[RPG] Saltwater Sleep | Rollentopic - Rollentopics

p o r t      b e r s e a      t o w n Main Wharf & Ferry Dock – enige officiële toegang tot het eiland per boot. Bersea Town Center – gezellig centrum met cafés, surfshops, een kleine markt. The Mirage – exclusieve club op een klif, favoriet van rijke jongeren. Sunset Hostel – waar backpackers verblijven. Dicht bij het strand. St. Cordelia Clinic – het eilandziekenhuisje. Sommige eilandbewoners verdenken de staf van betrokkenheid bij vreemde zaken. De oude vuurtoren – verlaten, uitzicht over het eiland. Locals zeggen dat hij 's nachts nog brandt, ook al is hij al jaren buiten gebruik. Strandhuis 'The Tides' – groot, modern vakantiehuis met zicht op zee en directe toegang tot Siren's Shore, waar Eli en Maddy vorig jaar verbleven. Afgelegen genoeg om feestjes te houden zonder pottenkijkers. Luxehotel 'Azure Palms Resort' – high-end hotel aan de rand van de stad, populair bij rijke toeristen, met cocktailbars, infinity pool, wellness, ... maar ook personeel dat misschien nét iets te veel weet. Whispering Pines Trailer Park – de armere wijk waar de meeste anti-Mervine Estate Dromers wonen. The Broken Bell – lokale bar, informeel hoofdkwartier van de Dromers. Tempest Point – uitkijkpunt boven op de rotsen waar eilandbewoners vaak samenkomen. Wilde energie, sommigen zeggen dat je er “de dromen hoort waaien”. Makutu Bakery – bekende bakkerij en toeristische hotspot voor het prachtige zee-uitzicht. n a t u u r Mervine Estate – landgoed boven op de kliffen met botanische tuinen en verborgen droom-magiesymboliek. Mervine Sanctuary – beschermd natuurgebied met zeldzame flora, grenst aan het landgoed. Dreaming Caves – liggen aan de noordkust en bestaan uit tientallen grotten, tunnels en ondergrondse kamers. Sommige grotten zijn toegankelijk voor toeristen (via boottochtjes of wandelpaden), anderen zijn afgesloten of vergeten - waaronder de Nexus (enkel toegankelijk bij laagtij), waar Dromers worden ingewijd. Vissers spreken van een verzonken grot genaamd The Drowned Mouth, waar stemmen gehoord worden bij vloed. De grotten veranderen subtiel — dromers ervaren dat gangen zich soms anders lijken te gedragen, afhankelijk van hun mentale toestand. Black Hollow Forest – weelderig bos met wandelpaden, sommige 'vergeten' stukken zijn niet op officiële kaarten te vinden. Sirens’ Shore – wit zandstrand waar Eli werd gevonden. Rustig, mysterieus. d r o o m p l e k k e n The Lapse – een droomplek die elke dromer anders ziet, maar altijd gevuld met echo’s van overleden Dromers - waaronder ook Eli en Maddy. The Mirror Lagoon – fysiek meer waar dromen zich soms in weerspiegelen. Dient als 'portaal' waardoorheen Dromers andere Dromers kunnen bezoeken.

d r o m e r s      &      d r o o m m a g i e Dromers zijn mensen die het geheim van de grotten kennen - zowel de Inner Circle van de Mervine Estate als een groep eilandbewoners. Iedereen kan een Dromer worden als die ingewijd wordt door een andere Dromer in de Nexus van de grotten van Port Bersea. De krachten van Dromers manifesteren zich op verschillende manieren. Ze zijn allemaal in staat om elkaar in elkaars dromen op te zoeken en die dromen te beïnvloeden/beschermen van ongewenste bezoekers - sommigen zijn daar beter in dan anderen. Sommigen van hen kunnen elementen uit hun eigen dromen naar buiten trekken en fysiek manifesteren in de echte wereld. Anderen zijn in staat om mensen zomaar ineens in slaap te laten vallen en hen vast te houden in hun dromen - zonder dat die persoon doorheeft dat het een droom is. Nog anderen kunnen inbreken in het hoofd van mensen en hun diepste dromen lezen. Heel zeldzaam zijn degenen die via dromen hun eigen bewustzijn kunnen projecteren in het lichaam van een ander, en degenen die herinneringen van een ander in dromen kunnen oproepen. m e r v i n e      e s t a t e      &      d e      i n n e r      c i r c l e De Mervine Estate is een landgoed van de familie Mervine. De familie houdt zich vooral bezig met natuuronderhoud en liefdadigheidswerk, en de Estate is populair bij een heleboel socialites. Eilandbewoners blijven er over het algemeen ver van weg; vele geruchten maken hun weg van de Mervine Estate naar de stad in het centrum van het eiland, en ze doen meer dan eens wenkbrauwen fronsen. Toch gaan de leden van de Mervine Estate gewoon hun gang. Het lijkt soms zelfs alsof ze een bepaald soort macht over het eiland hebben - en dat is ook precies het doel van de Inner Circle die aan het hoofd van de Mervine Estate staat. Zij willen het geheim van de grotten voor hen alleen, zodat zij over het eiland kunnen heersen en hun rijkdom kunnen vergroten. e i l a n d d r o m e r s Er zijn echter nog eilandbewoners die het geheim van de grotten kennen en die beter hun best doen om de plannen van de Mervine Estate te dwarsbomen. Een heel deel van hen is ervan overtuigd dat de Mervine Estate iets te maken heeft met de tragische dood van Eli Noble. Of zeggen ze dat alleen maar om zichzelf onschuldig te doen lijken?

[ bericht aangepast op 5 jan 2026 - 15:29 ]

---

help

Met dat ik nu (hopelijk) weer wat actiever zal zijn en we met onze kleine maar fijne groep weer aan de slag willen, lanceer ik bij deze weer eens een nieuwe uitnodiging om mee te doen! Alle groepen staan open (:

---

help

(Moest je twijfelen omdat we al bezig zijn: we hebben echt nog niet veel gedaan en er is nog heel veel ruimte voor relaties enzo, dus gewoon doen! We zijn leuk en bijten niet (tenzij je dat zelf wil xoxo))

---

help

*shameless bump bc I still want extra players xoxo*

---

help

Een MTje, want het lijkt me leuk om mee te doen (:

[ bericht aangepast op 22 dec 2025 - 18:22 ]

---

Tijd voor koffie.

Haar ouders wisten haar maar moeilijk een naam te geven, dus vernoemden ze haar naar een beroemd supermodel die ze allebei knap vonden, Christy Turlington. Christy noemt zichzelf echter Chris. Over het algemeen weten mensen niet eens echt dat ze Christy heet. Christy is 24 jaar

Uiterlijk Foto volgt mogelijk. Voor nu een beschrijving. Chris heeft geblondeerd haar dat inmiddels al flink is uitgegroeid, waardoor haar donkerblonde/bruine wortels duidelijk zichtbaar zijn. Haar haar is lang, met slag, verergert door de zeelucht. Ze draagt het vooral in een rommelige knot. Ze heeft bruine ogen en een zongebruind gezicht. Haar kledingstijl bestaat uit óf grote shirts, grote korte broeken waarin je makkelijk over het strand banjert, óf uitgaanskleding volgens de laatste mode.

Rol & reputatie Chris is inmiddels een bewoner van het eiland, maar nog een nieuwe. Ze is niet zozeer een inwoner, meer een toerist die is blijven plakken. Haar reputatie is wat grillig. Ze is bekend bij de inwoners, bij wie ze inmiddels een bekend gezicht is door haar herhaaldelijk gebruik van de openbare ruimtes.

Zo kennen hosteleigenaren haar (in het bijzonder de eigenaar van Sunset Hostel), omdat ze de goedkoopste kamers betrekt tot ze eruit moet in verband met maximale verblijftijden. Daarna trekt ze naar het volgende hostel, de volgende kamer; welke verblijfplaats haar maar accepteert. In principe wilt ze best een goedkope, permanentere verblijfplaats, zoals een trailertje in het Whispering Pines Trailer Park, maar zover denkt Chris niet vooruit. Dat durft ze niet. Daarnaast weet ze ook niet of de gemeenschap haar accepteert. Desalniettemin is dit nog geen overweging voor haar, ze durft zich niet aan een langetermijnplan te binden.

Barpersoneel kent haar zéér goed. Door haar gewoontes is ze een veelvuldig bezoeker van de cafés, clubs en slijterijen. Ze is geen agressieve of luide drinker, maar omdat ze er bijna elke avond wel te vinden is, is ze voor velen een bekende. Aangezien ze wel behoorlijk wat drinkt maar niet echt contact zoekt, blijft het meeste personeel wat uit haar buurt. Ze is wel eens naar The Broken Bell geweest, toen het op een verloren maandagavond de enige bar was die om drie uur nog open was, maar daar komt ze niet vaak.

Surfshops kennen Chris goed, gezien ze een fervent (en behoorlijk goed) surfer is. Ze heeft inmiddels haar eigen bord gekocht, maar komt regelmatig langs om polijst of wax te halen voor haar board(s). Daarnaast vraagt ze soms of haar surfboard in de opslag van een surfshop mag, als ze weer eens bij een verblijfplaats verblijft die er geen plek voor heeft.

Ze arriveerde op het eiland een dag voor de dood van Eli en was haar jetlag en kater aan het uitslapen terwijl de chaos op het eiland uitbrak. De dagen erop kreeg ze de verhalen langzaam maar zeker in stukken te horen via hostelmedewerkers en geschrokken toeristen. Destijds had ze maar weinig besef van de gebeurtenissen en de invloed die het heeft op het eiland, op zowel de inwoners als de aankomende toeristen. Wellicht lijkt deze wel-getimede aankomst en gedissocieerde houding wel verdacht, wie zal het weten. Ze is als vreemdeling met weinig connecties in ieder geval een makkelijk doelwit voor roddels, mocht er een zondebok gezocht worden.

Persoonlijkheid Chris is een vrouw met veel paradoxen. Ze is goudeerlijk, wat mensen snel tegen haar in het harnas jaagt. Dit weet ze van zichzelf en daarom houdt ze snel haar mond. Door schade en schande weet ze dat mensen niet altijd op haar eerlijke mening zitten te wachten. Het maakt haar wat gereserveerd en haar houding kan wat vijandig overkomen. In de omgang lijkt haar blik vaak ongeïnteresseerd of zelfs bozig, waardoor ze niet vaak aanspraak heeft.
In groepen waarin ze zich vertrouwd voelt of waarvoor ze sociaal móét zijn, is ze juist open, levendig en grappig. Ze heeft een goed gevoel voor humor en is op zulke momenten echt het middelpunt van het feest. Ze heeft wel eens feesten bij clubs gehost op haar reizen en was daar een ster in. Ze kan zichzelf makkelijk ‘aan’ zetten.
Chris heeft verschrikkelijke ochtendhumeuren en is dan kribbig en kattig. Het liefst gaat ze surfen om de slaap van zich af te sporten. Het heeft ook te maken met het feit dat ze behoorlijke last kan hebben van katers.

Geschiedenis Chris komt uit een behoorlijk traditioneel, maar rijke, geleerde familie. Ze heeft één broer, Ben, die één jaar ouder is dan zij. Hun ouders hebben competitie tussen de twee kinderen altijd gemotiveerd, wat hun band vanaf jonge leeftijd al heeft verzuurd. De slimme Chris deed wat er academisch van haar gevraagd werd, waar Ben vervolgens boos op werd, terwijl hij wel de ene na de andere sportbeurs naar binnen sleepte. Sinds ze uit elkaar wonen, nu ze de puberteit en studententijd achter zich hebben gelaten, onderhouden ze minimaal contact.

Op jonge leeftijd motiveerde haar ouders haar om het academisch zo ver mogelijk te schoppen. Zo begon ze na het gymnasium direct aan een studie Bedrijfs- en Fiscale Economie aan de universiteit. Ze komt echter uit een traditioneel dorp waarin vrouwen voornamelijk werden toegejuicht hoogstens naar een huishoudschool te gaan. Ook haar studie bestond vooral uit mannen en ze merkte dat dit negatieve invloed had op de cijfers die ze kreeg. Ze werd meermaals overgeslagen bij gerenommeerde stages, uitnodigingen voor lezingen en buitenschoolse kansen om haar verder te brengen in het werkveld. Ze sloeg zich er gevoelloos doorheen en begon met haar master (ook Fiscale Economie met een focus op Bedrijfseconomie), maar na de zoveelste ongewenste hand op haar heupen besloot ze te gedesillusioneerd te stoppen.

De felle kritiek van haar ouders (die het uiteraard niet begrepen) die erop volgde, zorgde ervoor dat Chris al snel stilviel. Ze hield zich schuil in haar kamer waar ze voornamelijk door wooncatalogi bladerde, verwonderend hoe mensen leven in zulke lelijke huizen. Het eindeloze salvo afkeuring en terechtwijzingen van Chris’ ouders zorgde ervoor dat ze onder het mom van een reis ‘om haarzelf te vinden’, wegvluchtte van haar huis, waarna ze vreugdeloos in twee maanden door Noord-Afrika en Zuid-Oost Azië trok, om uit te komen in Oceanië. Na twee weken Nieuw-Zeeland vertrok ze op aanraden van een whisky-bottelaar naar Port Bersea, waar ze strandde. Geen energie om nog verder te doen alsof ze ergens anders wilde zijn dan in haar kamer, rustig met een goed biertje, een fles wijn, wodka of bacardi. Het contact met het thuisfront is minimaal. Haar ouders, die ‘een zoektocht naar haarzelf’ hebben gekregen als reden om te verkopen aan de society, zijn af van hun lastige dochter die keuzes maakt die zij niet begrijpen. Haar broer is af van de tegendraadse, maar slimmere zus.

Geheimen & dromen De afgelopen jaren hebben behoorlijk veel impact gehad op Chris. De afwijzing van haar familie, de eenzaamheid op haar scho(o)l(en), de ongewenste aanrakingen en aandacht van haar studiegenoten en docenten, de blokkades die ze daar niet door kon breken, de uitdovende interesse in het vak waar ze al zes jaar voor heeft gestudeerd; het is veel. Daardoor heeft ze een behoorlijke afhankelijkheid van alcohol ontwikkelt. Ze drinkt iedere dag en begint vroeg. Ze is functioneel, dus niemand heeft er last van. Dit gecombineerd met het feit dat ze een vreemdeling is en daarom niemand echt deze schadelijke gewoonte doorheeft. Ze houdt het geheim voor zover dat kan, maar probeert zich niet aan te trekken dat de uitsmijters haar inmiddels al begroeten bij de deur, in plaats van dat ze vragen naar haar ID.

In haar dromen studeert ze marine biologie of begint ze een surf- en sportwinkel met haar bedrijfseconomische achtergrond, maar op dit moment durft ze niet verder te kijken dan de namiddag.

[ bericht aangepast op 23 dec 2025 - 17:13 ]

---

Tijd voor koffie.

^ Verdere opmaak volgt later! Maar dan heb ik de tekst in ieder geval al staan.

---

Tijd voor koffie.

Oh hallooooo Chris!! Welkom op Port Bersea ^-^

En jij ook natuurlijk Sil!

---

Dramatic

Dankjewel Loïs 😊

---

Tijd voor koffie.

Naam Leeftijd Geboorte datum Herkomst Woonplaats Geslacht Lengte Haarkleur Oogkleur Huidskleur Littekens Tatoeages Beroep Sport Hobby Status Geaardheid ⎔ ⎔ ⎔ ⎔ ⎔ ⎔ ⎔ ⎔ ⎔ ⎔ ⎔ ⎔ ⎔ ⎔ ⎔ ⎔ ⎔ Carter Nathaniel Mervine-Beck 24 12 December Port Bersea San Diego Man 1.78 Blond Donker bruin Sun tanned Rechter onderbeen Wanna find out? Atleet & onderzoeker Surfen Ukelele spelen Single Bisexueel

Personality Carter is een typische surfer dude. Hij is makkelijk in de omgang, staat relaxt in het leven en is het liefst de hele dag op het strand. Er is niet veel dat hem van z'n apropos brengt of boos maakt. Tenminste totdat je slecht omgaat met de natuur, dan komt er toch wel een andere kant van Carter naar boven. Met alles dat hij gezien heeft, heeft Carter geleerd om alles te verbergen achter een stralende glimlach en als een echte Mervine red hij zich dan ook met een joviale lach en wat simpele woorden uit de meeste situaties. Niemand hoeft te weten wat hij gezien heeft, dat brengt alleen maar meer ellende. Hij is goed in zichzelf neerzetten voor een camera, wat hem zeker helpt voor zijn social media presence. Z'n duidelijke surfer persona maakt dat mensen Carter vaak onderschatten en denken dat hij naast surfen weinig anders kan of denkt. In tegendeel, Carter is best wel slim en gebruikt zijn platformen voor verschillende universitaire onderzoeksprojecten gericht op marine wetenschap. Daarnaast heeft hij door zijn droommagie een erg goede intuïtie over personen en situaties en wordt hij niet snel om de tuin geleidt ook al speelt hij het spelletje mee.

History Het relaxte eilandleven dat veel kinderen in Port Bersea hebben, werd overstemd door familie-verplichtingen. Ondanks dat Carter geen zoon van het familiehoofd is, behoord hij als zoon van Harrison en Sienna Mervine-Beck wel tot de hoofdfamilie. Dat betekende rijkdom en privileges, maar ook lessen en verwachtingen. Hoewel Carter de lessen altijd wel interessant vond, hoefde al toneelstukken er omheen voor hem niet zo. Wat maakte het uit of hij er netjes uitzag en recht zat? Dat boek waar hij in verzonken zat, werd daar echt niet leuker van dus waarom zou hij moeite doen? Gelukkig dachten zijn neef en nicht daar vergelijkbaar over en was uit het estate ontsnappen en het eiland ontdekken een bekend spelletje om te spelen. Naast dat bracht zijn familie connecties ook de toegang tot de Inner Circle en daarmee zijn eigen vorm van droommagie. Op het eerste gezicht leek hij weinig magie te bezitten en bestonden zijn lessen vooral uit het versterken van zijn barrière en het beschermen van zijn eigen dromen. Tenminste, totdat hij als kind net iets te vaak dingen zei die later waar bleken te zijn. Zijn ouders waren in extase toen ze ontdekte dat Carter de gave bevatte om profetische dromen te krijgen. Vanaf dat moment bleven ze hem ook maar vragen stellen om achter de limieten van zijn gave te komen. Als kind snapte Carter helemaal niet waarom hij steeds aan andere mensen moest denken voordat hij ging slapen of waarom er altijd zo doorgevraagd werd naar wat hij precies gezien had in zijn dromen. De limieten werden bekend toen op zijn tiende, zijn vader ziek werd. Zijn moeder bleef maar vragen hoe het af zou lopen en of zijn vader beter zou worden en natuurlijk wilde Carter dat ook. Hij hield van zijn vader en wilde nog veel vaker bij hem in zijn kantoor lezen of samen door de estate tuinen lopen. Uit alle macht probeerde Carter ervoor te zorgen dat zijn vader weer beter werd en tijdens een profetische droom over zijn vader stuurde hij de droom op zo'n manier dat zijn vader beter zou worden. Dat was het moment waarop Carter leerde dat hij profetische dromen niet op die manier kon veranderen en die nacht overleed zijn vader aan complicaties die de dokter ook niet zo goed snapte. Iets dat hij nooit tegen iemand verteld heeft, bang dat iedereen hem hiervoor zou veroordelen. Zijn moeder was helemaal overstuur nadat dat gebeurde en besloot halsoverkop om terug naar haar ouders te verhuizen. Zo veranderde Carter's luxe leven in Port Bersea naar een luxe leven in Sydney waar zijn moeder haar oude werk als jurist weer oppakte. Echter was ze niet meer dezelfde persoon. Ze begon nog meer op Carter's dromen te vertrouwen en raakte in grote paniek als ze niet zeker wist dat iets goed zou aflopen. Voor elke beslissing werd zijn mening gevraagd, van of ze bepaalde zaken moest aannemen tot in welk huis ze het beste konden wonen en zelfs wat ze moesten eten. Het werd zo erg dat Carter op een gegeven moment maar gewoon dingen begon te verzinnen om van de vragen af te zijn. Hij begon zijn moeder's gedrag te verachten en steeds meer buiten het huis rond te hangen. Zijn natuurlijke charmes, goede intuïtie en een paar echte profetische dromen zorgde ervoor dat hij in contact kwam met goede mensen. Op de stranden van Bondi leerde hij surfen en skateboarden, wat zijn nieuwe toevlucht werd. Voor het eerst in zijn leven had hij mensen om zich heen die om hem gaven en niet om zijn naam of zijn gave. Carter kwam erachter dat hij erg goed was in surfen en de sport snel oppakte. Op aanmoediging van zijn community deed hij mee aan de lokale jeugd competitie, wat uitgroeide tot wedstrijden over heel Australië. De groeiende faam die Carter verkreeg gaf zijn moeder iets nieuws om over te obsederen. Carter werd van school gehaald en voor de laatste jaren van de middelbare school werd hij thuis geschoold terwijl hij samen met zijn moeder de wereld over reisde voor surfwedstrijden. Dit werd allemaal gedeeld op de steeds meer opkomende social media waardoor Carter veel voor de camera verscheen en op het internet terecht kwam. Trends waren dingen waar hij aan mee moest doen en elke uitslag werd gepost. Natuurlijk werd er nog steeds elke dag, meerdere keren per dag, gecheckt of zijn dromen nog positief waren. De constante druk van zijn moeder om te presteren en zijn dromen te delen, maakte dat hij op zijn achttiende besloot in Amerika marine biologie te gaan studeren. Hij vertrok zonder zijn moeder iets te vertellen. Wel bleef Carter actief in surfwedstrijden, wetende dat hij goede scores neer kon blijven zetten zolang hij maar op zijn gave vertrouwde. Tijdens zijn universitaire studie heeft hij zoveel mogelijk studiemogelijkheden in het buitenland opgepakt. Veel goede kansen die hij gepakt heeft, waren omdat hij van te voren wist dat het een goed idee was om te doen. Voor de 2020 olympische spelen heeft hij zich proberen te kwalificeren, maar kwam in de laatste kwalificatieronde net een paar punten te kort om mee te doen. Hij heeft veel van zijn studie, onderzoeken en surfcarrière gedeeld op social media, maar is wel terug gestapt van de extreme drang voor het meedoen met trends en het krijgen van views. Na zijn studie ging hij verder als onderzoeker gericht op koralen en het beschermen van koraalriffen, wat hij nog steeds doet. Zijn moeder bleef hem actief bellen en berichtjes sturen sinds hij studeerde, maar tot vorig jaar wist ze zijn wens om zelfstandig te zijn te respecteren. Toen ze zo'n anderhalf jaar geleden door een faliekant gefaalde zaak op werk in hevige paniek raakte, vertrok ze stante pede naar Amerika om hem terug te halen. Carter voorzag dat die reis voor haar slecht af zou lopen vanwege een groot ongeluk met de taxi die ze vanaf het vliegveld zou nemen. Razend op zijn moeder omdat ze zich niet kon inhouden en compleet klaar met dat ze hem nog steeds dagelijks bombardeerde met vragen over zijn gave, vertelde hij haar niks over zijn droom en loog hij dat alles goed ging komen. Toen alles gebeurde, lag Carter in het water op zijn surfbord, wetende dat hij haar niet van het vliegveld had gehaald. Pas nadat de politieagenten hem het nieuws over zijn moeder vertelde, zonk de realisatie en schaamte over wat hij gedaan had in. Carter trok zich langzaam terug uit alle surfwedstrijden, inclusief de kwalificatie voor de 2024 zomerspelen. Ook begon hij minder actief te posten op social media. Maar hij vertelde niemand over de dood van zijn moeder en houdt nog steeds de leugen op dat ze leeft en gelukkig is.

Magic Profetische dromen Carter bevat de gave voor het ontvangen van profetische dromen. Hij heeft ze geregeld over van alles en nog wat, maar hij deelt ze liever niet. Binnen de Mervine familie is het bekend dat hij die gave heeft. Er zijn een aantal eigenschappen en limitaties die hij over over de jaren heeft ontdekt. Zo kan hij alleen voorspellingen zien over mensen, dingen en plekken die hij zelf een keer gezien heeft. Die delen zijn ook altijd het scherpst. Als er onbekende zaken in een droom zitten, blijven die wazig en realiseert Carter pas wie of wat het was, als hij het ding in kwestie een keer ziet. Profetieën zijn een momentopname, niet een uiteindelijke uitkomst. Er zijn vaak meerdere mogelijkheden die Carter lang niet altijd voorziet en de toekomst kan door allerlei zaken nog beïnvloed worden. Bij echt sterke dromen kan Carter meerdere paden zien, maar dit gebeurt zelden. Hoe sterker de band die Carter heeft, hoe groter de kans is dat hij ergens profetieën over krijgt en hoe duidelijker ze zijn. Hoe specifieker Carter probeert over iets of iemand te dromen, hoe vager de droom vaak is. Carter kan de droom zelf niet beïnvloeden voor een ander resultaat en een van zijn dromen aanpassen zorgt ook voor een averechts effect. Profetische dromen kunnen ook gebeuren in tijdens dagdromen, maar tenzij het iets heel groots is, resulteert dat voor hem in een sterk voorgevoel over iets of iemand, niet in concrete voorspellingen. Secrets Hij heeft nooit iemand verteld dat hij met zijn droommagie de uitkomst van zijn vader veranderd heeft en voelt zich daar nog steeds schuldig over ondanks dat hij weet dat hij een kind was en niet beter wist. Sinds het ongeluk van zijn moeder verschuild Carter zich nog erger achter zijn surfer-persona als een manier om mentaal terug te gaan naar de tijd dat hij leerde surfen in Bondi en de recente gebeurtenissen en gevoelens daarover te verdringen. Dit heeft hij dan ook nog niet actief verwerkt of een goede plek gegeven. Wat het leven van zijn moeder betreft, liegt hij alles bij elkaar. Carter houdt er niet van om een sterke band op te bouwen met mensen om te voorkomen dat hij slechte dingen van ze kan gaan voorspellen.

[ bericht aangepast op 6 jan 2026 - 17:48 ]

---

Do it scared, but do it anyway.

☾ ☽ ☾ ☽ ☾ ☽ ☾ ☽

not a girl but a ghost       Marianne Grieves ▹ ▹ French Scottish ▹ ▹ Bitter/beloved grace Overseer       Minnie werd achtentwintig jaar geleden geboren. Ze was prematuur, na een moeilijke zwangerschap. Ze kwam te vroeg, te licht en met longen die hun werk slechts half begrepen. Haar moeder, Lucinda Grieves overleefde de bevalling bijna niet. Vanaf dat moment stond haar toekomst al vast: haar frêle, bleke, oppervlakkig-ademend lijfje zou altijd gezien worden als geestmeisje. Een kind dat net iets te lang bleef staren, dat altijd net iets te stil was. Grijs op de achtergrond, vaak vergeten, zelfs door haar ouders. where the silence goes Minnie groeide op met het etiket breekbaar. Het was niet alleen haar medische realiteit, maar ook haar sociale rol. Haar bleke huid, haar stille blik, haar neiging om net iets te lang te luisteren voor ze sprak. Ze was net porselein, en zo behandelden de mensen rond haar haar ook: te kwetsbaar om aan te raken.       Ze leerde vroeg dat stilte veilig was. Dat mensen zachter tegen haar praatten als ze niet terugpraatte. Misschien hoopte ze zo dat verwachtingen lager zouden liggen - maar dat was nooit het geval.       Excellentie was een vanzelfsprekendheid. Lucinda en Arnold dachten dat ze het goed verborgen, maar de teleurstelling was altijd alomtegenwoordig - dat Minnie niet het kind was dat ze gehoopt hadden. En toch verwachtten ze van haar dat ze net zo hoog zou mikken als ze zelf deden; dat ze even goed was als het kind van hun dromen.       Al op jonge leeftijd was de druk moordend, maar voor Minnie was ze ook normaal. En dus leerde ze er maar mee leven. In stilte.

the candle and the mirror that reflects it Lucinda hield van Minnie met een afstandelijke toewijding. Ze had bijna haar leven verloren om haar dochter ter wereld te brengen, en die bijna-dood bleef tussen hen hangen als een dunne glazen wand.       Zowel Lucinda als Arnold waren mensen van reizen, galleries en veilingen. Ze spraken in catalogustaal. Ze hielden, en houden nog steeds, van kunst zoals men van investeringen houdt: met visie, maar zonder intimiteit. Minnie vergezelde hen naar openingen en diners bij de Mervine Estate, altijd in jurken die net iets te groot waren, altijd te netjes, altijd op de achtergrond. Vaak leken haar ouders te vergeten dat ze er nog was - en op die momenten leerde ze Devika Mervine kennen.       Minnie weet niet goed hoe het komt dat Devika haar zielsverwant werd. Beiden groeiden op in salons waar stemmen laag en beschaafd bleven. Beiden leerden hoe je een glas vasthoudt zonder te drinken, hoe je glimlacht zonder betrokken te zijn. Maar waar Devika complimenten ontving met de stralendheid van iemand die ze geloofde, klonken ze bij Minnie, wanneer ze die al ontving, nooit als waarheid. En toch zette ze haar glimlach op en deed ze na wat ze rond haar zag; haar moeders koele net-niet-arrogantie, Devika's warme zelfvertrouwen.       Want Devika was warmte. Devika was muziek. Devika trok aandacht zonder moeite - en Minnie's aandacht had ze meteen vast. Ze klampte zich aan Vik vast met een intensiteit die ze zelf niet volledig begreep. Devika werd haar beste vriendin, haar kompas, haar referentiepunt. Minnie bewondert en benijdt haar. Ze houdt van haar en is stikjaloers. Ze wil haar zijn of echt door haar gezien worden, zoals ze zich nooit gezien voelt. Het is verstikkend, pijnlijk, verademend en prachtig tegelijkertijd.       Op een bepaald moment, nog voor ze Vik echt leerde kennen, besloot Minnie dat het veiliger was om een spiegel te worden. Dat dat makkelijker was dan zichzelf te tonen, want dat werd toch nooit gezien - laat staan geapprecieerd. Ze observeerde. Ze kopieerde. Ze paste zich aan. Ze leerde hoe ze licht moest terugkaatsen zonder zelf zichtbaar te zijn. Ze werd goed in luisteren, in knikken, in precies genoeg interesse tonen.       Wat ze terugkaatste, werd gewaardeerd. Wat ze zelf voelde, bleef ongeoefend; vreemd. Alsof die gevoelens niet in haar lichaam thuishoorden.       Het hoeft niet te verbazen dat Minnie geen uitgesproken hobby's heeft. Ze doet wat mensen in haar omgeving doen. Ze kitesurft zoals Devika, ze reist en cureert exposities zoals haar ouders. Alles voelt geleend - en dat is goed zo.

☾ ☽ ☾ ☽ ☾ ☽ ☾ ☽ ☾ ☽

[ bericht aangepast op 6 jan 2026 - 14:48 ]

---

help