Ik ben zojuist begonnen aan het begin van een brief. Een brief die ik al 2 jaar lang wil schrijven, maar ik stelde het steeds uit.
Gewoon omdat ik bang ben dat ik die persoon zal kwetsen met wat ik ook maar in de brief zal neerschrijven. Maar het is gewoon zo ontzettend belangrijk voor mijn ontwikkeling en mijn band met haar dat ik dit doe.
Kennen jullie dat gevoel ook, dat je iets moet doen, compleet tegen je wil in terwijl je doodsbang bent, maar dat het gewoon moet omdat het niet anders kan?
Dit is trouwens waarschijnlijk het engste wat ik ooit in mijn leven zal moeten doen en geloof met het is niet simpel weg een doodnormale brief :'D
.
EDIT: sommige mensen zullen misschien wel weten waar dit over gaat, mensen die me heel goed kennen tenminste. En ja, ik ga eindelijk dé brief schrijven, wish me luck.
Dubbel EDIT: Ik heb hem af nu. Ik heb er bijna 4 weken over gedaan. Ik ben trots op mezelf. Hij is 5 kantjes lang en ik ga hem nu vertalen in het Duits. Volgende week ga ik hem afgeven. Wish me luck! *,*
Gewoon omdat ik bang ben dat ik die persoon zal kwetsen met wat ik ook maar in de brief zal neerschrijven. Maar het is gewoon zo ontzettend belangrijk voor mijn ontwikkeling en mijn band met haar dat ik dit doe.
Kennen jullie dat gevoel ook, dat je iets moet doen, compleet tegen je wil in terwijl je doodsbang bent, maar dat het gewoon moet omdat het niet anders kan?
Dit is trouwens waarschijnlijk het engste wat ik ooit in mijn leven zal moeten doen en geloof met het is niet simpel weg een doodnormale brief :'D
![:Y) :Y)](/images/smilies/fork.gif)
EDIT: sommige mensen zullen misschien wel weten waar dit over gaat, mensen die me heel goed kennen tenminste. En ja, ik ga eindelijk dé brief schrijven, wish me luck.
Dubbel EDIT: Ik heb hem af nu. Ik heb er bijna 4 weken over gedaan. Ik ben trots op mezelf. Hij is 5 kantjes lang en ik ga hem nu vertalen in het Duits. Volgende week ga ik hem afgeven. Wish me luck! *,*
[ bericht aangepast op 20 april 2010 - 21:15 ]
Wie du mir, so ich dir.