Tudyk schreef:
hoe overtuig ik mijn lichaam dat ik niet in gevaar ben? ik weet welke ervaringen er terugkomen, ik weet welke schema's erbij horen, ik weet wat mijn blije kind en gezonde volwassene nodig hebben.. maar hoe kom ik hier uit??? mijn keel zit dicht en ik ben misselijk en licht in mijn hoofd en er zijn niet genoeg diepe ademhalingen en positieve gedachten in de wereld om deze spiraal te doorbreken
Idk if this helps but
Ik zit de laatste weken ook continu met paniek en paniekerige gedachten die niet weg willen en toen zag ik een filmpje van iemand die zei (ivm eetstoornis, dus andere context maar whatever) dat de eerstoornisstem in zijn hoofd die anderen altijd bestempelen als een te verbannen kwaad net iets is waar je soort van naar moet luisteren, want het is deel van je en dus ook deel van de oplossing.
Dat deed me eraan denken dat toen ik het over Patricia (mijn innerlijke criticus) had met mijn psycholoog, ze aanduidde dat Patricia er met een reden is gekomen. Zij en de paniek die ze meebrengt en de slechte gedachten, zijn er gekomen door trauma's. Zij wil me beschermen zodat die trauma's er niet opnieuw zijn. En Maël (mijn psycholoog) deed me eigenlijk inzien dat ze niet per se een vijand is die ik moet verjagen. Ze geeft om me en wil dat ik veilig ben, maar ze gaat over de schreef en houdt zich krampachtig vast aan de bescherming, waardoor alles erbuiten onzichtbaar word en waardoor de rest van mij ook meteen in verdediging tegen haar gaat. En dat hoeft niet. Patricia wil aandacht omdat ze aan de alarmbel trekt omdat ze me wil beschermen tegen herhalingen van slechte ervaringen. Haar negeren/wegduwen/uitkafferen maakt haar alleen maar luider en heftiger en zorgt ervoor dat ik in een negatieve spiraal terechtkom. Dus heb ik mezelf er twee dagen aan herinnerd dat dat eigenlijk een slecht idee is; dat ik de paniek moet accepteren voor wat het is (een beschermingsmechanisme dat buiten controle raakt) en tegelijkertijd moet beseffen dat die reactie misschien inderdaad wat buiten proportie is. Maar het is oké, het is deel van mij en ik accepteer dat het weer voorbij gaat. Dat dat stemmetje in mijn hoofd even aandacht en geruststelling nodig heeft, zodat het niet begint te spartelen.
Tldr: be kind to yourself, panic and all. It's there for a reason, but it does not have to control you. 💛 Hope this made a little bit of sense haha
'Achteraf kijk je een koe in de kont' - Maxime (Catmint)