In the end, will you sink or swim?
Megalodon "Meg" Carrack
I refuse to sink
Vrouw | Zij/Haar | 18 jaar oud | Eerste persoon tegenwoordige tijd (waarschijnlijk?)
Uiterlijk
Meg is onmiskenbaar een District 4-tribuut qua verschijning. Ze heeft een zongebruinde huid, zeeblauw(appelgroen)e ogen en donkerblond haar. Ze draagt haar haren eigenlijk altijd vast, meestal ingevlochten, zodat het niet in de weg zit. Er steken altijd wel een paar springerige krullen uit, maar zonder het zoute zeewater wordt haar haar in het Capitool al snel minder beach-style messy.
Jaren geleden, op de basisschool, was Meg een klein opdondertje en haar groeispurt liet lang genoeg op zich wachten dat ze zich serieus zorgen begon te maken of het nog zou komen - zeker omdat ze wel een beetje klaar was met steeds ‘guppie’ te worden genoemd door de andere kandidaat-Beroeps. Inmiddels heeft ze, tot haar grote opluchting, die groeispurt gehad. Meg is ongeveer 1,70 meter lang met een atletisch postuur. Ook als je even gemist zou hebben dat ze zich als vrijwilliger heeft aangemeld, is het haast niet te missen dat ze getraind en gezond is - klaar voor de Spelen.
Meg heeft niet bepaald een vriendelijke uitstraling. Ze is erg goed in mensen enigszins nerveus maken met een hooghartige blik of een veroordelende frons. Vaak is dat omdat ze ook een mening aan het hebben is, maar ze heeft ook een beetje een resting bitch face. Hoewel het makkelijk aan haar te zien is dat ze een mening heeft, is het verrassend lastig om te peilen wat die mening is. Ze laat weinig merken van wat ze daadwerkelijk ergens van vindt en hoe ze zich over dingen voelt.
Leefsituatie
Meg is opgegroeid als oudste dochter in een middenstandsgezin, samen met haar twee jongere broertjes Levi (16) en Naut (13). Haar vader heeft een belangrijke functie op een scheepswerf, waardoor ze nooit krap bij kas hebben gezeten. Toch is dat niets vergeleken met haar tante: die woont in de Winnaarswijk. Delphine Corvette was een Beroeps die op haar achttiende de 22ste Hongerspelen heeft gewonnen. Dit tot grote frustratie en jaloezie van haar tweelingzus Murene, Megs moeder. Want hoewel Delphine wist hoe graag Murene mee wilde doen aan de Spelen en vooraf binnen de Beroepstrainingen allang was bepaald dat zij zich zou gaan aanbieden, drong Delphine zich naar voren op het moment van de Boete. Megs moeder is hier nog altijd erg bitter over. Ze is stikjaloers op haar tweelingzus en ze is vastbesloten om haar glorieuze leven in de Winnaarswijk zoals ze dat altijd voor zich zag alsnog te verkrijgen - dan maar via haar kinderen.
Dit betekent in de praktijk dat heel Megs leven in het teken heeft gestaan van haar deelname aan de Hongerspelen en de voorbereidingen om dat tot een succes te maken. Megs moeder was tot in de puntjes voorbereid en heeft ervoor gezorgd dat haar kinderen minstens net zo goed - al dan niet beter - voorbereid zijn om haar de overwinning te bezorgen.
Persoonlijkheid
De eerste indruk is iets waar Meg goed op voorbereid is. Ze komt charismatisch en zelfverzekerd over, maar blijft wel nuchter. Ze is ook duidelijk erg alert op wat er om haar heen gebeurt en er is weinig dat haar ontgaat. Over de meeste dingen heeft ze ook al snel haar mening klaar en dat is ook aan haar te zien, maar het is haast onmogelijk om er zo uit te pikken wat die mening dan precies is. Meg heeft een vlotte babbel en staat vaak in het middelpunt van de aandacht, zonder dat ze er iets van moeite voor hoeft te doen. Iemand met een goed inzicht, scherpe mensenkennis of sterke emotionele voelsprieten, zal echter al snel opmerken dat het beeld dat Meg laat zien van zichzelf een prachtig, zorgvuldig voorbereid geknutseld plaatje is. Het is een masker - net niet helemaal echt.
De Meg achter het geknutselde plaatje is helaas niet heel toegankelijk - Meg weet zelf niet eens hoe ze die zou moeten bereiken. Winnaar van de Spelen worden is haar hele identiteit en alles is een middel om dat te bereiken - haar persoonlijkheid, haar uiterlijk, haar hobby’s. Alles is een zorgvuldig geplaatst stukje in de mozaïek om het perfecte, winnende plaatje te vormen. Dat is het enige dat er daadwerkelijk toe doet.
Vaardigheden
Meg is tot in de puntjes voorbereid. Ze traint al haar hele leven voor dit moment. Ze kan met diverse wapens overweg - eigenlijk alles waarmee ze heeft kunnen oefenen in District 4. Ze is capabel met messen, speren, dolken, netten en zelfs een drietand. Haar voorkeur gaat uit naar een dolk en werpmessen. Maar Megs training was niet beperkt tot wapens. Ze heeft geleerd om zelf eten en drinken te kunnen vinden, heeft basiskennis EHBO, weet hoe ze een wapen kan improviseren voor als dat nodig zou blijken te zijn, camouflage (en vooral het herkennen ervan), zwemmen, klimmen, rennen, etcetera etcetera. Naast alle praktische voorbereidingen, is Meg ook theoretisch goed voorbereid. Ze kent een breed scala aan tactieken, zowel voor het overleven in de Arena als voor het spel dat je al moet spelen in het Capitool, kent de theorie over wat stress en adrenaline doen met je lichaam en hoe je dat kan reguleren om optimaal te functioneren in dergelijke situaties, weet hoe je lichaamstaal kan lezen en interpreteren om te voorspellen wat de ander gaat doen, heeft eindeloos veel visualisatie-oefeningen gedaan om zich alle routines en mogelijke scenario’s eigen te maken en de omgeving in haar voordeel te benutten. Meg is er helemaal klaar voor - er is absoluut geen mogelijkheid dat er hier iets fout zou kunnen gaan.
Valkuilen
Er zijn twee punten waarop Meg waarschijnlijk flink hard onderuit kan gaan. Haar intensieve, door en door complete voorbereiding op alle mogelijke en onmogelijke scenario’s gaat hand in hand met de immense faalangst wanneer ze geconfronteerd wordt met een situatie waar ze totaal niet op is voorbereid. De kans dat dit gebeurt is uiteraard vrij klein, want ze is goed voorbereid en kan goed genoeg verbanden leggen om te putten uit vergelijkbare situaties waar ze wel op is voorbereid, maar mocht dit wel gebeuren dan wordt het ineens vrij moeilijk voor haar.
Aangezien de kans dat dit gebeurt nihil is, is er één onvoorspelbare risicofactor, namelijk menselijke connectie.
De real valkuil is the friends we made along the way. Meg is strak geïnstrueerd om vooral geen vriendschappen op te bouwen, want iedere tribuut is slechts een obstakel of een opstapje op het pad naar de overwinning. In de praktijk zal het haar waarschijnlijk vies tegenvallen om totaal geen band met iemand op te bouwen en zal het toch wel erg pittig zijn om iemand te vermoorden zodra je iets meer over diegene weet dan alleen sterke en zwakke punten.
Aandenken
Nader te bepalen, maar in ieder geval niets bijzonder opvallends. Wat het precies is, ontdek ik waarschijnlijk pas tijdens het schrijven van het afscheid, dus wordt vervolgd.
Ships
Open voor ships, voor het geval dat die zullen ontstaan. In het kader van tactieken is Meg zeker bereid om een relatie in te zetten om aandacht te trekken en dus meer schermtijd te krijgen en meer sponsoren te kunnen winnen (fake dating trope doet het vast goed in het Capitool zolang je het fake-deel overtuigend genoeg kan verbergen, right?).
Meg staat zelf niet zo open voor een daadwerkelijke, echte relatie met daadwerkelijke, echte connectie en gevoelens, want dat zou zeg maar echt heel onfortuinlijk zijn in de Spelen, maar helaas is dat geen garantie dat zoiets niet zal gebeuren.
Districtsgenoot
De mannelijke tribuut van dit jaar is Mako Tiburon, een 18-jarige vrijwilliger. Zongebruinde huid, blauwe ogen, blonde krullen in een knot, 1.85 lang. Hij komt zelfverzekerd en best vriendelijk over, maar ook een beetje uit de hoogte - op de “jij beseft je absoluut nog niet helemaal waar je aan begonnen bent”-manier.
Districtsbegeleider
Tanicia Hartrock is een veteraan onder de districtsbegeleiders. Ze doet dit werk al jaren en heeft, zo zegt ze zelf, echt alles al wel eens gezien en meegemaakt. Tanicia heeft zich de esthetiek van District 4 helemaal eigen gemaakt in de jaren dat ze hier werkt. Dit jaar is ze gekleed op een manier die niet anders te omschrijven valt dan een reusachtige kwal. Ze draagt een enorme, ronde hoed, vanaf waar slierten als een soort tentakels naar beneden vallen. In een zelfde stijl wordt de jurk gevormd door kwalachtige vangarmen. Het sleept achter haar aan. Haar verdere styling is geïnspireerd op parels, met parelaccesoires, pareltjes in haar haren en parelmoer make-up.
Samenvatting Boete
De Boete van District 4 is precies zoals je zou verwachten van een Beroepsdistrict. De trekking verloopt normaal en wanneer er gevraagd wordt of er vrijwilligers zijn, dan zijn die er uiteraard.
Meg is iets te snel met roepen: nog voordat de districtsbegeleider de vraag of er vrijwilligers zijn helemaal heeft uitgesproken, biedt ze zich al aan. Op het podium lijkt ze de eerste seconden - voor de oplettende kijker - een beetje gespannen, ongemakkelijk en ze verontschuldigt zich naar de begeleider voor erdoorheen roepen. Ze stelt zich voor als “Megalodon Carrack”, maar praat daar snel overheen: “maar noem me maar gewoon Meg.” De ietwat gespannen en ongemakkelijke randjes die de oplettende kijker eerder nog kon zien, lijken dan te verdwijnen en ze straalt alleen nog maar een charismatisch zelfvertrouwen uit.
Mako biedt zich ook vrijwillig aan - hij wacht wel netjes op zijn beurt. Hij loopt zelfverzekerd het podium op. Terwijl hij het podium oploopt en daar staat, is hij duidelijk iemand in het publiek aan het zoeken.
"It doesn't matter who you are or what you look like, so long as somebody loves you."
