Square

Gastenboek (4931)

• Maheegan

  Hahaha, nou ja, dit is dus vijf pagina's die ik moet samenvatten, ik zit op de helft van de eerste pagina

  1 decennium geleden
• Wiarda

  Gelukkig maar.
  
  Als het ook maar enige troost biedt; ik maak stommere fouten. Ik had het voor elkaar gekregen om een verhaal te beginnen tegen het einde van het schooljaar, het daarna door te spoelen naar begin oktober, toen eind mei, en het toen weer het einde van het schooljaar te laten zijn. In één week tijd. Het was mij niet opgevallen, en de vaste lezers ook niet, maar toen er een meisje alles in één keer ging doorlezen raakte ze in de war; "Wacht, is er nou al een half schooljaar voorbij gegaan?" Nee, drie dagen. x)
  
  Je bent een topschrijfster. (Ik vraag me af - zou eindeloos je ego strelen werken als motivatie? Want als dat zo is, vind ik je zelfs beter dan Mark Haddon. En dat wil wat zeggen, want tja, Mark Haddon. Beter dan de schrijver van mijn favoriete boek. Denk daar maar over na.)
  
  Ha, grap van het jaar. :W Afgelopen zomervakantie waren er dagen waarop mijn moeder zich afvroeg hoe ik het volhield om 's nachts nog zo lang door te gaan op de computer. Ze dacht blijkbaar dat Quizlet na negen uur 's avonds een soort uitgestorven woestijn was, waar niemand meer kwam en die verwaarloosd werd tot zeven uur 's ochtends, wanneer de echte fanaten nog even online kwamen voor school.
  Wist zij veel dat verlate verjaardagsfeestjes vieren om drie uur 's nachts nog niet eens heel raar was. x)
  
  En bij deze zijn de twee berichten officieel aan elkaar vastgeplakt, want ik zie er het nut niet echt van in om ze nu nog te gaan splitsen.
  
  Zo'n zelfde gevoel heb ik nu over scheikunde. In feite leer je daar ook de wereld om je heen een beetje te begrijpen, aangezien je dan weet waar alles uit bestaat, maar dat gaat allemaal via deeltjes die zo klein zijn dat we ze nog nooit gezien hebben. En die kunnen dan ook nog eens gedeeld of gesplitst of fijngesneden en in olie gebakken worden tot ze goudbruin kleuren. En die deeltjes kunnen ook weer kleiner, zelfs al konden we die eerste deeltjes niet eens meer zien. Ja, zeg, hé. Eerst zien, dan geloven.
  
  De bedenkers daarvan zijn dan goed op hun achterhoofd gevallen, zeg. Mijn leraar heeft eens uitgelegd dat we het moeten doen om te kijken "hoe onze conditie is" en "om onze grenzen te vinden", maar ook zonder stomme piepjes in benauwde gymzalen weet ik heus wel dat mijn conditie vreselijk is en dat mijn grens ongeveer even hoog ligt als mijn enthousiasme naar het vak zelf. Maar ik geloof dat ik daar inmiddels genoeg over geklaagd heb. Ergens ligt een grens tussen therapeutisch geklaag en ronduit irritant gezeur. Sorry als ik, binnen of buiten die verdomde piep, bij die lijn beland ben.
  Geen onvoldoendes op je rapport of geen onvoldoendes in de bovenbouw, punt? Want als het het laatste is, begin ik me toch een beetje af te vragen of mijn beeld van jou enigszins klopt, of ik niet eigenlijk met een soort buitenaards wezen met een superbrein aan het praten ben. Ik begrijp dat je slim bent, maar geen enkele onvoldoende is toch wel... wauw.
  Natuurlijk wel ontzettend goed, of het nou het eerste of het tweede geval was. (En of je een alien bent of niet. Het is prima. Ik accepteer je zoals je bent. )
  
  Het lijkt niet echt prettig om een beest voorgeschoteld te krijgen dat je hebt gekend, nee. >< Tenzij het een chocolade paashaas is. Dan ken ik geen medelijden.

  1 decennium geleden
• Wolfpacks

  Hi, jij hebt mijn vriend ontmoet zie ik..
  jonathand.
  hij is inderdaad een engelishe.. hij kan niks anders..
  sorry maar ik had zijn account gecket wil je het zeggen dat het mijn schuld is, want ik kan juist geen engels hij wel..

  1 decennium geleden
• Wiarda

  Ik ben blij dat het je wat opgevrolijkt heeft. ^^ Al is het natuurlijk wat minder dat je daarvoor een rottige dag had. Ik bied me aan als luisterend oor als je erover wilt praten/klagen. (Klagen werkt heel therapeutisch, heb ik ontdekt. x'))
  
  Ach, dat soort fouten maakt iedereen wel eens. Ik zou het ook niet doorgehad hebben als ik niet de afgelopen hoofdstukken gisteravond nog even langsgegaan was, om even te kijken hoe Alicia (of Katie dus) haar ring aan Oliver liet zien, aangezien ik het zo'n mooi (en wreed) detail vond dat je ons eerst dus een blik in de toekomst gaf, een beeld van een bruiloft en liefde en het hele huisje-boompje-beestje tafereel, en het daarna kapot te trappen. Want tja, onbewust ga je dan toch een beetje rekenen op zo'n beeld, zelfs al is het zo subtiel en klein dat je het zelf niet helemaal doorhebt, en dan wordt het opeens voor je neus weggeslagen. (no_chears)
  Maar goed, toen viel het me dus op dat het Katie was die met Jason verloofd was. Anders zou ik het, net als (volgens mij) zo goed als alle andere lezers, niet opgemerkt hebben.
  
  Ik vind het overigens heel knap dat je niet alle boodschappen of gevoelens letterlijk uitschrijft, maar dat ze er dus toch nog duidelijk genoeg in zitten. In dat geval wordt de tijd nemen om over een verhaal na te denken namelijk niet echt meer een optie, maar iets wat je automatisch gaat doen. :'D Misschien lag het ook een beetje aan het late uur, maar ook aan het feit dat je gewoon verdomd goed schrijft. Volgens mij heb ik dat al eens gezegd, maar herhaling kan in dit geval denk ik geen kwaad.
  
  Ik had vandaag een studiedag. (: Normaal gesproken ligt mijn grens rond elf uur, anders loop ik er de volgende dag als een halfdode zombie met een drie-uur-lang-durend ochtendhumeur bij. :W

  1 decennium geleden
• Wiarda

  Je hebt geen idee hoe vaak ik heb geprobeerd te reageren op je reactie, mijn getypte stuk tekst weer heb gedelete, je reactie heb hergelezen en weer opnieuw begon. :') Maar goed, het komt er dus op neer dat ik alle tien de jijs een knuffel zou willen geven, als ik dat zou kunnen.
  
  En hoofdpijn is rot. (no_chears) Hopelijk gaat het snel weer over. (:

  1 decennium geleden