Kind zijn van een moeder die al 3 kinderen heeft moeten begraven terwijl je duidelijk niet gemaakt bent voor dit leven, in dit lichaam, in deze wereld. Ik kan werkelijk geen kant op. Ik zou haar dat nooit aan kunnen doen, hoe erg ik ook toe ben aan verlossing van mijn pijn, stress, woede, schaamte, angst.
Ik ben bang dat het nooit gaat eindigen. Hoe df ben ik mentaal zo'n mess terwijl ik (op dit moment at least) mijn shit weer op orde ben qua werk/geld. Ik kan deze wereld niet aan op deze manier en ik voel me zo fucking zwak, maar ALLES raakt me zo erg. En dat gepaard met de fucking hel die ik elke dag doorsta met mezelf, hoe df ga ik dit nog x jaar uithouden man. Ik heb verandering nodig. Godzijdank ben ik weer aan het werk zodat ik doordeweeks iig bezig ben, maar ik ben mentaal al ergens anders.
Ik voel Into the Wild elke dag meer lmao.