[RPG] Geen weg meer terug. [6] - Speeltopics

Hoi. The Game.
Nummer 5 alweer :] Gaat lekker jongens. -kuch- Meiden.
Nummer 1: Blub.
Nummer 2: Blub.
Nummer 3: Blub.
Nummer 4: Blub.
Nummer 5: Blub.
Joinen maar geen idee wat RPG's zijn?
Kijk hier!
Inspringen altijd mogelijk. Vraag maar een samenvatting aan mij en ik zal je helpen met in het verhaal komen (;
Het verhaal
Het gaat over een stel kinderen die om de een of andere reden in een verlaten villa in het bos komen. Denk aan weddenschap, weggelopen, verdwaald etc. De villa is enorm, heeft alles wat je maar wensen kan, ookal is het stoffig en wat oud. Maar wat ze niet weten is dat de villa die zo verlaten lijkt al bewoond is, niet door mensen of dieren. Door vampiers. Twee sorten nog wel, de slechte kennen geen medeleven en drinken van alles en iedereen en houden zich vaak niet in, de 'goede' doen het zo lang mogelijk met dierenbloed, maar moeten af en toe ook dat van een mens. Ze nemen dan zo min mogelijk en doen de mensen verder niks. Die twee soorten vampiers haten elkaar, obviously.
Dan nu het grootste probleem, als een mens eenmaal binnen de poorten die rond de villa staan stapt, kan die niet meer terug. Enkel vampiers kunnen naar binnen en naar buiten. Overleven ze het?
Rollen
Normale tiener: Dewi - Candy - Timothy - Jamie
Goede vampier: Elif - Gawyn
Slechte vampier: Faith - Savoy - Odile
Weetjes over vampiers
- Ze kunnen in het daglicht, maar niet de hele dag. Eerst gaat het jeuken als ze te lang zien en dan pijn doen, als ze dan nog te lang blijven is er logisch wat er gebeurt.
- Als een vampier van een mens drinkt wordt dat mens geen vampier, dat gebeurt pas als een vampier gif 'inspuit'
- Een vampier die een mens ook tot nachtwezen maakt creëert als het ware een band en is eigenlijk verplicht die persoon te begeleiden in het begin.
- Vampier worden is een zeer pijnlijk proces.
- Als vampiers elkaar écht mogen drinken ze elkaars bloed zodat ze een sorot band krijgen ^^
- Vampiers zijn sneller en sterker dan mensen en al hun zintuigen zijn ook sterk ontwikkeld.
- Vampiers kunnen sluipen zonder geluid te maken en kunnen haast opgaan in de schaduwen.
- Vampiers hebben geen eten/drinken nodig, ookal kunnen ze het wel eten.
- Vampiers hebben bijna geen slaap nodig.
- En als laatst; Elke vampier heeft een soort kleine gave, geen vuursturen of iets dergelijks maar denk aan gedachten lezen. Hier een lijstje met ideeën.
Gedachten lezen door op persoon te concentreren of door aanraking
Iemands hele verleden zien door simpele aanraking
Persoon pijnigen als je wilt door enkel te kijken
Dingen verplaatsen zonder aan te raken
Hypnose
Iemand in slaap kunnen laten vallen
Zelf kunenn beslissen hoe je eruit ziet
Ogen verkleuren naar je emotie
Gedachten kunnen 'verzenden'
Als iemand slaapt en je raakt die persoon aan kan je droom meekijken
Dromen manipuleren
Genezen
Emoties aanvoelen
Weten of iemand de waarheid spreekt
Visioenen
En ga zo maar door.
HAVE FUN :'D
Lijst met mensen die niet willen dat hun personage door anderen wordt gebruikt.
(Als je niet wilt dat jouw personages af en toe door anderen worden gebruikt voor kleine dingetjes zoals simpele vragen dan moet je het melden en zet ik je hier neer!)
- nog niemand

[ topic verplaatst door een moderator ]

[ bericht aangepast op 26 feb 2011 - 15:50 ]

In the end the only person we love is ourselves, that's why we choose to love someone who can please us the most.

volgens mij niet.. ik weet het echt niet o_O''

In the end the only person we love is ourselves, that's why we choose to love someone who can please us the most.

Aphrodite stond in de keuken :]

No growth of the heart is ever a waste

dan ga ik ;t aanpassen

In the end the only person we love is ourselves, that's why we choose to love someone who can please us the most.

Odile - Goede vampier.

Ik blijf tegen de boom geleund wachten en zelfs als ik allang klaar ben met het leegzuigen van mijn hert hoor ik nog steeds geen geluid. Waar is hij heen? Ik probeer zijn geur te lokaliseren, een poging die ook met een sisser af loopt. Ik twijfel even om nog te gaan wachten of terug te gaan, maar uiteindelijk blijf ik toch maar tegen de boom aangeleund.

[ bericht aangepast op 24 nov 2014 - 18:16 ]

No growth of the heart is ever a waste

Aphrodite - goede vampier

Ik keek naar het meisje dat tegenover me zat. Ze zag er ietsjes zenuwachtig uit, maar dat kwam natuurlijk omdat ze me niet kende. Nouja zal ik maar is sociaal doen, dacht ik in mezelf. Ik stak mijn hand naar haar uit. 'Ik zal me even voorstellen,ik ben Aphrodite' zei ik met een glimlach. Ze leek me erg aardig, maar dat vond ik eigelijk wel van de meeste mensen.

[ bericht aangepast op 2 maart 2011 - 17:48 ]

A kiss is the beginning of cannibalism - Georges Bataille

Elif - Goede vampier.
-is okay xd-
Ik glimlachte, liep naar 't raam en duwde 't stukje open. Ik zag net Odile en Lew weggaan, die gingen zeker jagen. Mooi, dan kon ik dat straks doen als ze terugwaren. Ik liep terug en ging op de banmk zitten. Ik vroeg me af hoe lang Jamie nog zou slapen.

Dewi - Mens.
Plots stak ze haar hand uit en ik schudde hem.
,,Dewi.'' Stelde ik mezelf voor en glimlachte kort. Ze was knap bedacht ik mezelf, maar zei 't niet.
,,Hoe ben jij hier eigenlijk gekomen? Ik bedoel.. De rest was er al en jij nog niet, dus jij moet later gekomen zijn hè?'' Het ging me eigenlijk niet viel aan, het waren haar zaken, maar ik was gewoon erg nieuwsgierig zoals gewoonlijk.

Faith - Slechte Vampier.
,,Dus, zal ik je kamer laten zien? Althans, als we er nog een hebben..'' Zei ik terwijl ik nadacht. Als ik 't goed had was er nog 1 kamer vrij, de kleinste dan wel.. Maar hij mocht blij zijn dat hij mocht blijven.
,,Kom maar mee, dan laat ik 't zien.'' zei ik en ging hem voor.

In the end the only person we love is ourselves, that's why we choose to love someone who can please us the most.

Odile - Goede vampier.

Ineens komt Lew weer tevoorschijn uit de zovele struiken in de omgeving. "Je bent er nog?" hoor ik hem op een verraste toon vragen. Ik knik en kom overeind. 'Ik besloot toch maar even te wachten.' Opnieuw begin ik aan mijn schouder te krabben. Jezus, wat is dat toch met die terugkerende jeuk? Ik erger me er de pleures aan. Ik wurm me in een wat vreemde houding, maar weet uiteindelijk de jeuk de baas te zijn. Ik kijk even naar mijn leeggezogen kadaver. Het bloed heeft me goed gedaan, denk ik met een flauw glimlachje en ik ben niet de enige. Ook aan Lewis keert de levendigheid terug - voor zover mogelijk als ondode. Dan vraagt hij of alles goed gaat.
'Prima, I'm fine,' reageer ik. Het komt kortaf over, maar dat besef ik pas als het mijn mond uit is. 'De alcohol is nu wel zo'n beetje uit mijn systeem. Dronken zijn voelt goed, even geen zorgen over het leven. Het ellendige is alleen wel dat ik me de halve nacht niet herinner, maar ik zal wel niks raars hebben gedaan. Iedereen leeft nog, so.. das een goed teken.' We lopen weer richting het huis en ik merk dat de lucht langzaamaan weer lichter begint te worden. Als de poort weer in zicht komt besef ik dat het nu of nooit is. Wees nou niet zo'n verdomde angsthaas, sis ik mezelf in gedachten toe.
'Lew..' begin ik. Hij kijkt me aan en ik voel de moed onmiddellijk in mijn schoenen zakken. Doorzetten, idioot. Het voelt als spreken voor honderden mensen, ook al staat er nu maar één voor me. 'Ik wil je nog bedanken. Voor het feit dat je me niet achterliet in dat bos. Ik weet dat het wellicht niks voor je voorstelt, maar voor mij wel. Ik kan me namelijk niet herinneren dat iemand zoiets voor me deed zonder er iets voor terug te willen. En het spijt me dat ik bijna je keel doorsneed, dat was niet gepland,' voeg ik met een flauw glimlachje toe. Wat onwennig kijk ik van hem naar de poort.

No growth of the heart is ever a waste

1-0 Odile

In the end the only person we love is ourselves, that's why we choose to love someone who can please us the most.

Godver, heel stuk geschreven spaced die kleremuis 'm >< Annoying as hell.

Odile - Goede vampier.

Ik grinnik wat om zijn gebazel. Ik moet me inhouden niet in lachen uit te barsten. Ik heb spontaan met hem te doen. En ik maar denken dat ík het moeilijk had. Bedank een ander altijd als hij wat goeds voor je heeft gedaan, zei mijn moeder. En dat is precies wat ik nu doe. "Vergeet die mieren maar, ik weet niet waar dat vandaan kwam. Nee eh, serieus, geen probleem. Het was me een eer." Ik trek een vermakelijke grijns. Nu kan ik het toch echt niet laten om het erin te wrijven.
'De eerste keer dat iemand het een eer noemde om me een dienst te verlenen.' Ik zie hem wat gefrustreerd voor zich uit kijken en nu valt me pas voor de eerste keer op dat zijn ogen niet donkerbruin, maar een grijzige kleur hebben. De donkere variant van mijn ogen. Die van mij hebben een stuk lichtere grijze kleur en zijn groot en sprekend, heb ik me horen vertellen. Ik leg kort een hand op zijn schouder.
'I get it,' zeg ik glimlachend en laat hem weer los. Ik ga hem voor richting de villa. 'Kan het trouwens kloppen dat ik beloofd heb om te koken?' vraag ik peilend.

No growth of the heart is ever a waste

Odile - Goede vampier.

Bij het horen van zijn woorden worden mijn ogen zo groot als schoteltjes. Pas als hij door de poort is gelopen besef ik dat ik nog stil sta en dat mijn mond een stukje open hangt. Ik loop gauw achter hem aan. Heel wat beloofd die nacht? Shit, wat heb ik gezegd? Denk, Odile, denk! Er komt weinig uit. Goed. Alle stappen nagaan. Ik zat aan de Baileys, ik sprong uit het raam en gaf Aphrodite een rondleiding. Aan het eind van de gang kwam ik Lew en Dewi tegen. Ja, toen moet ik mijn belofte om te gaan koken hebben gemaakt. Wat heb ik nog meer gezegd of gedaan? Verdomme, waarom laat mijn geheugen me in de steek? Het kan toch niet zo erg zijn?
"Ik zei toch al dat je vriendelijk was? Heel vriendelijk." Ik slik even. De manier waarop hij langs zijn lippen likte voorspelde ook niks goeds. What the hell have I done? Een kant van mij wil datik erachter aan ren en zeg: Nou dan wordt het tijd om die schuld maar eens in te lossen, maar ik weet dat ik daar de ballen niet voor heb. De nuchtere Odile niet. Wat nerveus op mijn lip bijtend wandel ik dan maar het huis in, nog steeds speculerend over wat voor geks ik zou kunnen hebben gedaan.
'Oke, ik zou het echt niet weten. Kom op, zeg het me,' zeg ik wat quasi-wanhopig smekend naar Lew's rug. Jemig hoor mij nou, ik klink als een klein kind en ik ben nog nuchter ook. Ik trek een grijns. Ik vind het prima zo. Ik mag toch best wat lol hebben in het leven?

[ bericht aangepast op 2 maart 2011 - 19:45 ]

No growth of the heart is ever a waste

Jamie.

Al snel viel hij als een blok in slaap, nu had hij geen verschrikkelijke nachtmerrie maar droomde heerlijk over allerlei vrolijke tekenfilm-figuurtjes. Hij mompelde wat woordjes en rolde zich om.


Daniël.

Zwijgend liep hij Faith achterna en keek een beetje omzich heen. Eenmaal boven rook hij een heerlijke geur en naar Faith. ' Een vraagje.. ' mompelde hij. ' Zijn hier soms ook mensen? '

Elif - Goede vampier.
Ik merkte dat Lew en Odile hun geuren alweer sterker werden. Hopelijk kwamen ze even langs, kon ik vragen of hun even bij Jamie bleven zodat ik kon jagen. Ik zuchtte en ging op mijn rug op de bank liggen, het was behoorlijk saai zo.. Als we nou eens wat leuks konden doen met zijn allen, beetje ontspanning kon vast geen kwaad.. Alleen we zaten vast aan deze villa omdat hun niet wegkonden. Ik zuchtte zachtjes.

Dewi - Mens.
Plots stak ze haar hand uit en ik schudde hem.
,,Dewi.'' Stelde ik mezelf voor en glimlachte kort. Ze was knap bedacht ik mezelf, maar zei 't niet.
,,Hoe ben jij hier eigenlijk gekomen? Ik bedoel.. De rest was er al en jij nog niet, dus jij moet later gekomen zijn hè?'' Het ging me eigenlijk niet viel aan, het waren haar zaken, maar ik was gewoon erg nieuwsgierig zoals gewoonlijk.

Faith - Slechte Vampier.
Ik bleef staan en keek 'm aan.
,,Ja, hoezo? Wist je dat niet?'' vroeg ik verbaasd en grijnsde toen.
,,Je weet dus niet wat deze villa zo bijzonder maakt?'' Ik keek 'm aan.
,,Er was ooit een vampier, lang geleden, die had de gave dat hij macht had over grens tussen leven en dood. Iets in die trance. (trans..? xd) Toen heeft hij zich even uitgeleegd op deze villa, mensen kunnen enkel naar binnen, maar niet meer naar buiten.'' Opnieuw krulden mijn mondhoeken omhoog tot een vermakelijke grijns.
,,Mensen zitten hier opgesloten, het voedsel komt zo voor ons binnen lopen.''

In the end the only person we love is ourselves, that's why we choose to love someone who can please us the most.

Jamie.

- Slaapt -


Daniël.

' Aha. ' Heel even keek hij naar de deuren en konden de mensjes gewoon ruiken die aan de andere kant van de deur waren. ' Maar waarom leeft dat voedsel nog dan? ' Waarschijnlijk wist hij het antwoordt al. Er waren vast weer van die Goei'n die de mensen weer zo nodig moesten beschermen. Niet dat hij daar zo probleem vond, maar als hij moest kiezen koos hij toch liever voor het leegzuigen dan het beschermen. Bloed van mensen was dus echt niet te vervangen, door een of ander wild dier.

Grace.

Dat was een goede vraag, wat wilde ik eigenlijk over Savoy weten. 'Hmm... na iedere vraag die ik jou heb gesteld mag je mij ook één vragen. Dat lijkt me wel zo eerlijk' een grijns verscheen op mijn gezicht toen ik een goede vraag had bedacht. 'Hoe, wanneer en door wie ben je veranderd?'

Alex.

Ik vroeg me af wat ik nu moest doen. Odile was weg en ik had geen idee of het veilig was om door het huis te lopen. Ik besloot mijn rugzak te legen en al snel merkte ik dat ik niet echt veel meer had. Dat kreeg je als je altijd onderweg was. Ik zuchtte en haalde de laatste paar spulletjes eruit, een zaklamp, een lege water fles, een lees boek, een fotoalbum en een amulet. Een brok kwam in mijn keel toen ik het bronsen ding in mijn handen hield. Dit en het fotoalbum waren het enige dat me deed herinneren aan mijn ouders.

[ bericht aangepast op 2 maart 2011 - 20:10 ]

"If not later, when?" - André Aciman // call me by your name

Odile - Goede vampier.

'Wat?' piep ik haast onhoorbaar, maar hij heeft zich al omgedraaid. Ik? Een stoute kant..? Ik krijg spontaan een ongemakkelijk gevoel dat vanuit mijn maag op borrelt. Wat heb ik in godsnaam gedaan? Ik besluit hem niet meer met mijn vragen lastig te vallen en vervolg mijn weg naar mijn kamer, waar ik Alex aantref die met zijn tas bezig is. Hij houdt een bruin album in zijn handen waar hij erg treurig bij lijkt. Ik zwijg er maar over en begin naar de algemene mogelijkheden en wensen te vragen.
'Kan ik je nog ergens van voorzien? Speciale wensen of iets dergelijks? Er is hier een zwembad, een sportzaal en een leesruimte. Of wil je eerst wat eten.'

No growth of the heart is ever a waste