• Omdat het kan.

    Nummer 1: Blub.
    Nummer 2: Blub.
    Nummer 3: Blub.
    Nummer 4: Blub.
    Nummer 5: Blub.
    Nummer 6; Blub.
    Nummer 7; Blub.
    Nummer 8; Blub.


    Joinen maar geen idee wat RPG's zijn?
    Kijk hier!


    Inspringen altijd mogelijk. Vraag maar een samenvatting aan mij en ik zal je helpen met in het verhaal komen (;

    Het verhaal
    Het gaat over een stel kinderen die om de een of andere reden in een verlaten villa in het bos komen. Denk aan weddenschap, weggelopen, verdwaald etc. De villa is enorm, heeft alles wat je maar wensen kan, ookal is het stoffig en wat oud. Maar wat ze niet weten is dat de villa die zo verlaten lijkt al bewoond is, niet door mensen of dieren. Door vampiers. Twee sorten nog wel, de slechte kennen geen medeleven en drinken van alles en iedereen en houden zich vaak niet in, de 'goede' doen het zo lang mogelijk met dierenbloed, maar moeten af en toe ook dat van een mens. Ze nemen dan zo min mogelijk en doen de mensen verder niks. Die twee soorten vampiers haten elkaar, obviously.
    Dan nu het grootste probleem, als een mens eenmaal binnen de poorten die rond de villa staan stapt, kan die niet meer terug. Enkel vampiers kunnen naar binnen en naar buiten. Overleven ze het?

    Rollen
    Normale tiener: Dewi - Candy - Timothy - Jamie
    Goede vampier: Elif - Gawyn
    Slechte vampier: Faith - Savoy - Odile

    Weetjes over vampiers
    - Ze kunnen in het daglicht, maar niet de hele dag. Eerst gaat het jeuken als ze te lang zien en dan pijn doen, als ze dan nog te lang blijven is er logisch wat er gebeurt.
    - Als een vampier van een mens drinkt wordt dat mens geen vampier, dat gebeurt pas als een vampier gif 'inspuit'
    - Een vampier die een mens ook tot nachtwezen maakt creëert als het ware een band en is eigenlijk verplicht die persoon te begeleiden in het begin.
    - Vampier worden is een zeer pijnlijk proces.
    - Als vampiers elkaar écht mogen drinken ze elkaars bloed zodat ze een sorot band krijgen ^^
    - Vampiers zijn sneller en sterker dan mensen en al hun zintuigen zijn ook sterk ontwikkeld.
    - Vampiers kunnen sluipen zonder geluid te maken en kunnen haast opgaan in de schaduwen.
    - Vampiers hebben geen eten/drinken nodig, ookal kunnen ze het wel eten.
    - Vampiers hebben bijna geen slaap nodig.
    - En als laatst; Elke vampier heeft een soort kleine gave, geen vuursturen of iets dergelijks maar denk aan gedachten lezen. Hier een

    lijstje met ideeën.
    Gedachten lezen door op persoon te concentreren of door aanraking
    Iemands hele verleden zien door simpele aanraking
    Persoon pijnigen als je wilt door enkel te kijken
    Dingen verplaatsen zonder aan te raken
    Hypnose
    Iemand in slaap kunnen laten vallen
    Zelf kunenn beslissen hoe je eruit ziet
    Ogen verkleuren naar je emotie
    Gedachten kunnen 'verzenden'
    Als iemand slaapt en je raakt die persoon aan kan je droom meekijken
    Dromen manipuleren
    Genezen
    Emoties aanvoelen
    Weten of iemand de waarheid spreekt
    Visioenen
    En ga zo maar door.

    HAVE FUN :'D
    Lijst met mensen die niet willen dat hun personage door anderen wordt gebruikt.
    (Als je niet wilt dat jouw personages af en toe door anderen worden gebruikt voor kleine dingetjes zoals simpele vragen dan moet je het melden en zet ik je hier neer!)
    - nog niemand

    [ topic verplaatst door een moderator ]

    [ bericht aangepast op 7 april 2011 - 14:07 ]


    No growth of the heart is ever a waste

    Odile - Goede vampier.

    Ik kijk hem aan en knik dan voorzichtig.
    'Ja. Dat vraag ik me wel eens af. Hoe het zou zijn om een normaal leven te leiden. Maar ik denk dat dat niet voor me was bestemd.' Ik frons de wenkbrauwen als hij over zijn ervaringen in de oorlog begint. Hoe moest het verder? Dat was de vraag die hem in z'n greep hield. 'Zonder haar?' vraag ik dan nieuwsgierig. 'Je vriendin destijds bedoel je?' vraag ik verder. Zou hij naar haar op zoek willen? Ik hoop niet dat dat voor ongemakkelijke situaties zou zorgen, mocht ik meegaan. Ik ben geen meester in ongemakkelijke situaties.
    'Ik denk dat ze de zoektocht zijn opgegeven, je ouders zijn eigenlijk.. gestorven zonder dat ze wisten dat hun zoon nog leefde.' Ik verbaas me zelf over die zin en nu ik hem eruit heb gegooid heb ik er best spijt van. 'Sorry, ik.. zo moest het niet klinken.' Ik ben ook nooit een meester in subtiliteit geweest. Waarschijnlijk ook iets wat ik van de jongens op straat heb opgepakt.. 'Misschien is het een idee iets op hun graf achter te laten als je weer in je geboorteplaats komt. Als ze daar gestorven zijn althans. Dan kun je nog je laatste eer, of dank aan hen betuigen. Laten zien dat je niet dood bent.' Ik zeg het voorzichtig en hoop dat hij het niet verkeerd op vat.
    Dan ineens schiet een wenkbrauw bij een herinnering even de lucht in.
    'Na wat er gebeurde met Leonid Kazinsky heb ik drie dagen in het ziekenhuis gelegen. En niemand van het pleeggezin waarin ik zat kwam me opzoeken. Niemand. Ik kan me nog herinneren dat ik als een zombie aan het infuus lag en keer op keer hoopte dat mijn pleegmoeder binnenkwam. Maar telkens was het de zuster en na verloop van tijd stopte ik met hopen. En na een tijdje besefte ik dat het waarschijnlijk beter was geweest. Ze zouden toch alleen zeggen dat alles mijn eigen schuld was. Op dat moment ging er zo veel door me heen, maar zo weinig drong tot me door. Er was maar één ding dat ik zeker wist: en dat was dat ik nooit meer dezelfde zou zijn.'


    No growth of the heart is ever a waste

    Odile - Goede vampier.

    Ik kijk hem wat verbaasd en met een glimlach aan als hij over zijn toenmalige vriendin begint. De glimlach verdwijnt echter snel. Jezus, dat is pas verraad. Dat moet behoorlijk hard zijn.
    'De herinnering aan je verloofde die op je wacht als je terug komt van een oorlog is wellicht het enige dat je overeind houdt,' mompel ik. 'Om vervolgens keihard bedrogen te worden. Mentale pijn is een stuk harder dan fysieke pijn. Dat moet zwaar zijn geweest. Ik ben zelf altijd bang geweest om mensen zo dichtbij je te laten komen dat ze je kunnen kwetsen. Ik weet hoe het voelt. En daarom zal ik proberen je nooit opzettelijk zeer te doen, ook al ben ik nog zo kwaad. Ik kan het niet beloven, maar ik ga er mijn uiterste best voor doen.' Ik leg een lok haar achter mijn oor. 'Oh,' zeg ik verrast op zijn verklarin. 'Dat wist ik niet..' Ik durf niet verder te praten, uit angst weer het één en ander te verknallen. Hoewel hij aangeeft dat het niet deert, wil ik alsnog geen zaken ergens inwrijven.
    Ik voel hem langs mijn hals strijken en fluisteren. Er komt niks mijn keel uit. Ja, dat was inderdaad behoorlijk zuur. Maar ik kon de schuld niet compleet op hen afschuiven. Ik was een rebels kind en dat paste niet in een streng katholiek gezin dat braaf elke zondag naar de kerk ging en mij zo nodig aan de huishoudschool moest hebben. Ik heb me vaak afgevraagd of ik niet wat dankbaarder had kunnen zijn.
    "Hoe jij nog rechtstaat, ik zal het nooit kunnen snappen." Het is de tweede keer dat hij zijn verbazing uit over hoe ik mezelf uit mijn geschiedenis heb gevochten. Is het werkelijk zo bewonderenswaardig? Ik verbaas me op mijn beurt over zijn verbazing. Maar enfin, het is allemaal geschiedenis. Ik pak zijn hand en druk er een kus op.
    'Goed. Belangrijke zaken,' zeg ik nu met een gedecideerd gezicht. 'Mijn haar. Ik loop nu zo ongeveer twintig jaar rond met een rode kop en dat begint me zo langzamerhand te vervelen. Natuurlijk vind ik rood een mooie kleur, maar ik vraag jou of er nog wat anders is wat me zou kunnen staan. Suggesties?' Ik trek een brede grijns en kijk hem aan. Wait. Die blik vertrouw ik niet. Zijn speelse, grijnzende uitdrukking en zijn hand die zich sneaky naar mijn haar begeeft vertrouw ik helemaal niet. 'Nee. Nee, nee. Als je het maar laat! Blijf eraf!' Ik duik weg, maar zijn arm omklemt met het grootste gemak mijn middel. 'Kom op, nee! Ik heb het net gestijld! Ik waarschuw je..'


    No growth of the heart is ever a waste

    Odile - Goede vampier.

    Oh nee. Dit ga je niet menen. Hier krijg je zo hard spijt van! Ik wurm me in alle mogelijke hoeken om los te komen, maar dit zag Lew allang aankomen. Met het grootste gemak word ik tussen twee armen geplet terwijl hij zacht door mijn haar aait. Oh, maar dat valt nog wel mee.
    "Ik weet wel een kapsel dat je erg leuk staat." 'Wat dan?' vraag ik hem nieuwsgierig. In plaats van antwoord te geven op mijn vraag likt hij me sensueel in mijn hals. 'Hmm..' Gewillig gooi ik het hoofd achterover terwijl hij verder gaat en zich zo nu en dan vast aan mijn hals zuigt. Mijn lijf begint te sidderen van opwinding en ik sluit de ogen van genot als hij verder gaat. Tot mijn verbazing houdt hij ineens op en begint te grinniken. Ik open de ogen weer en recht mijn hoofd. 'Wat is-' Ik maak de zin nog niet af als ik merk dat zijn hand zich op een plaats bevindt waar ik hem helemaal niet wil hebben. Ik gooi hem een tegelijkertijd stomverbaasde en vernietigende blik toe.
    'Je hebt toch niet..' "Kijk wie terug is? Je mooie krullen. Mmh, ik heb ze gemist.' 'Wát?' Mijn hand vliegt naar mijn haar en de normaal zo stijle lok die keer op keer voor mijn ogen springt is veranderd in een pijpenkrul, net zoals de rest. Jij gaat eraan. Wat zei ik ook alweer over opzettelijk pijn doen? Nou, dit is een uitzondering. Maar nog voor ik de kans krijg om hem te grijpen glipt hij onder het mom van zich scheren het bed uit en kleedt zich aan. Ik moet hem terugpakken. Maar hoe?
    'Je bevindt je op gevaarlijk terrein, Lewis. Op heel gevaarlijk terrein,' zeg ik met heel goed gespeelde kille ogen.


    No growth of the heart is ever a waste

    mag ik hier een korte samenvatting van? (:


    In the end the only person we love is ourselves, that's why we choose to love someone who can please us the most.

    Odile en Lew hadden seks en bespraken hun plannen wat te doen als ze hier weggaan.
    Verder nothing more has happened. Waarschijnlijk heeft Vluuv niet meer gereageerd omdat ze bij Dewi was, Dikkop is voor school bezig en LunaLucca en Merte hebben al een tijd niet meer gereageerd, so heb een vermoeden dat die min of meer out of the picture zijn.


    No growth of the heart is ever a waste

    En de vampierjager dudes zijn dus ook stil geweest? ;o


    In the end the only person we love is ourselves, that's why we choose to love someone who can please us the most.

    Sinds jouw vertrek.. ja.


    No growth of the heart is ever a waste

    Apart o-o even terugzoeken naar laatste reacties.


    In the end the only person we love is ourselves, that's why we choose to love someone who can please us the most.

    Foei vluuv, nog helemaal niet gereageerd ;o ;p

    Dewi
    "Ik weet niet.." Opeens trok ze me overeind en zei dat ik me beter moest kleden, het klonk als een belediging, maar zo bedoelde ze het waarschijnlijk niet. Ik liet me meetrekken en al gauw stond ik met een blauw vest in mijn handen.
    "Heb je misschien ook een lange broek? En iets voor onder het vest?" Vroeg ik haar. Ik baalde ervan dat ik zo afhankelijk van haar was, maar het was nou eenmaal niet anders. Als 't niet gaat zoals 't moet, moet 't maar gaan zoals 't gaat.. Dat was me vroeger geleerd, toen vond ik het onzin, maar nu begreep ik eht enigszins wel.
    -dude, als jij kort schrijft kan ik ook niet langer :'d Faaail :x-

    Faith
    Ik was een tijdje weggeweest, had me in de villa koest gehouden en mezelf gevoed met mensen in de stad. Helaas voor Savoy was het me niet ontgaan dat hij Jamie vermoord had, en de good guys ook niet. Toen ik rook dat Savoy terug was liep ik de trap af en keek hem aan.
    "Ze hebben het lijk gevonden." Zei ik met grijnsje. "Ze verdenken waarschijnlijk jou of mij." Voegde ik er toen geamuseerd aan toe, hij ging hier nog problemen mee krijgen.
    "Trouwens? Het is onbeschoft dat je niks voor mij overgelatne hebt." Voegde ik er toen serieus aan toe en prikte met mijn vinger tegen zijn borstkas.
    "Tssk, egoïst." Mompelde ik, maar ging al gauw weer over op ander onderwerp.
    "Er zijn trouwens twee nieuwe mensen in het huis heb ik geroken. Jij vast ook al. Wat denk je van ze?" Vroeg ik hem, misschien had hij ze al gezien of zelfs gesproken en wist hij er het een en ander van af.


    In the end the only person we love is ourselves, that's why we choose to love someone who can please us the most.

    Odile - Goede vampier.

    Met een opgetrokken wenkbrauw kijk ik hem na, waarna ik languit op mijn bed ga liggen en de ogen sluit. Daar krijgt hij spijt van. Nu alleen nog een plan. Ben ik creatief in plannen verzinnen? Zolang ze te maken hebben met een ander laten lijden, dan wel. Ik kijk met een schuin oog opzij, waar een perfecte pijpenkrul in mijn gezichtsveld valt. Ik heb geen zin om op te staan en de stijltang er doorheen te halen, dus blijf ik rustig liggen en overpeins mijn mogelijkheden. Wat zou de eeuwige rookverslaafde ervan vinden als zijn sigarettenvoorraad opeens foetsie is? Dat gaat nooit werken, zeg ik tegen mezelf. Op het moment dat ik zijn kamer binnen kom merkt hij mijn geur op. Tenzij.. ik knipper een paar keer met mijn ogen. Tenzij het raam open staat. Ik spring op, kleed me gehaast aan en laat me via het raam naar buiten. Als ik beneden ben op de ijzige grond loop ik om het huis heen, tot ik wat geluiden uit een raam hoor komen. Het geluid van water. De badkamer. Dat betekent dat zijn kamer ernaast moet zijn. Ik druk me snel tegen de muur aan en loop zo richting de plaats waarboven zich zijn raam bevindt. Kom op, Odile. Gebruik wat van je kracht. Ik zet me hard af en spring zo hoog mogelijk, tot ik me aan het raamkozijn heb vastgegrepen. Het raam is al open! Wat een mazzel. Ik glip de kamer binnen en kijk de ruimte door. Waar te beginnen? Mijn blik valt meteen op de grote kast, die ik dan ook gehaast maar geluidloos open trek. Bingo! Een royale verzameling sloffen. Jezus christus, hoe moet ik dat ooit allemaal mee krijgen? Ik krab even gefrustreerd aan het hoofd, waarna ik een winkeltas van Lew pak en de sloffen erin kieper, zij het voorzichtig. Daarna laat ik mezelf weer via het raam naar buiten, waarna ik voorzichtig weer naar mijn kamer glip. Ik laat mezelf via mijn eigen raam binnen, haal het schilderij van de wand en open het luik. Ik gooi de plastic zak met de sloffen in de verborgen ruimte en sluit die weer af. Voor alle zekerheid ruik ik nog even de kamer door. Mooi. Geen sigarettengeur te bekennen. Waar was die fles Bailey's ook alweer?


    No growth of the heart is ever a waste

    Sorryknorry :x

    Yue
    "Heb je misschien ook een lange broek? En iets voor onder het vest?" Ik knik en begin weer in mijn kast te rommelen. Onder alle jurkjes en rokjes vind ik een gescheurde spijkerbroek en een lichtblauw shirtje. "Vangen." zeg ik en ik gooi de kleren naar Dewi die ze behendig opvangt. "We moeten het weer eens over ons kerst idee hebben. Het zal al wel kerst zijn geweest, dus we moeten snel zijn. Waarom maken we vanavond geen kerst-diner?" zeg ik terwijl ik neerplof op een van de bulten met kleren.
    -Same here :x

    Savoy
    Ik loop de villa in en zie meteen Faith. Zucht, geweldig. "Ze hebben het lijk gevonden. Ze verdenken waarschijnlijk jou of mij." Ik haal mijn schouders op. "Nou en?" Faith loopt op me af en prikt met haar vinger tegen mijn borst aan. "Trouwens? Het is onbeschoft dat je niks voor mij overgelaten hebt." Ik zucht geërgerd en duw haar hand weg. Ik heb nu echt geen zin in Faith. Ik begin weg te lopen maar ze blijft maar praten. "Er zijn trouwens twee nieuwe mensen in het huis heb ik geroken. Jij vast ook al. Wat denk je van ze?" Ik draai me om naar haar en haal ongeïnterresseerd mijn schouders op. "Ze hebben bloed dat ik kan drinken. Dat is wat mij betreft het enige dat ik hoef te weten. Nu ik er aan denk.." Er komt een grijnsje op mijn gezicht als ik terugdenk aan wat Odile over ze zei. Volgens mij hebben zij en Lew het niet zo op die gasten, en dat gaat het extra makkelijk maken om ze op te eten.

    Odile - Goede vampier.

    Ik trek een wenkbrauw op en de valse grijns op mijn gezicht wordt steeds groter.
    'Hij kan niet zonder me,' zeg ik met speelse ogen. 'Ik zou niet weten waar je geliefde sigaretten zijn,' vervolg ik met een nietsverhullende grijns. 'Ik heb nog een pakje in m'n broekzak, dat mag je voor mijn part wel hebben. Of je gaat naar de stad om een nieuw pakje te halen. Hoewel dat misschien geen verstandige keuze is, gezien de omstandigheden. En hoezeer ik je kinky kant waardeer, je mag me nu wel loslaten. Tenzij je van plan bent me te gaan martelen zodat ik je het antwoord geef. Maar ik betwijfel het, aangezien je het ergste al voor elkaar hebt gekregen.' Met een vinger wijs ik naar de pijpenkrul die voor mijn gezicht hangt.
    'Arme ziel, nu zul je de rest van je onsterfelijke leven zonder sigaretten door moeten brengen. Ach..' Ik zeg het op een quasi-bezorgde toon en maak een pruillipje. Maar mijn ogen die met de seconde valser worden verraden mijn oprecht plezier in dit spel. Mijn haar tegen jouw sigaretten, een prima deal lijkt me. Het is ons beiden even waardevol.

    [ bericht aangepast op 24 april 2011 - 13:29 ]


    No growth of the heart is ever a waste

    Haha, Savoy mag Faith niet. Geweldig :Y)

    Dewi
    Geduldig wachtte ik en toen ze de kleren gooide ving ik ze netjes op. Ik wist dat ik niet kieskeurig kon zijn dus trok ik de kleren maar gewoon aan en gooide mijn eigen op de hoop.
    "Ik denk niet dat er iemand in de stemming is om Kerst te vieren.. Denk je ook niet?" Zei ik haar, na al het gedoe was niemand in een kalme kerst stemming en de sfeer hier hielp ook niet bepaald.
    "Het is niet erg, ik vier al jaren geen Kerst of andere feestdagen meer. Mijn verjaardag is ook weer voorbij gegaan als een gewone dag." Ik haalde mijn schouders op. "Dus je hoeft geen moeite te doen hoor." Ik glimlachte flauwtjes en trok de mouwen van het vest over mijn handen. Heerlijk warm had ik het nu.

    Faith
    Ik merkte wel dat hij niet gediend was van mijn gezelschap en hij wilde hun bloed, ik moest hem voor zijn.
    "Prima, ben al weg." Mompelde ik. "Schat." Voegde ik er nog plagerig aan toe met onschuldig grijnsje en liep weg. Eenmaal in mijn kamer trok ik mijn kledingkast open. Ik zou die nieuwe eens begroeten, ik moest onschuldig overkomen.. Ik vond een schattig zomerjurkje en lieve bijpassende schoentjes, ik trok het aan en stak mijn haar mooi op. Al die moeite voor een beetje bloed, tssk.. Maar ik zag het als een uitdaging, een spel.. Ik zou in mijn rol proberen te blijven, het onschuldige meisje. Eens kijken hoe lang ik het uithield, misschien kreeg ik hem zelfs uiteindelijk zo ver dat hij het uit zichzelf aan bood.. Dat ik zijn bloed mocht drinken. Dat was een mooie uitdaging. Gauw deed ik nog wat make-up op en nog wat sieraden om als de finishing touch. Toen ik klaar was bekeek ik tevreden het resultaat in de spiegel, ik glimlachte zoetjes. DIt zou vast wel werken. Ik liep mijn kamer uit en al gauw pikte ik de geur van een van de twee op. Daar stond ie dan, een van de twee. (Chase 8D)
    "Hé, een nieuweling zeker?" Vroeg ik hem met een schattig glimlachje.


    In the end the only person we love is ourselves, that's why we choose to love someone who can please us the most.

    Chase - vampierjager.

    De grijns is niet van mijn gezicht af te vegen, ook niet als Odile en Lewis me gewoon voorbij lopen. Ik weet wat ze gaan doen, zal ik ze volgen? Misschien lukt het me het te filmen of zo, oeh. Dat zou leuk zijn. Of alleen al het geluid op te nemen. Ik kan trouwens ook nog.. "Hé, een nieuweling zeker?" Oh verdomme. Ik draai me om, het meisje staat te ver weg om te weten of het nu een vampier is of een mens. Ik vermoed een vampier, want ze is bleek. Maar er zijn ook bleke mensen. Ik moet in ieder geval voorzichtig zijn. 'Ja,' lach ik met een neppe lach. 'Jou ken ik nog niet,' vervolg ik terwijl ik op haar af loop. Kut, welke naam had ik nu ook alweer gebruikt? 'James, ja, ik ben James. En jij bent?' vraag ik terwijl ik mijn hand uitsteek. Prima truc, als ze koud is, is het een vampier. Ik hoop een mens, veel meer vampieren kan ik er niet bij hebben. Godsamme, dit wordt nog moeilijk.


    everything, in time

    Haha, ging even Chase opzoeken, dit kan itneressant worden;
    Karakter: Egoïstisch en een geweldige manipulator, hij ziet vrouwen alleen als een lustobject en vertrouwt niemand op Ash na. Buiten Ash heeft hij verder ook geen vrienden. Hij heeft een schijthekel aan vampiers, en wil niet liever dan ze allemaal uitroeien.
    Spreukdingesietsachtigidunnoeither: Gebruikt vaak een gedaantewisselings spreuk. Hij blijft wel een mens, maar verandert zijn uiterlijk om zo de perfecte jongen te vormen voor een vrouwelijke vampier. (Valt zij op blond, krijgt hij blond haar). Bij mannelijke vampiers zoekt hij meestal uit wat voor types zij zijn en verandert dan in eenzelfde soort, zodat ze hem eerder vertrouwen.
    Genius (:

    Dewi
    Geduldig wachtte ik en toen ze de kleren gooide ving ik ze netjes op. Ik wist dat ik niet kieskeurig kon zijn dus trok ik de kleren maar gewoon aan en gooide mijn eigen op de hoop.
    "Ik denk niet dat er iemand in de stemming is om Kerst te vieren.. Denk je ook niet?" Zei ik haar, na al het gedoe was niemand in een kalme kerst stemming en de sfeer hier hielp ook niet bepaald.
    "Het is niet erg, ik vier al jaren geen Kerst of andere feestdagen meer. Mijn verjaardag is ook weer voorbij gegaan als een gewone dag." Ik haalde mijn schouders op. "Dus je hoeft geen moeite te doen hoor." Ik glimlachte flauwtjes en trok de mouwen van het vest over mijn handen. Heerlijk warm had ik het nu.

    Faith
    Ik stond met mijn rug tegen een vervarming aan, mijn handen achter mijn rug zodat ik ze tegen de verwarming aan kon houden. Maar goed ook, want de jongeman die blijkbaar James heette kwam op em af en stak zijn hand naar me uit.
    "Ik heet Faith." Zei ik en schudde zijn hand. "Mag ik vragen hoe je hier terecht komt en wat je hier komt doen zo midden in het bos? Zo vaak krijgen we geen bezoek, de meeste wagen zich niet zo diep in het bos." Vertelde ik hem. Kort bekeek ik hem (neem even dat plaatje dat je van hem gepost had), hij had een beetje krullend haar en groen blauwe ogen, toen ik beter keek kon ik wat gouden spikkeltjes in zijn ogen ontdekken. Hij zag er zeker niet verkeerd uit, mnaar mijn type? Dat wist ik niet. Ik wist niet wat mijn type zou zijn, waarschijnlijk lag het bij mij meer aan het karakter. Ik vond jongens met een wat pittiger karakter leuker dan van die doetjes, ik had iemand tegen die me kon temmen en tegne durfde te spreken. Iemand die me mijn respect zou afdwingen.


    In the end the only person we love is ourselves, that's why we choose to love someone who can please us the most.