[RPG] Geen weg meer terug [9] - Speeltopics

Omdat het kan.

Nummer 1: Blub.
Nummer 2: Blub.
Nummer 3: Blub.
Nummer 4: Blub.
Nummer 5: Blub.
Nummer 6; Blub.
Nummer 7; Blub.
Nummer 8; Blub.

Joinen maar geen idee wat RPG's zijn?
Kijk hier!

Inspringen altijd mogelijk. Vraag maar een samenvatting aan mij en ik zal je helpen met in het verhaal komen (;

Het verhaal
Het gaat over een stel kinderen die om de een of andere reden in een verlaten villa in het bos komen. Denk aan weddenschap, weggelopen, verdwaald etc. De villa is enorm, heeft alles wat je maar wensen kan, ookal is het stoffig en wat oud. Maar wat ze niet weten is dat de villa die zo verlaten lijkt al bewoond is, niet door mensen of dieren. Door vampiers. Twee sorten nog wel, de slechte kennen geen medeleven en drinken van alles en iedereen en houden zich vaak niet in, de 'goede' doen het zo lang mogelijk met dierenbloed, maar moeten af en toe ook dat van een mens. Ze nemen dan zo min mogelijk en doen de mensen verder niks. Die twee soorten vampiers haten elkaar, obviously.
Dan nu het grootste probleem, als een mens eenmaal binnen de poorten die rond de villa staan stapt, kan die niet meer terug. Enkel vampiers kunnen naar binnen en naar buiten. Overleven ze het?

Rollen
Normale tiener: Dewi - Candy - Timothy - Jamie
Goede vampier: Elif - Gawyn
Slechte vampier: Faith - Savoy - Odile

Weetjes over vampiers
- Ze kunnen in het daglicht, maar niet de hele dag. Eerst gaat het jeuken als ze te lang zien en dan pijn doen, als ze dan nog te lang blijven is er logisch wat er gebeurt.
- Als een vampier van een mens drinkt wordt dat mens geen vampier, dat gebeurt pas als een vampier gif 'inspuit'
- Een vampier die een mens ook tot nachtwezen maakt creëert als het ware een band en is eigenlijk verplicht die persoon te begeleiden in het begin.
- Vampier worden is een zeer pijnlijk proces.
- Als vampiers elkaar écht mogen drinken ze elkaars bloed zodat ze een sorot band krijgen ^^
- Vampiers zijn sneller en sterker dan mensen en al hun zintuigen zijn ook sterk ontwikkeld.
- Vampiers kunnen sluipen zonder geluid te maken en kunnen haast opgaan in de schaduwen.
- Vampiers hebben geen eten/drinken nodig, ookal kunnen ze het wel eten.
- Vampiers hebben bijna geen slaap nodig.
- En als laatst; Elke vampier heeft een soort kleine gave, geen vuursturen of iets dergelijks maar denk aan gedachten lezen. Hier een

lijstje met ideeën.
Gedachten lezen door op persoon te concentreren of door aanraking
Iemands hele verleden zien door simpele aanraking
Persoon pijnigen als je wilt door enkel te kijken
Dingen verplaatsen zonder aan te raken
Hypnose
Iemand in slaap kunnen laten vallen
Zelf kunenn beslissen hoe je eruit ziet
Ogen verkleuren naar je emotie
Gedachten kunnen 'verzenden'
Als iemand slaapt en je raakt die persoon aan kan je droom meekijken
Dromen manipuleren
Genezen
Emoties aanvoelen
Weten of iemand de waarheid spreekt
Visioenen
En ga zo maar door.

HAVE FUN :'D
Lijst met mensen die niet willen dat hun personage door anderen wordt gebruikt.
(Als je niet wilt dat jouw personages af en toe door anderen worden gebruikt voor kleine dingetjes zoals simpele vragen dan moet je het melden en zet ik je hier neer!)
- nog niemand

[ topic verplaatst door een moderator ]

[ bericht aangepast op 7 april 2011 - 14:07 ]

No growth of the heart is ever a waste

Ash

wanneer dewi naast me verschijnt en vertelt dat het waarschijnlijk al te laat is bijt ik op me lip, wat ben ik voor vampierjager als ik haar daar gewoon laat liggen. Maar voor de veiligheid van meerdere mensen moet ik in mijn rol blijven, dát is hetgene dat ik me de hele tijd voor hou. Maar het liefste zou ik willen schreeuwen waarom ik hier ben, het meisje meenemen en als held worden gezien. Nee. Het liefste zou ik nooit van het bestaan van vampiers hebben geweten, dan zat ik nu thuis misschien met een vriendin een film ofzo te kijken. Maar nee hoor, ik woon samen met een jongen afgelegen bij een bos. Geweldig. 'ik weet het' zeg ik dan maar, mijn stem klinkt gebroken. Ik klink gebroken, wat ik in werkelijkheid ook ben. Bij iedere moord die je ziet of hoort breekt er een stukje bij je af. 'laten we teruggaan'

[ bericht aangepast op 10 april 2011 - 22:22 ]

Trust me. I'm the doctor

haha awesome, nu wil ik ook :'D
Maar ik moet nog weekje wachten, helaas niet om naar NYC te gaan
maar wel naar Ardingly, naar een of andere kostschool

Dewi
Het liefst had ik hem getroost toen ik hoorde heo gebroken zijn stem klonk, maar ik durfde het niet en dacht ook niet dat ik het kon, ik zat zelf met te veel problemen. Samen liep ik met Damniën terug de keuken in waar Lew stond, alweer met zijn vertrouwde peuk tussen zijn vingers. 'Op dit punt mag je alleen aan jezelf denken, of je gaat eraan.' vertelde hij en ik keek hem aan.
''Dat is niet helemaal wat ik bedoelde.'' mompelde ik zachtjes. ''Ik bedoel.. Je weet dat het moeilijk is niks te doen als je weet dat er iemand hier binnen afgeslacht wordt.'' legde ik hem uit. Al helemaal als Savoy de dader was, hij deed me niks.. Ik wist niet waarom, maar het leek erop dat hij geen pogingen meer deed me te verwonden of te doden. Dus als hij het ook maar in zijn domme kop haalde iemand in dit huis aan te vallen en ik wist ervan, dan zou ik er zeker bij zijn. Mijn knorrende maag onderbrak mijn gedachtengang. Ik liep terug naar de woonkamer en installeerde me weer op de bank, ik pakte een stuk pizza en nam grote hap. Jezelf beschermen ging beter met een volle maag.

In the end the only person we love is ourselves, that's why we choose to love someone who can please us the most.

Sorry dat het zo lang duurt steeds :x
Ik ben lui en ik heb huiswerk.. :']

Yue
Ik gil als Odile de bocht omvliegt. Het is duidelijk dat ze haar motor is gewend. Een beetje wagenziek stap ik uit, en snel loop ik achter de rest aan naar binnen. De schuur is voor een schuur heel gezellig. De warme kleuren van het interieur geven een relaxte sfeer, en ik voel me meteen op mijn gemak. Ik kijk naar de kamer en luister naar de uitleg van Julian. Ik beantwoord Odiles glimlach en knik. "Ja, dat klinkt heerlijk."

Savoy
Ik slik nog een keer en loop dan naar binnen. Ik snap gewoon niet waarom ik haar opving. Ik had bloed, mensenbloed. En ik heb mijn kans laten gaan. Mijn mond verstrakt tot een streep en ik been naar boven, waar ik het andere mens ruik.. Jamie. Ik stop abrupt en grijns als ik merk dat Elif er niet bij is. Misschien heb ik toch nog geluk vandaag...

Odile - Goede vampier.

Ik knik en we lopen richting de keuken. Het huis is bijzonder ruimtelijk ingericht voor een vampierhok: een enorme trap, lichte kleuren en vrijwel overal staan planten, vaak van de meest exotische soorten.
'Jullie smaak is behoorlijk.. veranderd,' zeg ik wat verbaasd. 'Ja, laat ik zeggen dat we die 70's stijl een beetje uit de tijd vonden,' zegt Masha en schenkt voor ons een glaasje bloed in. Dat is nog eens wat anders dan het uit een hals drinken. Julian zet een pan met aardappelen op en wat groente. Het verbaast me dat hij ons uberhaupt eten geeft - vampiers eten doorgaans erg weinig - maar ik kan het goed gebruiken om op krachten te komen, net zoals het bloed. Terwijl ik het glas leegdrink denk ik aan de situatie thuis en met name één vraagstuk waar ik nog niet eerder aan heb gedacht rijst omhoog. Als Yue en ik hier zijn, wie beschermt die mensen dan? Ik bijt op mijn lip en een akelig schuldgevoel komt naar boven. Lew staat er alleen voor. Iets zegt me dat ik hem moet helpen, dat het mijn verplichting is, maar wat anders zegt dat als ik terug kom, hij me er meteen weer uitgooit. Ik heb hem verraden, teleurgesteld. Straks denkt hij dat alles een leugen was. Bedrog. Ik voel een akelige steek in het hart, en dat komt niet door Savoy's mes. Ik geef om hem en ik mis hem. En ik weet dat de kans aanzienlijk groot is dat hij me de rug toe zal keren, maar ik móet het hem zeggen. Hij moet op z'n minst mijn kant van het verhaal horen. En ik die van hem.
'Yue, Masha, Julian.. na het eten ga ik weer terug. Er zijn een aantal onopgeloste zaken. En ik haat onopgeloste zaken.' 'Oh. Vanwaar die beslissing ineens?' vraagt Julian verbaasd. 'Ik ben nooit iemand geweest die wegrende voor problemen. Hoewel ik de meeste problemen oplos door gewoon met mijn mes te zwaaien, zal ik het nu anders aan moeten pakken. Verwacht het ergste maar hoop op het beste. En dat is wat ik zal doen.'

No growth of the heart is ever a waste

Yue
Ik drink wat van het bloed in mijn glas. Het is apart om uit een glas bloed te drinken, maar ik moet eerlijk zeggen dat het een stuk beschaafder voelt dan een dier neerhalen. Ik kijk op naar Odile. Eigenlijk ben ik wel opgelucht dat ze weer naar de villa wil. Ik was snel vertrokken en had niet aan de rest gedacht. Wat als Lew nu in de problemen zou komen en Dewi iets overkomt? Dat zou ik mezelf nooit vergeven. Ik bijt op mijn lip en knik. "Je hebt gelijk. Lew staat er helemaal alleen voor nu. De mensen zijn in groot gevaar."

Savoy
Ik slik nog een keer en loop dan naar binnen. Ik snap gewoon niet waarom ik haar opving. Ik had bloed, mensenbloed. En ik heb mijn kans laten gaan. Mijn mond verstrakt tot een streep en ik been naar boven, waar ik het andere mens ruik.. Jamie. Ik stop abrupt en grijns als ik merk dat Elif er niet bij is. Misschien heb ik toch nog geluk vandaag...

Odile - Goede vampier.

Al snel nadat ik het heb gezegd zinkt de moed me in de schoenen, maar zoals Julian al zei: wie ben ik om me wat van anderen aan te trekken? Er zijn nu dingen gaande die belangrijker zijn dan mijn eigen gevoelens. Als Masha het eten op tafel zet en we plaatsnemen is de sfeer wat geladen. Nu wordt er wijn in geschonken, maar ik pas.
'Je houdt echt van hem, niet waar,' hoor ik Masha ineens zeggen. Ik kijk verbaasd op nadat ik een plak biefstuk naar binnen heb gewerkt. 'Ik weet het n-' 'Misschien zie je het zelf nog niet, maar ik wel,' glimlacht ze. Daarop zwijg ik en eet door. 'Dit is de eerste keer dat ik merk dat je bereid bent je trots opzij te zetten voor iemand. Nooit gedacht dat ik zoiets nog mag meemaken,' vervolgt ze. Masha is nooit echt een praatgraag iemand geweest, maar wat eruit komt is meteen een voltreffer. 'Misschien..' zeg ik voorzichtig. 'Maar ik ga geen hoop koesteren.' Ik sta op. 'Ik dank jullie voor het eten, maar we moeten gaan.' 'Wacht.' Ook Julian komt overeind en drukt me een flinke zak ingevroren bloed in handen.
'Om op krachten te blijven.' 'Bedankt.' 'Je moet terugkomen, als je meer tijd hebt. Het was goed je weer te zien.' Ook Masha staat op en omhelst me. 'Die meidenavond hou ik te goed van je.' Ze haalt haar hand door mijn haar en laat ons uit.
Nog steeds ben ik niet helemaal overtuigd van mijn beslissing en ik weet waardoor het komt. Waar ik normaal heel zeker ben van mijn zaak, komt nu een akelig onzeker gevoel opborrelen wat ik voor het laatst heb gehad tijdens één van mijn zovele gevechten met de pestkop van de straat. Alleen was ik toen twaalf en sterfelijk. Nu loop ik door een bos als onsterfelijke met een zak bevroren bloed in de handen.
'Naar links,' zeg ik als we na een tijdje lopen een oude boomstam tegenkomen. De temperatuur is nog steeds ver onder het vriespunt, maar ik merk er weinig van, behalve de koude luchtstroom in mijn longen. Het is een akelig lange wandeling terug en naarmate ik meer in de buurt kom, hoe onzekerder ik word. Ik dwing mezelf het ellendige gevoel te verjagen, maar het gaat erg lastig. Al helemaal nu ik me voor de geest haal hoe Lew me daar heeft laten liggen. Hoezeer ik hier ook schuld aan heb, het blijft pijn doen. Als de villa dan eindelijk voor ons opdoemt haal ik een diepe teug adem en loop de aloude poorten weer binnen. Ik bijt even op mijn lip en doe de deur open, waar de mengeling van geuren weer even verwarrend werkt als altijd. Langzaam loop ik op de woonkamer af terwijl iets mijn maag binnenstebuiten keert. Waarom willen die verdomde zenuwen niet weg?
'Lew,' zeg ik voorzichtig als ik hem en een aantal mensen, waaronder Dewi, in de woonkamer aantref. Ik blijf stilstaan in de deuropening. 'Ik wil je ten eerste zeggen dat het me spijt en dat ik me voor kan stellen dat..' Ik maak de zin niet eens af. 'Ik heb jullie verraden en dat had niet mogen gebeuren. Ik ben hier ook niet om het recht te praten, want ik weet dat niks mijn gedag rechtvaardigt, ik ben hier alleen om te zeggen dat het nooit mijn bedoeling was geweest. Ik was de controle kwijtgeraakt en heb me laten provoceren. Ik heb bijna iemand vermoord.' Ik slik even. 'Ik heb mijn best gedaan en dat was niet genoeg. Het spijt me.' Ik voel hoe het weer vochtig achter mijn ogen wordt, maar ik weiger om mijn tranen te laten zien! Dus ik gooi de zak bloed op tafel en loop de doodstille woonkamer uit, richting mijn kamer. Als ik de deur net op tijd achter me heb gesloten, laat ik me er tegen vallen en zak naar beneden, terwijl de tranen nu toch één voor één loskomen. Geluidloos snik ik en vervloek mezelf om nu voor de tweede keer vandaag te huilen.

No growth of the heart is ever a waste

Ash.
Spelfouten door mijn Ipod

Als de vampier binnenkomt die me hiervoor gebeten heeft verstjf ik even, zou ze langskomen om de klus te klaren. Maar ze doet iets wat ik ,en chase denk ik ook niet had verwach, ze bied haar excuses aan. Vooral aan Lewis, als ze klaar is met haar zegje loopt ze naar weg maar nog net kan ik de tranen in haar ogen zien. 'excuseer me even' ik glimlach flauwtjes en Loop dan achter haar aan, even raak ik de weg kwijt maar al snel weet ik al waar ze zt door gesnik. Zuchtend haal ik een hand door mijn haren heen, ik ga een softie worden. Zachtjes loop ik naar de deu toe en klop er tweemaal op vordat ik hem openmaak. Wat onwennig sta ik in de deuropening 'het was niet jou schuld' meteen kijk ik haar aan 'het was die andere vampier, jij kon er niks aandoen' ik glimlah even 'ik neem het je niet kwalijk'.

Trust me. I'm the doctor

Odile - Goede vampier.

Al snel merk ik dat er een mens deze kant op komt gelopen. Als deze op de deur klopt schrik ik even en sta op. Nog voor hij de kans krijgt de deur open te doen veeg ik de tranen uit mijn ogen. Ik dwing mezelf niet meer te huilen, iets wat me moeite kost, maar waar ik door mijn koppige trotse houding wel in slaag.
"Het was niet jouw schuld," hoor ik de jongeman zeggen - een onbekende voor mij, overigens. "Het was die andere vampier, jij kon er niks aan doen." Om vervolgens toe te voegen: "Ik neem het je niet kwalijk." Ik kijk hem verbaasd aan, waarna ik me omdraai en de gordijnen bij het raam sluit om het zonlicht te blokkeren. De tranen van net maken al gauw plaats voor mijn gewoonlijke, zakelijke houding. 'Ik had me gewoon niet uit moeten laten dagen. Het zal altijd een zwakte van me blijven. Er kleeft bloed aan deze handen, ik wil dat je dat weet. Ik ben geen heilige, ik ben een moordenaar. Ik heb veel mensen het leven afgenomen en ik genoot er nog van ook. Er is niks beters dan warm, vers, zoet mensenbloed in je keel en een spartelend slachtoffer waar het licht van in de ogen dooft, als een prooi die zich over geeft aan zijn jager. Maar er is meer dan dat. Een vampier moet niet leven om te doden, maar om te leven. En dat is wat ik probeer.'

No growth of the heart is ever a waste

Odile - Goede vampier.

Even blijf ik de sterveling aankijken tot ik me omdraai en een flinke hap adem neem. Wellicht is het 't beste om me nu even op te frissen. Ik wil me weer omdraaien, tot ik een bekende geur op vang. Het is Lewis die de armen om me heen slaat en me tegen zich aandrukt.
"Het spijt me zo, Odile. Ik had je niet achter mogen laten." Ik ben verdoofd en weet niet wat te doen. Vampiers uitmoorden en mensen leegzuigen zijn de zaken waar ik goed in ben. Maar nu komt er geen geluid uit mijn keel en is mijn lijf verlamd. Wat moet ik zeggen? Dat het me niet uit maakte en dat alles prima is? Was het maar waar. Ik wil niet tegen hem liegen, maar ik wil hem ook geen groter schuldgevoel aanjagen. Ik draai me om in zijn omhelzing en zeg: 'Het was nooit mijn bedoeling geweest jullie te verraden. En ik wens uit de grond van mijn hart dat het nooit gebeurd was. Ik heb voor het eerst meegemaakt dat vampiers, mensen me vertrouwden. Ik ben niet gewend om met zoiets als vertrouwen om te gaan. Er zijn zoveel dingen in de afgelopen dagen en weken die nieuw voor me zijn. Maar ik wil niks rechtvaardigen, zoals ik al zei. Ik wil het alleen uitleggen.' Nu maakt dat verdoofde gevoel langzaam plaats voor opluchting. Hij wil me nog steeds vasthouden.

No growth of the heart is ever a waste

Dyvon ~ Bad Vampire.

Toch zal ik die stappen maar nemen om naar binnen te lopen. Kijken of er nog wat lol te beleven valt. Dat niet alleen, maar ook wat te eten. Mijn reukzintuigen laten me nooit alleen; zelfs nu niet, dat ik die 3 heerlijke mensengeurtjes ruik.
Ik loop richting de keuken, en er komt een grijns op mijn gezicht. 'Well, hello.' zeg ik, en ik leun tegen een muur.

[ bericht aangepast op 12 april 2011 - 15:25 ]

Don't walk. Run, you sheep, run.

Ash.

Ik glimlach even als Lewis ook naar binnen komt lopen 'ik laat jullie alleen' fluister ik en loop dan weer terug. Al snel kom ik de woonkamer weer binnen waar nu nog een derde persoon bij is. Natuurlijk, nog een vampier schiet er door mijn hoofd. 'Well Hello' haar ik de persoon zeggen, en iets in die stem geeft mij het teken dat dit foute boel is. Snel kijk ik naar Chase in de hoop dat hij een spreuk weet, maar als ik zijn aandacht niet kan krijgen probeer ik zo zachtjes mogelijk weg te lopen. EN natuurlijk op dat moment glij ik over iets uit en kom met een knal op de grond terrecht 'verdomme' mompel ik terwijl ik naar de vampier kijk.

Trust me. I'm the doctor

Odile - Goede vampier.

'Lewis,' fluister ik en maak me voorzichtig los uit zijn omhelzing. 'Problemen.' Ik ga hem voor naar buiten, waar ik in de keuken terecht kom. Tot mijn verbazing is daar die nieuwe, onbekende vampier weer. Ik leg opnieuw een lok haar achter mijn oor en kijk hem vernietigend aan, terwijl ik voor de menselijke jongen kom te staan. Nu zal die eikel eerst langs mij moeten. Hij is zo ontzettend slecht voor mijn al beroerde humeur. Ik trek mijn mes en hou het wapen in de aanslag. 'Wat doe jij hier nog?' sis ik vol nijd. 'Ik snap niet waarom ik niet meteen je strot heb doorgesneden,' voeg ik er nietsverhullend aan toe. 'Wegwezen jij.' Ellendige vampier. Hij moest me eens meemaken als het de tijd van de maand was, dan had ik niks van hem heel gelaten. Luckily for him zijn vampiers niet in staat zich voort te planten. 't Zou een grote ellende zijn ook. Ik haat baby's.

No growth of the heart is ever a waste

Dewi
Ik had net mijn pizza op toen Odile plots binnenkwam en alles zeer snel ging. ''Odile!'' Ik was zo blij dat Odile en Yue er weer waren en mijn gezicht klaarde op. Odile verbaasde me toen ze haar excuses aanbood. Plotseling vluchtte ze naar boven, gevolgd door Damiën en Lew. Toen bleef ik nog alleen met James. Ik stond wat besluiteloos op toen ineens de vampier die me eerder achterna had gezeten weer binnenkwam. Nee he..
'Well, hello.' zei hij met een onheilspellend grijns. Ik wilde net mijn mond opendoen toen Odile weer terugkwam, ik glimlachte kort naar haar. Ondertussen vroeg ik me af of ze liever had dat ik het op een rennen zette.

In the end the only person we love is ourselves, that's why we choose to love someone who can please us the most.

Yue
Ik zwaai naar Masha en Julian en loop samen met Odile terug naar de villa. We zijn beiden stil, en ik merk dat Odile zich zorgen maakt. Ik zou haar wel willen troosten, maar ik heb het idee dat ze niet wil praten. Als ik het huis in kom loop ik meteen naar de keuken, waar ik Dewi ruik. "Dewi!" roep ik blij, en ik val om haar nek. Dan pas merk ik dat Odile en een andere vampier tegenover elkaar staan, klaar om aan te vallen. "Wat is er aan de hand?" fluister ik zacht terwijl ik weer naar Dewi kijk.

Savoy
Ik slik nog een keer en loop dan naar binnen. Ik snap gewoon niet waarom ik haar opving. Ik had bloed, mensenbloed. En ik heb mijn kans laten gaan. Mijn mond verstrakt tot een streep en ik been naar boven, waar ik het andere mens ruik.. Jamie. Ik stop abrupt en grijns als ik merk dat Elif er niet bij is. Misschien heb ik toch nog geluk vandaag...

Chase - Vampierjager.

Weet je wat het is? Als ik boos ben, kan ik helemaal opgaan in dat gevoel. En dat gebeurt nu ook, mensen kunnen me vragen stellen, maar ik zal het niet horen. In mijn hoofd ben ik de vampiers hier allemaal al aan het afslachten. Wel heb ik het echter door als de roodharige vampier weer terugkomt, Dewi roept blij haar naam, waardoor ik haar nu voortaan zo kan noemen, dit moet ik onthouden. Odile, een echte naam voor een vampier. De andere vampier heet blijkbaar Lewis, nu ken ik al vele namen. Waarom is Odile in godsnaam teruggekomen? Nu moeten we er weer een afslachten, twee, bedoel ik, Yue is ook weer terug. Verdomme, denk ik terwijl ik op mijn lip bijt. Dit zijn er meer dan verwacht. Dan komt er nóg een vampier naar binnen. "Hello there," grijnst hij. Een grijns die me kippenvel bezorgd, niet van angs, maar van afschuw. Ik wil zijn keel doorsnijden en wel nu. 'Wat moet je?' vraag ik aan hem, maar waarschijnlijk heeft hij dat niet eens gehoord, want Odile kletst door me heen. Hoe durft ze? Ze heeft lef, daar moeten Ash en ik nodig wat aan doen.

everything, in time