• Hier kun je al je frustraties, euforische momenten en hersenspinsels kwijt.
    Dus zit je iets dwars? Heb je problemen? Is je ijsje niet lekker? Of voel je je gewoon zo ontzettend blij en wil je dat met de rest van Qreaties delen?
    Schrijf hier dan alles van je af.


    Voor gevoelige onderwerpen verwijzen de mods je graag door naar het volgende topic: professionele hulpverlening.


    Protect the people.

    Amai, wel echt even last van de puppyblues vandaag, maar die tweede wandeling ging dan weer heel goed.

    Ik ben trouwens ook benieuwd of er iemand gaat opdagen straks... Met vijf gaat op zich wel, maar dan moet je iets van skills hebben en... mhm.


    Mijn brein breint zoals het breint.

    Derks schreef:
    (...)

    Ik weet nog dat ik De Doos Van Pandora speelde en dat ik toen echt moest huilen 🥹🥹🥹


    Omg die was zo goeedddddd. Die en de Verloren Toekomst zijn wel echt m'n favorietjes, al moet ik zeggen dat ze allemaal heel erg enjoyable zijn


    It finally happened - I'm slightly mad! ~ Queen

    Vandaag in "losing your fucking faith in humanity" met jullie geliefde host, Liekeeee! Ik geef u het volgende raadsel:

    De toiletborstel op werk was vermist.

    Het toilet spoelde helemaal niet meer door.

    Weten jullie het al? Wacht ik geef jullie een hint.

    Achteraf bleek namelijk dat de toiletborstel tijdens gebruik door een klant doormidden is gebroken.

    . . .

    Mogen jullie raden waar we de halve toiletborstel aantroffen (fish)


    || Thy hatred only wakes a smile. ||

    Ekko schreef:
    Vandaag in "losing your fucking faith in humanity" met jullie geliefde host, Liekeeee! Ik geef u het volgende raadsel:

    De toiletborstel op werk was vermist.

    Het toilet spoelde helemaal niet meer door.

    Weten jullie het al? Wacht ik geef jullie een hint.

    Achteraf bleek namelijk dat de toiletborstel tijdens gebruik door een klant doormidden is gebroken.

    . . .

    Mogen jullie raden waar we de halve toiletborstel aantroffen (fish)


    Bro hoe doe je dat in godsnaam...


    It finally happened - I'm slightly mad! ~ Queen

    Professioneel inbreker kan op mijn CV! IK BEN IN HUIS BELAND AAA


    so if you care to find me, look to the western sky, as someone told me lately: everyone deserves a chance to fly

    Derks schreef:
    Professioneel inbreker kan op mijn CV! IK BEN IN HUIS BELAND AAA


    EEEY CONGRATZ!!!!!


    It finally happened - I'm slightly mad! ~ Queen

    Derks schreef:
    Professioneel inbreker kan op mijn CV! IK BEN IN HUIS BELAND AAA


    EEYY EINDELIJK! Pff, jeetje meid! Wat een onfortuinlijk avontuur :")


    Het roddelblad in mij zit gelijk te roepen, 'Girl, spill the teaaaa!' - Maxime

    Ekko schreef:
    Vandaag in "losing your fucking faith in humanity" met jullie geliefde host, Liekeeee! Ik geef u het volgende raadsel:

    De toiletborstel op werk was vermist.

    Het toilet spoelde helemaal niet meer door.

    Weten jullie het al? Wacht ik geef jullie een hint.

    Achteraf bleek namelijk dat de toiletborstel tijdens gebruik door een klant doormidden is gebroken.

    . . .

    Mogen jullie raden waar we de halve toiletborstel aantroffen (fish)


    oh no


    Het roddelblad in mij zit gelijk te roepen, 'Girl, spill the teaaaa!' - Maxime

    Mijn vingers doen zeer (':


    Mijn brein breint zoals het breint.

    Wel even een facking bizarre realisatie hoor.

    1 jaar geleden zag alles er zo anders uit.

    TW

    Toen lag ik rond dit tijdstip dankzij Jolijn in een ambulance naar het ziekenhuis. Duurste taxirit ooit... en kan me daar helemaal niks meer van herinneren. Geen waar voor het geld, wouldn't recommend, don't try this at home.

    Extra TW
    Niet dat ik blij ben dat ik nog leef, maar ik zit niet meer in die super donkere tunnel. Ben niet meer fysiek zo uitgeput door medicatie dat ik alleen maar in bed kan liggen. Dat was echt heftig.

    Nog een extra TW
    Las van de week op Farmaceutisch Kompas de bijsluiter door en de ggz heeft gefaald: bij toename van suïcidaliteit had ik onder medisch toezicht geplaatst moeten worden want heftige bijwerking, zeker bij jongeren tot en met 25 jaar (en ik was 25 toen). Ggz zei doodleuk: je kiest er maar voor om te blijven leven. Volgens Farmaceutisch Kompas mag je ook max een week van die medicatie in huis hebben, ik had 2 maanden wantja 'eigen verantwoordelijkheid'. Toen ging het dus mis. Conclusie van de ggz: 'wij hebben niks fout gedaan, dit had niet voorkomen kunnen worden'.

    Met hartklachten in de familiegeschiedenis had ik die medicatie überhaupt al niet voorgeschreven mogen krijgen. Met een rusthartslag van 100, continu tremoren/trillingen en ernstige vermoeidheid had ik niet twee maanden mogen aanmodderen met 'je moet de medicatie wel een kans geven'.

    Het is mis gegaan, en vervolgens gaf de behandelaar mij de schuld. Ik zou een hufter zijn en de kinderen van vrienden emotioneel mishandelen door hen om mij te laten geven. Ik zou geen verantwoordelijkheid nemen voor mijn gedrag en al mijn problemen in de kliko van de hulpverleners flikkeren met 'zoek het maar uit', ik wilde gewoon 24/7 verzorgd worden volgens hem.
    Terwijl ik meermaals heb aangegeven te willen stoppen met die medicatie (maar Cold Turkey afbouwen is nooit een goed idee – al is dat in het ziekenhuis toen toch gebeurd want alles is acuut stopgezet).

    Tbh ik twijfel nog steeds of ik een klacht moet indienen. Weet het gewoon niet zo goed.


    Iedereen is deze dagen extra 'on guard' en houdt mij extra in de gaten. Snap het ook wel, maar ik vind het kut dat ik anderen zo bang heb gemaakt door wat er een jaar geleden is gebeurd.

    Ik weet ook niet hoe ik dat ooit kan goedmaken, wat ik kan doen om die angst weg te nemen.


    Man, what a rollercoaster is this life


    so if you care to find me, look to the western sky, as someone told me lately: everyone deserves a chance to fly

    Derks schreef:
    Wel even een facking bizarre realisatie hoor.

    1 jaar geleden zag alles er zo anders uit.

    TW
    Toen lag ik rond dit tijdstip dankzij Jolijn in een ambulance naar het ziekenhuis. Duurste taxirit ooit... en kan me daar helemaal niks meer van herinneren. Geen waar voor het geld, wouldn't recommend, don't try this at home.

    Extra TW
    Niet dat ik blij ben dat ik nog leef, maar ik zit niet meer in die super donkere tunnel. Ben niet meer fysiek zo uitgeput door medicatie dat ik alleen maar in bed kan liggen. Dat was echt heftig.

    Nog een extra TW
    Las van de week op Farmaceutisch Kompas de bijsluiter door en de ggz heeft gefaald: bij toename van suïcidaliteit had ik onder medisch toezicht geplaatst moeten worden want heftige bijwerking, zeker bij jongeren tot en met 25 jaar (en ik was 25 toen). Ggz zei doodleuk: je kiest er maar voor om te blijven leven. Volgens Farmaceutisch Kompas mag je ook max een week van die medicatie in huis hebben, ik had 2 maanden wantja 'eigen verantwoordelijkheid'. Toen ging het dus mis. Conclusie van de ggz: 'wij hebben niks fout gedaan, dit had niet voorkomen kunnen worden'.

    Met hartklachten in de familiegeschiedenis had ik die medicatie überhaupt al niet voorgeschreven mogen krijgen. Met een rusthartslag van 100, continu tremoren/trillingen en ernstige vermoeidheid had ik niet twee maanden mogen aanmodderen met 'je moet de medicatie wel een kans geven'.

    Het is mis gegaan, en vervolgens gaf de behandelaar mij de schuld. Ik zou een hufter zijn en de kinderen van vrienden emotioneel mishandelen door hen om mij te laten geven. Ik zou geen verantwoordelijkheid nemen voor mijn gedrag en al mijn problemen in de kliko van de hulpverleners flikkeren met 'zoek het maar uit', ik wilde gewoon 24/7 verzorgd worden volgens hem.
    Terwijl ik meermaals heb aangegeven te willen stoppen met die medicatie (maar Cold Turkey afbouwen is nooit een goed idee – al is dat in het ziekenhuis toen toch gebeurd want alles is acuut stopgezet).

    Tbh ik twijfel nog steeds of ik een klacht moet indienen. Weet het gewoon niet zo goed.


    Iedereen is deze dagen extra 'on guard' en houdt mij extra in de gaten. Snap het ook wel, maar ik vind het kut dat ik anderen zo bang heb gemaakt door wat er een jaar geleden is gebeurd.

    Ik weet ook niet hoe ik dat ooit kan goedmaken, wat ik kan doen om die angst weg te nemen.


    Man, what a rollercoaster is this life




    Je hoeft niks goed te maken, je hoeft alleen maar te blijven ademen. One breath at a time.


    Take it slow babe, I'm having too much fun with this xoxo.

    Derks schreef:
    Wel even een facking bizarre realisatie hoor.

    1 jaar geleden zag alles er zo anders uit.

    TW
    Toen lag ik rond dit tijdstip dankzij Jolijn in een ambulance naar het ziekenhuis. Duurste taxirit ooit... en kan me daar helemaal niks meer van herinneren. Geen waar voor het geld, wouldn't recommend, don't try this at home.

    Extra TW
    Niet dat ik blij ben dat ik nog leef, maar ik zit niet meer in die super donkere tunnel. Ben niet meer fysiek zo uitgeput door medicatie dat ik alleen maar in bed kan liggen. Dat was echt heftig.

    Nog een extra TW
    Las van de week op Farmaceutisch Kompas de bijsluiter door en de ggz heeft gefaald: bij toename van suïcidaliteit had ik onder medisch toezicht geplaatst moeten worden want heftige bijwerking, zeker bij jongeren tot en met 25 jaar (en ik was 25 toen). Ggz zei doodleuk: je kiest er maar voor om te blijven leven. Volgens Farmaceutisch Kompas mag je ook max een week van die medicatie in huis hebben, ik had 2 maanden wantja 'eigen verantwoordelijkheid'. Toen ging het dus mis. Conclusie van de ggz: 'wij hebben niks fout gedaan, dit had niet voorkomen kunnen worden'.

    Met hartklachten in de familiegeschiedenis had ik die medicatie überhaupt al niet voorgeschreven mogen krijgen. Met een rusthartslag van 100, continu tremoren/trillingen en ernstige vermoeidheid had ik niet twee maanden mogen aanmodderen met 'je moet de medicatie wel een kans geven'.

    Het is mis gegaan, en vervolgens gaf de behandelaar mij de schuld. Ik zou een hufter zijn en de kinderen van vrienden emotioneel mishandelen door hen om mij te laten geven. Ik zou geen verantwoordelijkheid nemen voor mijn gedrag en al mijn problemen in de kliko van de hulpverleners flikkeren met 'zoek het maar uit', ik wilde gewoon 24/7 verzorgd worden volgens hem.
    Terwijl ik meermaals heb aangegeven te willen stoppen met die medicatie (maar Cold Turkey afbouwen is nooit een goed idee – al is dat in het ziekenhuis toen toch gebeurd want alles is acuut stopgezet).

    Tbh ik twijfel nog steeds of ik een klacht moet indienen. Weet het gewoon niet zo goed.


    Iedereen is deze dagen extra 'on guard' en houdt mij extra in de gaten. Snap het ook wel, maar ik vind het kut dat ik anderen zo bang heb gemaakt door wat er een jaar geleden is gebeurd.

    Ik weet ook niet hoe ik dat ooit kan goedmaken, wat ik kan doen om die angst weg te nemen.


    Man, what a rollercoaster is this life


    First of all, het is oké om het zo te voelen en die "gekke" realisaties horen er bij. Wat Jolijn ook zegt, one breath at a time.

    Secondly, ik zou een klacht indienen zelf, maar ik weet niet hoe je het kan doen met voldoende bewijs om aan te tonen dat de schuld écht niet bij jou lag, gezien het daar anders mogelijk weer op uit zal draaien. En dat is ook niet leuk voor jou. Heb je schriftelijk bewijs dat je aan hebt gegeven om af te willen bouwen en/of te stoppen bijvoorbeeld?


    It finally happened - I'm slightly mad! ~ Queen

    Catmint schreef:
    (...)

    First of all, het is oké om het zo te voelen en die "gekke" realisaties horen er bij. Wat Jolijn ook zegt, one breath at a time.

    Secondly, ik zou een klacht indienen zelf, maar ik weet niet hoe je het kan doen met voldoende bewijs om aan te tonen dat de schuld écht niet bij jou lag, gezien het daar anders mogelijk weer op uit zal draaien. En dat is ook niet leuk voor jou. Heb je schriftelijk bewijs dat je aan hebt gegeven om af te willen bouwen en/of te stoppen bijvoorbeeld?


    Vrees dat ik weinig schriftelijk bewijs heb. Want heb wel extra gebeld met de psychiater die de medicatie heeft voorgeschreven, er zijn extra afspraken gepland omdat het gewoon niet ging door de medicatie, maar ik heb m'n dossier opgevraagd en daar staat niks in wat klopt.

    Als reden voor uitschrijving bij de ggz staat bijvoorbeeld dat ik me heb uitgeschreven nadat de behandelaar "op respectvolle manier patiënt vroeg om de voeten niet tegen de rand van de tafel te laten rusten". Zat met m'n benen gekruist en toen kwam m'n schoenzool tegen de rand van de tafel, meteen anders gaan zitten toen dat opgemerkt werd, maar dat ik die tijdens diezelfde sessie door dezelfde behandelaar een hufter werd genoemd, ervan beticht werd de cliënt te zijn die uit de hele instelling de meeste zorg kreeg en nog meer zorg eiste omdat ik 24/7 verzorgd zou willen worden, geen eigen verantwoordelijkheid over mijn gedrag nam, mijn collega's manipuleer en de kinderen van vrienden emotioneel mishandel... Daar staat natuurlijk niks over in. Geen woord.

    Wel bij andere sessies: "Autisme voelbaar in gesprek." (Ik heb geen autisme en dat is 2x zeer uitgebreid onderzocht, kwam er niet uit, ik vermoed dat die man zelf autisme heeft vanwege zijn onvermogen om te luisteren naar wat iemand zegt en zijn gare houding tijdens de sessie (ineengedoken op z'n handen wippend op de stoel terwijl hij naar de grond staarde en geen enkel oogcontact maakt, enkele vrienden met autisme zitten soms ook zo, als ze gespannen zijn). Twee of drie symptomen van autisme die mogelijk autisme hadden kunnen zijn pasten volgens de onderzoekers meer bij trauma en daarom werd er traumabehandeling geadviseerd. Is drie jaar lang niks mee gedaan, tot m'n vorige psycholoog dat oppakte en vlak voor haar vertrek nog een verwijzing uitschreef. Die werd vervolgens in de eerste sessie door de nieuwe behandelaar ingetrokken 'want ik zie geen trauma'.

    Ook niks over zichtbaar in het dossier. Wel 'Heeft al zo lang behandeling, zou beter moeten weten' en 'Begrijpt door haar autisme niet dat geen contact met de ouders niet verstandig is, zullen we de ouders benaderen?' terwijl er bij de actuele waarschuwingen in het dossier al sinds 2019 aangegeven staat (en meermaals aangegeven is) dat contact met de ouders vermeden moet worden in verband met mijn veiligheid. 🙄🙄🙄. Ja, er zijn wel wat missers in het dossier, maar niks waar ik iets mee zou kunnen bij een klacht, vrees ik.

    Heb ook geen zin om nog een keer met die behandelaar in gesprek te moeten gaan als er een klacht komt. Het laatste gesprek met hem heeft mij zo over de zeik geholpen dat ik mezelf niet kon uitstaan, wilde verdwijnen, een pesthekel aan mezelf had omdat ik besta en blijkbaar heel anders was dan dat ik mezelf zag. Wie ik dacht dat ik was bleek ik niet te zijn volgens zijn woorden. Heb mezelf toen opgesloten in huis en alle contact met de buitenwereld afgehouden omdat ik geloofde dat hij gelijk had.

    Terwijl hij dat niet heeft.
    Maar dat is soms nog moeilijk te geloven, het heeft echt heel veel impact op mij gehad wat hij tijdens die laatste sessie allemaal gezegd heeft. Maar dan wordt het mijn woord tegen zijn woord en hij is psychotherapeut/psychiater en ik ben een cliënt... Ja, we weten al wie er dan gelijk gaat krijgen.

    Maar het heeft wel veel impact gehad (en nog steeds).
    Aan de bel trekken omdat het echt niet gaat en vervolgens voor aandachtstrekker uitgemaakt te worden.
    'Je moet maar voor het leven kiezen'.
    'Je bent al zo lang in behandeling, je zou beter moeten weten dus we bieden geen crisisopname'.
    'De enige behandeling die we je nog kunnen bieden is euthanasie en dat kunnen we hier gewoon zelf uitvoeren dus je hoeft niet twee à drie jaar te wachten op het expertisecentrum'.

    Nee, ik ben beter af zonder ggz.
    Al zeggen mensen die dichtbij staan allemaal dat het beter is als ik toch wel weer hulp ga zoeken.
    Maar ik ga liever dood aan mezelf dan dat ik nog één keer zo behandeld word door mensen die me (tegen de wet in) euthanasie aan willen praten. Ik wil niet een ander medeplichtig maken aan mijn dood, dus euthanasie is voor mij sowieso geen optie.

    Heb voor komend jaar een zorgverzekering afgesloten die euthanasie niet vergoed zodat ik daar niet toe gedwongen kan worden mocht ik weer ergens aankloppen voor hulp ✨want de zorgverzekering vergoedt het niet✨
    Met hun 'Je moet gewoon voor het leven kiezen' ja, dat doe ik op deze manier.


    so if you care to find me, look to the western sky, as someone told me lately: everyone deserves a chance to fly

    Derks schreef:
    (...)

    Vrees dat ik weinig schriftelijk bewijs heb. Want heb wel extra gebeld met de psychiater die de medicatie heeft voorgeschreven, er zijn extra afspraken gepland omdat het gewoon niet ging door de medicatie, maar ik heb m'n dossier opgevraagd en daar staat niks in wat klopt.

    Als reden voor uitschrijving bij de ggz staat bijvoorbeeld dat ik me heb uitgeschreven nadat de behandelaar "op respectvolle manier patiënt vroeg om de voeten niet tegen de rand van de tafel te laten rusten". Zat met m'n benen gekruist en toen kwam m'n schoenzool tegen de rand van de tafel, meteen anders gaan zitten toen dat opgemerkt werd, maar dat ik die tijdens diezelfde sessie door dezelfde behandelaar een hufter werd genoemd, ervan beticht werd de cliënt te zijn die uit de hele instelling de meeste zorg kreeg en nog meer zorg eiste omdat ik 24/7 verzorgd zou willen worden, geen eigen verantwoordelijkheid over mijn gedrag nam, mijn collega's manipuleer en de kinderen van vrienden emotioneel mishandel... Daar staat natuurlijk niks over in. Geen woord.

    Wel bij andere sessies: "Autisme voelbaar in gesprek." (Ik heb geen autisme en dat is 2x zeer uitgebreid onderzocht, kwam er niet uit, ik vermoed dat die man zelf autisme heeft vanwege zijn onvermogen om te luisteren naar wat iemand zegt en zijn gare houding tijdens de sessie (ineengedoken op z'n handen wippend op de stoel terwijl hij naar de grond staarde en geen enkel oogcontact maakt, enkele vrienden met autisme zitten soms ook zo, als ze gespannen zijn). Twee of drie symptomen van autisme die mogelijk autisme hadden kunnen zijn pasten volgens de onderzoekers meer bij trauma en daarom werd er traumabehandeling geadviseerd. Is drie jaar lang niks mee gedaan, tot m'n vorige psycholoog dat oppakte en vlak voor haar vertrek nog een verwijzing uitschreef. Die werd vervolgens in de eerste sessie door de nieuwe behandelaar ingetrokken 'want ik zie geen trauma'.

    Ook niks over zichtbaar in het dossier. Wel 'Heeft al zo lang behandeling, zou beter moeten weten' en 'Begrijpt door haar autisme niet dat geen contact met de ouders niet verstandig is, zullen we de ouders benaderen?' terwijl er bij de actuele waarschuwingen in het dossier al sinds 2019 aangegeven staat (en meermaals aangegeven is) dat contact met de ouders vermeden moet worden in verband met mijn veiligheid. 🙄🙄🙄. Ja, er zijn wel wat missers in het dossier, maar niks waar ik iets mee zou kunnen bij een klacht, vrees ik.

    Heb ook geen zin om nog een keer met die behandelaar in gesprek te moeten gaan als er een klacht komt. Het laatste gesprek met hem heeft mij zo over de zeik geholpen dat ik mezelf niet kon uitstaan, wilde verdwijnen, een pesthekel aan mezelf had omdat ik besta en blijkbaar heel anders was dan dat ik mezelf zag. Wie ik dacht dat ik was bleek ik niet te zijn volgens zijn woorden. Heb mezelf toen opgesloten in huis en alle contact met de buitenwereld afgehouden omdat ik geloofde dat hij gelijk had.

    Terwijl hij dat niet heeft.
    Maar dat is soms nog moeilijk te geloven, het heeft echt heel veel impact op mij gehad wat hij tijdens die laatste sessie allemaal gezegd heeft. Maar dan wordt het mijn woord tegen zijn woord en hij is psychotherapeut/psychiater en ik ben een cliënt... Ja, we weten al wie er dan gelijk gaat krijgen.

    Maar het heeft wel veel impact gehad (en nog steeds).
    Aan de bel trekken omdat het echt niet gaat en vervolgens voor aandachtstrekker uitgemaakt te worden.
    'Je moet maar voor het leven kiezen'.
    'Je bent al zo lang in behandeling, je zou beter moeten weten dus we bieden geen crisisopname'.
    'De enige behandeling die we je nog kunnen bieden is euthanasie en dat kunnen we hier gewoon zelf uitvoeren dus je hoeft niet twee à drie jaar te wachten op het expertisecentrum'.

    Nee, ik ben beter af zonder ggz.
    Al zeggen mensen die dichtbij staan allemaal dat het beter is als ik toch wel weer hulp ga zoeken.
    Maar ik ga liever dood aan mezelf dan dat ik nog één keer zo behandeld word door mensen die me (tegen de wet in) euthanasie aan willen praten. Ik wil niet een ander medeplichtig maken aan mijn dood, dus euthanasie is voor mij sowieso geen optie.

    Heb voor komend jaar een zorgverzekering afgesloten die euthanasie niet vergoed zodat ik daar niet toe gedwongen kan worden mocht ik weer ergens aankloppen voor hulp ✨want de zorgverzekering vergoedt het niet✨
    Met hun 'Je moet gewoon voor het leven kiezen' ja, dat doe ik op deze manier.




    Damn, wat een ongelooflijk onprofessionele psycholoog/psychiater/behandelaar zeg. Kan eigenlijk niet dat je mensen zo behandelt en dan nog het lef hebben om te zeggen dat zij het probleem zijn en niet jijzelf. En mijn mond viel echt open over het feit dat ze je euthanasie aan wilden praten, wtf is dat voor behandeling?
    GGZ is honestly niet fantastisch, dat merk ik zelf ook met mijn therapie. Het feit dat er zulke mensen zitten + dat het gemanaged wordt op een manier die niet haalbaar is (max. 10 sessies per cliënt proberen ze te handhaven, want de veerkrachtigheid van de mens moet benut worden) maakt het voor mij lastig om niet heel cynisch naar mijn psych-sessies te gaan. Ik snap dat je een klacht in wil dienen, maar denk dat ik het na dit verhaal wel af zou raden om jezelf de problemen en mogelijke gesprekken te besparen. Zeker gezien je niet weet wat voor eindresultaat je gaat krijgen en dat hoogstwaarschijnlijk vies tegen gaat vallen, gezien het jouw woord tegen het zijne is en je dossier in zijn voordeel is.

    Mocht je hulp willen zoeken kan je altijd proberen uit te zoeken wat je zorgverzekering eventueel wel vergoed buiten GGZ om. Ik weet dat een vriendin van me een internationale psycholoog heeft en zij via videobellen haar sessies heeft. Volgens mij is het een Amerikaanse psycholoog, maar ik denk dat je dat allemaal zelf moet betalen. Heb er zelf nog niet heel goed naar gekeken om eerlijk te zijn, maar misschien zijn er wel mogelijkheden in om iets te vinden wat voor jou werkt op die manier. Als je dat zou willen dan toch

    Pas in ieder geval een beetje op jezelf en weet dat wat hij zei ontzettende bullshit is dus. En dat er mensen zijn die je wel hulp zouden willen bieden, mensen die geen ggz psycholoog zijn, en dat ook mijn PB oid open staat mocht je iets nodig hebben. Dat klinkt zo 'ik ga het afkappen', maar zo bedoel ik het echt niet. Vind het echt rottig dat je dit zo hebt mee moeten maken, dan heb je gelijk 0 vertrouwen meer in de zorg :')


    It finally happened - I'm slightly mad! ~ Queen

    Wat een ongelooflijk gezeik wordt dit ook zo. Nee, ik heb niet genoemd dat je voor de vloer moet betalen als je komt verhuizen, maar girl???? Duh???? Ik heb ook nooit gezegd dattie gratis was. Je houdt je zo enorm van de domme en laat mij overal voor opdraaien


    Het roddelblad in mij zit gelijk te roepen, 'Girl, spill the teaaaa!' - Maxime