We hadden vrijdag dus "proefles" om te zien of de groep nog bij ons past. Eigenlijk gewoon een trucje van ons omdat we niet wisten of we op de andere balletschool plek zouden hebben en we dus mogelijk nog een seizoen hier zouden zitten, maar als we wel over konden we ons geld kwijt zouden zijn van minstens een maand lesgeld betalen.
Proefles begon ze heel mooi met 'nu kan ik jullie eindelijk een balletles/les klassiek ballet geven zoals het bedoeld is, een uur en een kwartier lang', then proceeded to barely do actual klassiek ballet.
Na de barre volgt officieel gezien een stuk over 'de diagonaal', schuin door de studio. Zoals gewoonlijk was dit een wals met een gedraaide wals variatie als je dat wilde. Die doen we al minstens 2-3 jaar gewoon standaard eens in de zoveel tijd en, zoals gewoonlijk, stonden m'n zusje en ik dit weer uit te leggen aan een aantal mensen die toch ook al een tijdje in deze groep zitten en gewoon meerdere keren al uitgelegd hebben gekregen wat de gedraaide wals is. En we moesten ook direct weer van duo's switchen, want ja, het zou ook eens dat m'n zusje en ik samen mogen blijven staan.
Vervolgens gingen we inspringen (gewoon opwarmen met sprongetjes) en stonden wij vooraan en de rest allemaal in de achterste helft van de zaal gepropt. Maakte de docent een opmerking dat 'de zussen' weer de halve zaal voor zichzelf hebben, alsof wij er iets aan kunnen doen dat de rest in een hoekje wegduikt. Thanks bitch.
Een dansje hebben we niet eens gedaan, want ze had een of ander muziekje gevonden waarop ze dan bepaalde bewegingstermen zongen en ze dacht dat het leuk was om na de vakantie een soort balletquiz te doen. Ja leuk op zich, maar niet als dat de rest van je les is. M'n zusje en ik hebben allebei aandachtig staan luisteren naar de muziek en alles voorgekauwd voor de rest. Oh ja, en we moesten ook gelijk weer de voorste en achterste rij switchen, want je mag niet gewoon een lesje rustig opstarten op de plek waar je graag wil staan ofzo.
Na afloop was m'n zusje een beetje verdrietig. Ik denk dat de beste omschrijving is dat het lijkt op het afbreken van een toxic relatie/vriendschap, want je blijft toch denken 'was het echt zo erg? Er waren ook wel goede dingen'. Nou dat bleef totdat ik vertelde dat er bij de afgelopen voorstelling sprake was van een dingetje. Er was namelijk 1 persoon met een solo in de voorstelling, omdat zij de enige was in haar groep op spitzen. Nu heeft de docent for some reason echt een schurfthekel aan dat mijn zusje en ik altijd samen staan en mochten een andere moeder en dochter niet in dezelfde jazz groep dansen, want dat vond de docent raar. Maar een ander moeder-dochter duo staat nu wel samen in de groep, en ik wist dus dat als er meer tijd was geweest, dat de dochter in kwestie mee had mogen doen met de solo en dus een duet met haar moeder had gekregen op het podium.
M'n zusje was gelijk niet meer verdrietig, maar boos. Dus dat hebben we ook direct opgelost.
Catmint
)
Moet de maaaaaaaaaaaan extra dramatisch dan voor nu?
