010

Gapend liep ik mijn huis binnen. Uiteindelijk had Stefan me thuis gebracht, aangezien het al half vier was. Ik draaide me om om Stefan welterusten te wensen, hoewel hij Damon ook nog uit de club moest sleuren. Hij had zijn helm nog in zijn ene hand en stond bij de drempel. De hele avond hadden we samen gedanst. Nouja, totdat Damon me wat aangeschoten mij van Stefan wegtrok en ik samen met hem de Macerena had gedaan op de melodie van de kabouterdans. Gelukkig voor mij en Stefan was Damon zo aangeschoten dat hij door een schoen totaal in een deuk lag en op de grond viel van het lachen. En toen kon ik weer met Stefan dansen. Nouja, niet alleen dansen... Back to the point. Stefan stond daar dus. Ik liep wat aarzelend naar hem toe. Hij nam mij in zijn armen en drukte zijn lippen op de mijne. Zo ging het nog even door, kort gezegd. Uiteindelijk leunde Stefan naar achteren en zei:'Weet je wat Damon tegen mij zei?' 'Dat die schoen grappig was?' vroeg ik fronsend. 'Nee, daarvoor.' 'Dat ik de Macerena moest doen?' Stefan zuchtte. 'Nee, hij zei met dat belachelijke accent van hem: 'Jade's a good girl for you, Stefan. Try to keep her, eh?' Stefan deed Damons Canadese accent perfect na, 'En ik ben het helemaal met hem eens.' 'Aaahw!' zei ik. 'Wacht eens even. Zegt Damon van die verstandige dingen terwijl hij drank opheeft?' 'Dit was toen hij nog maar 2 biertjes en 3 tequilla ophad.' 'Oh, dat verklaart veel. Maar ik moet nu echt naar bed. Volgensmij moet ik morgenochtend mee naar mijn oma... Dat wordt nog wat...' Stefan lachtte en gaf me een snelle afscheidszoen. 'Talk to you later, alligator.' fluisterde hij in mijn oor. 'But I'm a unicorn.' zei ik zielig. 'Okay, ik zie je wel Jade.' zei hij lachend. 'Trusten!' Ik zwaaide nog even naar Stefan en dook daarna snel in bed. Hopen dat ik kon uitslapen..

Tien minuten later (Voor mijn gevoel dan)
Ik draaide me nog een keer om. M'n bed lag soms echt veel te hard. En wat voor wasmiddel had m'n moeder nu dan gekocht? Gras-met-zand-geur? Er kriebelde iets aan mijn neus. Irritant. Wacht eens even, straks is dat een spin. SPIN?!? Ik schoot overeind. "Okay, dit is absoluut niet mijn kamer.' mompelde ik. Ik keek een beetje rond. Ik zat op een eiland, zwevend in een rare Paars-Zwarte Lucht. Okay, deze droom was nu al te realistisch. 'Waar is nyan cat?' vroeg ik aan mezelf. Op het eiland was alleen een groene berg. aangezien dit het enigste interresante was liep ik daar maar naar toe. Okay, die berg had hobbels. En hoorns. En klauwen. Het was gewoon een firetrucking draak! En dan niet de schattige Barney-achtige drakensoort, maar de angstaanjagende intelligente fantasiesoort. Dit begint meer op een van mijn dromen te lijken. De draak stond op, en zei: Nouja, hij zei niks, want het is een draak, en zover ik weet kunnen draken niet praten. Maar waar ik dus achterkwam, ze kunnen wel communiceren. Ik voelde een groot bewestzijn de mijne aanraken. Nee, ik kijk nooit Astro-tv. Ik weet niet hoe, of wat, maar ik voelde dat dit wezen gewoon puur goed was. Ik accepteerde zijn bewustzijn en liet hem een soort van in mijn geest, denk ik. Omg, ik klink als een hippie. Toen sprak het bewustzijn. Hij/Zij/Het zei iets met een diepe stem (hij dus), dat voor mij klonk als hötebröteknöteknäckenbröd. Zweeds of Noors dus. Het woord zweefde ook langs mij in de lucht, bijna net zoals een papieren vliegtuigje. Uit woorden. 'Kvedja, stond er. De draak deed zijn feldrode ogen open. 'Jade,' zei het bewustzijn met een raar accent. De knäckerbröd uitspraak van mijn naam? Wie was die gast trouwens? Zodra ik dit dacht, antwoorde het. Eerst in knäckerbrod, maar later de vertaling. Denk ik. Hij had ook best kunnen zeggen dat m'n schoenen lelijk waren. Maarja, hij zei dus (met knäckerbröd accent(: 'Jade, ik ben de draak.' Okay. 'Ehm, no offense, maar draken kunnen toch niet praten? Nouja, draken bestaan geeneens.' De draak deed iets dat tussen grommen, snuiven en brullen in was. Grumbelde? Sruvelde? Ik weet het niet, maar het klonk als lachen, dus ik ga daar maar van uit. 'Vandaar dat er een voor je zit.' Hmm, een niet bestaande niet pratende draak met sarcasme. Cool. Ik spreek namelijk twee talen vloeiend: Nederlands en Sarcasme. Maarja. 'Ehm, waarom droom ik hierover?' 'Je droomt niet. Je hebt een visioen.' 'Wacht eens even.. Jij houd me uit mijn slaap?' vroeg ik geschokt. Niemand, maar dan ook niemand, komt aan mijn slaap. 'Doe maar kalm, je krijgt wel genoeg slaap. 'Okay, dan is het goed. Dus, waarom ben ik hier?'



MUAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHAHA.
Ik heb geen zin meer.