Afscheid

Afscheid.

Soms huil je en soms
wordt er gelachen. Je denkt aan
de tijden van vroeger en herinnert je
de leuke dingen. Je geeft iemand nog wat
laatste woorden mee, voor hij werkelijk vertrekt.
Ruzies worden uitgepraat en schulden vergeven.
Koffers in de hand en alles is netjes opgeruimd. Er
hoeft niets meer te gebeuren en tijd om te treuzelen
is er niet. Het pad dat zich voor je uitstrekt, splitst
zich. En je kiest zelf de richting. Laat het pad je
leven zijn en pas op voor oneffenheden. Kijk
nog eens achterom opdat je de achterblijvers
niet vergeet. Denk aan de gezette stappen,
die onuitwisbaar zijn geworden in de
geheugens van anderen. En dan rest
nog een ding na al die jaren:

Uit het oog, maar niet uit het hart.