002.

‘Natuurlijk,’ zei ik verward. Ik stak snel m’n hand uit: ‘Nog bedankt voor het fluiten.’ Hij schudde mijn hand. ‘Graag gedaan, ik doe het voor mijn plezier.’ Hij glimlachte waardoor je zijn perfecte tanden kon zien. Ik keek nog eens goed naar hem. Hij zag er echt leuk uit. ‘Ik ben trouwens Stefan.’ Zei hij, terwijl hij mij uit m’n gedachten liet opschrikken. ‘Jade, leuk je te ontmoeten.’ ‘Hetzelfde, Jade.’ ‘Maar wat wou je nou vragen?’ vroeg ik snel, voordat het gesprek een totaal andere kant op ging, zoals gewoonlijk. ‘Ohja. Ehm, hoe wist jij dat eigenlijk van die vrije bal?’ ‘Ik ben scheidsrechter in opleiding, nu bezig met mijn BCD-diploma*. Mijn theorie heb ik een jaar geleden al gehaald, dus ik weet het wel. Maar waarom vraag je het alsof je denkt dat ik gelijk heb?’ Hij haalde zijn schouders op. ‘Volgensmij heb jij ook gewoon gelijk. Nouja, eerst dacht ik van niet, maar hoe meer ik erover nadenk, hoe logischer het klinkt.’ Ik glimlachte. ‘Als scheidsrechter moet je dat niet laten merken, dat is slecht voor je autoriteit. Ofzo. Dat is wat mijn vader zegt, tenminste.’ Opeens schreeuwt iemand mijn naam. Ik draai me snel om en zie Johan zwaaien. De idioot. ‘Je moet het wedstrijdformulier* nog invullen! Jij bent aanvoerder, omdat jij als enigste om kan gaan met dat formulier, weet je nog?’ schreeuwt hij. Ik knik. Dat klopt wel. De rest weet het allemaal niet. Maarja, zij zijn ook geen scheidsrechters. Ik jog naar Johan toe en pak een pen en het formulier en loop snel terug naar de scheidsrechter, of Stefan, hoe je hem ook wil noemen. ‘Zullen we hem dan maar even invullen?’ zegt Stefan. Ik knik. Hij zwaait naar de aanvoerder van het andere team en wijst naar de kantine. Dit gebeurt nog een paar keer voordat de aanvoerder hem eindelijk ziet. Ik doe moeite om hen niet uit te lachen, waardoor ik een enorme hoestbui krijg. Hij kijkt me lachend aan. Volgensmij had hij wel door dat het door het lachen komt. Ik pak snel mijn flesje water die, zoals gewoonlijk, weer ergens rond het veld zwerft en drink er wat uit. Ik denk soms serieus dat mijn flesje pootjes heeft, zo vaak ben ik dat ding al kwijt. Ik loop achter Stefan aan en ga zitten aan een willekeurige tafel. Ik pleur het boekje met de spelerspassen* op tafel en pak het wedstrijdformulier. Ik zet snel mijn handtekening eronder en geef het aan Stefan. Hij controleert alle pasjes en wacht daarna op de aanvoerder van het andere team die eindelijk na een half uur kwam. Ongeveer. Min of meer. Okay, twee minuten dan. Maar het voelde als een half uur! Hoewel een half uur niet heel slecht was met Stefan… Okay Jade, concentreer je. Nadat hij de wedstrijdformulieren had vergeleken en z’n handtekening eronder zette gaf hij mij het wedstrijdformulier van Zwart-Wit. Ja, ik weet het, Wij krijgen die van de tegenstander en de tegenstander krijgt die van ons. Vraag niet aan mij waarom. Ik ben geen KNKV*. Ik schudde Stefans hand nog een keer en bedankte hem en wou me eindelijk gaan omkleden. ‘He, Jade!’ Ik draaide me maar weer om. Zucht. Het is gewoon een complot! ‘Mag ik misschien je email? Dan kan ik je mailen als jij gelijk hebt.’ Hij glimlachte twijfelend. Ik staarde hem even raar aan. Was hij nou serieus. Ik haalde mentaal mijn schouders op. ‘Tuurlijk. Heb je een papiertje dan?’ zei ik maar snel. ‘Nee, maar ik heb wel een pen en een hand?’ hij knipoogde. Ik pakte de pen en schreef snel mijn idiote emailadres op zijn hand. ‘Okay, het is dus nl, en niet com, als je hem naar com stuurt, komt hij niet aan. Ja?’ ‘Ja, okay. Bedankt Jade!’ ‘Graag gedaan, Stefan.’ Ik draaide me (alweer…) om en liep snel naar de kleedkamer voordat iemand mij tegenhield. En als ze dat zouden doen, zou ik misschien mijn flesje water terugvinden in hun gezicht. Muahahaha. Haha. Ja, okay. Op naar de kleedkamer dus.

*:
BCD-diploma: Diploma om de teams B, C en D officieel mogen te fluiten. Komt na EF-Diploma.
Wedstrijdformulier: Moet je invullen na de wedstrijd om aan te geven dat je hem hebt gespeeld en wat de stand was enzo. Heeft verder niet veel nut. Zo ziet het eruit. Jade vulde dus iets in bij het kopje aanvoerder/leider en handtekening.
Spelerspassen: Pasjes met een foto erop, en je leeftijd enzo. Niet belangrijk.
KNKV: Koninklijke Nederlandse Korfbal Vereniging. Gewoon, net zoiets als de KNVB, maar dan korfbalachtig.

Zoals altijd, verbeter mijn Nederlands. Misschien ben ik deze keer wel niet zo lui om het aan te passen..