Ik ben niet echt gelovig in de zin dat ik bid tot een God, ook kan ik geen hulp vragen aan overledenen die dierbaar tot mij zijn omdat ik mij daar niet goed bij voel. Ik heb echt namelijk de indruk dat ik tegen niemand sta te praten op zo'n momenten. Ik ben meer van het principe dat ik wel voel als ze aanwezig zijn of niet. Ik denk dat mijn geloof wel het dichts bij katholieke godsdienst ligt, maar ik ben niet zo iemand die redeneert van geen seks voor het huwelijk of enkel seks om je voor te planten ofzo. Zeker en vast niet. De paus vind ik trouwens de grootste klootzak ter wereld omdat hij ontzettend veel mensenlevens verspilt door zo'n dommigheden. Ik kan mij niet inbeelden dat een echte god zoiets zou willen. De nieuwste paus vind ik wel al een pak beter omdat hij wat losser over bepaalde zaken doet en al eens tussen de regels kijkt. Maar geloven naar een god, nee. Ik geloof eerder in iets persoonlijks zoals beschermengelen enzo.
Net zoals Mitchell zegt geloof ik ook niet echt dat je kan branden in de hel en dat de hemel enkel bestaat uit zonnebloemen en rijst eten met gouden lepeltjes. Ik hoop wel dat er nog iets mag zijn na dit leven, want enkel maar stilte en leegte lijkt mij ergens ook maar beangstigend. Ook geloof ik in geesten en dat is zelf echt gevoelig voor mij. Ik freak hem echt helemaal als iemand bij mij geesten wilt oproepen. Daar kan ik echt niet tegen. Ik gelood ook dat wij niet de enige zijn in dit universum en ik ben er zeker van overtuigd dat zoiets als Torchwood echt bestaat.
Mirror, mirror on the wall, will there be glory if I fall?