[RPG] The Habit. [5] - Speeltopics

It is better to reign in hell than to serve in heaven.

Noah Morrigan

'Ik snap het.' Ik had hem gekwetst, dat wist ik gewoon. In stilte leg ik het lichaam van Mireille neer tussen twee anderen. 'Deze heet Mireille Amelia Scott.' Zeg ik zachtjes. Ik wil nog iets tegen Cedric zeggen, zeggen dat het mij spijt en dat ik het zo niet bedoeld had maar dat deed ik niet. Zonder nog om te kijken naar de kapitein of Cedric loop ik terug maar dit keer niet naar het puin, ik had al teveel lijken gezien dus liep ik maar gewoon het bos in en klom in de eerste de beste boom die ik tegenkwam. Het was een hoge, minstens vijfentwintig waarvan ik ongeveer twintig hoog zat en dus een perfect uitzicht had over het volledige terrein.

Soms ben ik het sterkste wijf ter wereld en soms ben ik een kwartelei.

Dana
Ik besloot terug te gaan. Ik had lang genoeg in het water gestaan. Langzaam liep ik uit water uit en wachtte een minuutje en toen was ik weer opgedroogd. Ik deed mijn schoenen aan en liep over het strand heen naar het puin. Ik wist niet wat ik moest doen. In de verte zag ik Cedric bij de kapitein staan. Ik besloot er maar niet heen te gaan. Ik keek rond of ik misschien ergens Noah zag. Iets in me zei dat ze aardig was. En als ik ergens behoefte aan had was een meisje om mee te praten. Meisje vatte gewoon dingen anders op. Ik zuchtte.

"Ignite, my love. Ignite."

Cedric
De man verteld wat hij aan het doen is. Ik luister aandachtig om mijn gedachten wat af te leiden. Langzaam sterft zijn stem weg. Nu moet ik me weer concentreren op de confrontatie met de doden. Natuurlijk deed het me van binnen pijn, toch probeer ik er zo min mogelijk aandacht aan te besteden om mezelf niet weer te verliezen. Ik mag ze dan wel niet gekend hebben, toch waren dat de mensen met wie ik om had moeten omgaan. Ik kreeg het idee dat hij het meeste over de situatie wist. Een zacht briesje brengt de geur van het bos in mijn neus. Het ruikt zoals thuis, mijn plek. 'Interessant,' reageer ik na een tijdje. 'Wij zijn het?' Ik concentreer me op de geur die op thuis lijkt en probeer me rustig te houden. Het kost nog steeds wat moeite om kalm over te komen. In mijn hoofd blijf ik herhalen dat het geen zin heeft om boos te worden. Dat levert toch niks op. Ik kan me veel beter richten op de dingen die gebeurt zijn en zo proberen te helpen. Ik kijk even naar de man naast me.

Do it scared, but do it anyway.

Heather Knochenmus - Lerares Plantkunde en Schoolarts
Ik luister aandachtig naar Valeries voorstel. "Dat klinkt als een goed idee. Alleen twijfel ik eraan of er daar geen instortingsgevaar is. Misschien kunnen we dat beter controleren voor we er iemand onderbrengen." Ik merk dat Spencer de pillen heeft ingenomen en ik vul het glas water opnieuw voor hem, mocht hij nog dorst hebben. "Voor we je überhaupt ergens heen brengen lijkt het me handig je eerst een lauw bad te laten nemen. Dan kan je wat afkoelen van de koorts en meteen het bloed en stof van je afwassen." Ik draai me naar Valerie toe. "Is het wat jou betreft oké als hij kort in bad gaat of een douche neemt?" Ik merk dat ik onbewust tijd aan het rekken ben. Ik wil niet terug naar het hoofdgebouw dat in puin ligt. Ik wil niet terug naar al die lichamen die daar liggen. En ik wil niet terug omdat ik zeker weet dat ik mijn professionele houding die ik nu al de hele tijd geweldig volhoud meteen zal verliezen.

Cedric
Weer luister ik aandachtig naar wat hij te vertellen had. Ik knik als hij zegt dat we later wel bespreken wie ze zijn. Ook vraagt hij of ik iets van basis EHBO ken. Hij had me in ieder geval al geïdentificeerd want hij kent mijn achternaam en bijna niemand kent die. Welk label zou hij me gegeven hebben? Raar en grote kans op woede aavnal? Ik had het niet zo op dat label en probeerde er ook vanaf te komen. Ik slik even. EHBO was bij mij altijd al slecht geweest. 'Uh,' begin ik. 'Ik kan pleisters plakken, pijnstillers slikken en zeggen dat je rust moet nemen als je verkouden bent.' Ik denk dat die uitleg wel duidelijk is, ik bak er dus weinig van. Als ik had gekund was ik graag gaan helpen bij de ziekenboeg. Helaas was dat niet aan mij besteed. Mijn taak zou wel brokstukken rapen worden. Dat moest wel lukken. Helaas was dat ook de saaiste taak. Mensen helpen op de EHBO klinkt zelfs nog beter dan puin ruimen.

Do it scared, but do it anyway.

Valerie Savarin.

Door het raam zag ik hoe twee verpleegster een man op een brancard naar hier aan het brengen waren. Heel zachtjes gaf ik Heather een kneepje in haar schouder. 'Mijn kamer is helemaal links, achter de eetzaal, het is bijna onmogelijk dat het daar instort. Ik zal hem daar wel in een bad zetten, jij bent nu hier nodig.' Iets vertelde me dat ze niet terug wou naar het hoofdgebouw, ik eigenlijk ook niet maar wat moest dat moest en dit was duidelijk zo'n geval. Net op dat moment bereikten de twee vrouwen de voordeur.

Soms ben ik het sterkste wijf ter wereld en soms ben ik een kwartelei.

Cedric Dean Dux
'In dat geval is het misschien beter dat u hier blijft om puin te ruimen,' zegt hij op een zelfde toon. Ik slik een keer, zelf wat teleurgesteld. Dit was altijd het stomste klusje. 'U zorgt er gewoon voor dat alle nog levende mensen die u vindt, zo snel mogelijk bij de ziekenboeg geraken, begrepen?' Hij was de baas op dit moment dus ik had niks om er tegen in te brengen. 'Begrepen,' zeg ik. Ik knik nog even voor mezelf. Hij loopt weg, ene verpleegster helpende. Ik kijk nog even naar de doden en loop weer naar het puin. Langzaam begin ik brokken op een hoop te gooien en te kijken of ik nog mensen tegen kom.

Do it scared, but do it anyway.

Oké, eerder beschreef ik nog wel hoe die mensen behandeld werden enzo, maar dat kan nu niet echt meer, omdat ik op google niets kan vinden over het behandelen van hele ernstige wonden. Dan staan er alleen dingen als "Opname in het ziekenhuis is nodig". No shit, sherlock. Maar dan weten jullie dat even :')

Heather Knochenmus - Lerares Plantkunde en Schoolarts
Ik zie Valerie naar buiten kijken en volg haar blik. De eerste gewonde wordt richting de praktijk gedragen. Ik slik en richt me tot Valerie. "Oké. Als jij hem een lauw bad laat nemen- niet koud, dat maakt het alleen erger- veel laat drinken en rusten komt hij er wel weer bovenop." Ik kijk naar Spencer, die er nog steeds belabberd uit ziet. "Tot ziens, Spencer." Ik glimlach kort naar hem en zeg dan gedag tegen Valerie. Terwijl ik hoor hoe ze de praktijk uit lopen zet ik alvast wat spullen klaar op een van de werkbladen in de praktijk, zodat ik zo meteen niet de hele tijd hoef te zoeken. Dan loop ik naar de deuren van de praktijk. Ik adem diep in, stroop mijn mouwen op en open de deuren. Here goes nothing. Ik help de twee zusters de gewonde man binnen te dragen en samen leggen we hem voorzichtig op de onderzoekstafel. Hij kermt luid en maait met zijn armen om zich heen. Hij heeft brandwonden over zijn gehele lichaam. Zijn haar is weg geschroeid en zijn gezicht is niet meer dan een zwartgeblakerde vleesmassa. Ik bijt op mijn lip en begin aan mijn werk. Zelfs als de man het overleeft zal hij altijd pijn houden en verminkt zijn. Ik ga zo snel en zorgvuldig mogelijk te werk, maar mijn handen zijn trillerig en maken het me moeilijk. Ik ben bang om fouten te maken. Want als ik nu fouten maak kan dat levens kosten. Weer slik ik en ik probeer me volledig te concentreren op het helpen van de man. Het zal niet lang meer duren voor er meer slachtoffers zullen worden binnen gebracht, dus ik kan maar beter zo efficiënt mogelijk werken.

Valerie Savarin.

Ik knik en sla mijn arm onder de oksel van Spencer. Ik hoopte maar dat hij kon lopen anders werd dit nog een helse tocht. Gelukkig was het niet zo ver en was het pad van grind dus nog redelijk makkelijk begaanbaar. Ik zei geen woord maar keek alleen om me heen tot we voor de deuren van het hoofdgebouw waren, of wat er nog van overbleef natuurlijk. Misschien een tikkeltje te ruw voor Spencer duwde ik hem door de deuren en de gang naar mijn kamer waar ik hem op mijn bed duwde. 'Wacht hier, en durf niet te bloeden op mijn lakens of ik zorg er persoonlijk voor dat je geen bloed meer hebt.' Iets te laat besefte ik dat ik hem nu waarschijnlijk een uitnodiging gegeven had om mijn lakens vuil te maken. Zuchtend om mijn eigen domme grote mond liet ik een bad halfvol lopen waarna ik Spencer haalde. Het voelde nogal ongemakkelijk aan. 'Eh, ja. Red je het zover alleen? Als je iets nodig hebt roep je maar, oke?' Ik liep zo snel mogelijk achterwaarts de kamer uit en ging zitten wachten in de kleine zetel.

Soms ben ik het sterkste wijf ter wereld en soms ben ik een kwartelei.

Valerie Savarin

Na een tijdje stond ik op en zocht wat kleren bij elkaar. Ergens moest ik wel een boxershort en een training liggen hebben, hoopte ik toch. Uiteindelijk vond ik er een, geen idee van waar hij kwam maar hij lag in mijn kast en was proper. Ik stapelde de losse trainingsbroek, de boxershort en een warme handdoek op elkaar en zuchtte even pijnlijk. Met een vermoeid klopje op de deur kondigde ik mijn komst aan. Ik had al mijn zelfbeheersing nodig om niet als een klein kind mijn ogen dicht te knijpen en mijn hand ervoor te houden toch slaagde ik erin om zo waardig mogelijk de volledig andere kant op te kijken in de hoop dat hij het interpreteerde als een klein beetje respect voor zijn privacy. 'Kleren en een handdoek.' Mompelde ik net verstaanbaar voor ik me weer uit de voeten maakte. Je mocht zeggen wat je wilde maar dit was niet mijn ding.

Soms ben ik het sterkste wijf ter wereld en soms ben ik een kwartelei.

@Inkheart, Misschien is het een goed idee dat Gawain en Cherie elkaar weer vinden ofzo? Dan hebben we allebei weer iets om over te schrijven. :'D

It is better to reign in hell than to serve in heaven.

Valerie Savarin

Ik kon het niet laten om mijn ogen even over zijn lichaam te laten glijden. Hij zag er niet mis uit, helemaal niet mis zelfs, zo alleen in een lange broek. Grijnzend haalde ik mijn benen vanonder mijn lichaam vandaan en stond op. 'Hier. Leg deze op het kussen en ga wat slapen.' Ik wou hem een handdoek toegooien maar bedacht me net op tijd dat zijn oog-handcoördinatie waarschijnlijk niet op zijn beste zou zijn dus deed ik een paar stappen naar hem toe en stak hem zachtzinnig in zijn handen. 'Als je een extra deken wilt, ze liggen bovenaan in de witte kast.'

Soms ben ik het sterkste wijf ter wereld en soms ben ik een kwartelei.

@pariah, een andere reden dan dat heeft Gawain niet door de puin te lopen, dus dat was mijn bedoeling al een beetje

Do it scared, but do it anyway.

@Inkheart, O, hahah, had ik nog niet gezien. :'D
Cherie loopt ook ergens in het puin, dus daar treffen ze elkaar dan, oké?

It is better to reign in hell than to serve in heaven.

@Pariah, ja lijkt me wel zo logisch. Schrijf jij maar, een paar paginas terug staat nog een laatste bericht van Gawain wat hij aan het doen is

Do it scared, but do it anyway.