Inschrijving

Perspectief:
Derde persoon, verleden tijd of eerste persoon, tegenwoordige tijd

De naam, leeftijd, en voornaamwoorden:
Colter Heth, 13 jaar, hij

Uiterlijk:
Colter is een slanke, dun gebouwde jongen van 1,61m; een normale lengte voor zijn leeftijd. Hij heeft een dik bos zwart, steil haar dat altijd warrig over zijn voorhoofd valt, een slank ovalen gezicht met flinke jukbeenderen, dunne lippen en een rechte neus. Maar het meest opvallend zijn zijn donkerbruine, bijna zwarte ogen, die een heel vriendelijke en charmante twinkeling hebben. Zijn zwarte wenkbrauwen staan ietsje naar beneden, maar in plaats van dat dat hem een boze blik geeft, geeft het juist iets charmants.

Persoonlijkheid:
Colter heeft het hele district zo’n beetje om zijn vinger gewonden. Zelfs de vredesbewakers in district 10 knijpen vaak een oogje voor hem dicht omdat hij altijd zo charmant is - met name door zijn uiterlijk: zijn lieve lach en zijn puppy-ogen in combinatie met een lieflijke verlegenheid zorgen ervoor dat soms zelfs de meest harde mensen de neiging hebben om hem te beschermen.
Dit is niet iets wat Colter bewust doet. Hij is namelijk eigenlijk best wel introvert. Door alles wat hij heeft meegemaakt heeft hij weinig vertrouwen in mensen en houdt hij veel meer van dieren. Hij wordt ook wel eens gezien als een soort dierenfluisteraar, omdat hij precies weet hoe hij met ze om moet gaan. Vogels die bij hem op de schouder komen zitten, eekhoorns die bij hem komen snuffelen, en natuurlijk hun eigen vee waaraan hij veel te gehecht raakt.

Leefsituatie:
District 10 is het district van de veehouderij. En die veehouderij is zeer intensief. Diervriendelijkheid is hier ver te zoeken. Allerlei dieren worden in kleine hokjes vol gemest met allerlei genetisch gemodificeerd eten om zo snel mogelijk geslacht te worden.
Coltens vader is één van de weinigen die werkelijk land huurt waar de dieren mogen rondlopen, Zijn vader heeft bovendien ontdekt dat de aandacht die de dieren van zijn zoon krijgen, zorgt voor een betere productie, vruchtbaardere dieren en al met al kwalitatief beter vlees. Onder andere hierom is hij niet de grootste leverancier voor het capitool, maar wel één van de voornaamste - en netto levert dat nét wat meer geld op, waardoor Colton nooit échte honger heeft hoeven lijden.
Hoewel zijn vader dus beter voor zijn dieren zorgt dan de meeste andere districtbewoners, is hij een bikkelharde zakenman. Door zijn eigen opvoeding heeft hij geleerd dat overleven belangrijker is dan alles en dat straalt hij ook uit naar zijn nederige vrouw en twee kinderen. Hij kan agressief zijn naar Colter’s moeder en Colter heeft dan ook geleerd om de sfeer te proberen goed te houden in het gezin.
Colter heeft een tweelingzus, Raye, die zo ongeveer het tegenovergestelde is van hem. Ze lijkt veel meer op haar dominante vader en vindt net als hij dat Colter veel te soft is voor de wereld. Ergens is er liefde binnen het gezin - maar dat is in het dagelijks leven ver te zoeken.

Sterk punt:
Colter heeft een uitzonderlijk instinct voor lichaamstaal en gedrag. In de arena kan hij de aanwezigheid van roofdieren of andere tributes aanvoelen door te kijken naar hoe vogels of kleine dieren in de buurt reageren. Daarnaast is hij, door zijn werk op de boerderij, verrassend handig met knopen (lasso's) en heeft hij een basiskennis van anatomie—hij weet precies waar de vitale organen zitten, al zou hij die kennis liever nooit op een mens toepassen.
En zijn onbewuste charme. Niet omdat hij sterk is met woorden, maar omdat hij situaties en mensen goed aanvoelt.

Zwak punt:
Zijn empathie. Hij vindt het al moeilijk om te zien hoe dieren behandeld worden in zijn district. Hij is een softe jongen die zich niet kan voorstellen dat hij ooit een ander zou doden. Hij gaat het slachthuis altijd al uit de weg.

Districtsaandenken:
Een klein schapenwollen armbandje, gemaakt van het wol van zijn favoriete schaap (Colter noemde haar Haydie) dat vlak voor de boete is geslacht.

Beschikbaarheid voor ships:
Nope

Figurant:
Raye, Colter’s tweelingzus.

Districtsbegeleider
Olipe Hoscens (43) is de districtbegeleider. Hij is een soort vrijbuiter, houdt ervan met alles en iedereen te ouwehoeren en hoewel hij de district-bewoners niet echt ziet als ‘echte mensen’, is hij wel gewoon vriendelijk en probeert hij ze met plagen op hun gemak te stellen. Dit schiet natuurlijk niet altijd bij iedereen in het juiste keelgat - voor sommigen is het geruststellend, anders werkt hij tegen zich in het harnas. Olipe neemt het leven gewoon liever niet al te serieus.