[RPG] Geen weg meer terug [12] - Speeltopics

Hoi, even een vraagje: Waarom is iedereen dood? Een tweemans RPG'tje kan namelijk net zo goed in storyvorm geschreven worden, jwz .

Ben lui, dus alleen de link van de laatste.

Nummer 11: Blub.

Joinen maar geen idee wat RPG's zijn?
Kijk hier!
Inspringen altijd mogelijk. Vraag maar een samenvatting aan mij en ik zal je helpen met in het verhaal komen (;

People, can I have your attention please? Will the real Slim Shady- no, just kiddin'. Ik heb alleen even een verzoek, en dat is te melden als je niet meer meedoet in de RPG ipv niks van je te laten horen. Saves us a lot of confusion. Dank je.

Het verhaal
Het gaat over een stel kinderen die om de een of andere reden in een verlaten villa in het bos komen. Denk aan weddenschap, weggelopen, verdwaald etc. De villa is enorm, heeft alles wat je maar wensen kan, ookal is het stoffig en wat oud. Maar wat ze niet weten is dat de villa die zo verlaten lijkt al bewoond is, niet door mensen of dieren. Door vampiers. Twee sorten nog wel, de slechte kennen geen medeleven en drinken van alles en iedereen en houden zich vaak niet in, de 'goede' doen het zo lang mogelijk met dierenbloed, maar moeten af en toe ook dat van een mens. Ze nemen dan zo min mogelijk en doen de mensen verder niks. Die twee soorten vampiers haten elkaar, obviously.
Dan nu het grootste probleem, als een mens eenmaal binnen de poorten die rond de villa staan stapt, kan die niet meer terug. Enkel vampiers kunnen naar binnen en naar buiten. Overleven ze het?

Rollen - Het waren er meer maar bon ;p
Normale tiener: Dewi - Candy - Timothy - JamieGoede vampier: Elif - Gawyn - Lew - Odile - Yue
Slechte vampier: Faith - Savoy
Vampierjagers: Ask (Damiën) - Chase (James)

Weetjes over vampiers
- Ze kunnen in het daglicht, maar niet de hele dag. Eerst gaat het jeuken als ze te lang zien en dan pijn doen, als ze dan nog te lang blijven is er logisch wat er gebeurt.
- Als een vampier van een mens drinkt wordt dat mens geen vampier, dat gebeurt pas als een vampier gif 'inspuit'
- Een vampier die een mens ook tot nachtwezen maakt creëert als het ware een band en is eigenlijk verplicht die persoon te begeleiden in het begin.
- Vampier worden is een zeer pijnlijk proces.
- Als vampiers elkaar écht mogen drinken ze elkaars bloed zodat ze een sorot band krijgen ^^
- Vampiers zijn sneller en sterker dan mensen en al hun zintuigen zijn ook sterk ontwikkeld.
- Vampiers kunnen sluipen zonder geluid te maken en kunnen haast opgaan in de schaduwen.
- Vampiers hebben geen eten/drinken nodig, ookal kunnen ze het wel eten.
- Vampiers hebben bijna geen slaap nodig.
- En als laatst; Elke vampier heeft een soort kleine gave, geen vuursturen of iets dergelijks maar denk aan gedachten lezen. Hier een

lijstje met ideeën.
Gedachten lezen door op persoon te concentreren of door aanraking
Iemands hele verleden zien door simpele aanraking
Persoon pijnigen als je wilt door enkel te kijken
Dingen verplaatsen zonder aan te raken
Hypnose
Iemand in slaap kunnen laten vallen
Zelf kunenn beslissen hoe je eruit ziet
Ogen verkleuren naar je emotie
Gedachten kunnen 'verzenden'
Als iemand slaapt en je raakt die persoon aan kan je droom meekijken
Dromen manipuleren
Genezen
Emoties aanvoelen
Weten of iemand de waarheid spreekt
Visioenen
En ga zo maar door.

HAVE FUN :'D

[ topic verplaatst door een moderator ]

[ bericht aangepast op 17 sep 2011 - 22:42 ]

No growth of the heart is ever a waste

Haha, Sam toch :'D Daar had je zeker ook last van bij pirates? [a']

Dewi
Plots mengde Lew zich in het gesprek, hij stond enkel gekleed in een boxer in de deuropening en stelde voor om naar een internaat te gaan. Odile ging er over door, over dat zij zich voor zouden kunnen doen als pleegouders en dergelijke. "Wel.. Dat zou misschien kunnen, maar ik ben weggelopen op mijn 11e (dat was het toch? Kon het nergens meer vinden, ik en slordig man) en ben toen dus ook gestopt met school.. Schrijven, lezen en dergelijke hebben ik wel geleerd van andere mensen die ik zo hier en daar tegenkwam en heb het mezelf ook een beetje aangeleerd, maar het is nooit genoeg om naar een internaat te gaan." Ik zuchtte zachtjes. "En ik wil jullie niet nog meer meeslepen in mijn problemen, jullie hebben al zoveel voor me gedaan en om jullie dan ook nog op te laten draaien voor kosten.. Begrijp me niet verkeerd hoor, het lijkt me super als het kan, maar het lijkt me bijna onmogelijk.. En dan zou ik ook een andere naam en dergelijke moeten aannemen, want ik neem aan dat ik nog altijd als vermist sta in de computerbestanden bij de politie. Het zou een hoop gedoe veroorzaken als ze me zouden vinden." Ik zweeg weer en dacht na over het idee. Ik kon het proberen, een internaat, met hun als me pleegouders. Maar wacht.. "Maar Yue dan? Wat is zij van plan om te doen?"


Edit; -Facepalm- Waarom lijken die stukken groter als je ze nog typt dan wanneer je ze plaatst?

[ bericht aangepast op 19 aug 2011 - 13:51 ]

In the end the only person we love is ourselves, that's why we choose to love someone who can please us the most.

Haha nee :'D Daar zijn maar een paar posts bijgekomen in de tijd dat ik weg was enzo..

Odile - Goede vampier.

Zwijgend hoor ik haar verhaal aan, begin pas voorzichtig te praten als ze klaar is.
'Dus je.. hebt geen ouders om heen te gaan.' Dat was dus de reden dat ze ons niet vertelde waar ze heen ging als de grens gebroken was: ze kón nergens heen. Ik zwijg even en frons de wenkbrauwen als ze over de politie begint. Dan verschijnt er een klein glimlachje op mijn gezicht. 'Ah, het is een voordeel dat alles zo gedigitaliseerd is. Want alles in cyberspace valt te hacken,' zeg ik met een onheilspellende twinkeling in mijn ogen. 'En laat ik daar nou net niet de beroerdste in zijn,' voeg ik met een onschuldig gezichtje toe. 'Even een wachtwoord achterhalen, een paar aanpassingen doen en je bent gewist uit het bestand. Het vervelende is alleen dat ik niet zo handig ben in inbreken vanaf een externe computer - geloof me, die beveiligingssystemen zijn een pain in the ass - maar dat wordt dan maar een extra bezoekje aan het politiebureau. Dan kan ik ook meteen wat aan mezelf doen. Opgejaagd worden begin ik nu wel een beetje beu te vinden.' Dewi begint over Yue en ik knik kort.
'Ik heb er ook over na zitten denken. Ik weet niet of ze met ons mee wil. We zullen het haar moeten vragen. Ze is een vampier en vrij om te gaan waar ze heen wil. Maar ik-' Ik dwing mezelf nu m'n kop te houden. Ik wilde eigenlijk zeggen: maar ik denk dat ik nu haar mentor in de vampierwereld ben geworden, maar dat komt zo ongelofelijk sentimenteel over. En bovendien weet ik niet eens of Yue daar wel zo over denkt, want ik was nou niet bepaald de juiste soort 'mentor' die iemand kon hebben. Het enige goeie aan de zaak was dat ik Yue niet heb meegetrokken in mijn eigen maalstroom van haat en ellende. Ik had het gevoel dat ik iemand in zo'n kwetsbare positie niet kon verpesten, niet zoals dat met mij gedaan werd. Dat zou mij geen haar beter maken dan Fjodor.
Fjodor! Ik werp een korte blik op Dewi. Zal ik het haar vertellen? Ik stoot wat lucht uit bij wijze van ergernis. Beter nu dan wanneer hij voor de stoep staat.
'Er is nog één probleem. Ik heb.. in het verleden de woede van een vampier op me gehaald. Hij kan iemands verleden lezen. Gelukkig weet hij niet van jouw bestaan, maar wel van dat van Lew. Als je met ons meegaat houdt het in dat er een risico is: hij zal niet rusten voor hij me te pakken heeft. En ik, noch Lew zijn sterk genoeg om hem te verslaan.' Ik hou er allerminst van om Dewi met nog meer angst op te zadelen, maar wat moet ik dan? Ik zit vast aan de grond genageld, ik heb geen keus.

[ bericht aangepast op 19 aug 2011 - 17:01 ]

No growth of the heart is ever a waste

hoi hoi. ik denk dat ik vanavond maar eens een stukje van Scott ga plaatsen :'D

En het moeilijkst is niet het communiceren van, maar het toegeven aan jezelf.

Leuk ^^ ben benieuwd. Ik ga eerst douchen en dan tekenen ^o) Later vanavond komt er van mij ook wel een post 8D
-poked Astrid- Ik weet dat Felix je minder nauw aan het hart ligt maar pirates sterft uit en dat is zo zonde Ö Er zijn er al zoveel aan 't uitsterven en alleen pirates valt denk nog te redden. Misschien kunnen we het schip laten zinken en dan stranden ze ergens weet ik veel wat -wel als Els terug is ;p-, dan hebben we weer wat nieuws 8D

In the end the only person we love is ourselves, that's why we choose to love someone who can please us the most.

Odile - Goede vampier.

'Maar,' voeg ik toe, 'ik ga mijn best doen en ik hoop dat ik ooit, op een dag, sterk genoeg zal zijn om hem voor eens en altijd uit de weg te ruimen. Ik wil niet dat hij-' "Ik ga mijn kleren aan doen," hoor ik Lew nors zeggen, waarna hij ons een korte glimlach toegooit en vertrekt. Mijn blik kruist even die van Dewi, die ik kort vragend aankijk. 'Ik wil alleen zeggen dat we tijd moeten hebben om ons voor te bereiden en we kunnen hier niet veel langer blijven. Het is een kwestie van tijd voor hij uitvindt waar we wonen, want hij heeft het gezien, de villa. Het laatste waar ik zin in heb is een clanoorlog,' mompel ik. Mijn blik glijdt onwillekeurig naar de kamerdeur waarachter Lew is verdwenen. 'Ik ben zo terug. Denk maar na over het voorstel,' zeg ik met een glimlach, waarna ik achter de deur glip en Lew aantref op zijn bed.
'Is er iets mis?' vraag ik, waarna ik bij hem op bed ga zitten. Ik slaak een korte zucht. 'Had ik.. had ik het haar niet moeten zeggen?' vraag ik voorzichtig. 'Want geloof me Lew, ik wilde het niet, maar ik heb geen keus. Toen ik daar was, in die loods.. met hem.. hij was zo vastberaden om me weer terug te nemen. Hij leek bijna oprecht om me te geven.' Ik trek een spottend glimlachje.
'Daar trap ik niet in. Die ene avond heeft me de ogen geopend, voorgoed.' Hij kijkt me aan en ik probeer zijn emotie te lezen. Zie ik nu.. twijfel? Misschien had ik hem niet moeten zeggen dat ik er serieus over nadacht weer terug te gaan. Verdomme, Odile. Ik leg kort het hoofd op zijn schouder, zucht even. Ik voel de frustratie van hem bijna. Ik weet wat hij denkt: weer problemen. En ik voel me nog schuldiger. 'Het spijt me,' fluister ik voorzichtig. 'Het was niet de bedoeling jullie hiermee op te zadelen. Ik wilde zelf met hem afrekenen als de tijd daar was en ik heb nooit een uitdaging uit de weg gegaan, maar ik kan in deze staat niet tegen hem vechten. Ik heb het gedaan en alles wat ik deed was zinloos. Niemand kan hem verslaan.'

[ bericht aangepast op 19 aug 2011 - 22:26 ]

No growth of the heart is ever a waste

Ik hoop dat het goed is ;d

Aimeé - Mens

Haar ogen glijden even door de omgeving. Hijgend zakt ze neer tegen een boom. Ze heeft zo ontzettend hard gerend dat ze is vergeten op de bordjes te kijken. ‘Heel slim, Aim.’ Fluistert ze. Gefrustreerd kijkt ze rond. Bomen, bomen. En.. Kijk eens een boom! Ironisch rolt ze met haar mosgroene ogen, en dwingt zichzelf op te staan. Haar hart bonst in haar keel, en haar longen snakken naar lucht. Met snelle passen loopt ze door. Haar ouders zullen er straks wel achter komen, en dan moet ze ver genoeg zijn. Dwalend kijkt ze rond. Iedere boom sluit aan op de andere. Geen enkel spoortje van borden, huizen, de rest van de tegenliggende wereld. De steek in haar zij word als maar groter. Ze moet nodig ergens rusten, op krachten komen. Maar waar in hemels naam? Er is hier helemaal niets. Tussen haar wimpers door gluurt ze rond. Haar vingers strijken het zweet van haar voorhoofd, en stoppen de losse, bruine lokken terug in de knot op haar hoofd. In de verte lopen de bomen uiteen. Zou daar iets te vinden zijn? Nieuwsgierig loopt ze naar de plek. ‘Wauw.’ Haar ingehouden stem is niet meer dan een fluistering na een aanblik op de prachtige villa.

Feel the fire, but do not succumb to it.

Odile - Goede vampier.

Ik haal van verbazing het hoofd van zijn schouder, kijk hem geschokt in de ogen. Nee. Dit is geen zieke grap. Hij is doodserieus.
Hield hij ooit van je?
Heb jij ooit van hem gehouden?
Hou je nog van hem?
De woorden suizen nog in me na en hoe langer ik erover nadenk, hoe minder ik het snap. Ik. Van Fjodor hóuden? Hoe kan hij uberhaupt op het idee komen? Als ik het over Fjodor heb, dan is het direct in lijn met hoe ik hem het beste om zeep kan helpen. Zelfs een geestelijk zieke vampier als ik weet dat je degene om wie je geeft niet op de meest gruwelijke manier wil vermoorden. Hoe komt zo'n gedachte dan in Lew op? Is hij.. Ik werp een blik op hem, zie de twijfeling in zijn ogen. Het lijkt of hij zich ineens zo klein voelt. Is hij diep van binnen bang voor Fjodor? Dat het hem daadwerkelijk lukt om me in te pikken? Ik besef dat ik nu wel akelig lang doe over het beantwoorden van de vraag en zijn onzekerheid wordt met de minuut groter.
'Ik heb me een tijd afgevraagd of hij daadwerkelijk om me gaf. Ik was niet iemand die graag voorgetrokken wilde worden, trainde harder en vaker dan de rest door die verdomde nachtmerries en ik had de wil om sterker te worden. Het laatste wat ik wilde was een herhaling van de geschiedenis. Maar ik denk dat hij van me hield ja, op een vreemde manier. Ik denk dat het is omdat hij een deel van zichzelf in mij herkende. Vastberadenheid, kracht, misschien zelfs eergevoel. En ik.. in die eerste woelige maanden, keek tegen hem op. Hij was tegen iedereen vriendelijk, had een duidelijk doel voor ogen, nam het op voor de mensen die nog niet zo sterk waren in de clan, maar hield zich ook op een gepaste afstand. Maar of ik ooit wat meer in hem zag als een leider en kameraad? Nee. In die tijd had ik maar één iemand om wie ik gaf: een mens, genaamd Mark. Ik kon mezelf nog niet goed beheersen en heb hem vermoord op de avond dat we..' Ik slik even. 'Ik was in wezen nog niet klaar voor nog een relatie na alles. En op een avond, na een paar jaar, werd me duidelijk wat Fjodor echt van me wilde. Hij wilde mij als zijn vrouw. Twee machtige vampiers aan het hoofd van de clan. Hij zei dat het enige wat ik hoefde te doen, was mijn hart te geven. Toen heb ik pas voor het eerst een duidelijke emotie bij hem kunnen zien. Exact dezelfde blik die ik bij Leonid Kazinsky zag. Lust, de drang naar controle. Ik was weggerend en heb een uur boven de wc staan kotsen. Daarna heb ik m'n biezen gepakt en ben hem gesmeerd. Nee. Ik hou niet van degene die me in mijn meest kwetsbare staat heeft gemanipuleerd voor zijn eigen egoïsme. Ik dank god, of de duivel, of wie me ook hielp die avond op m'n blote knieën dat ik nooit heb toegegeven die tijd. En nu, al die decennia later, is hij er nog steeds van overtuigd dat hij het alleenrecht op me heeft. "Geen man zal je nog aan willen raken zodra hij weet dat je al beschadigd bent," is wat hij zei! De vuile, verdomde, zieke klootzak! Ik zal dansen op z'n graf!' Ik leg de armen om Lew heen.
'Ik hou van je, Lewis. Je hebt me weer laten leven, terwijl hij juist het leven van me wegnam voor zijn eigen gewin. Hij is niets vergeleken met jou.'

Lol, postje voor het slapengaan ;o Me is tired.

[ bericht aangepast op 20 aug 2011 - 0:51 ]

No growth of the heart is ever a waste

Aimeé - Mens
Ze slikt, en laat haar ingehouden adem ontsnappen. Gewoon aanbellen? Bedenkelijk glijden haar ogen over de ramen. Zou er überhaupt iemand voor haar opendoen? Met haar wijsvinger tikt ze een tijdje tegen haar kin. Misschien is er wel helemaal niemand, en verdoet ze haar korte tijd. Maar, wie laat er nou zo'n villa achter? Niemand, dus, gewoon kloppen.. Ze verschuift wat naar de deur toe, en klopt aan. ‘Dat hoort geen hond..’ Haar vingers tasten kort af naar een bel. Als ze iets wat er voor door moet gaan heeft gevonden, drukt ze hem hard in. Na een tijdje laat ze los en wacht gespannen. Wie zou er open doen?
~~

FAIL x'D

Feel the fire, but do not succumb to it.

Odile - Goede vampier.

Ik grinnik even en aai langs Lew's wang.
'Twee hanen in een hok, was nooit goed gegaan,' mompel ik als Lew me in zijn armen sluit. 'Weet je Lew, ik heb eigenlijk niet gedacht dat ik na.. na wat er met Chase gebeurde zo makkelijk in staat was om.. Nou ja.' Het stijgt me naar m'n hoofd en ik voel een blos weer op komen. 'Om met je het bed te delen. Of de grond,' voeg ik grinnikend toe. 'Ik heb geen angst of paniekaanvallen. Ik denk dat ik je daar dankbaar voor mag zijn,' zeg ik glimlachend. Tot mijn verbazing hoor ik ineens de deurbel, waarna ik meteen overeind kom. 'Ik ruik.. een mens, als ik me niet vergis,' zeg ik licht geschokt tegen Lew, die het bevestigt. Gelukkig is het Chase, noch Ash. Maar wie dan wel? 'Misschien is dat inderdaad niet het beroerdste idee. Daar zit ik ook niet op te wachten,' mompel ik nors. Ik hol de trap af en doe de deur open.
'Je bent de eerste die aanbelt. Normaal wordt die deur opengetrapt,' begin ik, koeler dan de bedoeling is. En dan slaat de achterdocht toe. Zou dit meisje door Chase gestuurd kunnen zijn? Ik pers de lippen op elkaar. 'Maar geloof me, de situatie ziet er nu een stuk rooskleuriger voor je uit. Ik mag voor jou hopen dat je niet verwikkeld bent in één of ander ziek plan van Chase omdat hij te zwak is om het zelf tegen me op te nemen. Of dat Fjodor je gestuurd heeft. Als het hem is, dan mag je hem zeggen dat hij mag branden in de verdomde hel!' Ze kijkt me wat verschrikt aan. 'Maar goed, dat privilege is voor mij weggelegd,' vervolg ik. 'Waarmee kunnen we je van dienst zijn? Breng het kort en krachtig, want het laatste waar ik op zit te wachten is weer een lijk afvoeren.' En dan komt er een windvlaag voorbij, die haar bloedgeur gevaarlijk dichtbij brengt. Mijn hemel, ik heb zo'n akelige dorst. Ik heb sinds Club 69 geen bloed meer gehad en begin bijna letterlijk te watertanden. Het verbaast me oprecht dat Savoy en Faith haar nog niet hebben opgemerkt en haar nog niet hebben leeggezogen.

No growth of the heart is ever a waste

Aimeé - Mens
‘‘Who the hell is Chase of Fjo the who?’’ Ze schud haar hoofd, en kijkt even om. ‘‘Zou ik hier even uit mogen rusten.. Ik heb geen idee waar ik ben. Mijn vader hij.. Hij.’’ Haar ogen staren even bang over haar schouder. Haar tas voelt te zwaar aan, en haar hart klopt alsnog hard in haar keel. Het meisje was niet erg vriendelijk, maar iedere hulp van God nam ze momenteel aan.


kort, soorry T.T

Feel the fire, but do not succumb to it.

Haha nvm ^^

Odile - Goede vampier.

"Who the hell is Chase of Fjo the who?" Ik neem haar argwanend in me op en kom dan tot de conclusie dat ze hen echt niet kent. "Zou ik hier even uit mogen rusten.. Ik heb geen idee waar ik ben. Mijn vader hij.. Hij." Ik zie haar naar achteren kijken. Is ze bang voor haar vader? Ze ziet er in elk geval vermoeid uit. Als die man haar leven tot zo'n hel heeft gemaakt, dan zou het een duivelse streek zijn om haar daar weer heen te sturen. Ik merk dat ze moeite heeft haar tas te dragen. Ik glimlach kort en pak de tas met een hand aan.
'Laat dat maar aan mij over,' zeg ik als ik haar nog wat langer in me opneem. 'Je bent bang dat hij je volgt, niet waar? Je zal veilig zijn als de nood aan de man komt. Een sterveling verslaan kost geen moeite,' voeg ik toe als ik haar voor ga naar binnen. 'Never mind the mess, de stofzuiger is al een tijd naar de klote en met al die gevechten hier neem ik niet de moeite om het allemaal schoon te vegen. Misschien zou ik het er wel op moeten wagen,' mompel ik, als ik zie dat het echt een enorme zooi is.
'Hier is de keuken. Wil je nog wat eten of drinken voor je rust?' vraag ik. Wat een hel. Haar bloed ruikt werkelijk zo akelig zoet en smakelijk dat ik bijna letterlijk de lippen af lik. Ik bijt op mijn lip om te voorkomen dat ik me al helemaal niet meer in kan houden.

No growth of the heart is ever a waste

Oké., -krabbelt op hoofd- Het wordt maar tijd dat ik terug ga naar school, dan heb ik gek genoeg meer inspiratie.

Dewi
Ik had nog een tijdje nagedacht over het gesprek dat ik had gehad met Lew en voornamelijk Odile. Zij had de woede van een vampier op zich gehaald? Typisch iets voor haar, maar het leek deze keer serieus. Zwijgend was ik na de woonkamer gelopen, ervan uitgaand dat het veilig was, omdat ze me alleen lieten. De rest van het gesprek werd opneiuw afgespeeld in mijn hoofd. Een internaat hè? Ik vroeg me af of ik mee zou kunnen komen en zo ineens weer tussen zoveel mensen komen, dat leek me vreemd. Tssk, dat dacht het meisje die in een huis woonde vol vampieren. Ik moest me niet aanstellen, het was een mooie kans en ik vond het vreselijk lief dat ze me zo wilden helpen. Plots ging de bel en verbaasd ging ik rechtop zitten. Zwijgend luisterde ik of er iemand opendeed, zo te horen was dat Odile. Vaag kon ik een vreemde meisjesstem horen. Een vampier? Mens? Vampierjager? Na ween kort gesprek hoorde ik de deur dichtslaan, gevolgd door voetstappen. "Hier is de keuken," hoorde ik Odile zeggen. Nu werd ik toch nieuwsgierig, als ze haar binnenliet was het vast geen gevaar. Ik stond op en liep richting de keuken. "Bezoek?" vroeg ik, terwijl ik kort naar het meisje keek en toen mijn blik op Odile richtte. Ik bleef in de deuropening staan, als het een mens was, dan had ze nu vast nog niet door dat ze in een nachtmerrie terecht gekomen was. Althans, voor mij was het ooit begonnen als een nachtmerrie, het is niet fijn als ze om je bleod hunkeren weet je, maar ik was het -gek genoeg- wel gewend geraakt en de laatste tijd was de sfeer wel iets beter en er waren minder aanvallen.

In the end the only person we love is ourselves, that's why we choose to love someone who can please us the most.

Hihi. Ik ook hoor. Wiskunde is mijn inspiratieuurtje

Aimeé - Mens
Ze kijkt Odile dankbaar aan. ‘‘Ooh, heel, heel, heel erg bedankt.’’ De woorden rollen zacht over haar zachtroze lippen. Ze bijt op haar onderlip. ‘‘Ehm, een glaasje water zou fijn zijn ik eh, wil niemand tot last zijn.’’ Ze blijft schuifelend, beleeft staan, en kijkt dan naar Dewi. Verlegen slaat ze haar olijfgroene ogen neer naar de grond. Het meisje was erg aardig om haar zoveel aan te bieden. Maar, Aimeé had oog voor details bij persoonlijkheden. Nieuwsgierig gluurde ze rond door haar lange wimpers. Uit haar manieren hield ze het kort, en dus plukte ze al snel verlegen aan haar haar. Een wolgebreide muts die ze half achter op haar hoofd droeg, bedekte de bovenkant van haar lange, krullend, hazelnoot bruine haar. Een versleten jas werd om haar slanktengere lichaam geslagen en haar handen trilden lichtjes. Ook haar adem was op het randje van hyperventileren. De gruwelijke gedachte dat haar vader haar zou vinden, gaf haar al een hart inzinking. Haar grote, olijfgekleurde ogen twinkelden van angst. En haar maag draaide zich om bij elk geluid dat ze waarnam. Al haar gedrag kon je zo linken aan de angst voor haar vader.

[ bericht aangepast op 20 aug 2011 - 23:30 ]

Feel the fire, but do not succumb to it.

Odile - Goede vampier.

Wat verbaasd werp ik een blik op haar als ze me bedankt, en glimlach dan kort en wat ongemakkelijk, merendeels om het feit dat haar bloed me gek maakt. 'Geen probleem,' zeg ik met een wat krakerige stem en geef haar een glas water. Dewi komt ons ook vergezellen. "Bezoek?" hoor ik haar vragen. Ik knik en stap aan de kant. 'Dewi, ontmoet- eh.. hoe heet je eigenlijk?' vraag ik. 'En heb je soms bij stom toeval een stijltang mee?' voeg ik toe. Ja, ik ben wanhopig en ik verberg het niet meer. Vreemd verzoek, maar verdomd, ze mag blij zijn dat ik haar nek niet door bijt.
Ook Lew komt bij ons staan en fluistert wat in mijn oor. Mijn blik kruist heel even die van hem en ik knik. Ja. Dat is het beste. Dus Odile, zet die moorddialogen en je sadistische plannen van je voorlopig even in de kast. Hij drukt een kus op mijn wang en neemt dan plaats in een stoel.
Mijn ogen glijden weer naar het meisje, die nog steeds in een eigen wereld lijkt te zijn. Ik glimlach even.
'Luister, je bent veilig hier, geloof me maar.' Ik haal mijn - zoveelste - mes uit mijn zak. 'Vlijmscherp en gemaakt om vijanden af te weren.' Ik zal dat mes de komende tijd nog wel nodig gaan hebben, mocht Fjodor en aanhang ineens komen opdagen. We kunnen hier niet al te lang blijven, anders wordt dat onze dood nog eens. Ik slaak een korte zucht en ga naast Lew aan tafel zitten. 'We kunnen hier niet meer lang blijven,' fluister ik voorzichtig. 'Het is een kwestie van tijd voor ze uitvinden waar we zijn.'

No growth of the heart is ever a waste

Aimeé - Mens

Ze zet even een stap achteruit bij het aanblik van het mes. ''Eh, ja. Stijltang..'' Ze kijkt naar haar tas. ''Die moet er wel in zitten..'' Daarna bijt ze zacht op haar onderlip. ''A-Aimeé.'' Zegt ze zachtjes. De mensen hier zijn nogal vreemd. Maar aangezien ze te uitgeput is om er meer achter te gaan zoeken, laat ze zich zakken langs een keukenkastje. ''Sorry.'' Zegt ze zachtjes.


Kort Ik moet echt een inspiratieboom vinden :'DD

Feel the fire, but do not succumb to it.