12. Wonderbaarlijk

Previously, on Not Your Juliet:
Romeo loopt door tot aan de stenen rand, daar waar het dak ophoudt in een plotse, scherpe lijn en pas tientallen meters lager weer begint.
      Fayr werpt een voorzichtige blik naar beneden. Echt hoogtevrees heeft ze niet, maar ze is ook weer niet net zo op haar gemak als de jongen naast haar, die zich nergens druk om lijkt te maken. Het uitzicht is adembenemend—maar de afgrond is dat ook.
      ‘Ik kwam hier vroeger altijd als ik wilde ontsnappen aan alle drukte.’ Romeo laat zich op de rand neerzakken en houdt een hand uit om haar ook naar beneden te helpen.
      Ze komt naast hem zitten, hun benen bungelend in het niets.