Hooii allemaal,
Bij deze breng ik jullie graag op de hoogte van het familiedrama dat zich hier in mijn huis aan het afspelen is, om m'n signature eer aan te doen. Dus trek er een kop thee bij en lees mee. En laat het gezegd zijn dat al het onderstaande daadwerkelijk gebaseerd is op bloedeerlijke waarheid.
Het begint, zoals alle drama en trauma dat doet, met een man. Laten we hem P noemen. Ik ontmoette hem het eerste van de drie, maar hij en zijn broer zijn het belangrijkst. Er is ook nog een zusje, maar die is vrij stil en heb ik nog vrij weinig van gezien.
Ik ben recent dus verhuisd en heb zodoende deze drie leren kennen, P het eerst. Hij is een hele vriendelijke dude, heel open en we klikten eigenlijk meteen echt goed. Ik wist dat hij een broer had, maar had die zelf nog niet gezien voor ik hier kwam wonen (Amsterdammmm laat je horen... yay.. (ik haat amsterdam, but that's neither here nor there)). Nadat ik ben verhuisd heb ik ook de tweede broer ontmoet (laten we hem F noemen) en het stille zusje.
Alles leek dus helemaal prima en gezellig, tot een paar dagen terug. Ik dacht, die twee zijn vast dikke maatjes, maar dat blijkt dus... niet echt? Understatement van het jaar, en we zijn nog maar net begonnen. F was laatst gezellig langsgekomen in mijn kamer en P kwam niet veel later ook binnen. Ik dacht, meer zielen, meer vreugd, maar P bleek daar duidelijk anders over te denken. Hij kwam wel binnen en wel zitten, maar na een tiental minuten zat hij toch wel heel chagrijnig te kijken en hij begon daarna zelfs te morren en gemeen te doen naar zijn broer? En ik zat erbij en keek ernaar van, y'all, u good?
Nou is het relevant om te weten dat F wat jonger is dan P en daarmee ook wat onverantwoordelijker, beetje hyperactief en baldadig soms, je kent het wel. En P is daar dus zó ontzettend niet van gediend. Eergisteren zat P letterlijk de hele dag in mijn kamer en ik denk oprecht omdat ik mijn deur verder dicht had en F zo niet binnen kon komen om zijn welverdiende rust te verstoren. Hij heeft de hele dag kostelijk op m'n bed liggen slapen en tegen de tijd dat ik me klaar ging maken voor de avond en de deur een paar keer openstond, kwam F binnenwandelen, niet bang voor God of niemand. Nou, binnen twee minuten hield P het voor gezien.
En nou hangt vandaag F al de hele tijd rond me heen, en—ik denk dat dit de nagel in de doodskist was—hij zit ook al de hele tijd op het plekje dat P ondertussen gecoined had als de zijne. Ik zat een serie te kijken en P is zonet voor het eerst langer dan vijf minuten in mijn kamer geweest, maar de hele tijd was er een heftige sideye naar zijn broertje die koninklijk op zíjn plekje lag te slapen. Hij zat dan wel op schoot, maar na een kwartier, halfuur was het geduld gewoon op. En weer morren en grommen, en Felix die zich er ijskoud niks van aan trekt en deed alsof 'ie doof was. Pico is van mijn schoot gesprongen en er maar stuurs vandoor gegaan. Heb nog een poging gedaan vredestichter te spelen door ze van positie te laten ruilen, maar Felix vond mijn schoot geen goed idee en wandelde twee stappen de gang op—waar Pico vervolgens pissig naar hem heeft geblazen en nu beneden zit te mokken. Felix ligt weer aan mijn voeten op het beste plekje, op het zachtste dekentje, te doen alsof hij de onschuld zelve is. Ohja, en het zijn twee katten, dat had ik van te voren gezegd, toch?
Anyways, will keep y'all posted.. 🫤
[ bericht aangepast op 5 jan 2026 - 22:22 ]
Het roddelblad in mij zit gelijk te roepen, 'Girl, spill the teaaaa!' - Maxime
. Ik appte het je net al, maar onder andere door dat topic van Loïs waarin ze zo smaakvol alle ellende uiteen had gezet, en dat topic van Lieke of die leuke jongen (winkwink) haar nou ook wel leuk vond of niet dacht ik; in die eerbare voetstappen wil ik ook wel treden. En hier zijn we lololol