• Omdat het kan.

    Nummer 1: Blub.
    Nummer 2: Blub.
    Nummer 3: Blub.
    Nummer 4: Blub.
    Nummer 5: Blub.
    Nummer 6; Blub.
    Nummer 7; Blub.
    Nummer 8; Blub.


    Joinen maar geen idee wat RPG's zijn?
    Kijk hier!


    Inspringen altijd mogelijk. Vraag maar een samenvatting aan mij en ik zal je helpen met in het verhaal komen (;

    Het verhaal
    Het gaat over een stel kinderen die om de een of andere reden in een verlaten villa in het bos komen. Denk aan weddenschap, weggelopen, verdwaald etc. De villa is enorm, heeft alles wat je maar wensen kan, ookal is het stoffig en wat oud. Maar wat ze niet weten is dat de villa die zo verlaten lijkt al bewoond is, niet door mensen of dieren. Door vampiers. Twee sorten nog wel, de slechte kennen geen medeleven en drinken van alles en iedereen en houden zich vaak niet in, de 'goede' doen het zo lang mogelijk met dierenbloed, maar moeten af en toe ook dat van een mens. Ze nemen dan zo min mogelijk en doen de mensen verder niks. Die twee soorten vampiers haten elkaar, obviously.
    Dan nu het grootste probleem, als een mens eenmaal binnen de poorten die rond de villa staan stapt, kan die niet meer terug. Enkel vampiers kunnen naar binnen en naar buiten. Overleven ze het?

    Rollen
    Normale tiener: Dewi - Candy - Timothy - Jamie
    Goede vampier: Elif - Gawyn
    Slechte vampier: Faith - Savoy - Odile

    Weetjes over vampiers
    - Ze kunnen in het daglicht, maar niet de hele dag. Eerst gaat het jeuken als ze te lang zien en dan pijn doen, als ze dan nog te lang blijven is er logisch wat er gebeurt.
    - Als een vampier van een mens drinkt wordt dat mens geen vampier, dat gebeurt pas als een vampier gif 'inspuit'
    - Een vampier die een mens ook tot nachtwezen maakt creëert als het ware een band en is eigenlijk verplicht die persoon te begeleiden in het begin.
    - Vampier worden is een zeer pijnlijk proces.
    - Als vampiers elkaar écht mogen drinken ze elkaars bloed zodat ze een sorot band krijgen ^^
    - Vampiers zijn sneller en sterker dan mensen en al hun zintuigen zijn ook sterk ontwikkeld.
    - Vampiers kunnen sluipen zonder geluid te maken en kunnen haast opgaan in de schaduwen.
    - Vampiers hebben geen eten/drinken nodig, ookal kunnen ze het wel eten.
    - Vampiers hebben bijna geen slaap nodig.
    - En als laatst; Elke vampier heeft een soort kleine gave, geen vuursturen of iets dergelijks maar denk aan gedachten lezen. Hier een

    lijstje met ideeën.
    Gedachten lezen door op persoon te concentreren of door aanraking
    Iemands hele verleden zien door simpele aanraking
    Persoon pijnigen als je wilt door enkel te kijken
    Dingen verplaatsen zonder aan te raken
    Hypnose
    Iemand in slaap kunnen laten vallen
    Zelf kunenn beslissen hoe je eruit ziet
    Ogen verkleuren naar je emotie
    Gedachten kunnen 'verzenden'
    Als iemand slaapt en je raakt die persoon aan kan je droom meekijken
    Dromen manipuleren
    Genezen
    Emoties aanvoelen
    Weten of iemand de waarheid spreekt
    Visioenen
    En ga zo maar door.

    HAVE FUN :'D
    Lijst met mensen die niet willen dat hun personage door anderen wordt gebruikt.
    (Als je niet wilt dat jouw personages af en toe door anderen worden gebruikt voor kleine dingetjes zoals simpele vragen dan moet je het melden en zet ik je hier neer!)
    - nog niemand

    [ topic verplaatst door een moderator ]

    [ bericht aangepast op 7 april 2011 - 14:07 ]


    No growth of the heart is ever a waste

    Ash

    Net als ik me ook wil voorstellen aan het mensenmeisje genaamd Dewinter komt er nog iemand naar binnen, haar uitstraling laat al zien dat ze een vampier is. Even kijk ik Chase veelbetekend aan, dit zou een moeilijke klus worden. Als het meisje vertelt 'ik ben er weer' schieten er verschillende scenario's van wat ze gedaan kan hebben door mijn hoofd heen. 'hallo' groet ik haar en draai me dan weet om naar Dewi 'ik ben Damian' meteen zou ik mijn eigen naam tegen haar willen zeggen, haar willen zeggen dat we hier zijn om haar te bevrijden. Maar wie weet is er hier een vampier die bezit over je kan nemen? Of werkt ze uit eigen belang met ze samen.


    Trust me. I'm the doctor

    Yue
    Ik kijk Odile verward aan. "Ik ben niet boos op je, Odile.. Ik kan niet voor de rest spreken, maar zoiets kan toch gebeuren. Ik vind het knap van je dat je het probeert. De jongen leeft toch nog." Ik slik en kijk naar het tafelblad. "En ik wil niet dat je weggaat." zeg ik zacht. Dan kijk ik weer naar haar op. "Als je weggaat wil ik mee."

    Savoy
    Nog even sta ik doodstil. Lew tilt Dewi uit mijn armen, en een raar gevoel overvalt me. Waarom heb ik Dewi opgevangen als ik ook het bloed van die jongen had kunnen drinken. Die twee slokken hebben mijn dorst niet gestild, en het idee dat ik meer had kunnen drinken geeft me een enorm gevoel van spijt.

    Odile - Goede vampier.

    'Moet ik de schuur klaarmaken voor jullie? Het zijn prima leefomstandigheden voor een vampier,' hoor ik Julian zeggen. Nog wat verbaasd kijk ik Yue aan. Wil ze echt mee? Er is iets dat me verplicht om terug te gaan, maar ik wil het niet. Ik ben er nog niet klaar voor. Ik weet namelijk nu al dat ik op weinig compassie kan rekenen van Lew. En ik weet ook dat dat enorm veel zeer gaat doen. Waarom zou ik mezelf blootstellen aan emotionele zelfmoord? Het lijkt net of ik dan helemaal geen flikker heb geleerd van die vijftig jaar!
    'Bedankt, Julian. Ik neem het aanbod aan.' 'Prima. Dat regelen we. Vladimir, je krijgt nog geld van me.' Hij staat op en overhandigt de barman de centen. Ik gooi het laatste beetje drank naar binnen en sta op. Ik merk dat Yue nogal moeite heeft met de drank. 'Je kan het ook laten staan,' zeg ik glimlachend. 'Als je wil. Ik ben van plan om bij Julian en Masha te overnachten en op krachten te komen. Het zijn goede vampiers. Je mag mee als je daar wat voor voelt. Het is hier niet ver vandaan.' 'Hoe meer zielen, hoe meer vreugd. En mijn huis is mensenvrij. Ik heb nog wat ingevroren bloed in de vriezer - gejat bij de bloedbank - dus jullie kunnen je hart ophalen.' Ik werp een blik op Yue en ineens vraag ik me af of ze die tirade van Julian heeft gehoord. En met name het deel waarin hij sprak over de verkrachting en Fjodor. Ik hoop van niet.

    [ bericht aangepast op 8 april 2011 - 13:44 ]


    No growth of the heart is ever a waste

    Halloooow.
    ik zit hier met een vriendin en zij wilt ook Joinen 8D -geeft laptop aan haar-

    Juist, eum, ja x'D Nou, ik wil doen joinen enzo, want deze storyline -noemen jullie dat hier zo? lol- is echt veat 8D Ik doe zelf al een tijd aan RPG enzo maar dan in het Engels. Heb zelf een -niet bepaald actief e_e- account op Quizlet enzo, iKryptonite, dus, ja, niet dat ik een nieuwe acc. moet maken ofzeuw.
    Anyway. Om een lang verhaal kort te maken..
    Kan ik joinen zonder dat het echt een probleem is ofzo? x'D



    Amber Again 8)
    ik ben morgen de hele dag weg ivm met Movie Park Germany 8D
    Xx


    Trust me. I'm the doctor

    Ik ben het weekend weg i.v.m. school en logeren en dansles :'D
    Ben er dus weeeeeinig.

    En sure, je amg joinen hoor :'D Maak maar goede, die zijn triest in de minderheid. Poor Lew :']


    In the end the only person we love is ourselves, that's why we choose to love someone who can please us the most.

    Dewi
    ''Damian? Leuke naam.'' ik glimlachte en keek naar de ander. ''En jij heette James toch?'' plotseling hoorde ik iemand roepen dat ze terugwas. Ik fronste even en gluurde naar Lew, zolang hij niet gealarmeerd ging kijken vertrouwde ik het. Mijn blik gleed weer naar de jongens en ik keek Damnien aan, het leek alsof hij een vraag had.
    ''Je hebt vragen he?'' vroeg ik grijnzend, ''Brand los.'' voegde ik er toen aan toe. Ik kon begrijpen dat hij en zijn vriend vol vragen zaten.
    ''Ik zal trouwens even kijken wat we aan voedsel hebben.'' we waren nu toch in de keuken. Ik liep naar de kastjes en trok wat open, helaas vond ik niks bijzonders. Pas toen ik de koelkast opentrok trof ik een pizza aan, die lagen er zat, dan maar weer pizza.
    ''Jullie lusten vast wel pizza magerita toch?'' vroeg ik terwijl ik de pizza eruit haalde en de koelkast weer dicht deed. Ik legde hem op het aanrecht neer en zette de oven aan zodat die alvast kon opwarmen. Vervolgens nam ik mijn standaard plaats op het aanrecht weer.


    In the end the only person we love is ourselves, that's why we choose to love someone who can please us the most.

    Nice nice, mag ik mee? haha, anyway. have fun 8D
    Ik ben er dit weekend ook niet veel.
    Ga logeren & heb veel toetsen ineens o-o

    Dewi
    Waar was Yue trouwens? Was ze bang geworden en gevlucht? Ik merkte nu pas hoe erg ik iedereen miste, het was zo stil en rustig in de villa zonder iedereen. Hopelijk kwamen ze wel terug, ze móésten gewoon terugkomen. Opeens haalde Lew me uit mijn gedachten toen hij begon te spreken. 'Ik ga niet liegen, we staan er slecht voor. Daarom moeten jullie exact doen wàt ik zeg wànneer ik het zeg. Als ik zeg lopen, dan lopen jullie. Als ik zeg gillen dan gillen jullie en als ik zeg pissen, dan pissen jullie. Begrepen? De kans dat jullie dit overleven is al miniem en ik kan jullie niet helpen als jullie me met je puberale koppigheid tegen gaan steken.' Vertelde hij ons, ik slikte even en zweeg. Hij was zo anders, het leek alsof hij Lew niet meer was. Ik zuchtte zachtjes en keek hem aan.
    ''Ik snap hoe je je voelt, maar dat hoef je niet op ons af te reageren, wij hebben je niks misdaan. Trouwens, je hoeft me niet te vertellen dat onze overlevingskans miniem is, alsof ik dat zelf nog niet doorhad.'' ik had mijn vuisten gebald en mijn blik nu op de grond gericht.
    ''Als je het zat bent, zeg het dan gewoon of vertrek.'' ik sprong van het aanrecht en keek opnieuw naar hem.


    In the end the only person we love is ourselves, that's why we choose to love someone who can please us the most.

    Wow, ik ben jaloers 0_0
    Veel plezier! :3

    Yue
    We gaan dus in een schuur slapen. Ik slik even, maar houd me groot. Ik heb gezegd dat ik met haar mee zou gaan, dus doe ik dat ook. Ik loop achter Odile en de andere vampiers aan. Ik ben blij dat we hier weer weg gaan. Ik voel me helemaal niet op mijn gemak in dit donkere café. Als Julian over bloed begint knik ik. Het lijkt een eeuwigheid geleden dat ik gedronken heb. Dat was toen ik Gawyn vond. Ik ril en pak Odiles hand vast.

    Savoy
    Nog even sta ik doodstil. Lew tilt Dewi uit mijn armen, en een raar gevoel overvalt me. Waarom heb ik Dewi opgevangen als ik ook het bloed van die jongen had kunnen drinken. Die twee slokken hebben mijn dorst niet gestild, en het idee dat ik meer had kunnen drinken geeft me een enorm gevoel van spijt.

    Odile - Goede vampier.

    Als we de straat op lopen geeft Julian aan dat we in de auto plaats kunnen nemen. Hij geeft Masha de sleutels aan, aangezien hij zelf al te veel op heeft om te kunnen rijden. Niet dat het nu waarschijnlijk veel beter zal zijn, aangezien naar mijn weten Masha geen rijbewijs heeft. Als Yue mijn hand vastpakt glimlach ik bemoedigend en we nemen samen op de achterbank plaats. Ik zeg maar niet dat Masha nooit een rijbewijs heeft gehaald aangezien ik voel dat Yue zich helemaal niet op haar gemak voelt.
    We rijden met een waanzinnig hoge snelheid de straat uit en vliegen door de bocht.
    'Jezus Masha, je moet terugschakelen! Terugschakelen!' 'Waarheen?' 'Twee!' 'Oke.' 'Nee, nu niet meer, laat maar zitten!' Ik slaak een zucht.
    'Laat mij maar rijden,' bied ik dan maar aan. 'Kun je rijden?' 'Wat is nu het verschil tussen een auto en een motor? Zo lastig kan het niet zijn.' 'Volgens mij heb ik te veel op,' zegt Masha.
    'Snel, ga daar parkeren.' Ze doet het wonderbaarlijk goed en stapt uit en wisselt plaats met mij. Ik heb in geen jaren meer auto gereden en heb ook nog nooit een rijbewijs gehaald, maar ik ben in een betere staat dan huntwee. 'Waarheen?' 'Ik wijs je de weg.' Ik focus me op de weg en weet wonder boven wonder te voorkomen dat ik te hard rijd. De regels zijn goed blijven hangen en na een tijdje komen we uit bij hun huis.
    'Goed werk, Odile. Parkeer hem daar maar tussen.' Hij wijst naar een krappe plek tussen twee auto's. 'Mag ik je erop wijzen dat achteruit inparkeren zo'n beetje het lastigste is wat er is.' 'Niet de koppeling helemaal loslaten, voorzichtig met het gas.' Ik slaak een zucht en doe mijn best. Uiteindelijk lukt het me en we stappen uit. Julian gaat ons voor naar de schuur en opent de deur. Het is geweldig ingericht en erg warm. De gordijnen verduisteren de boel, er hangen familieportretten, lampen en een warme rode vloer. De stoelen zijn bedekt met een zachte stof en er is zelfs en lavalamp.
    'Daarachter een douche, keukentje en wc. Over een uurtje staat het eten klaar, wees zo vrij om te komen. Tenzij jullie nu behoefte hebben aan een glaasje bloed.' Ik glimlach naar Yue. 'Een beetje op krachten komen kan geen kwaad,' zeg ik.


    No growth of the heart is ever a waste

    Ash

    gespannen keek ik toe naar Dewi en Lewis, met een paar simpele woorden zou ik de ruzie kunnen oplossen. Ik zou kunnen zeggen 'ik ben een vampierjager we redden ons wel' maar ik weet net zo goed als achase dat als we dat zeggen we er sowieso geweest zijn. Ik zuchtte diep en draaide me om 'welke kant is naar de woonkamer' elk woord klonk gedempt. Een normaal mens, iemand die niet wist van vampiers zou nu al in schock voor zich uit zitten staren, dat realisrn we ons maar al te goed. 'het spijt me' mompelde ik e nog snel achteraan. Sommige vampiers hier waren niet een slecht, ze beschermen de mensen. Waarom zijn wij hier gekomen, als we het wilde vernieigen is onze klus geklaard.


    Trust me. I'm the doctor

    Dewi
    ''Ik weet dat je ons niet in de steek zou laten maar..'' ik zuchtte zachtjes en schudde toen mijn hoofd. ''Niks, laat maar..'' mompelde ik toen ik de vragende blikken zag. Ik haalde de pizza uit de oven en legde het op een groot bord. Het was een vreemd idee dat Lew zijn leven opofferde voor ons, hij kon de wereld over reizen en dergelijke, maar nee. Hij bleef hier om ons te beschermen en een uitweg te vinden. 'welke kant is naar de woonkamer' hoorde ik plots en realiseerde me dat het Damiën was die het gevraagd had.
    ''Wacht even.'' ik pakte nog gauw een pizzaroller en keek Damiën toen aan. ''Volg me maar.'' zei ik met klein glimlachje. Ik pakte de pizza en liep de keuken uit, de woonkamer in. Het bord met de pizza zette ik neer op tafel met de pizzaroller erbij. Ik dacht dat ik Damiën hoorde zeggen dat het hem speet, maar ik snapte niet goed waarom hij het zei dus reageerde ik er maar niet op. Misschien had ik het wel verkeerd gehoord. Ik ging op de bank zetten en vroeg me ineens af waarom Savoy me toen straks niet aangevallen had, het was een slap excuus.. Dat hij elke keer aangevallen werd als hij een poging deed aan mijn bloed te komen. Hij wist dat hij ook aangevallen zou worden als hij de jongeman aanviel en toch deed hij het. Ik weigerde er nog aan te denken, ik had andere dingen om me zorgen over te maken.. Zoals de vraag of Yue en Odile wel terug zouden komen. Ik durfde er bijna niet aan te denken en om wat afleiding te krijgen sneed ik de pizza maar in stukken. Ik pakte het bord en hield het Damniën voor.
    ''Ook een stukje?'' ik dwong mezelf opnieuw tot een glimlachje.


    In the end the only person we love is ourselves, that's why we choose to love someone who can please us the most.

    Sorry, als ik niet zovaak reageer. Maar ik kan niet zovaak op de computer, ik mag namelijk maar 1 uur per dag achter de computer. Daarom probeer ik ook zovaak mogelijk op Quizlet te komen, en te reageren.

    Dyvon ~ Bad Vampire.
    Het vampiertje is het huis uitgevlucht, en zodra ze mij zag staan vertrok haar gezicht meteen. "Wat moet jij hier," zegt ze op gevoelloze toon. Nou nou nou, kan ze dat niet wat aardiger zeggen? Waarschijnlijk denkt ze dat ik een soort stalker ben, en dat ik haar bang probeer te maken. Maar daar heeft ze dus geen gelijk in.
    Terwijl ze me strak blijft aankijken, legt ze een stijle lok achter haar oor. Goh, ze heeft nu geen krullen meer; wel een heel ander gezicht. Niet dat ze niet meer op een kindje lijkt, ze lijkt nog steeds op een klein kindje. Maar wel een klein kind dat haar zin niet krijgt; wat is het toch een verwend nest.
    Ik blijf strak terugkijken, en net als ik wat wil zeggen; gaat ze opeens weg. Pfft, wat een arrogant wijf. Hoe durft ze?
    Ze kan zeker niet lang blijven wacht, ongeduldig typje. Totaal niet mijn smaak.
    Ik haal even mijn schouders op, en loop de andere kant op; weer richting het bos. Ik ga dan maar weer terug naar die rotvilla. Niet dat het veel uitmaakt dat ik terug ga, want het is weer dag. En de zon schijnt vel op mijn huid, ik wordt er gek van. Langzaam begint het te jeuken, en ik weet dat dát een slecht teken is. Als ik nog langer in de zon blijf, is het geen goed teken.
    Voor ik het weet, ben ik in het bos; en probeer ik me weer de weg te herinneren terug naar die villa. Opeens blijf ik stil staan, en als ik het goed ruik; ruik ik een mens. Mijn zintuigen laten me nooit in de steek; vooral mijn reukzintuigen niet. Ik kijk om me heen, en zie een meisje staan. Waarschijnlijk is ze de weg kwijt, want ze kijkt hopeloos op de kaart. Mijn ogen zijn meteen rood, en mijn hoektanden komen tevoorschijn; ik begin al te kwijlen. Oh, ik lijk net een losgeslagen dier; maar ik hou me nu in. Anders heeft ze me misschien al door.
    Voor ik het weet, sta ik achter haar. 'Kan ik u misschien ergens mee helpen, my lady?' Ik lik even langs mijn hoektanden. Met schrik draait ze zich mijn kant op. "Oh, s-sorry. Ik ben v-verdwaald. Weet u mis-misschien de weg?" stamelt ze verlegen. 'Jazeker kan ik dat. Ik kan u uit uw lijden verlossen,' grijns ik. Langzaam stap ik op haar af. "Oh, dankuwel meneer. Ik ben u erg dankbaar," en ze glimlacht. 'Doe uw ogen maar dicht, my lady,' zeg ik haar. Even twijfelt ze, maar ze doet toch haar ogen dicht. Snel sta ik achter haar, en zodra ik mijn mond open doe; blinken mijn hoektanden in de felle zon.
    Hier heb ik zo erg op gewacht, en nu komt eindelijk het moment. Het moment, mijn lievelingsmoment. Ik begon al verschijnselen te zien.
    Mijn tanden zet ik in haar nek, en een korte gil van het meisje galmt door het bos. Hopelijk heeft niemand dat gehoord, want ik heb er nu echt geen zin in; dat ze me gaan storen bij dit etentje.
    Totdat mijn tanden helemaal in haar nek gezonken zijn, en ik vol teugen kan genieten van haar heerlijke bloed. Lekker zoet, en romig. Daar houdt ik van.
    Nadat ik klaar ben met eten, en haar lichaam op de grond ligt; zonder enig druppeltje bloed - loop ik verder. Ik steek meteen een sigaret op, want dat is het allerlekkerst. Een sigaret na het eten.
    Mijn ogen die bloedrood zijn geworden, zijn nu wat milder; omdat ik eindelijk gegeten heb. Ik kan het nu wel redden, en heb weer de energie gevonden. Ik krijg weer een grijns op m'n gezicht. Goh, wat ben ik toch góed.
    Ik loop steeds recht door, en waarschijnlijk was het nog een klein stukje naar de villa. Want de villa doemt nu recht voor me; boven de bomen uit. Nee hé, ik hoop echt dat ze die kreet van dat mensenmeisje niet gehoord hebben.

    [ bericht aangepast op 10 april 2011 - 18:42 ]


    Don't walk. Run, you sheep, run.

    Ash

    'Dankje' ik glimlach naar Dewi en pak dan het stuk Pizza aan, langzaam eet ik hem op. De gedachten dat we hier vast zitten, dat ik moet luisteren naar een vieze bloedzuiger, dat ik in mijn rol moet blijven spoken door mijn hoofd heen. Opeens klinkt er een ijszingwekkende gil, meteen herken ik hem: de gil van dood. Een fractie van een seconde kijk ik chase aan en spring dan op, mijn arm stribbelt even tegen maar dat negeer ik. MIjn stuk Pizza valt op de grond en meteen begin ik richting de deur te rennen totdat ik me iets bedenk, ik ben te zwak alleen. Afwachtend kijk ik naar achter of Chase ook komt.


    Trust me. I'm the doctor

    Psst Astrid, Felix is weer nogal stil bij pirates :'D
    En hoe is 't trouwens in NYC? Ö

    Dewi
    Ik wilde net zelf een stuk pakken toen ik een ijselijke gil hoorde, mijn hand -die ik net richting de pizza aan het bewegen was- bleef even in de lucht zweven. Gelijk zag ik Candy weer voor me, haar levenloze lichaam. Ik slikte en opeens kwam Damiën overeind en rende weg. Even knipperde ik verbaasd met mijn ogen en sprong overeind, al gauw stond ik weer bij Damiën. ''Damiën, je bent waarschijnlijk al te laat en je kan niet weg.'' zei ik hem. Was hij nou serieus van plan het bos in te gaan? Hij kon toch niet weg en het meisje of de vrouw was -hoe triest het ook was- waarschijnlijk toch al dood. Ik beet zachtjes op mjin onderlip, de dood was altijd op de loer in deze villa en in omstreken.


    In the end the only person we love is ourselves, that's why we choose to love someone who can please us the most.

    Ja ben ook wel benieuwd hoe het daaro is :Y).
    Sjalala kan niet verder hier ofzo lol.


    No growth of the heart is ever a waste