Waarom zie je niet in dat je gedrag van gisteravond jaloezie is? Elke keer als ik close ben met die jongen ga je depressief doen. Gisteravond wilde je hem zelfs bijna in elkaar slaan. Waarom zie je het niet? Waarom ben je zo blind? En vooral, waarom blijf ik wachten? Misschien omdat ik geluk wel met m'n ogen dicht herken... nu jij nog. Ik blijf wachten.
Life is hard and then we die