'Eerst even wat koffie.'

Met snelle passen liep ik door het regenweer heen, mijn jas goed dicht tegen me aan getrokken en met mijn gezicht naar de grond gericht zo dat de regen niet bij mijn gezicht kon komen. Weer typisch voor mij dat ik voor hem door de regen zou heen lopen, god ik haat het dat ik hem kende en hij mij. Ohja hij kende me veel te goed. Eindelijk aangekomen duwde ik de deur open en liep snel naar binnen. Ik moest nog maar even rond kijken of ik wist al waar hij zat, in het hoekje dat voor iedereen wel onzichtbaar leek te zijn behalve voor ons. Met snelle voetstappen liep ik er naar toe terwijl ik mijn jas al uit deed en me op het bankje liet neer ploffen. 'Wat is er zo belangrijk dat ik om 11uur s'nachts het huis moet uit sluipen om koffie te komen drinken ook al weten we allebei dat we het niet lekker vinden.' Hij keek me even aan en knikte even rustig. 'Doe nou maar rustig, ik heb nieuws.' Ik keek hem aan met een opgetrokken wenkbrauw en keek hem aan. 'Je bent zwanger?' Vroeg ik spottend en keek hem aan, al snel zag ik dat hij het meende. 'Nou wat is er dan?' Zonder me aan te kijken wenkte hij de serveerster voor 2 koffie's. 'Eerst even wat koffie.'