Wat moet ik hiermee dan? Twee derde van een jaar lekker chillen met de intrusive suicicidal thoughts in m'n kop? Lekker kopje thee ermee drinken? 210 dagen wachttijd, m'n reet. met de vorige pyscholoog het ook zitten afsluiten twee weken terug, want ik zou doorverwezen zijn naar een instantie waar ik binnen twee maanden terecht kon. Of ik dat niet weer kan oppakken ter overbrugging.
[insert thoughts i do not want to have]
tbh: ik doe het eigenlijk liever zonder die overbrugging dan. vond haar irl best prettig, maar ook zij sloeg de plank af en toe gewoon nog mis en online werd dat alleen maar erger. achter een computerscherp therapie doen werkt gewoon niet voor mij, want het is te veel afstand waar mijn vermijdende problematiek zich achter kan verschuilen. de laatste sessies voelden ook eerder als een hele dure briefing geven van m'n week dan therapie waar je iets mee opschiet. dus ik wil eigenlijk gewoon niet online terug naar haar, maar dat betekent dus het komende jaar gezellig in m'n eentje aangaan.
en dan hebben we het nog niet gehád over dat ik nog extra moest vechten om ergens alsjeblieft in godsnaam een psychiater op korte termijn te spreken te krijgen om mijn medicatie bij te stellen. i'll take my depression and panic disorder without the daily nightmares that leave me scared to fucking death. can we do something about that now, please and thank you?
TL;DR: AAAAAAAAAAAHHHHHH
This is a frustrating development.