"Jess! Wacht even!' roept Ron als ik de volgende dag na m'n laatste les naar buiten loop.
Ik draai me om en wacht tot hij naast me staat.
'Wat is er?' vraag ik.
'Nou, zou je... uhm... wil je... zou je...'
'Wat?'
'Wil je die weddenschap samen met mij doen?'
'Nou, uh... nee'
'Oh... Oké' zegt hij en weg is hij.


Zo gaat dat nu al de hele dag.
De ik nog iemand nodig heb voor die weddenschap is als een lopend vuurtje gegaan.
Niet alleen mensen uit Griffoendor, maar ook mensen uit Ravenklauw en Zwadderich hebben het gevraagd.
Zelfs een paar uit nurdoHuffelpuf voregen het.

Eigenlijk best raar, dat ze punten aftrek van hun afdeling goed vinden, alleen om iets met mij te kunnen doen...
Maar er is één groepje waarvan niemand het gevraagd heeft: het groepje waarvan ik juist wou dat ze het zouden vragen, het groepje waar ik bij hoorde.

Zelfs Korzel en Kwast hebben het niet gevraagd, niet dat ik de opdracht met hun zou willen doen, maar het is het idee...
Nu denk je zeker, "logisch, dat zijn de slaafjes van Draco en wat hij niet wil dat ze doen doen ze niet."
Maar dat klopt niet helemaal, eigenlijk deden ze véél meer voor mij dan voor Draco.
Waar Draco soms gek van werdt

Maar ik mis Draco zó erg joh, ik weet niet hoelang dit nog door moet gaan, maar ik kan er niet tegen.

Het is nu maandag, dat betekend dat we over vier dagen, vrijdag na het avondeten, naar huis toe gaan.
Dan worden die zes weken in de hemel, die zes weken bijna alleen met Draco, zes weken in de hel...


Dan moet ik m'n ouders alles uit gaan leggen, terwijl ik bijna begin te huilen, zonder de hulp van Draco...