Matix

Gastenboek (4053)

• uncommon

  Bill huppelde naar het tafeltje waar de drank opstond en schonk een heel groot glas in.
  'Bill, niet zo veel!' zei Georg.
  'Niet zo zeuren, jij doet het niet, dus dan moet je het zelf weten. Het is je eigen schuld.' zei Bill, terwijl hij zijn tong uitstak naar Georg.
  Georg zuchtte toen Bill hem het overvolle glas voorhield.
  'En in één keer,' fluisterde Bill terwijl hij Georg het glas in zijn handen drukte.
  Georg zetten voorzichtig het glas aan zijn lippen en dronk het glas in één keer op.
  Het draaide heel even voor zijn ogen, maar al snel was dat over.
  Bill zat alweer op het bed bij de agenten.
  'Ik ben' hikte Georg.

  1 decennium geleden
• uncommon

  ARG. Deze pc is echt zó traag aan t doen he ><
  Sorry dat ik zo laat reageer :x
  _______
  Alle ogen, die eerst op ons waren gericht, keken nu naar Georg. 'Ik doe durf,' zei hij.
  Tom gaf Georg een klein glimlachje, maar eigenlijk was hij boos, omdat hij nét even met de agenten bezig kon zijn.
  Na een tijdje gingen alle ogen naar Andreas toe.
  Hij glimlachte flauwtjes, en toen hij zag dat Bill hem aankeek kreeg hij blosjes op zijn wangen.
  Bill keek meteen terug naar de agenten.
  'Nou?' zei Tom. 'Wat is je vraag of opdracht ofzo?'
  'Ik weet het nog niet,' begon Andreas. 'Mag ik ff nadenken?'
  Tom haalde zijn schouders op. 'Jow,' zei hij.
  Tom richtte zich weer op ons, net als Bill, Gustav en Georg.
  'Mijn armen worden moe,' zeurde ik.
  'Arme jij' zei Bill.
  'Ja, arme wij.' zeiden we.
  Tom wreef zachtjes over onze polsen.
  Hij deed de slotjes weer eentje losser, gelukkig.
  'Dankje Tom.' zeiden we.
  'Graag gedaan. Jullie moeten toch wel goed verzorgt worden he?' zei hij, en hij klopte even op onze schouders.
  We glimlachten.
  'Ik heb iets,' zei Andreas.
  Iedereen keek naar hem, behalve Bill.

  1 decennium geleden
• uncommon

  Andreas keek wat om zich heen.
  Bill bleef hem maar aanstaren.
  Tom liep naar Andreas toe, en schudde zijn hand voor Andreas' gezicht.
  'Nou? Ik vroeg je wat.' zei Tom opdringerig.
  'ja.' zei Andreas zó zacht, dat alleen Tom het hoorde.
  'Vanaf wanneer?' vroeg Tom.
  'Groep 6' antwoordde Andreas.
  'WAT?' zei Bill.
  'Shhh....' kalmeerde we hem.
  Bill kwam tussen ons in liggen en staarde naar het plafond.
  'Ohmygod,' fluisterde hij.
  'En is het nu nog steeds zo?' vroegen we.
  Andreas werd nog roder dan hij al was.
  'Misschien,' zei hij.
  'Ja dus!' zeiden we tegenlijk.
  'Huh? Hij zei toch misschien?' zei Tom verbaast.
  'Als het niet zo was had hij wel 'nee' gezegt. Misschien is meestal wel een 'ja' ' zeiden we.
  Tom keek ons trots aan. 'Goed werk, agenten.' zei hij.
  Andreas voelde zich ongemakkelijker dan ooit en Bill voelde zich raar.
  De rest zat er maar wat bij.
  'Ben ik nu?' zei Andreas stil.
  'Ja,' zei Bill.
  'Oke, even denken'

  1 decennium geleden
• uncommon

  Andreas rolde arrogant met zijn ogen.
  Tom lachte gemeen.
  'Oke, laat me even denken dan bedenk ik een vraag,' zei Tom.
  Iedereen knikte.
  Tom ging zitten, en staard wat voor zich uit.
  'Bóh, dat duurt wel lang bij hem hé,' fluisterde Bill in onze oren.
  We knikten.
  'Tom, ik hoor het kraken tot hier!' zei Bill, terwijl hij wild met zijn armpjes zwaaide.
  'Doe rustig, jij bent al geweest,' siste Tom hem toe.
  'Heb je al wat?' zuchtte Georg.
  'Ja,' zei Tom.
  'Andreas....' begon hij.
  
  
  
  
  Sorry ik wist echt helemaal niks

  1 decennium geleden
• uncommon

  Tom deed net alsof hij nadacht.
  Hij deed er extra lang over, gewoon, omdat hij dat leuk vond.
  'Tom...' zeiden we.
  'Ja?' zei hij.
  'Kies nou gewoon.'
  'Oke. Ik kies.... Andreas!'
  Andreas had een verbaast gezicht. Hij keek Tom ongeloofwaardig aan.
  Tom glimlache naar hem.
  Bill zuchtte. 'Kan het nog langzamer?' vroeg hij geirriteerd. Tom knikte.
  'Nou, wat doe je Andy? Waarheid doen of durf?' vroeg Tom geheimzinnig, terwijl hij nog altijd de kamer rondliep.
  Andreas slikte.

  1 decennium geleden