarts zeg... Goed dat je bent overgestapt.

En ja hormonen hebben invloed op je mentale gezondheid. Toen ik bijvoorbeeld aan de pil zat, die ik 14 jaar geslikt heb, voelde ik mij enorm depri, had altijd pijntjes en nergens zin in. Toen ik daarmee gestopt was voelde ik mij na een paar maanden echt stukken beter.
Nu ben ik aankomende zondag een jaar geleden bevallen van mijn dochtertje en heb ik dus nog steeds last daarvan. Ik voel me lusteloos, redelijk down, niet veel zin in dingen etc. Ik hoop dat dit snel voorbij gaat en dat mijn hormoonspiegel weer gebalanceerd gaat werken. Maar zoals ik al zei; Hormonen hebben wel degelijk effect op je mentale gezondheid, helaas. Was het allemaal maar zo eenvoudig, bleh

De overstap loopt nog, maar ik ben zo blij als het allemaal rond en geregeld is, pff. Ik moest als tiener acuut stoppen met de pil omdat ik er zo suïcidaal van werd dat ik een gevaar voor mezelf was (en ik was toen 13, sowieso heel vroeg voor de pil…). Loop gewoon al meer dan de helft van m'n leven met hevige menstruatieklachten (een super plus tampon hield het nog geen kwartier vol…). En nog nooit is er naar geluisterd.

Omg je dochtertje is alweer bijna een jaar? Wat bizar! En ook heftig dat je je nog steeds lusteloos/down/weinig zin in dingen hebt. Jeetje, dat hormonen zo'n effect kunnen hebben. Ik duim met je mee dat je hormoonspiegel snel weer gebalanceerd werkt!

Caverna schreef:
@Derks je mentale gezondheid is letterlijk afhankelijk van de hormonen die door je lichaam razen. Niet alleen cyclus-hormonen, maar serotonine, adrenaline, cortisol, dopamine, etc etc. Psychische gezondheid op zichzelf bestaat ook helemaal niet, want het komt allemaal voort uit lichamelijke processen.

Mijn relatie is net uit en ik ben daarmee alles kwijt: mijn gezondheid, mijn financiële zekerheid, mijn huis, de (wat ik dacht) liefde van mijn leven, mijn toekomst. Dat is allemaal psychisch heel pittig.

Maar de rouw die ik voel komt doordat mijn brein en zenuwstelsel allerlei gewoontes gewend zijn geraakt die nu ineens wegvallen, en dat veroorzaakt fysieke pijn, alsof je een ledemaat verloren bent. Het doet het meeste pijn om iemand te verliezen die je bepaalde dingen liet voelen - kortom, die bepaalde positieve hormonen bij je opwekte. Die onzekerheden - mijn huis, financiën, toekomst - zijn zo beangstigend omdat mijn brein het hebben van geen controle gelijk stelt aan gevaar, en dus maakt het allemaal stresshormonen aan en komt mijn lichaam in de gevarenstand waarin geen ruimte is voor positiviteit. Daarom voelt dit als een zwart gat.

Hormonen van je cyclus hebben ook dergelijke effecten. Oestrogeen heeft invloed op de productie van endorfine, serotonine en dopamine: alledrie gelukshormonen. Progesteron zorgt juist voor kalmerende en stressverlagende effecten. En de week voor je menstruatie (de pms-week) zijn die beide hormonen op hun laagste niveau. Dus ja, je cyclus heeft zeker invloed.

Ja, heb vorig jaar (of het jaar ervoor) 'De bacterie en het brein' gelezen en ik schrok me echt rot hoeveel invloed je darmflora heeft op je hersenen. Ben met een keizersnede geboren dus m'n darmflora is al "minder" dan iemand die via de natuurlijke weg geboren is, heb als tiener jarenlang antibiotica gehad… wat als ik niet psychisch ziek ben maar gewoon niet lichamelijk op orde ben? Want al die therapieën die ingaan op gedachten hebben tot nu toe niks gedaan. Dus die lichamelijke processen, ja, interessant!

En jeeeeeeeetje wat fucking heftig voor jou. Heel veel knuffels 🫂🫂🫂🫂🫂🫂 die onzekerheid is echt ziekmakend, zeker als zo in een keer alles wegvalt wat je had en gewend was. Super heftig, pffff. Wat oneerlijk ook. Kan ik iets voor je doen?

---

so if you care to find me, look to the western sky, as someone told me lately: everyone deserves a chance to fly