Joel is opgegroeid binnen een erg welvarend gezin. Met succesvolled advocaten als ouders en een vader als burgemeester, bezaten ze over een royaal vermogen.
Richard en Jane waren beiden succesvol, maar konden niet meer van elkaar verschillen. Richard een punctuele, stijve zakenman en Jane een barmhartige, losbandige kunstenares.
Ze hebben elkaar leren kennen toen Jane 20 was en Richard 23, toen Jane stage ging lopen bij het bedrijf van Richard zijn vader. Het waren bijzondere omstandigheden, iets wat perfect paste bij hun onstuimige relatie.
Waar ze beiden nog geen duidelijk beeld over de toekomst hadden, moesten ze al snel in de hoogste versnelling toen Jane, nadat ze elkaar pas een halfjaar kende, al in verwachting bleek te zijn. Iets wat natuurlijk een schande was voor een ongetrouwd jong stel, al helemaal met een priester als vader.
Jane verhuisde naar Blackwater Pines, trouwde met Richard en trok in -in het landhuis van Richard en zijn ouders. Negen maanden later was daar Jeremiah. Beide ouders bevonden zich op een roze wolk. Jane, al van jongs af aan wetende dat ze ooit moeder wilde worden en Richard omdat hij in het kleine jongetje al meteen zijn perfecte opvolger zag. Hij kon niet wachten Jeremiah op te voeden tot een succesvolle jongeman.
Met Richard als vader had Jeremiah zich aan strikte regels te houden. Hij kreeg zodra hij kon lopen al muziekles, kreeg thuis educatie omdat zijn vader zeker wilde weten dat hij de beste leraar mogelijk zou krijgen en werd hij elke zondag in pak gehesen om naar de kerkdienst te gaan. Inmiddels was Richard verkozen tot burgemeester en had hij een reputatie hoog te houden.
Met dat Richard burgemeester werd, verhuisden zijn ouders naar het buitenland om van hen pensioen te kunnen gaan genieten. Iets wat een enorme opluchting was voor Jane. Nu was ze niet alleen van die priemende ogen af, maar was er ook genoeg ruimte voor het vierde gezinslid wat er aan zat te komen; Judah.
Nu met twee kleine kinderen om voor te zorgen, leek het richard een goed idee als Jane haar baan op zou zeggen om thuis te blijven voor de jongens. Hoewel Jane gek was op haar baan, aarzelde ze geen moment. Haar jongens gingen altijd voor. Zij waren haar wereld.
Wanneer Richard thuis was, gedroegen de twee jongetjes zich voorbeeldig. Dit was wel anders wanneer Jane alleen met ze was. Ze wisten dat hun moeder met een minder harde hand regeerde, iets waar ze graag misbruik van maakten. Toch deerde dit Jane niet zo, zij was ervan overtuigd dat jongens -jongens moesten kunnen zijn en de wereld moesten kunnen ontdekken. Ze liet ze vaak uitrazen in de grote tuin rondom het landhuis, en hield toezicht terwijl ze zelf de meest prachtige schilderijen maakte.
Doordat Richard vaker aan het werk was dan dat hij tijd met zijn familie spendeerde, begonnen de twee langs elkaar heen te leven. De liefde tussen hen was allang voorbij, en met name Jane vroeg zich af of deze er ooit wel echt was geweest.
Jane wilde altijd het beste voor haar kinderen, dus scheiden was voor haar geen optie. Volgens Richard was het vooral te wijden aan de dagelijkse sleur waar ze in terecht waren gekomen. Het was tijd voor weer iets nieuws, een nieuwe uitdaging. Niet veel later dacht Richard de perfecte oplossing gevonden te hebben: een nieuwe baby.
Hij gaf hiermee Jane precies wat zij wilde. Ze had het altijd al had gehad over een grote familie - en zorgde er met deze optie voor zichzelf voor dat hij er zijn affaires en twijfelachtige bezigheden op na kon houden, zonder al te veel argwaan te wekken. En zo werd Joel geboren.
After 02/14/'00
Ondanks dat Joel als twee druppels water op zijn vader lijkt, is zijn innerlijk het evenbeeld van dat van zijn moeder. Hij is creatief, zorgzaam en had al vanaf jongs af aan enorme schijt aan zijn vader. Hij was dan ook een echt moederskindje. Jeremiah had het er niet zo op dat hij er op twaalfjarige leeftijd nog een broertje bij kreeg, hij had naar zijn mening al genoeg aan Judah. Judah daarentegen was vanaf de eerste dag al meteen verliefd op Joel. Hij sleepte zijn broertje het liefst overal mee naartoe. Hij heeft hem zelfs eens stiekem meegenomen om hem te laten zien aan zijn juffen en meesters, iets wat Jane een kleine hartverzakking had bezorgd toen ze plots haar twee jongste kinderen kwijt was geweest.
Waar Jane zielsveel van al haar kinderen hield, en geen onderscheid maakte, spendeerde ze toch het meeste tijd met Joel. Dit was natuurlijk ook te wijten aan het feit dat hij toch wel flink wat aantal jaren met zijn broers scheelde. Met Jeremiah en Judah had Jane niet veel gemeen, maar Joel leek al snel haar interesse in kunst te delen. Zo klom hij als kleuter vaak bij haar op schoot om zijn eigen toevoegingen te maken aan haar schilderijen.
Jane voelde als Joel zijn beste vriendin. Ze zat elke middag zodra Joel uit school kwam klaar met een kopje thee en vers gebakken koekjes of cake, wetende dat Joel het zwaar had op school. Joel was altijd al net wat anders dan zijn leeftijdsgenootjes. Hij leefde in zijn eigen wereldje, was van nature onzeker en had meer interesse in Barbies en zichzelf opmaken. Dit, en het feit dat hij het zoontje van de burgemeester was maakte dat hij een makkelijk doelwit was voor pesterijen.
Toen Joel naar de middelbare school ging, werd het pesten enkel erger. Precies toen Joel zijn moeder het hardst nodig had, was zij er niet meer. Niet zoals hij haar kende.
Jane had al een lange historie van therapie achter de rug. Het leek eindelijk beter te gaan, tot ze extreem gedrag begon te vertonen. Ze verdween geregeld, waardoor ze de kinderen zonder toezicht achter liet. Ze vergat dat ze dingen in de oven had waardoor er vaker dan eens bijna een grote brand is uitgebroken. Dit werd van kwaad tot erger, tot ze uiteindelijk zelfs niet meer thuis kon wonen. Toen ze op werd genomen in een psychiatrische inrichting, kwam er al snel naar boven dat ze een ernstige vorm van een bipolaire stoornis had, welke zich in haar geval voornamelijk uitte door middel van hardnekkige psychoses.
Hier heeft ze bijna twee jaar gewoond, tot ze toen Joel veertien was zichzelf van het leven beroofde. Hier was het gezin kapot van. Voor Joel voelde het of hij met haar dood was gegaan. Hij heeft hier tot op de dag van vandaag nog altijd enorm veel moeite mee, maar zal dit niet snel toegeven.
Vanaf hier kwam Joel in een neerwaartse spiraal terecht. Het feit dat zijn steun en toeverlaat er niet meer was en het feit dat hij alleen achterbleef met zijn vader maakte zijn leven tot een ware hel. Het leek wel of zijn persoonlijkheid compleet omgeslagen was. Waar hij voorheen een prima student was, begon hij slecht te presteren op school, en kwam soms zelfs hele weken niet opdagen.
Hij liet zich in met de verkeerde vrienden, waardoor hij kennis maakte met de wereld van feesten en verslavende middelen. Iets waar hij al snel niet meer zonder kon om te kunnen functioneren.
Met de jaren begon hij zich steeds roekelozer te gedragen. Het diende als uitweg voor hem. Maar voornamelijk als manier om maar niet te hoeven voelen. Dat hij zijn vader hiermee dwars zat was enkel een bonus.
Dat hij er nogal de nodige seksuele contacten op na hield, maakte hier dan ook deel van uit. Gezien hij destijds geen vaste baan had, sliep hij vaak met wat oudere mannen wie hem vervolgens iets toeschoven - of waar hij simpelweg van stal. Dit deed hij voornamelijk in de kokale bar [/i]The Cage[/i].
Dit is dan ook de plek geweest waar hij Kit heeft ontmoet, al was dit wellicht niet de meest romantische ontmoeting, gezien Joel schaamteloos aan het flirten was met Kit zijn vader.
Joel was nog nooit verliefd geweest, en had hier eigenlijk ook nooit interesse in gehad. Dit zou zijn leven enkel compliceren, dacht hij. Echter was hij opslag verliefd toen hij Kit voor het eerst zag, hoe afgezaagd dat ook klinkt.
Joel moest meer over deze jongen te weten komen, en van het een kwam het ander; de twee hadden al snel een relatie met elkaar. Joel had in Kit opnieuw zijn veilige haven gevonden, en het leek voor een tijdje weer beter te gaan met hem. Hij leek zijn leven weer een beetje op de rit te krijgen. Helaas was dit niet van lange duur. Joel zijn leven voelde gedoemd om te mislukken.
Joel begon zich opnieuw roekeloos te gedragen, tot in het extreme. Dit wisselde sterk af met episoden waarin hij dagen, soms weken, lang niet uit bed kon komen en niet eens de moeite nam om zichzelf te verzorgen. Natuurlijk merkte hij hier uiteindelijk wel iets van, voornamelijk wanneer hij eens een blik wierp op zijn financiën. Gelukkig had hij Kit, gelukkig hadden ze elkaar.
Echter is Joel altijd al eigenwijs geweest, en ondanks hoe vaak Kit zijn zorgen om hem uitte en hem vroeg met hem te praten, vertikte Joel het Kit toe te laten in dit aspect van zijn leven. Hij wilde geen afscheid doen van het leven wat ze hadden, hij wilde niet dat zijn grote liefde anders naar hem zou gaan kijken, doodsbang dat hij hem zou verlaten. Niet wetend dat dit gedrag achteraf gezien juist de reden was dat ze steeds meer uit elkaar groeide.
Kit was destijds werkzaam bij de familie Ellis als schoonmaker, iets wat snel aan een eind kwam toen Richard achter Kit zijn seksualiteit en leven als drag Queen kwam. Joel nam het voor zijn vriend op, waardoor hij naar zijn hoofd geslingerd kreeg dat Kit een slechte invloed op hem had, en hem hersenspoelde met zijn praktijken. Het kon immers nooit zo zijn dat zijn zoon homo is.
Ondanks dat Joel tegen zijn vader in ging, heeft dit voorval geen goed gedaan aan hun relatie. Vanaf daar ging het enkel neerwaarts. Waar Joel Stacy Rect haar grootste fan was, begon hij Kit ervan te verdenken dat hij met andere aan papte. En op Kit zijn beurt dacht hij precies hetzelfde over Joel, de eeuwige flirt.
De relatie tussen Kit en de jonge Ellis telg kreeg steeds meer bekendheid in de North side, iets waar Richard lucht van kreeg. Hij was al niet te spreken over Joel zijn gedrag, maar dit was de druppel. Zeker na al de moeite en geld wat hij in zijn zoon had gestoken.
Hij zette zijn jongste zoon zonder pardon op straat, en tegelijkertijd besloten Joel en Kit na een grote ruzie een punt achter hun relatie te zetten.
Het ging niet goed met Joel, maar had geluk dat Judah hem opnam in zijn appartement. Hier heeft hij zich een paar weken opgehouden, tot hij als bliksem bij heldere hemel besloot Blackwater Pines achter zich te laten en te vertrekken naar New York. Hier heeft hij het vier jaar uitgehouden, met hier en daar een modellen of acteer baantje. Ook is hier de plek geweest waar hij uiteindelijk zijn diagnose Bipolar 1 heeft gekregen, na een heftige aanvaring met de politie, mede mogelijk gemaakt door zijn vader. Hij werd beschuldigd van het kidnappen van zijn stiefzusje Celeste. De strafeis werd dat hij minimaal een jaar naar een inrichting moest.
Hoe verschrikkelijk hij het hier ook vond, was hij wel dankbaar dat hij niet de bak in is gedraaid. Inmiddels slikt hij medicatie voor zijn stoornis, wat goed helpt zolang hij het zich herinnert - of niet te eigenwijs is - deze in te nemen.
Nadat hij uitbehandeld was, was de eis dat hij voorlopig bij zijn ouders zou intrekken zodat ze hem zouden kunnen monitoren. Echter gaat deze vlieger niet op, gezien Richard hem niet meer toe laat in huis. Gelukkig heeft Joel Celeste, wie hem stiekem binnenlaat.
