• Hier kun je al je frustraties, euforische momenten en hersenspinsels kwijt.
    Dus zit je iets dwars? Heb je problemen? Is je ijsje niet lekker? Of voel je je gewoon zo ontzettend blij en wil je dat met de rest van Qreaties delen?
    Schrijf hier dan alles van je af.

    Voor gevoelige onderwerpen verwijzen de mods je graag door naar het volgende topic: professionele hulpverlening.

    (Link en gif komen later)


    || Thy hatred only wakes a smile. ||

    Afgewezen (thank god) en een mail vol veren in mijn reet, love it *O*

    "Je positiviteit, vele kwaliteiten en je schrijftalent viel ons positief op. (...) Dat neemt niet weg dat we onder de indruk waren van je motivatie om in de culturele sector te werken en van wat jij daarin te bieden hebt. (...) Hoewel we binnen XXX op dit moment geen ruimte hebben, kunnen we ons goed voorstellen dat jouw kwaliteiten en schrijftalent heel passend zouden zijn binnen bijvoorbeeld fondsenwerving of PR."

    Ze willen zelfs samen brainstormen of ze mij er toch tussen passen bij PR of fondsenwerving, hoe cute is dat!

    [ bericht aangepast op 17 feb 2026 - 18:21 ]


    || Thy hatred only wakes a smile. ||

    Hellfire schreef:
    Afgewezen (thank god) en een mail vol veren in mijn reet, love it *O*

    "Je positiviteit, vele kwaliteiten en je schrijftalent viel ons positief op. (...) Dat neemt niet weg dat we onder de indruk waren van je motivatie om in de culturele sector te werken en van wat jij daarin te bieden hebt. (...) Hoewel we binnen TDI op dit moment geen ruimte hebben, kunnen we ons goed voorstellen dat jouw kwaliteiten en schrijftalent heel passend zouden zijn binnen bijvoorbeeld fondsenwerving of PR."

    Ze willen zelfs samen brainstormen of ze mij er toch tussen passen bij PR of fondsenwerving, hoe cute is dat!


    Waarom wilde je afgewezen worden?


    If you want the rainbow, you gotta put up with the rain

    Natuurlijk, alles is mijn schuld. 🙄


    Don't walk. Run, you sheep, run.

    Soms vraag ik me echt af of ik wel eens Qers kruis. Vooral als ik op m'n telefoon in het openbaar op Q zit. Zit er wel eens iemand achter me die denkt "hee, dat ken ik!", zal ik wel eens iemand zien die op Q zit? (Ja, ik ben redelijk onbeschaamd in het meegluren, my apologies)


    Tijd voor koffie.

    Caverna schreef:
    (...)

    Waarom wilde je afgewezen worden?


    Ik kwam meteen uit die sollicitatie met een heel meh gevoel. Duurde even voordat ik erachter kwam waarom, maar het was de vibe van een van die mensen. We zaten op een andere golflengte en begrepen elkaar steeds verkeerd, maar zij ging daar zodanig mee om dat ik mezelf steeds heel hard verdedigen waarom het niet was wat zij dacht. Dit deed mijn stiefmoeder ook en ik moet daar nog even wat therapietjes over doen, dus het is gewoon niet handig om daar heel nauw mee samen te werken als dat bij mij een au is :')

    Overigens had ik het nog wel een kans gegeven als ze wel een tweede gesprek hadden gewild, maar gevoelsmatig had ik het idee dat dit gewoon niet voor mij was!

    [ bericht aangepast op 17 feb 2026 - 16:32 ]


    || Thy hatred only wakes a smile. ||

    Nou jongens, vandaag ook weer geleerd wat een quadriceps is want die heb ik blijkbaar net verrekt ofzo.

    Nu flinke laag diclofenac erop en rust houden 🫡 en eventjes oefeningen inplannen om 'm te versterken.

    Tja, van 3 maanden niet hardlopen naar bijna 6 km met 53 meter stijging in het bos is natuurlijk ook vragen om problemen


    so if you care to find me, look to the western sky, as someone told me lately: everyone deserves a chance to fly

    ben mijn medicatie vergeten in te nemen en kan niet stoppen met ratelen


    --

    Repeat: Ik zoek tv vermaak waarbij ik wel afgeleid word maar niet getriggerd wordt in mijn liefdesverdriet. Ik heb nu bijna Wizards of Baking uit, heb Dessert Masters al gekeken (en al vele MasterchefAU seizoenen) en soms kijk ik Met het mes op tafel.

    Ik heb HBO, Prime, Netflix en Disney+. Alles wat mij triggert in "niet goed genoeg zijn" of "een last zijn" werkt ook niet (Encanto bijvoorbeeld). En mega veel (goede) series keek ik samen met mijn vriend, dus ik kan ook The Office niet kijken zonder getriggerd te worden. Ik ben helemaal gaar.

    Wie helpt mij mijn dagen door te komen?


    If you want the rainbow, you gotta put up with the rain

    Wat een typisch patroon weer.
    Iemand loopt volledig leeg, deelt haar hele hebben en houden in honderden appjes per dag terwijl ze overduidelijk psychische hulp nodig heeft.
    Na 2 maanden wordt dat mij gewoon echt teveel, het kost me zoveel energie en er wordt steeds meer van mij geëist, o.a. iedere week samen eten.
    Ik geef een grens aan: dat lukt mij niet.
    Dus niet elke week, maar om de week. Is mij nog te veel, maar vooruit.
    Nu heb ik vanmiddag die blessure opgelopen waardoor ik al de hele tijd in tranen zit en er nauwelijks op kan staan, in ieder geval niet pijnvrij. Dus ik trek het niet om naar haar te reizen en heb me afgemeld, mijn excuses aangeboden omdat het zo extreem last minute is en ik dat zelf ook liever anders had gezien, maar dit zijn omstandigheden waar ik niet voor gekozen heb. Ja, ik voel me schuldig, maar ik heb nu echt behoefte aan (fysieke) rust.

    En nu meteen allemaal spraakberichten met verwijten dat ik me elke keer terugtrek, dat ik er niet voor haar ben, dat ik geen empathie toon, dat ik niet eens bel. Dat ik misbruik maak van haar maar dat ik nooit wat teruggeef aan haar. Dat ik mezelf kapot maak en nu ook haar kapot maak en dat ik geen verantwoordelijkheid neem over mijzelf en professionele hulp moet zoeken.

    Het is een patroon en ik trap er elke keer weer in.
    "Sorry als ik niet snel op appjes reageer, ik ben niet zo goed in reageren!"
    --> Appt vervolgens de hele dag door en eist continu antwoord
    --> Appjes worden steeds heftiger en vragen steeds meer energie
    --> Er wordt een beroep gedaan op constant afspreken en dingen samen doen
    --> Ik geef mijn grens aan
    --> Ik ben de boeman, de slechterik, degene die hulp nodig heeft.

    Ik ben kapot man, wat fucking intensief dit.


    so if you care to find me, look to the western sky, as someone told me lately: everyone deserves a chance to fly

    Caverna schreef:
    Repeat: Ik zoek tv vermaak waarbij ik wel afgeleid word maar niet getriggerd wordt in mijn liefdesverdriet. Ik heb nu bijna Wizards of Baking uit, heb Dessert Masters al gekeken (en al vele MasterchefAU seizoenen) en soms kijk ik Met het mes op tafel.

    Ik heb HBO, Prime, Netflix en Disney+. Alles wat mij triggert in "niet goed genoeg zijn" of "een last zijn" werkt ook niet (Encanto bijvoorbeeld). En mega veel (goede) series keek ik samen met mijn vriend, dus ik kan ook The Office niet kijken zonder getriggerd te worden. Ik ben helemaal gaar.

    Wie helpt mij mijn dagen door te komen?
    had je iets aan mijn reactie? Of waren die opties niet helemaal wat je zocht?


    Tijd voor koffie.

    Derks schreef:
    Wat een typisch patroon weer.
    Iemand loopt volledig leeg, deelt haar hele hebben en houden in honderden appjes per dag terwijl ze overduidelijk psychische hulp nodig heeft.
    Na 2 maanden wordt dat mij gewoon echt teveel, het kost me zoveel energie en er wordt steeds meer van mij geëist, o.a. iedere week samen eten.
    Ik geef een grens aan: dat lukt mij niet.
    Dus niet elke week, maar om de week. Is mij nog te veel, maar vooruit.
    Nu heb ik vanmiddag die blessure opgelopen waardoor ik al de hele tijd in tranen zit en er nauwelijks op kan staan, in ieder geval niet pijnvrij. Dus ik trek het niet om naar haar te reizen en heb me afgemeld, mijn excuses aangeboden omdat het zo extreem last minute is en ik dat zelf ook liever anders had gezien, maar dit zijn omstandigheden waar ik niet voor gekozen heb. Ja, ik voel me schuldig, maar ik heb nu echt behoefte aan (fysieke) rust.

    En nu meteen allemaal spraakberichten met verwijten dat ik me elke keer terugtrek, dat ik er niet voor haar ben, dat ik geen empathie toon, dat ik niet eens bel. Dat ik misbruik maak van haar maar dat ik nooit wat teruggeef aan haar. Dat ik mezelf kapot maak en nu ook haar kapot maak en dat ik geen verantwoordelijkheid neem over mijzelf en professionele hulp moet zoeken.

    Het is een patroon en ik trap er elke keer weer in.
    "Sorry als ik niet snel op appjes reageer, ik ben niet zo goed in reageren!"
    --> Appt vervolgens de hele dag door en eist continu antwoord
    --> Appjes worden steeds heftiger en vragen steeds meer energie
    --> Er wordt een beroep gedaan op constant afspreken en dingen samen doen
    --> Ik geef mijn grens aan
    --> Ik ben de boeman, de slechterik, degene die hulp nodig heeft.

    Ik ben kapot man, wat fucking intensief dit.
    dit klinkt best wel giftig... wat een moeilijke dynamiek joh, ik herken het wel echt goed. Ik vraag me af of er voor jou iets positiefs nog in zit? Wat zou je verliezen als je zou appen dat je wat afstand nodig hebt? Dit is geen therapeutische, dit-is-stiekem-wat-je-moet-doen-vraag. Ik heb alleen zelf zo vaak in dit patroon gezeten en op een gegeven moment realiseerde ik me dat ik echt niks positiefs meer eruit haalde. Verminderen van contact gaf me een opluchting die ik me niet had kunnen voorstellen, ook al was het verdrietig een vriendschap te pauzeren. Is dit iets wat je zou kunnen doen? Of is dat lastig ivm een vriendengroep of zo? Sowieso, als ze vindt dat jij zo toxic bent, is het voor haar ook blijkbaar super voordelig om even een afstandje te nemen. Maar dat bedoel ik natuurlijk niet serieus :p

    [ bericht aangepast op 17 feb 2026 - 19:49 ]


    Tijd voor koffie.

    Wat een dag, holy fuck. En dan ook nog zo'n appje. Hou op met me


    Protect the people.

    Ik krijg zojuist een berichtje van een derdejaarsstudent aan mijn opleiding die volgend jaar graag haar afstudeerstage wil lopen bij de instelling waar ik dat nu doe en ze vraagt of we een keertje kunnen bellen zodat ze mij er enkele vragen over kan stellen...
    Ik zou het echt graag willen doen, maar laat ik nou net gigantische belangst hebben. Wil het berichtje eigenlijk ook gewoon negeren omdat ik al anxiety krijg van het niet weten wat te antwoorden.
    STRESS.


    Even zitten.

    Mijn bestie heeft een maandje met een dude gedated en nu, een maand nadat het uit ging, is hij haar nog steeds aan het controleren en vraagt hij haar om uitleg waarom ze playlists met andere mensen aan het maken is. Ik vind hem zo creepy en mijn babygirl woont zo ver weg en ik haat dat ik haar niet kan beschermen want deze creep staat nog een keer ineens voor haar deur 😤

    [ bericht aangepast op 17 feb 2026 - 21:15 ]


    || Thy hatred only wakes a smile. ||

    Een paar jaar terug zelf bij het bedrijf als stagiaire begonnen en nu heb ik gewoon mijn eigen stagiaire. Jongens ze doet het zo goed he, ben mega trots op haar. Van verlegen (en soms semi bang-achtig) naar "zal ik dat even regelen?" ❤️😭


    Such a useless spell.