Bietieke

Razens snel raaide ik me om . Al mijn moed zakte weg .Mijn liefde was precies niets voor hem .
Hij zag waarschijnlijk de tranen in mijn ogen ."Ben ik het niet waard ? " vroeg ik fluisterend.
Langzaam zakte ik door mijn benen , al mijn kracht was weg , mijn vrolijkheid , mijn gevoelens ,maar tergelijkertijd ook mijn ziel .Zonder iets te zeggen verlaatte hij me .
Mijn hoofd zat vol met pijn .Opheffen kon ik niet meer.
Sinds die dag heb ik hem nooit meer gezien . Voor mij was hij van de aardbol verdwenen .
Ik probeerde hem te vergeten , maar zo makkelijk was dat niet , na al de pijn die hij bij mij had aangericht.
Zijn laatste woorden herrinerde ik me nog :
ik zal het nooit vergeten
de dag dat ik je zag
mijn hart was verloren
door je mooie ogen en lieve lach

ik zal het nooit vergeten
mijn hart stond toen even stil
op het moment dat je me aankeek
nu weet ik dat je alles bent wat ik wil

maanden zijn verstreken
er is een lange tijd voorbij
onze tijden samen, hoe mooi ze leken
het duurde zo kort
maar ik zal het nooit vegeten.


Op dat moment besefte ik niet dat dit zijn afscheid was van mij