My life after... /1/

Na een zware werkdag had ik mij al weer geinstaleerd voor mijn computer om mijn volgend werk te volbrengen. Ik was een songwriter en moet zeggen dat ze al veel van me verwachten. een jaar geleden ging ik voor de eerste keer soliciteren. Toen had ik het ongeluk dat ze niet op zoek waren naar een andere songwriter omdat de meeste artiesten toch andere artiesten coverden of zelf hun songs schreven. Na een half jaar belden ze me echter terug op met de vraag of ik nog steeds geinteresseerd was. Steevast had ik natuurlijk ja geantwoord. Songteksten schrijven was altijd al een droom voor me geweest en daar geld mee kunnen verdienen was het einde van de wereld voor mij. Mijn droom was uitgekomen. Hoewel ik nog steeds niet genoeg verdienden om mijn klein appartementje te kunnen betalen met enkel en alleen songs te schrijven had ik het geluk dat ik handig genoeg was om al mijn creativiteit over te zetten naar de keuken van het restaurant van mijn oom. hij was een man die streefde naar meer, telkens beter en beter eten proberen te verkopen was zijn einddoel. Het restaurant was verre van een sterrezaak maar toch goed bekend in de grote stad waar we woonden; Berlijn. Mijn ouders waren overgevlogen naar duitsland toen ik 4 jaar was, daarvoor had ik altijd in Belgie gewoont, niet dat ik me dat nog kon herrinderen. De bend met oom Luc was zo intens dat mijn ouders hem na 2 jaar al gevolgd waren naar de stad waar zijn hart altijd lag. Ja, berlijn.
Mijn moeder en vader wonen trouwens enkele straten verder, in de zijstraten van Berlijn, net als ik. ze vonden het niet goed dat ik verhuisde toen ik met het hele vooraf geplande plan afkwam. Ze vonden mij te jong en het feit dat ik die beslissing naar hun mening te snel had genomen, was voor hen zeker een andere belangrijke reden geweest om me om te praten.
Mijn ogen plakten zich aan het scherm van mijn computer en lazen de zinnen een duizend tal keren opnieuw:
Wake me up
This pain is just too real
The fear is destroying me
A boy a girl loved ech other
A love so true
She thought she'd love him forever
He talkes so smooth